II GZ 234/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Dyrektora Izby Celnej w P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w R. z dnia 3 marca 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 682/10 w zakresie zawieszenia postępowania w sprawie ze skargi E. Spółki z o.o. we W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji w zakresie zmiany miejsca urządzania gier na automatach o niskich wygranych postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 3 marca 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 682/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w R. zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi E. Spółki z o.o. we W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] maja 2010 r., w przedmiocie odmowy zmiany decyzji udzielającej zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Sąd I instancji wskazał w uzasadnieniu, że postanowieniem z dnia 16 listopada 2010 r., sygn. akt III SA/Gd 261/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w G., zadał Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prawne: "Czy przepis art. 1 pkt 11 Dyrektywy nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.UE.L.98.204.37 ze zm.) powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powinny zostać przekazane Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej dyrektywy należy taki przepis ustawowy, który zakazuje zmiany zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w zakresie zmiany miejsca urządzania gry." Zdaniem Sądu I instancji udzielenie odpowiedzi na powyższe pytanie będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie, gdyż problem prawny występujący w niniejszej sprawie jest tożsamy z problemem, którego dotyczy cytowane pytanie prawne. Dyrektor Izby Celnej w P. zażaleniem zaskarżył powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Postanowieniu zarzucono naruszenie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). W uzasadnieniu podniesiono, że w ocenie organu rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy przez Sąd I instancji nie zależy od wyniku postępowania przed Europejskim Trybunałem Sprawiedliwości. W ocenie organu Sąd I instancji nie miał podstaw do zawieszenia przedmiotowego postępowania, gdyż treść zadanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. postanowieniem z dnia 16 listopada 2010 r., pytania prejudycjalnego, jakkolwiek dotyczącego zakazu zmiany zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych wynikającego z art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r., o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540), stanowiącego podstawę prawną decyzji organu, nie ma znaczenia dla sprawy. Zdaniem organu dokonana przez niego analiza wskazanego art. 135 ust. 2 ustawy o grach hazardowych prowadzi do wniosku, że przepis ten nie ma charakteru technicznego, co potwierdza orzecznictwo sądów administracyjnych w całym kraju. W odpowiedzi na zażalenie Spółka wniosła o jego oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W świetle brzmienia powołanego przepisu, Naczelny Sąd Administracyjny przychyla się do stanowiska, że przewidziana nim przesłanka zawieszenia postępowania została ujęta bardzo szeroko. Za interpretacją użytego w pkt 1 § 1 art. 125 p.p.s.a. pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania" – wychodzącą poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania – opowiada się zarówno doktryna jak i praktyka sądowa. Zgodzić należy się przy tym z wyrażanym w orzecznictwie sądowym poglądem, że związek pomiędzy sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym, a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego, polega na tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej. Trafnie przyjmuje się, że dla sądu administracyjnego kwestią wstępną jest takie zagadnienie, którego rozstrzygnięcie jest niezbędne dla sformułowania wypowiedzi, czy zaskarżony akt jest zgodny z prawem (por. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2010 r., sygn. akt I GZ 410/10 i powołane tam orzeczenia NSA: wyrok NSA z dnia 8 maja 2007 r., sygn. akt II OSK 694/06, postanowienia NSA z dnia 19 lutego 2010 r., sygn. akt I GZ 37/10 i z dnia 25 listopada 2010 r., sygn. akt I GZ 369/10 oraz poglądy doktryny: M. Romańska w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. T. Wosia, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 401). Rozważając zasadność zawieszenia postępowania w rozpoznawanej sprawie należy mieć na względzie, że w skardze do wojewódzkiego sądu administracyjnego zaskarżonej decyzji – odmawiającej zmiany decyzji w przedmiocie zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w części dotyczącej miejsca urządzania gier – zarzucono naruszenie m.in. art. 135 ustawy o grach hazardowych, wskazując, że ustawa ta nie została uprzednio notyfikowana, co narusza przepisy prawa europejskiego, Konstytucji RP i umów międzynarodowych, w szczególności przepisy dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego. W tym stanie rzeczy – zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zasadnie uznał, iż zaistniała określona w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. podstawa do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego. Skoro bowiem pytanie prejudycjalne dotyczy art. 135 ustawy o grach hazardowych – stanowiącego podstawę prawną zaskarżonej w sprawie decyzji – to wynik postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej –wszczętego przytoczonym na wstępie pytaniem prawnym zadanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. postanowieniem z dnia 16 listopada 2010 r., sygn. akt III SA/Gd 261/10 – może mieć wpływ na wynik tej sprawy. Wywody organu, co do rozumienia art. 135 ust. 2 ww. ustawy i kwestionowanie technicznego charakteru tego przepisu nie podważają zatem zasadności zawieszenia postępowania w sprawie i nie usprawiedliwiają zażalenia. Kwestie te mają być bowiem przedmiotem oceny przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.