II GSK 1257/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marzenna Zielińska Sędziowie NSA Tadeusz Cysek Janusz Zajda (spr.) Protokolant Marta Podoba po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2012 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skarg kasacyjnych: Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej, Krajowej Izby Gospodarczej Elektroniki i Telekomunikacji, M. Spółki z o.o. w W., C. S.A. w W., P. S.A. w W. i P.T.C. Spółki z o.o. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 11 lutego 2011 r. sygn. akt VI SA/Wa 1185/09 w sprawie ze skarg P. S.A. w W. i P.T.C. Spółki z o.o. w W. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie rezerwacji częstotliwości 1. umarza postępowanie ze skargi kasacyjnej P. S.A. w W.; 2. oddala skargę kasacyjną P.T.C. S.A. w W.; 3. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W.; 4. odstępuje od zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego; 5. zwraca P. S.A. w W. uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 100 (sto) złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z 11 lutego 2011 r., w sprawie ze skarg P. SA w W. oraz P. T. C. Sp. z o.o. w W. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z [...] kwietnia 2009 r. w przedmiocie rezerwacji częstotliwości, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z [...] listopada 2007 r.; stwierdził, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu, a także zasądził od Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej na rzecz skarżącej P. SA zwrot kosztów postępowania. Sąd pierwszej instancji za podstawę rozstrzygnięcia przyjął następujące ustalenia: Decyzją z [...] kwietnia 2009 r. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej: Prezes UKE), utrzymał w mocy swoje rozstrzygnięcie z [...] listopada 2007 r., którym dokonał rezerwacji objętej postępowaniem częstotliwości na rzecz spółek: C. SA w T. (zmienioną na siedzibę w W.) i M. spółki z o.o. w W. oraz odmówił rezerwacji częstotliwości na rzecz spółek: P. T. C. sp. z o.o. i P. SA w W.. Powyższe decyzje zostały wydane w następstwie ogłoszonego 21 maja 2007 r. przez Prezesa UKE przetargu na dwie rezerwacje częstotliwości, z których każda obejmowała 49 dupleksowych kanałów radiowych z odstępem dupleksowym 95 MHz na obszarze całego kraju, do wykorzystywania w publicznej sieci telekomunikacyjnej w okresie do 31 grudnia 2022 r. W ramach przetargu każdy podmiot mógł złożyć maksymalnie dwie oferty. Po jednej ofercie zgłosiły: P. T. K. C. sp. z o.o. w W., P. T. C., P., T. spółka z o.o. w W. (później M.) i po dwie oferty: C., I. B. GmbH w Niemczech, przy czym do drugiego etapu zakwalifikowano oferty: P. T. K. C., P., T. i dwie oferty C., pozostałe oferty odrzucając z przyczyn formalnych. Prezes UKE ogłosił wyniki przetargu 2 października 2007 r. Po przeprowadzeniu przetargu Prezes UKE przeprowadził jedno postępowanie w sprawie rezerwacji opisanych częstotliwości. Stronami postępowania byli uczestnicy przetargu, którzy w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyników przetargu złożyli wnioski o rezerwację częstotliwości, tj. C. (w oparciu o jedną ofertę nr 2, w części dotyczącej wykorzystywania częstotliwości), T., P., P. T. C.. Prezes UKE wystąpił do Ministra Obrony Narodowej, Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Szefa Agencji Wywiadu o wyrażenie opinii, zgodnie z art. 123 ust. 1 pkt 3 i ust. 8, 10, 11 ustawy z 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne (Dz.U. Nr 171, poz. 1800 ze zm.; dalej: pr. telekom.), czy nie występują przesłanki odmowy dokonania rezerwacji częstotliwości na rzecz ubiegających się podmiotów. MSWiA nie zajęło stanowiska, pozostałe organy poinformowały, że nie zgłaszają zastrzeżeń w przedmiocie rezerwacji na rzecz ubiegających się spółek. W dniu [...] listopada 2007 r. Prezes UKE wydał decyzję, w której dokonał rezerwacji częstotliwości na rzecz spółek: C. i M., a odmówił rezerwacji częstotliwości na rzecz spółek: P. T. C. i P.. Odwołał się do art. 116 ust. 1 pr. telekom., w myśl którego w przypadku dostatecznych zasobów częstotliwości, rezerwację częstotliwości dokonuje się na rzecz podmiotu wyłonionego w drodze przetargu. Decyzją z [...] kwietnia 2009 r. Prezes UKE utrzymał w mocy powyższe rozstrzygnięcie. Uznał, iż po ponownym rozpatrzeniu sprawy pod względem legalności i celowościnależało zaskarżoną decyzję uznać za prawidłową. Wskazał, że skoro C., którego dwie oferty uzyskały najwyższą liczbę punktów podczas przetargu, wystąpił tylko z jednym wnioskiem o rezerwację częstotliwości, podmiotem wyłonionym stał się następny na liście uczestnik przetargu, czyli M., zatem na jego rzecz należało dokonać rezerwacji częstotliwości. Podkreślił, odwołując się do art. 116 ust. 