II FSK 1729/11

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2013-04-29

Skład orzekający: Jan Rudowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wynagrodzenie za reprezentowanie strony z urzędu, zasądzone na rzecz radcy prawnego prowadzącego kancelarię w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej, stanowi przychód z tej działalności, czy z działalności wykonywanej osobiście?
Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie, ponieważ rozstrzygnięcie sprawy zależało od wyniku innego postępowania przed NSA dotyczącego zagadnienia prawnego kwalifikacji wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 PPSA, sąd może zawiesić postępowanie, gdy jego wynik zależy od innego toczącego się postępowania.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej Ministra Finansów od wyroku WSA w Warszawie, który uchylił indywidualną interpretację podatkową dotyczącą kwalifikacji wynagrodzenia radcy prawnego za reprezentację z urzędu. Kwestią sporną było, czy wynagrodzenie to stanowi przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, czy z działalności wykonywanej osobiście. Prezes NSA wniósł o podjęcie uchwały wyjaśniającej to zagadnienie prawne.
Rozstrzygnięcie
Zawieszono postępowanie w sprawie.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Ministra Finansów (organ upoważniony: Dyrektor Izby Skarbowej w W.) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 kwietnia 2011 r. sygn. akt III SA/Wa 2091/10 w zakresie zawieszenia postępowania w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Ministra Finansów (organ upoważniony: Dyrektor Izby Skarbowej w W.) z dnia 10 maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: zawiesić postępowanie w sprawie. Wyrokiem z dnia 1 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie ze skargi M. M. uchylił interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 10 maja 2010 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Istota sporu dotyczyła rozstrzygnięcia kwestii, czy wynagrodzenie za reprezentowanie strony z urzędu, zasądzone postanowieniem sądu na rzecz radcy prawnego prowadzącego kancelarię prawną w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), jest przychodem z wykonywania pozarolniczej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, czy też z tytułu działalności wykonywanej osobiście określonej w art. 10 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 13 pkt 6 przywołanej wyżej ustawy. Nie zgadzając się z przyjętym w tej materii stanowiskiem Sądu pierwszej instancji, strona wniosła skargę kasacyjną, którą zaskarżyła powyższy wyrok w całości wnosząc o jego uchylenie w całości i rozpoznanie skargi na zasadzie art. 188 p.p.s.a., ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji oraz zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz skarżącej kosztów postępowania w tym kosztów postępowania kasacyjnego oraz kosztów postępowania poniesionych przed Sądem pierwszej instancji. W dniu 23 stycznia 2013 r., BO – 4660 – 3/13 , Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł o podjęcie uchwały wyjaśniającej czy wynagrodzenie z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu, niezależnie od formy prawnej w jakiej wykonuje on swój zawód, należy kwalifikować do źródła przychodów z działalności wykonywanej osobiście, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czy do źródła przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy? Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: W myśl art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W przedmiotowej sprawie Sąd postanowił zawiesić postępowanie do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego zawartego we wniosku Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego, sygn. akt II FPS 1/13, ponieważ zagadnienie to stanowi istotny element rozpoznawanej sprawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło