II FSK 1040/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krzysztof Winiarski, , , po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku Ł. S. o zawieszenie postępowania sądowego w sprawie ze skargi kasacyjnej Ł. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 listopada 2013 r. sygn. akt I SA/Gd 1263/13 w sprawie ze skargi Ł. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 11 lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić wniosek o zawieszenie postępowania. Wyrokiem z dnia 27 listopada 2013 r., sygn. akt I SA/Gd 1263/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę Ł. S. (dalej: skarżący, podatnik) na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Od powyższego wyroku wywiedziona została skarga kasacyjna, w której zawarty został wniosek o zawieszenie postępowania: - do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny zagadnienia wstępnego, tj. udzielenia odpowiedzi na wniosek Marszałka Sejmu RP zgłoszony w piśmie z dnia 9 grudnia 2013 r. na BAS-WPTK-2754/13, BAS-WPTK-895/09 na podstawie art. 74 ust. 1 w związku z art. 52 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643 ze zm.) o wyjaśnienie wątpliwości co do treści pkt I.2 w związku z pkt I.3 i pkt II wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 lipca 2013 r., sygn. akt SK 18/09 (Dz. U. z 2013 r., poz. 985); - do czasu udzielenia przez Trybunał Konstytucyjny odpowiedzi na pytanie prawne przedstawione przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 22 października 2013 r. w sprawie o sygn. akt II FSK 1835/13. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek podlega oddaleniu. Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Stwierdzić należy, iż skarżący błędnie uznał, że w rozpatrywanej sprawie została spełniona przesłanka określona w przywołanym przepisie. Zdaniem NSA podatnik niesłusznie uznał, że postępowanie wszczęte wnioskiem Marszałka Sejmu ma wpływ na rozstrzygnięcie postępowania toczącego się przed NSA na skutek złożonej przez podatnika skargi kasacyjnej. Podkreślić należy, że Trybunał Konstytucyjny w sprawie o sygn. akt SK 18/09 wydał już prawomocne orzeczenie, które może mieć wpływ na wynik toczącego się postępowania przed NSA. Tym samym wszczęcie postępowania na skutek wniosku Marszałka Sejmu o wyjaśnienie wątpliwości nie może zostać uznane za postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym, o którym stanowi art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zauważył, że przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie było postanowienie w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Podstawą prawną zaskarżonego postanowienia nie był art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361), w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. nr 217, poz. 1588 ze zm.). Pytanie prawne przedstawione Trybunałowi Konstytucyjnemu przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 22 października 2013 r., sygn. akt II FSK 1835/13, na treść którego powoływał się skarżący, dotyczy właśnie zgodności z Konstytucją RP powyższego przepisu w brzmieniu obowiązującym od1 stycznia 2007 r. Zdaniem Sądu nie ma racji podatnik twierdząc, że rozstrzygniecie pytania prawnego skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego przez NSA będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, albowiem przedmiotem kontroli jest postanowienie o charakterze proceduralnym, a nie decyzja wymiarowa. Biorąc pod uwagę powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 i art. 131 w zw. z art. 193 p.p.s.a.