II GZ 144/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia K. P. na zarządzenie Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 15 maja 2008 r. sygn. akt V SA/Wa 883/08 w zakresie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi K. P. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie o dofinansowanie projektu ze środków z budżetu Unii Europejskiej postanawia: oddalić zażalenie Sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. zarządzeniem z dnia 15 maja 2008 r., sygn. akt V SA/Wa 883/08 pozostawił bez rozpoznania wniosek K. P. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2008 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie dofinansowania projektu ze środków z budżetu Unii Europejskiej. W uzasadnieniu zarządzenia Sąd wskazał, że wobec złożonego przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy, pismem z dnia 17 kwietnia 2008 r., doręczonym skarżącemu 21 kwietnia 2008 r. został on wezwany do uzupełnienia braku formalnego wniosku przez złożenie go na aktualnie obowiązującym formularzu PPF w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W zakreślonym przez Sąd terminie skarżący nie uzupełnił wskazanego braku formalnego co skutkowało pozostawieniem wniosku skarżącego bez rozpoznania na podstawie art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a. K. P. wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie domagając się jego uchylenia lub zmiany. W uzasadnieniu wskazał, że nie mógł wykonać wezwania Sądu z uwagi na sytuację osobistą oraz natłok prac w gospodarstwie rolnym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek, który powinien zawierać oświadczenie wnioskodawcy, obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a nadto wniosek ten winien być złożony na urzędowym formularzu (art. 252 § 2 p.p.s.a.), którego wzór określono w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. - w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245). W przypadku wystąpienia o przyznanie prawa pomocy sąd ma obowiązek przesłania stronie urzędowego formularza, o jakim mowa w art. 252 § 2 p.p.s.a., jeżeli treść wniosku nie jest zawarta na takim formularzu (§ 2 pkt 3 rozporządzenia). W przedmiotowej sprawie Sąd I instancji dokonał wszystkich wymaganych prawem czynności, a o terminie i skutkach niedopełnienia wymogów określonych przepisami skarżący został pouczony. W wyznaczonym terminie skarżący nie uzupełnił braków formalnych poprzez nadesłanie wypełnionego wniosku PPF. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. zasadnie na podstawie art. 257 p.p.s.a. pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.