6 pr. telekom., że postępowanie przetargowe jest odrębnym postępowaniem od postępowania w przedmiocie rezerwacji prowadzonego po zakończeniu przetargu, a okoliczność, że oba postępowania są ze sobą ściśle powiązane w toku realizacji przez organ regulacyjny zadań z zakresu gospodarki zasobami częstotliwości nie powoduje, że stają się jednym postępowaniem. Odnosząc się do zarzutów mających decydować o nieważności postępowania przetargowego i konieczności ich uprzedniego rozpatrzenia organ zauważył, że wnioski o rezerwację częstotliwości muszą być złożone w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyników przetargu (art. 118c ust. 3 pr.telekom.), a następnie rozpatrzone w terminie 6 tygodni od tego ogłoszenia (art. 114 ust. 4a pr. telekom.), z kolei wniosek o unieważnienie przetargu można składać w terminie 21 dni od daty ogłoszenia wyników przetargu (art. 118d ust. 1 i 4 pr.telekom.). Organ zauważył, że unieważnienie przetargu jest podstawą do wznowienia postępowania w sprawie rezerwacji (art. 118d ust. 4 pr.telekom.). Wskazane regulacje świadczą o prawidłowości stanowiska, że postępowanie w przedmiocie rezerwacji powinno się toczyć dopóki przetarg nie zostanie prawomocnie unieważniony. Skoro oba omawiane postępowania toczą się odrębnie, to zarzuty dotyczące nieważności przetargu mogą być badane jedynie w postępowaniu o unieważnienie przetargu. Prezes UKE przypomniał, że decyzją z [...] listopada 2007 r. odmówił unieważnienia przetargu na obie rezerwacje częstotliwości, a wskutek wniosków: P. T. K. C., I. B. GmbH oraz P. T. C. o ponowne rozpatrzenie sprawy, decyzją z [...] sierpnia 2008 r. utrzymał w mocy wcześniejsze rozstrzygnięcie. Skargi na decyzję Prezesa UKE z [...] kwietnia 2009 r. złożyły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. spółki: P. SA (VI SA/Wa 1185/09) oraz P. T. C. Sp. z o.o. (VI SA/Wa 1201/09). Rozstrzygnięcie organu zostało zaskarżone w całości przez oba podmioty. P., wnosząc o uchylenie decyzji obu instancji, zarzucił naruszenie: - art. 123 ust. 8 w zw. z ust. 1 pkt 3 pr.telekom. w zw. z art. 106 § 1 i 5 kpa poprzez nieuzyskanie opinii organów: Ministra Obrony Narodowej, Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub Szefa Agencji Wywiadu w wymaganej prawem formie postanowienia i wydanie decyzji w oparciu o pisma osób, których umocowanie do wydawania rozstrzygnięć w postępowaniu administracyjnym w imieniu wymienionych organów nie zostało przez Prezesa UKE zbadane, co równocześnie stanowiło naruszenie art. 7 i art. 77 § 1 kpa, - art. 114 ust. 3 pkt 7 i art. 123 ust. 6 pkt 1 pr.telekom. poprzez przyznanie rezerwacji częstotliwości i utrzymanie w mocy decyzji przyznającej tę rezerwację w sposób, który nie zmierzał do efektywnego wykorzystania częstotliwości, w szczególności poprzez zarezerwowanie ich na rzecz podmiotów, które nie gwarantowały wykonania zobowiązań zaciągniętych w przetargu na przyznaną rezerwację. Ponadto organ wydał zaskarżoną decyzję w sytuacji, gdy nie została wyjaśniona kwestia, czy C. wywiąże się także z nałożonych decyzją z [...] listopada 2007 r. obowiązków, - naruszenie art. 114 ust. 1 i 3 pr.telekom. w zw. z art. 118d ust. 1 pr.telekom. w zw. z art. 97 § 1 pkt 4 kpa poprzez wydanie decyzji w przedmiocie rezerwacji częstotliwości przed prawomocnym rozstrzygnięciem sprawy stwierdzenia nieważności przetargu i w konsekwencji niezawieszenie postępowania w przedmiocie rezerwacji. P. T. C., wnosząc w swojej skardze o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzuciła naruszenie: - art. 114 ust. 3 pr.telekom. poprzez niezbadanie przesłanek w tym przepisie wymienionych, uzasadniających wydanie decyzji w przedmiocie rezerwacji częstotliwości, - art. 15 kpa poprzez naruszenie zasady dwukrotnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy wskutek zaniechania przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i ograniczenia się do rozpatrzenia zarzutów P. T. C. zawartych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, przy jednoczesnej przewlekłości postępowania, uzasadnianej przez organ skomplikowanym charakterem sprawy, - zasad ogólnych postępowania, w szczególności art. 6, art. 7, art. 12 kpa w zw. z art. 2 i 7 Konstytucji RP, - art. 6 Europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (Dz.U. z 1999 r. Nr 61, poz. 264) w zw. z art. 35 § 1 kpa i art. 36 § 1 kpa poprzez przewlekłe prowadzenie postępowania oraz powiadamianie stron o niezałatwieniu sprawy i wyznaczeniu nowego terminu jej załatwienia w formie pisma, a nie postanowienia, co z kolei prowadziło do naruszenia zasad ogólnych postępowania wyrażonych w art. 6, 7, 8 i 12 kpa, a także miało wpływ na ocenę przesłanek rygoru natychmiastowej wykonalności, w który została zaopatrzona decyzja, - art.108 § 1 kpa polegające na nieuzasadnionym nadaniu decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, mimo braku przesłanek nadania tego rygoru i niewykazania, aby istniał szczególnie ważny interes. Wyrokiem z 11 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. uznał obie skargi za uzasadnione, choć z innych powodów niż prezentowane przez skarżących. Stwierdził, że w wyniku przetargu,według malejącej liczby punktów, następujące pozycje zajęły: oferta nr 1 złożona przez C., oferta nr 2 złożona przez C., oferta złożona przez T. (organ twierdził, że ofertę tę złożył M.), oferta złożona przez P. i oferta złożona przez P. T. K. C. Wnioski o rezerwację częstotliwości, zgodne z art. 118c ust. 3 pr.telekom, złożyli: C. - jeden wniosek, oparty o ofertę nr 2, T., P. T. C. i P.. Prezes UKE przyjął, że podmiotem wyłonionym, obok C. stał się M. (czyli T., który - w ocenie Prezesa UKE - zmienił jedynie nazwę). Zdaniem Sądu, organ nie wyjaśnił w dostateczny i jednoznaczny sposób, czy spółka T. zmieniła jedynie nazwę na M., czy też M. jest zupełnie nowym podmiotem, będącym jedynie następcą prawnym spółki T. Podkreślił, że organ nie zbadał czy 9 października 2007 r., czyli w dacie złożenia wniosku o rezerwację częstotliwości przez T., spółka ta jeszcze istniała, a składający podpis pod wnioskiem A. V. - jako prezes zarządu T., był umocowany do reprezentacji tej Spółki, mimo że kwestia zmian w składzie wspólników T. i w składzie zarządu Spółki była podnoszona przez P. T. C. już w piśmie z 12 października 2007 r. Sąd podniósł, że w odpowiedzi na wezwanie organu M. nadesłał 12 października 2007 r. odpis z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego nr [...] (wcześniej prowadzonego dla T.), z którego wynikało, że już co najmniej 2 października 2007 r. była wpisana spółka M., inny wspólnik (A. V. I. SA) aniżeli w przypadku spółki T. (spółka T. M. F. P. Sp. z o.o.), rozszerzono przedmiot działalności poprzez dopisanie: "Telekomunikacja", co nie było ujawnione w rejestrze T. oraz wpisano zarząd: A. V. i R. N.. Z dołączonych do akt administracyjnych w sprawie VI SA/Wa 1201/09: odpisu z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego z 22 sierpnia 2007 r. nr [...] dotyczącego T., wyjaśnień A. V. z 23 sierpnia 2007 r., protokołu zgromadzenia wspólników spółki T. z 13 sierpnia 2007 r. (jedynym wspólnikiem była spółka T. M. F. P. Sp. z o.o. w W.), podczas którego wyrażono zgodę na zbycie 100% udziałów w T. i powołano do zarządu A. V. i R. N., umowy kupna udziałów w T. z 13 sierpnia 2007 r., zawartej między T. M. F. P. Sp. z o.o. w W. a A. V. I. SA w N., protokołu nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników spółki T. z 13 sierpnia 2007r., podczas którego zmieniono m.in. firmę Spółki na M., wynikałoby, że w spółce T. przed złożeniem wniosku o rezerwację częstotliwości nastąpiły zmiany nie tylko w zakresie zmiany firmy tej Spółki, ale i w składzie wspólników oraz co do reprezentacji. Sąd stwierdził, że zgodnie z przepisem art. 118 ust. 1 pr. telekom. podmiotem wyłonionym jest uczestnik przetargu, który spełnił kryteria wymienione w pkt 1 - 3 tego przepisu. Z kolei zasady zmiany podmiotu dysponującego rezerwacją określa art. 122 pr. telekom. Z powołanych uregulowań wynika, że rezerwacja częstotliwości może być dokonana jedynie na rzecz podmiotu uczestniczącego w przetargu, spełniającego kryteria z art. 118b pr. telekom. i nie jest dopuszczalne przenoszenie uprawnień na osoby trzecie, nawet następców prawnych, bez zachowania warunków ustawowych. Uczestnikiem przetargu był zaś T., a nie M., co potwierdzało ogłoszenie Prezesa UKE z 2 października 2007 r. w sprawie wyników przetargu. Sąd stwierdził, że Prezes UKE zbyt pobieżnie zbadał zmiany dotyczące spółki T. (naruszając tym samym art. 7 i 77 § 1 kpa) i bezpodstawnie wskazał w decyzji na M., jako uczestnika przetargu, również w rozumieniu składającego ofertę. Konsekwencją tego stanowiska jest konieczność zbadania umocowania dla A. V. do występowania z wnioskiem o rezerwację częstotliwości, który zresztą złożył w imieniu T. Sąd zaznaczył, że w zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Prezes UKE nie wyjaśnił jednoznacznie podstaw uznania spółki M. za podmiot wyłoniony w rozumieniu art. 118b pr. telekom.w miejsce spółki T. Jako drugi powód uwzględnienia skarg Sąd pierwszej instancji uznał nie odniesienie się organu do wniosku M. o zmianę decyzji z [...] listopada 2007 r. i przedłużenie terminów wykonania nałożonych obowiązków i podjętych w przetargu zobowiązań, skoro wniosek w tym zakresie złożyła ta Spółka w trakcie postępowania z wniosku P. T. C. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej zaskarżoną decyzją. W myśl art. 123 ust. 1 pkt 3 pr. telekom. odmowa udzielenia rezerwacji częstotliwości następuje w przypadku, gdy wnioskodawca nie jest w stanie wywiązać się z warunków związanych z wykorzystaniem częstotliwości. Prezes UKE nie rozpatrzył argumentów M. w świetle tej przesłanki. W związku z zaprezentowaną argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezesa UKE z [...] listopada 2007 r. Od powyższego wyroku skargi kasacyjne wniosły: Prezes UKE, Krajowa Izba Gospodarcza Elektroniki i Telekomunikacji oraz spółki M., C., P. i P. T. C. P. SA i P. T. C. sp. z o.o. wniosły skargi kasacyjne przeciwko wyrokowi Sądu pierwszej instancji w części odnoszącej się do jego uzasadnienia. Spółka P. T. C. zarzuciła Sądowi pierwszej instancji naruszenie art. 114 ust. 3 pkt 7 pr. telekom. poprzez błędne uznanie, że objęcie przez Prezesa UKE częstotliwości radiowych planem zagospodarowania częstotliwości przesądza o tym, że częstotliwości te są wykorzystywane w sposób efektywny. Natomiast w ocenie P. SA, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. błędnie ocenił wymóg uzyskania przez Prezesa UKE w toku postępowania w sprawie rezerwacji częstotliwości opinii organów wymienionych w art. 123 ust. 8 pr. telekom., ograniczając go tylko do sytuacji wystąpienia okoliczności wymienionych w art. 123 ust. 6 pkt 1 tej ustawy. Obie skarżące Spółki wniosły o zmianę wyroku w zakresie części jego uzasadnienia, zastrzegając jednocześnie, że zgadzają się z zaskarżonym wyrokiem w zakresie jego sentencji oraz motywów uzasadniających uchylenie zaskarżonych decyzji. W dniu 16 lipca 2012 r. cofnęła skargę kasacyjną spółka P. SA. Skargi kasacyjne Prezesa UKE, Krajowej Izby Gospodarczej Elektroniki i Telekomunikacji oraz spółek M. i C. opierają się na zarzutach naruszenia prawa procesowego oraz materialnego. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. Zarzuty prawa procesowego w powyższych skargach kasacyjnych dotyczą naruszenia przepisów art. 133 § 1, art. 141 § 4 oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ ppsa w zw. z art. 7 i 77 § 1 kpa, w związku z błędnymi, zdaniem skarżących, ustaleniami w zakresie stanu faktycznego, w tym przyjęcie, że Prezes UKE nie zbadał dostatecznie kwestii ewentualnego następstwa prawnego między spółkami T. a M., podstaw uznania za podmiot wyłoniony w przetargu spółki M. w miejsce spółki T. oraz istnienia umocowania dla A. V. do wystąpienia z wnioskiem o rezerwację częstotliwości, podczas gdy (zdaniem M.) z materiału dowodowego zebranego w postępowaniu administracyjnym bezsprzecznie wynika, że M. i T. to ta sama osoba prawna. Spółka M. wskazała ponadto na naruszenie art. 106 § 3 ppsa, poprzez nieprzeprowadzenie z urzędu postępowania dowodowego z dokumentów rejestrowych M. w sytuacji, w której Sąd pierwszej instancji przyjął, że w sprawie istniały istotne wątpliwości co do tożsamości spółek M. oraz T. Wskazała także na naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ ppsa w zw. z art. 7 art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 kpa poprzez błędne przyjęcie, że Prezes UKE naruszył wskazane przepisy procedury administracyjnej wskutek nieodniesienia się do wniosku M. o zmianę decyzji z [...] listopada 2007 r., w kontekście możliwości wywiązania się przez M. z warunków związanych z wykorzystaniem zarezerwowanych na jego rzecz częstotliwości. W zakresie podniesionych w skardze kasacyjnej zarzutów naruszenia prawa materialnego, M. wskazał na naruszenie art. 123 ust. 6 pkt 1 pr. telekom.poprzez uznanie, że odmowa udzielenia rezerwacji częstotliwości z uwagi na określoną w tym przepisie okoliczność może nastąpić także wówczas, gdy faktyczne udzielenie rezerwacji częstotliwości już nastąpiło, stało się wykonalne i na jego podstawie podmiot któremu rezerwację przydzielono, rozpoczął działania zmierzające do jej wykorzystania. Podniesione przez spółkę C. zarzuty procesowe odnosiły się do naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ ppsa w zw. z art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 kpa, poprzez błędne przyjęcie, że Prezes UKE naruszył wskazane przepisy procedury administracyjnej wskutek nie odniesienia się do czynności monitorujących wywiązanie się przez C. z przyjętych zobowiązań oraz do naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ ppsa, poprzez uchylenie zaskarżonej decyzji Prezesa UKE z [...] kwietnia 2009 r. oraz poprzedzającej ją decyzji z [...] listopada 2007 r., w części, w której przyznawały one rezerwację częstotliwości na rzecz C., w sytuacji gdy stwierdzone przez Sąd naruszenie przez organ przepisów postępowania było bezzasadne, a ponadto dotyczyło innego niż C. uczestnika postępowania (M.). Spółka C. zarzuciła ponadto Sądowi pierwszej instancji naruszenie prawa materialnego (art. 123 ust. 6 pkt 1 pr. telekom.) