II FSK 3799/13

WyrokNaczelny Sąd Administracyjny2014-10-01

Skład orzekający: Sędzia NSA Stefan Babiarz, Sędzia NSA Anna Dumas, Sędzia NSA Zbigniew Kmieciak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności przepisu materialnego z Konstytucją RP stanowi podstawę do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego, w którym stosowano ten przepis?
Ratio decidendi
Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności przepisu materialnego z Konstytucją RP, który był podstawą materialnoprawną decyzji organu administracji, stanowi podstawę do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego. W takiej sytuacji sąd powinien uchylić orzeczenia sądów obu instancji i umorzyć postępowanie sądowe, jeśli organ administracji uchylił swoje decyzje w wyniku wznowienia postępowania podatkowego.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi D. L. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem NSA z dnia 23 września 2009 r., który oddalił skargę kasacyjną skarżącego od wyroku WSA w Gorzowie Wielkopolskim. Sprawa pierwotnie dotyczyła decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Zielonej Górze w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. Skarżący wniósł o wznowienie postępowania po orzeczeniu Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 lipca 2013 r., uznającym art. 20 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za niezgodny z Konstytucją RP.
Rozstrzygnięcie
Uchylono wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 września 2009 r., sygn. akt II FSK 639/09, oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 23 grudnia 2008 r. sygn. akt I SA/Go 731/08. Umorzono postępowanie sądowe. Zasądzono od Dyrektora Izby Skarbowej w Zielonej Górze na rzecz D. L. kwotę 12217 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Babiarz (sprawozdawca), Sędzia NSA Anna Dumas, Sędzia NSA Zbigniew Kmieciak, Protokolant Anna Rembowska, po rozpoznaniu w dniu 1 października 2014 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi D. L. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 września 2009 r. sygn. akt II FSK 639/09 oddalającym skargę kasacyjną D. L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 23 grudnia 2008 r. sygn. akt I SA/Go 731/08 w sprawie ze skargi D. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Zielonej Górze z dnia 16 lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów 1. uchyla wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 września 2009 r., sygn. akt II FSK 639/09, 2. uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 23 grudnia 2008 r. sygn. akt I SA/Go 731/08, 3. umarza postępowanie sądowe, 4. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w Zielonej Górze na rzecz D. L. kwotę 12217 (słownie: dwanaście tysięcy dwieście siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego w sprawie. 1. Wyrokiem z dnia 23 września 2009 r., II FSK 639/09, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną D. L. (zwanego dalej skarżącym) od wyroku WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 23 grudnia 2008 r., I SA/Go 731/08 w sprawie ze skargi skarżącego na decyzję DIS w Zielonej Górze z dnia 16 lipca 2008 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. W dniu 18 lipca 2013 r. Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, zwanej dalej: u.p.d.o.f.) w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2007 r. jest niezgodny z art. 2 w związku z art. 84 i art. 217 Konstytucji RP. 2. Skarżący wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowego. Wniósł w niej także o: - zmianę w całości wyroku NSA z dnia 23 września 2009 r., poprzez orzeczenie o uchyleniu w całości wyroku WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 23 grudnia 2008 r., I SA/Go 731/08 i umorzenie postępowania w sprawie, ewentualnie - zmianę w całości wyroku NSA z dnia 23 września 2009 r. poprzez orzeczenie o uchyleniu w całości wyroku WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 23 grudnia 2008 r. wydanego w sprawie I SA/Go 731/08 i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temu sądowi, - zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz skarżącego poniesionych kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. 3. W odpowiedzi na skargę skarżącego o wznowienie postępowania, DIS w Zielonej Górze wniósł o: - oddalenie skargi o wznowienie postępowania, - zasądzenie od skarżącego na rzecz DIS w Zielonej Górze kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania sądowego ma uzasadnione podstawy, dlatego podlega uwzględnieniu. 4. Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 czerwca 2010 r., II GPS 1/10, art. 272 § 1 p.p.s.a. "stanowi podstawę wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego w każdym przypadku, gdy orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania z konstytucją, umową międzynarodową lub ustawą, obejmuje akt normatywny, jaki stosował lub powinien zastosować sąd administracyjny lub organ administracji publicznej w danej sprawie." Kierując się powyższymi względami, w celu realizacji prawa skarżącego do ponownego rozpoznania sprawy w nowym stanie prawnym - ustalonym wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 lipca 2013 r., SK 18/09 - Naczelny Sąd Administracyjny postanowił wznowić postępowanie w sprawie zakończonej prawomocnym orzeczeniem i rozpoznać sprawę na nowo w granicach, jakie zakreśla podstawa wznowienia (art. 282 § 1 p.p.s.a.). Mając na uwadze, że w przywołanym wyroku Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f., w brzmieniu obowiązującym w latach 1998-2006, z art. 2 w związku z art. 64 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej – Sąd w niniejszym składzie uwzględnia skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem i uchyla wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 września 2009 r., II FSK 639/09, jak również wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (art. 282 § 2 p.p.s.a.). Jest bowiem rzeczą bezsporną, że podstawą materialnoprawną decyzji, której sprawa dotyczy, był art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f. Fakt uchylenia przez Dyrektora Izby Skarbowej w Zielonej Górze, w wyniku wznowienia postępowania podatkowego, decyzją z dnia 9 maja 2014 r. (nr [...]) w całości decyzji wymiarowej tego organu z dnia 16 lipca 2008 r. ([...]) oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia 27 października 2004 r. (nr [...]) sprawił, że bezprzedmiotowe stało się postępowanie sądowe. Okoliczność ta uzasadnia zatem jego umorzenie (art. 282 § 2 in fine p.p.s.a.). 5. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny z mocy art. 282 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 203 pkt 1 oraz art. 200 w związku z art. 276 tej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło