II GZ 208/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jan Bała po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia G.I. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. z dnia 18 października 2007 r. sygn. akt III SA/Lu 66/07 w zakresie zawieszenia postępowania w sprawie ze skargi G.I. na wynik kontroli Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w L. z dnia [...] listopada 2002 r. nr [...] w przedmiocie działalności w zakresie gier na automatach postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 18 października 2007 r., sygn. akt III SA/Lu 66/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi G.I. na wynik kontroli Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w L. z dnia [...] listopada 2002 r., nr [...] w przedmiocie działalności w zakresie gier na automatach. W uzasadnieniu Sąd podał, że będący przedmiotem zaskarżenia w niniejszym postępowaniu wynik kontroli został wydany na podstawie decyzji Ministra Finansów z dnia [...] października 2002 r., nr [...] utrzymującej w mocy decyzję tego organu z dnia [...] czerwca 2002 r., która rozstrzygała, że gry prowadzone na automatach będących w posiadaniu firmy "A." należącej do G.I. są grami na automatach w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach losowych, zakładach wzajemnych i grach na automatach (Dz. U. z 1998 r., Nr 102, poz. 650 ze zm.). WSA w W., rozpatrując skargę G.I. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] października 2002 r., uchylił tę decyzję i stwierdził, że nie podlega ona wykonaniu. Minister Finansów wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku, która do dnia wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania nie została rozpoznana przez Naczelny Sąd Administracyjny. W związku z tym WSA w L. uznał, że skoro rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania zawisłego przed NSA, to należało na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., zawiesić przedmiotowe postępowanie. G.I.wniósł zażalenie na postanowienie WSA w L. w przedmiocie zawieszenia postępowania, w którym - na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. - zarzucił naruszenie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., które miało istotny wpływ na wynik sprawy. W uzasadnieniu podniósł, że rozstrzygnięcie sprawy sądowowadministracyjnej zależy od wyniku innego postępowania, w tym również sądowoadministracyjnego, jeżeli rozstrzygnięcie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, które jest przedmiotem pierwszego postępowania. W ocenie skarżącego w sprawie nie zachodzi zależność tego typu, ponieważ organ kontroli skarbowej nie jest związany ani decyzją Ministra Finansów ani żadnym innym przepisem prawa, który nakazywałby odstąpienie od merytorycznych czynności kontrolnych i zaniechanie badania samej istoty problemu, a tym samym dopuszczały możliwość bezkrytycznego powołania się na decyzję Ministra Finansów, której merytoryczne rozstrzygnięcie miałoby wpływ na wynik kontroli. Skarżący podniósł również, że WSA w L. zawieszając postępowanie milcząco przyjął, że taka praktyka jest dopuszczalna. Skarżący w uzasadnieniu swego zażalenia podkreślił również, że ma ważny interes prawny w tym, aby sprawa miała swój bieg i zakończyła się rozstrzygnięciem bez zbędnej zwłoki. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Z treści art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wynika, że zasadniczą przesłanką fakultatywnego zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie tego przepisu jest prejudycjalność innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Obowiązkiem Sądu I instancji jest zatem ocena czy uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia uzasadnia wstrzymanie czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej kwestii. Można tu mówić o swego rodzaju zagadnieniu wstępnym w sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, występującego w sprawie, może wpływać na wynik postępowania, a tym samym uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia kwestii prejudycjalnej. Z ustaleń dokonanych w sprawie wynika, że dokument "wynik kontroli" (k.16 -17 akt sądowych), sporządzony w dniu [...] listopada 2002 r. przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w L., został wydany w oparciu o decyzję Ministra Finansów z dnia [...] października 2002 r., nr [...], która utrzymała w mocy decyzję nr [...] z dnia [...] czerwca 2002 r. rozstrzygającą, że gry prowadzone na automatach będących w posiadaniu firmy "A." G.I. w L. są grami na automatach w rozumieniu przepisów ustawy o grach losowych, zakładach wzajemnych i grach na automatach. Kwestia zbadania legalności niniejszej decyzji zawisła przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w W. pod sygn. VI SA/Wa 83/07, który uchylił rozstrzygniecie Ministra Finansów z dnia [...] października 2002 r. i orzekł, że decyzja ta nie podlega wykonaniu. Wyrok ten został zaskarżony przez Ministra Finansów. Sąd I instancji słusznie uznał, że postępowanie w niniejszej należy zawiesić do czasu rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej Ministra Finansów. Należy zaznaczyć, że wyrokiem z dnia 18 grudnia 2007 r. NSA oddalił skargę kasacyjną Ministra Finansów. Z uwagi na fakt, iż orzeczenia NSA są prawomocne i nie podlegają zaskarżeniu, postępowanie toczące się przed Sądem I instancji może zostać podjęte. Wyrok wydany w sprawie II GSK 232/07 ma istotne znaczenie dla sprawy, ponieważ odnosił się do decyzji organu, na podstawie której sporządzono wynik kontroli będący przedmiotem zaskarżenia w niniejszym postępowaniu. Uznając, że powyższy stan faktyczny daje podstawę do zawieszenia postępowania należy zaznaczyć, że przesłanka zawieszenia postępowania z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. została ujęta bardzo szeroko. W doktrynie przyjmuje się, że praktycznie każde postępowanie przed organami państwa może być uznane za prejudycjalne dla toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego (por. M. Romańska w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. T. Wosia, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 401). Praktyka sądowa również opowiada się raczej za szerokim interpretowaniem użytego w pkt 1 § 1 art. 125 p.p.s.a. pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania. Zważywszy na to, że przyjmuje się za celowe zawieszenie postępowania, jeżeli przed sądem administracyjnym toczy się kilka postępowań ze skarg na decyzje wydane w tej samej sprawie w postępowaniu zwykłym i nadzwyczajnym, to tym bardziej - zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego - celowe jest zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.