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie wskutek błędnego uznania, że odmowa udzielenia rezerwacji częstotliwości z uwagi na określoną w tym przepisie okoliczność może nastąpić, gdy faktyczne udzielenie rezerwacji już nastąpiło, stało się wykonalne i na jego podstawie podmiot, któremu rezerwację przydzielono rozpoczął jej wykorzystywanie. Skarga kasacyjna Prezesa UKE w kwestiach procesowych oparta została na zarzutach naruszenia: -art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ ppsa w zw. z art. 10 § 1, art. 7 i art. 77 § 1 kpa polegającego na błędnym przyjęciu, że Prezes UKE nie zbadał dostatecznie czy spółka M. jest podmiotem wyłonionym w rozumieniu art. 118 b/pr. telekom., - art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ ppsa w zw. z art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 kpa poprzez błędne uznanie, że Prezes UKE rozpatrując ponownie sprawę winien wziąć pod uwagę fakt, iż M. Sp. z o.o. złożyła wniosek o zmianę decyzji z [...] listopada 2007 r. i przedłużenie terminów wykonania nałożonych obowiązków, w sytuacji gdy w przedmiocie zmiany tej decyzji toczyło się oddzielne postępowanie administracyjne oraz naruszenie wskazanych przepisów ppsa i kpa poprzez uznanie, że naruszenie ich mogło mieć w postępowaniu administracyjnym wpływ na wynik sprawy, - art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ ppsa w zw. z art. 123 ust. 6 pkt 1 pr. telekom. poprzez uchylenie decyzji i poprzedzającej ją decyzji w wyniku stwierdzonego przez WSA w W. naruszenia przepisów postępowania (art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 kpa) pomimo jednoczesnego uznania, że decyzja narusza przepisy prawa materialnego, tj. art. 123 ust. 6 pkt 1 pr. telekom. oraz bez wykazania, że naruszenie prawa materialnego miało wpływ na wynik sprawy, - art. 141 § 4 ppsa poprzez błąd w ustaleniach stanu faktycznego sprawy, przedstawienie swoich poglądów w sposób niewłaściwy i sprzeczny z powołanym przepisem, nie zawarcie w uzasadnieniu orzeczenia wskazań, co do dalszego postępowania przed Prezesem UKE, -art. 152 ppsa poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji. Ponadto Prezes UKE wskazał na naruszenia prawa materialnego (art. 123 ust. 6 pkt 1 pr. telekom) poprzez jego błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że na podstawie tego przepisu Prezes UKE rozpatrując sprawę ponownie winien odmówić rezerwacji częstotliwości z uwagi na fakt, że spółka M. złożyła wniosek o zmianę decyzji z [...] listopada 2007 r. oraz naruszenie tego przepisu w związku art. 123 ust. 1 pkt 4 i 7 pr. telekom. poprzez ich błędną interpretację, polegającą na przyjęciu, że fakt monitorowania przez Prezesa UKE wywiązywania się przez C. SA z przyjętych zobowiązań ma wpływ na wydanie decyzji w przedmiocie przyznania rezerwacji. Skarga Krajowej Izby Gospodarczej Elektroniki i Telekomunikacji, odnosiła się do poruszanych wcześniej kwestii: -uchylenia decyzji w wyniku błędnego stwierdzenia naruszania art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ ppsa w zw. z art. art. 7 i art. 77 § 1 kpa wyrażającego się w braku dokładnego zbadania kwestii ewentualnego następstwa prawnego między spółką T. a spółką M. oraz istnienia (i wskazanego przez Sąd niezbadania w sposób należyty) umocowania dla A. V. do wystąpienia z wnioskiem o rezerwację częstotliwości, - naruszenia powyższych przepisów poprzez błędne uznanie, że brak zbadania przez organ okoliczności dotyczących zmiany firmy spółki T., grona wspólników, osób uprawnionych do reprezentacji i przedmiotu jej działalności mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, - uchylenia decyzji w rezultacie błędnego uznania, że zmiany te mogły skutkować uznaniem, że zaszła zmiana podmiotowa, w rezultacie której spółka ta nie jest już podmiotem wyłonionym w rozumieniu art. 118 b/ ust. 1 pr. telekom., ani podmiotem uprawnionym do złożenia wniosku o rezerwację w rozumieniu at. 118 c/ ust. 3 pr. telekom., - błędnego przyjęcia, że organ powinien odnieść się w decyzji do czynności monitorujących realizację przez C. zobowiązań rezerwacyjnych w kontekście przesłanki odmowy rejestracji (art. 123 ust. 6 pkt 1 pr. telekom.) i że w tym samym kontekście powinien rozpatrzyć wniosek spółki M. o przesunięcie terminu realizacji zobowiązań rezerwujących oraz błędnego przyjęcia, że korespondencja Prezesa UKE z C. oraz złożenie wniosku o przesunięcie terminu przez M. dowodziło zmiany stanu prawnego lub faktycznego wymagającego uwzględnienia w toku postępowania przed organem II instancji, a także naruszenie przepisów postępowania wynikające z braku wskazania, że powyższe ewentualne uchybienia mogłyby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto KIGEiT podniosła zarzuty naruszenia art. 141 § 4 