II FZ 1061/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Stefan Babiarz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P.B. [...] S.A. z siedzibą w K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 października 2012 r. sygn. akt I SA/Gl 925/12 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi P.B. [...] S.A. z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 13 czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności płatnika w zakresie zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych za styczeń 2009 r. postanawia: oddalić zażalenie. 1. Postanowieniem z dnia 15 października 2012 r., I SA/Gl 925/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił P.B. [...] SA z siedzibą w K. (zwanemu dalej: spółką) przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi, w sprawie ze skargi spółki na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 13 czerwca 2012 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. 2. W uzasadnieniu postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 sierpnia 2012 r. spółka została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca odpis powyższego zarządzenia doręczona została spółce w dniu 22 sierpnia 2012 r. W piśmie z dnia 6 września 2012 r. - będącym repliką na skargę - spółka odniosła się do stanowiska organu podatkowego, podtrzymując złożoną skargę, natomiast nie podjęła żadnych czynności w celu uiszczenia należnego wpisu. Termin do dokonania tej czynności upłynął bezskutecznie dnia 29 sierpnia 2012 r. Postanowienie o odrzuceniu skargi doręczone zostało spółce w dniu 24 września 2012 r. W piśmie z dnia 27 września 2012 r. (data nadania: 28 września 2012 r.) spółka wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. 3. Uzasadniając odmowę przywrócenia terminu Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że zgodnie z art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej: p.p.s.a., we wniosku o przywrócenie terminu należało uprawdopodobnić okoliczności, wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W ocenie Sądu argumentacja spółki w tym względzie nie zasługiwała na uwzględnienie bowiem spółka zakwestionowała zawartości przesyłki już po jej odbiorze i przy braku uprzedniego zweryfikowania zawartości koperty, podnosząc, że przesyłka dotknięta była brakami, które spowodowały niedokonanie czynności w terminie. 4. W zażaleniu na powyższe postanowienie spółka wskazała, że nie ponosi winy za niedotrzymanie terminu bowiem nie otrzymała stosownego wezwania, zatem nie wiedziała o konieczności dokonania wpisu. Na poparcie swoich twierdzeń spółka przedłożyła wydruki z komputerowej ewidencji poczty przychodzącej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega oddaleniu. 5. Art. 86 § 1 p.p.s.a., stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Do przesłanki braku winy odnosi się również art. 87 § 2 p.p.s.a., nakazujący uprawdopodobnienie okoliczności, które wskazują na brak winy w uchybieniu terminu. Wyżej wspomniane okoliczności to sytuacje nadzwyczajne, które przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności pozwalają stwierdzić, że uchybienie jest usprawiedliwione i nie cechuje go niedbalstwo. Orzecznictwo sądowoadministracyjne wskazuje, że: "Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Podkreśla się też, że nie uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw, czy też nieznajomość prawa" (postanowienie NSA z dnia 14 lutego 2013 r., sygn. akt II OZ 84/13). Wskazuje się również, że: "(...) z brakiem winy mamy do czynienia tylko w przypadku zaistnienia - niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia – okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu (postanowienie z dnia 14 lutego 2013 r., sygn. akt I FZ 581/12). Z powyższego wyraźnie wynikają rygorystyczne kryteria oceny braku winy. Spółka natomiast podnosi, że w przesyłce pocztowej brak było wezwania do uiszczenia wpisu co sprowadza się do próby przerzucenia winy na sąd. Z akt sprawy wynika, że sąd przygotował wezwanie stosownej treści i wysłał je do spółki (dokumenty opatrzone- przez pracownika sekretariatu sądu - pieczątką "Wysłano" oraz datą - karta 25), wezwanie do uiszczenia wpisu zostało spółce doręczone, o czym świadczy podpis pracownika spółki kwitujący jego odbiór na zwrotnym potwierdzeniu odbioru (karta 26 akt WSA). Jak wskazuje orzecznictwo (postanowienie NSA z dnia 9 lipca 2012 r., sygn. akt II FZ 474/12): "(...) potwierdzenie odbioru stanowi dokument urzędowy, który jeśli jest sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Korzysta on z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone. Przedmiotowe domniemanie może być obalone, jednakże podejmując próbę obalenia tego domniemania należy mieć na względzie, iż dokumenty urzędowe są najbardziej wiarygodnymi środkami dowodowymi." Pracownik spółki po odebraniu listów - przed pokwitowaniem ich odbioru - powinien był sprawdzić, czego odbiór potwierdza- mowa nie tylko o zapoznaniu się z zawartością przesyłek, ale również treścią zwrotnego poświadczenia odbioru. Należy przy okazji wspomnieć, że byłoby to łatwiejsze, gdyby pieczątka spółki została przystawiona w miejscu do tego przeznaczonym- na dole potwierdzenia, a nie w środkowej części, gdzie opisany był rodzaj przesyłki. Gdyby spółka zapoznała się z treścią pokwitowania, zajrzała do kopert i stwierdziła brak dokumentów, które powinny wewnątrz być - jak wynikało z potwierdzenia - powinna była, dbając o własne interesy, niezwłocznie zgłosić wszystkie wątpliwości sądowi. W przeciwnym razie spółka naraża się na zarzut niedochowania należytej staranności, a co za tym idzie - nie wykazuje braku winy- co w zw. z art. 87 § 2 nie pozwala na przywrócenie terminu. 6. Mając zatem powyższe na uwadze, trafnie sąd pierwszej instancji odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Podane okoliczności wskazują, że to strona z własnej winy, z powodu własnych zaniedbań uchybiła terminowi do wniesienia wpisu. Okoliczności te nie mają więc charakteru obiektywnego i tym samym treść wniesionego zażalenia nie może podważyć prawidłowości dokonanej przez sąd pierwszej instancji oceny w zakresie przedstawionych przesłanek uprawdopodabniających brak winy. 7. Z tych też względów, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, sąd pierwszej instancji trafnie przyjął, że strona nie uprawdopodobniła przyczyn wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. 8. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.