II GSK 653/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku U. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej U. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 13 października 2016 r., sygn. akt I SA/Ke 441/16 w sprawie ze skargi U. K. na decyzję Zarządu Województwa Ś. z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty części dofinansowania z budżetu Unii Europejskiej postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. U. K. prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą "[...] U. K." w K. (dalej: skarżąca) złożyła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 13 października 2016 r., sygn. akt II SA/Ke 441/16. Następnie pismem z dnia [...] stycznia 2017 r. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Zarządu Województwa Ś. z dnia [...] czerwca 2016 r. utrzymującej w mocy decyzję Zarządu Województwa Ś. z dnia [...] lutego 2016 r. orzekającej o zwrocie części dofinansowania ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, że Instytucja Zarządzająca wezwała ją do zwrotu środków pieniężnych w kwocie 502.323,97 zł. Skarżąca zaznaczyła, że jej dochód za ubiegły rok nie przekroczył kwoty 350.000 zł. W ocenie skarżącej egzekucja należności zmusi ją do ogłoszenia upadłości. Jednocześnie skarżąca wskazała, że brak środków pieniężnych będzie skutkowało sprzedażą nabytego sprzętu i w konsekwencji niemożność kontynuowania prowadzonych prac budowlanych, niewywiązanie się ze zobowiązań wobec kontrahentów, a także likwidację przedsiębiorstwa oraz miejsc pracy. Do wniosku skarżąca dołączyła kopię upomnienia wzywającego do zapłaty oraz wydruk z programu księgowego podsumowującego 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, t.j. Dz.U. 2016, poz. 718 ze zm. (dalej: p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepis ten przewiduje zamknięty katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, co oznacza, że sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli poprzez ich wykonanie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla strony. Decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania, która powinna mieć świadomość, że uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. np. postanowienie NSA z 26 listopada 2007 r., II FZ 338/07). Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione (B. Gruszczyński (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 206). Ponadto wniosek powinien zostać poparty stosownymi dokumentami potwierdzającymi okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę majątkową lub niemajątkową, której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 14 lutego 2017 r., sygn. akt II GZ 85/17). Natomiast trudne do odwrócenia skutki, to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe, spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że wnioskująca pomimo ciążącego na niej obowiązku nie wykazała zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Mając, bowiem na uwadze treść wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stwierdzić należy, że ograniczał się on wyłącznie do ogólnikowych twierdzeń nie popartych stosownymi dokumentami. Podniesione w ramach żądania udzielenia stronie ochrony tymczasowej twierdzenia sprowadzały się wyłącznie do porównania dochodu (przychodów, wydatków) w 2016 r. wskazanego w wydruku z programu komputerowego niepodpisanego przez uprawnione podmioty (k. 132 akt sądowych) z wysokością kwoty podlegającej zwrotowi (k. 133-134 akt sądowych), przy czym strona wskazując na możliwość wystąpienia w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji trudnych do odwrócenia skutków powołała się na konieczność sprzedaży zakupionych maszyn, likwidacji przedsiębiorstwa oraz miejsc pracy. Ogólnikowe twierdzenia, że wykonanie decyzji doprowadzić może do upadłości skarżącej, a także niewywiązaniem się z zobowiązań wobec kontrahentów nawet w odniesieniu do dokumentacji w postaci załączonego do wniosku wydruku komputerowego, nie są wystarczające do dokonania przez Sąd wszechstronnej oceny jej sytuacji w świetle przesłanek warunkujących zastosowanie wobec wnioskodawcy ochrony tymczasowej. NSA dysponując wyłącznie tymi informacjami nie mógł zatem stwierdzić, czy wykonane zaskarżonej decyzji rodziłoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w majątku skarżącego lub trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.