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ ppsa poprzez lakoniczne, niepełne i wadliwe uzasadnienie wyroku, uniemożliwiające kontrolę kasacyjną orzeczenia, w szczególności z uwagi na niewskazanie przepisów postępowania, których naruszenie przez Prezesa UKE w odniesieniu do C. mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania oraz naruszenia art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 w zw. z art. 134 § 1 i art. 145 § 1 pkt 1 ppsa poprzez naruszenie funkcji kontrolnej sądów administracyjnych, polegające na uchyleniu decyzji w całości, to jest zarówno w odniesieniu do M. jak i C., pomimo że w wyroku nie wskazano, aby w odniesieniu do C. decyzja naruszała jakiekolwiek przepisy prawa. Ostatecznie KIGEiT zarzuciła Sądowi pierwszej instancji naruszenie art. 151 ppsa poprzez jego niezastosowanie, pomimo że były podstawy do oddalenia skarg, gdyż decyzja nie naruszała prawa. W odpowiedzi na skargi kasacyjne M. sp. z o.o., C. SA KIGEiT i Prezesa UKE - spółka P. wnosiła o ich oddalenie. Na rozprawie w dniu 26 lipca 2012 r. pełnomocnik Prezesa UKE wnosił o odrzucenie skargi kasacyjnej P. T. C. skierowanej przeciwko wyrokowi Sądu pierwszej instancji w części odnoszącej się do jego uzasadnienia. Do wniosku przyłączyli się pełnomocnicy spółek M. i C. (protokół rozprawy k. 257v, załącznik do protokołu rozprawy k. 253-256). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o odrzucenie skargi kasacyjnej P. T. C. sp. z o.o. z tego powodu, iż tym środkiem prawnym zaskarżony został wyrok Sądu pierwszej instancji "w części odnoszącej się do jego uzasadnienia", nie jest zasadny. Nie zgadzając się z częścią uzasadnienia wyroku Sądu pierwszej instancji strona może je zakwestionować, winna jednak w takim przypadku zaskarżyć całe orzeczenie, które podlegałoby weryfikacji w trybie art. 184 i nast. ppsa.Zgodnie bowiem z tym przepisem Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, jeżeli nie ma usprawiedliwionych podstaw albo jeżeli zaskarżone orzeczenie, mimo błędnego uzasadnienia, odpowiada prawu. Naruszenie przepisu prawa nie prowadzi zatem do uwzględnienia skargi kasacyjnej, jeżeli nie miało ono wpływu na trafność i zasadność rozstrzygnięcia. Dlatego też błędne uzasadnienie prawidłowego rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji nie powoduje uwzględnienia skargi (por. T. Ereciński, J. Gudowski, M. Jędrzejewska: Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego. Część pierwsza. Postępowanie rozpoznawcze. t. I, wyd. 4, Wydawnictwo Prawnicze "LexisNexis", s. 816). U podstaw powyższej regulacji znalazł się wzgląd na zasady ekonomiki procesowej, z którymi sprzeczne byłoby uwzględnienie skargi kasacyjnej tylko dlatego, że trafne rozstrzygnięcie ma niewłaściwe uzasadnienie. Gdyby bowiem doszło do uchylenia takiego orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, rola sądu, który wydał zaskarżony wyrok, ograniczałaby się do poprawienia uzasadnienia (wyrok SN z 5 czerwca 1998 r., II UKN 77/98, OSNAPiUS 1999, nr 11, poz. 378; wyrok NSA z 18 sierpnia 2004 r., FSK 207/04, POP 2005, nr 3, poz. 73). Tak więc spółka P. T. C. mogłaby uzyskać w sprawie zmianę uzasadnienia jedynie w przypadku zaskarżenia całego orzeczenia. Wtedy Sąd stwierdzając brak naruszenia prawa w zakresie rozstrzygnięcia oddaliłby skargę kasacyjną, a jednocześnie, gdyby zarzuty strony okazały się skuteczne, zmieniłby uzasadnienie.(v. postanowienie NSA z 24 marca 2006 r., I FSK 750/05). Taka sytuacja miała w sprawie miejsce, bowiem Spółka (a wcześniej także spółka P., która ostatecznie cofnęła skargę kasacyjną) zaskarżyła cały wyrok Sądu pierwszej instancji "w części odnoszącej się do jego uzasadnienia", nie zaś samo uzasadnienie. Z tych względów skarga kasacyjna P. T. C. sp. z o.o. podlega oddaleniu. (art. 184 ppsa). Skargi kasacyjne Prezesa UKE, Krajowej Izby Gospodarczej Elektroniki i Telekomunikacji oraz spółek M. i C. oparte zostały na usprawiedliwionych podstawach, określonych w art. 174 ppsa. Rozpoznając sprawę na bazie skarg P. SA i P. T. C. sp. z o.o. Sąd pierwszej instancji powołał się na przepis art. 134 § 1 ppsa wskazując, że rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skarg oraz powołaną podstawą prawną. Kierując się powyższymi wytycznymi uznał obie skargi za uzasadnione, choć z innych powodów, aniżeli tych - prezentowanych przez skarżących. Powody te związane były jedynie z sytuacją procesową spółki M., natomiast w żadnym zakresie nie odnosiły się do możliwości wywiązywania się przez spółkę C. z warunków związanych z wykorzystaniem częstotliwości. W ocenie Sądu organ nie wyjaśnił w dostateczny i jednoznaczny sposób, czy spółka T. zmieniła jedynie nazwę na M., czy też Spółka ta jest zupełnie nowym podmiotem, będącym następcą prawnym spółki