II GZ 291/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Rady Miejskiej w T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 18 stycznia 2011 r. , sygn. akt I SA/Kr 2035/10 w zakresie zawieszenia postępowania w sprawie ze skargi C. N.i B. "Ż." Spółki z o.o. w Ł. na uchwałę Rady Miejskiej w T. z dnia 14 stycznia 2010 r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 18 stycznia 2011 o sygn. akt I SA/Kr 2035/10 po rozpoznaniu skargi C. N. i B "Ż." Sp. z o.o. w Łodzi na uchwałę Rady Miejskiej w T. z dnia 14 stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie trybu udzielania i rozliczania dotacji, zakresu i trybu kontroli wykorzystania dotacji udzielonej dla publicznych i niepublicznych przedszkoli, innych form wychowania przedszkolnego, szkół, placówek oświatowych prowadzonych przez osoby prawne lub fizyczne na terenie Gminy Miasta T. oraz terminu i sposobu rozliczania dotacji zawiesił postępowanie sądowe. Sąd I instancji orzekł o zawieszeniu postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji podał, że pomiędzy tymi samymi stronami toczy się równolegle postępowanie sądowe w sprawie o sygn. akt I SA/Kr 1460/10, która dotyczy tego samego przedmiotu tj. uchwały Rady Miejskiej w T. z dnia 14 stycznia 2010 r. nr [...] . W tej sprawie Sąd I instancji orzekł postanowieniem o odrzuceniu skargi, które C. N. i B. "Ż." Sp. z o.o. zaskarżyło skargą kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Sprawa ta nie została jeszcze rozstrzygnięta przez sąd kasacyjny. Sąd I instancji wyjaśnił, że w rozpoznawanej sprawie zachodzi sytuacja, o jakiej mowa w art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. i dopiero po wydaniu orzeczenia merytorycznego przez sąd kasacyjny będzie mógł wydać rozstrzygnięcie odnośnie skargi Spółki. Na powyższe postanowienie Rada Miejska w T. złożyła zażalenie, w którym zarzuciła Sądowi I instancji naruszenie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przez jego niewłaściwe zastosowanie oraz art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. przez jego niezastosowanie i wniosła o uchylenie zaskarżonego orzeczenia. Zdaniem strony rozstrzygnięcie w sprawie o sygn. akt I SA/Kr 1460/10 nie będzie miało prejudycjalnego charakteru dla rozpoznawanej sprawy, gdyż będzie to orzeczenie w tej samej sprawie a nie w innej, jak stanowi art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest uzasadnione i podlega oddaleniu. W myśl art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Przepis ten reguluje fakultatywną podstawę zawieszenia postępowania przed sądem. W tym przypadku o skorzystaniu przez Sąd z tej instytucji decydują względy celowościowe. W orzecznictwie sądowym, przyjmuje się, że celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym już toczącym się postępowaniu (patrz. postanowienie NSA z dnia 26 sierpnia 2010 r. o sygn. akt II FZ 362/10). Rozstrzygnięcie zagadnienia musi być istotne, czyli musi mieć wpływ na wynik innego postępowania sądowoadministracyjnego i tym samym uzasadniać celowość zawieszenia rozpoznania sprawy przez sąd. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. wydał postanowienie o zawieszeniu postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi Spółki na uchwałę Rady Miejskiej w T. z dnia 14 stycznia 2010 r. z powodu toczącego się postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym ze skargi kasacyjnej tej samej Spółki i odnoszącej się do ww. uchwały. Skarga kasacyjna w tej sprawie została wniesiona od postanowienia Sądu I instancji o sygn. akt I SA/Kr 1460/10 o odrzuceniu skargi Spółki. Spór pomiędzy Radą Miejską w T. a Spółką przed sądem kasacyjnym dotyczy więc tej samej uchwały organu co postępowanie zawieszone przed Sądem I instancji. Sprawa przed Naczelnym Sądem Administracyjnym o ww. sygnaturze akt jest zatem tożsama pod względem podmiotowym (strony postępowania) i przedmiotowym (zaskarżony akt). Wobec tego rozstrzygnięcie przez Naczelny Sąd Administracyjny kwestii prawidłowości odrzucenia skargi Spółki przez Sąd I instancji w sprawie o sygn. akt I SA/Kr 1460/10 będzie miało wpływ na wynik postępowania w rozpoznawanej sprawie. W zależności od tego czy Naczelny Sąd Administracyjny orzeknie o oddaleniu skargi kasacyjnej Spółki, czy uchyli zaskarżone postanowienie Sąd I instancji będzie mógł wydać rozstrzygnięcie w przedmiocie skargi Spółki w rozpoznawanej sprawie, tzn. nadać sprawie bieg i orzec o odrzuceniu skargi lub rozpoznać merytorycznie skargę. Wynik postępowania przed sądem kasacyjnym będzie więc miał wpływ na wynik postępowania przed Sądem I instancji. Wydanie orzeczenia o odrzuceniu skargi Spółki, jak domaga się tego strona wnosząca zażalenie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. zanim zapadnie rozstrzygnięcie Naczelnego Sadu Administracyjnego w sprawie o sygn. akt I SA/Kr 1460/10, byłoby przedwczesne gdyż w razie uwzględnienia skargi kasacyjnej prowadziłoby do pozbawienia strony – Spółki prawa do sądu lub do przedłużenia postępowania w sprawie w wyniku późniejszego złożenia skargi kasacyjnej. Postanowienie Sądu I instancji o zawieszeniu postępowania w rozpoznawanej sprawie było zatem celowe i uzasadnione względami ekonomiki procesowej. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny uznał orzeczenie Sądu I instancji za zgodne z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. i na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.