T. Organ nie zbadał, czy 9 października 2007 r. - dacie złożenia wniosku o rezerwację częstotliwości przez T., Spółka jeszcze istniała, a składający podpis pod wnioskiem A. V. - jako prezes zarządu T., był umocowany do jej reprezentacji. Brak dokładnego zbadania przez organ tej kwestii stanowił - zdaniem Sądu - naruszenie art. 7 i 77 § 1 kpa. W konsekwencji w zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Prezes UKE nie wyjaśnił jednoznacznie podstaw uznania spółki M. za podmiot wyłoniony w rozumieniu art. 118b pr. telekom. w miejsce spółki T. Zgodnie z przepisem art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ ppsa, na podstawie którego Sąd pierwszej instancji rozstrzygnął sprawę, uchylenie wydanych w toku postępowania administracyjnego decyzji w następstwie stwierdzenia innego naruszenia przepisów postępowania jest uzasadnione jedynie wówczas, gdy naruszenie to jest na tyle istotne, iż zasadne jest stwierdzenie, że gdyby nie miało ono miejsca, to merytoryczna treść decyzji najprawdopodobniej byłaby inna. Tego rodzaju naruszenia przepisów postępowaniania można się w sprawie dopatrzyć. Spółka z o.o. działająca pod firmą T. uzyskała osobowość prawną z datą wpisania jej do rejestru przedsiębiorców (v. A. Kidyba - Kodeks Spółek Handlowych. Komentarz; art. 166, t. 1, wyd. VIII, W-wa 2011). Data wpisu oznacza również zakończenie procesu tworzenia spółki, tym samym dopełnienie obowiązku złożenia wszystkich niezbędnych do zarejestrowania dokumentów (dot. m.in. firmy, przedmiotu działalności, oznaczenia członków zarządu i sposobu reprezentacji spółki). Zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy z 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (j.t. Dz.U. z 2007 Nr 168, poz. 1186 ze zm.), domniemywa się, że dane wpisane do rejestru są prawdziwe. Ustanowione w tym przepisie domniemanie jest domniemaniem prawnym, czyli ustawodawca przyjmuje, że - co do zasady - wszystkie dane wpisane do rejestru są zgodne z prawdziwym stanem rzeczy, czyli z obiektywną rzeczywistością. Odpis z rejestru jest dokumentem - środkiem dowodowym określonego stanu. Prowadząc postępowanie przetargowe Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej dysponował odpisem aktualnym z Rejestru Przedsiębiorców (KRS 0000269979) prowadzonego dla spółki z o.o. T., a następnie w sprawie rezerwacji częstotliwości aktualnym odpisem KRS o takim samym numerze [...] prowadzonym dla spółki z o.o. działającej pod firmą M. W tej sytuacji nie znajdowały prawnego uzasadnienia wątpliwości Sądu pierwszej instancji, iż podmiotem wyłonionym (art. 118b ust. 1 pr. telekom., dla którego dokonuje się rezerwacji częstotliwości, jest spółka z o.o. M., uprzednio występująca pod nazwą/firmą T. Tym samym zarzut niedokładnego i pobieżnego zbadania zmian dotyczących spółki T., w istotnej dla sprawy kwestii identyfikacji podmiotu wyłonionego, jest nietrafny. Z materiału dowodowego zgromadzonego w toku postępowania administracyjnego wynika, że przed dokonaniem rezerwacji na rzecz spółki M., spółka ta, występująca w przetargu pod firmą T., dokonała zmian w zakresie niektórych danych ujawnionych w Krajowym Rejestrze Sądowym (protokół ze zgromadzenia wspólników z 13 sierpnia 2007 r.). Zmiany te dotyczyły m.in. zgody na zbycie udziałów, powołania nowych członków zarządu, w tym A. V., rozszerzenia przedmiotu działalności o telekomunikację. Wpis zmian umowy spółki ma charakter konstytutywny, zatem zgodnie z art. 256 § 1 ustawy - Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2000, Nr 94, poz. 1037 ze zm.) zmianę umowy spółki jej zarząd zgłosił 23 sierpnia 2007 r. ( [...] ) do sądu rejestrowego, natomiast zmiany w KRS dokonane zostały 2 października 2007 r., o czym Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej został powiadomiony. Tak więc w tym zakresie zarzut "zbyt pobieżnego zbadania zmian dotyczących Spółki" nie znajduje uzasadnienia. Dotyczy to także uwag dotyczących osoby członka zarządu - A. V., reprezentującego jednoosobowo spółkę T., którego podpis znajduje się pod wnioskiem o rezerwację częstotliwości, a który po zmianie firmy na M. był jednym z dwóch członków zarządu uprawnionych do reprezentacji Spółki. (przedstawione Prezesowi UKE oświadczenia z 23 sierpnia i 12 października 2007 r.). Z mocy wyraźnego przepisu ustawy (art. 201 § 4 Ksh) członek zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością jest powoływany i odwoływany uchwałą wspólników. Oznacza to, że takie powołanie (odwołanie) jest skuteczne w stosunkach wewnętrznych spółki, a wpis zmian w składzie osobowym zarządu w rejestrze sądowym ma tylko charakter deklaratoryjny. (v. wyrok SN z 7 lipca 2005 r., V CK 839/04, LEX nr 536022) W związku zatem ze skutecznym powołaniem A. V. na stanowisko członka zarządu M. już 13 sierpnia 2007 r., w sytuacji gdy zmiana firmy spółki została zgłoszona do sądu rejestrowego, ale wpis nie został jeszcze dokonany, uzasadnienie znajdowało podpisanie przez niego wniosku o rezerwację w imieniu spółki posługującej się jeszcze poprzednią nazwą - T. Wyjaśnienie wskazanych okoliczności dotyczących spółki M. (uprzednio T.) nie wymagało przeprowadzenia postępowania dowodowego przed Sądem pierwszej instancji, a jedynie sprawdzenia prawidłowości oceny powyższych okoliczności na podstawie zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym materiału dowodowego. Z materiału tego okoliczności dotyczące zmian rejestrowych Spółki wynikały w sposób niewątpliwy i jasny oraz nie wymagały bliższego odniesienia się do nich w uzasadnieniach decyzji. Za nietrafne należy uznać także stwierdzenie Sądu pierwszej instancji o naruszeniu przez organ przepisu art. 123 ust. 6 pkt 1 pr. telekom., w sytuacji gdy wydając decyzję z [...] kwietnia 2009 r. winien wziąć pod uwagę fakt, iż spółka M. wniosła o zmianę decyzji z [...] listopada 2007 r. w odniesieniu do spółki C. Wskazany przepis dotyczy sytuacji odmowy udzielenia rezerwacji częstotliwości, gdy wnioskodawca nie jest w stanie wywiązać się z warunków związanych z wykorzystaniem częstotliwości lub zasobów orbitalnych. Ocena ta nie ma charakteru uznaniowego i musi się opierać na analizie wskazującej, że wnioskodawca nie jest w stanie wywiązać się z warunków związanych z wykorzystaniem częstotliwości lub zasobów orbitalnych. Warunki dotyczące prowadzenia działalności telekomunikacyjnej związane z wykorzystaniem częstotliwości są określane w dokumentacji przetargowej, czyli to na etapie przetargu badana jest również zdolność podmiotu do wywiązania się z tych warunków. W tym zakresie przekonywujące jest stanowisko Stanisława Piątka (Prawo telekomunikacyjne. Komentarz - wyd. C.H. Beck; W-wa 2005, s. 700), iż "przepis art. 123 ust. 6 pkt 1 pr. telekom. nie powinien być stosowany w odniesieniu do częstotliwości, które podlegają rozdysponowaniu w trybie przetargu. Dokumentacja przetargu powinna być formułowana w taki sposób, aby w procesie prowadzenia przetargu wyeliminować oferentów, którzy nie spełniają warunków związanych z wykorzystaniem częstotliwości". Niewątpliwie samo złożenie wniosku o zmianę decyzji w odniesieniu do innego uczestnika postępowania o przyznanie rezerwacji, gdy nie poczyniono jeszcze jakichkolwiek czynności czy ustaleń organu w zakresie objętym informacjami spółki M., nie jest tożsame z sytuacją wykazania niemożności wywiązania się z warunków związanych z wykorzystaniem częstotliwości (art. 123 ust. 1 pkt 4 i 5 pr. telekom.). Prawidłowe zatem było wszczęcie równoległego postępowania (DZC-WAP-5176-2/09) w przedmiocie objętym wnioskiem spółki M., natomiast brak było prawnej podstawy ewentualnego obowiązku Prezesa UKE badania w ramach przedmiotowego postępowania administracyjnego stopnia wywiązywania się spółki C. ze zobowiązań wynikających z wykorzystywania częstotliwości. Niewątpliwie samo złożenie przez jeden z podmiotów zainteresowanych przyznaniem częstotliwości pisma informującego o stanie realizacji zobowiązań rezerwacyjnych innego podmiotu, zwłaszcza że w dacie wydania decyzji termin rozpoczęcia świadczenia usług komercyjnych przez C. jeszcze nie upłynął, nie mogło doprowadzić Prezesa UKE do odmiennych od zamierzonych ustaleń, a w konsekwencji wydania innego rozstrzygnięcia. Zaniechanie tego badania w odniesieniu do podmiotu już wyłonionego w przetargu, miało w ocenie Sądu pierwszej instancji być naruszeniem obowiązku dokładnego i wszechstronnego ustalenia stanu faktycznego, zebrania i rozważenia materiału dowodowego oraz wyczerpującego uzasadnienia decyzji. Tego rodzaju naruszenia przepisów postępowania nie można się w sprawie dopatrzyć, a w każdym razie naruszenia na tyle istotnego, iż zasadnym byłoby stwierdzenie, że gdyby nie miało ono miejsca, to merytoryczna treść decyzji najprawdopodobniej byłaby inna. W konsekwencji powyższego uznać należy za zasadne zarzuty skarg kasacyjnych podmiotów domagających się uchylenia zaskarżonego wyroku (M. sp. z o.o., C. SA, KIGEiT i Prezesa UKE) i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji (art. 185 § 1 ppsa). Uchylenie wyroku wiąże się z potrzebą rozpoznania trafności zarzutów ze skarg spółek P. SA i P. T. C. sp. z o.o. Wobec cofnięcia skargi kasacyjnej przez P. SA, postępowanie drugoinstancyjne w tej części należało umorzyć. (art. 193 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 ppsa) W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku. Mając na uwadze charakter sprawy, w której środki prawne wnieśli wszyscy uczestnicy postępowania, o kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 207§2 ppsa.