II GZ 527/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Zabłocka po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A.O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 16 marca 2016 r. sygn. akt V SA/Wa 215/16 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A.O. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności rolnośrodowiskowych postanawia: oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 16 marca 2016 r. sygn. akt V SA/Wa 215/16 odmówił A.O. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] grudnia 2015 r. w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu Programu Rolnośrodowiskowego. A.O. (dalej jako: "skarżąca", "strona") w skardze na ww. decyzję wniosła o wstrzymanie jej wykonania argumentując, iż wystąpi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w jej majątku osobistym. Podkreśliła również, że realizując zobowiązanie rolnośrodowiskowe poniosła określone koszty, które zostały pokryte ze jej środków osobistych, następnie zaś zrekompensowane w ramach przyznanej płatności. W ocenie skarżącej zwrot przyznanej płatności w realiach niniejszej sprawy prowadziłby do powstania straty w majątku strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. uznał, że zdawkowe twierdzenie wnioskodawczyni, iż wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzi do wyrządzenia jej znacznej szkody nie prowadzi do stwierdzenia zaistnienia konsekwencji, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., nazywanej dalej: "p.p.s.a."). Sąd I instancji oceniając wniosek w zakresie badania przesłanki dotyczącej niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody wyjaśnił, że aby uznać za prawdopodobne spełnienie omawianej przesłanki konieczne jest zestawienie wysokości nienależnie pobranej płatności z sytuacją majątkową i możliwościami płatniczymi strony. W tym celu zdaniem WSA skarżąca winna jasno i przejrzyście zobrazować swoją sytuację finansową, a także poprzeć twierdzenia odpowiednimi dokumentami. Sąd I instancji podkreślił, że skarżąca do skargi nie załączyła żadnych dokumentów obrazujących stan pozostających do jej dyspozycji zasobów pieniężnych, dlatego też nie ma możliwości stwierdzenia, czy w istocie zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w związku z wydaniem zaskarżonej decyzji. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia tym samym zarzucając Sądowi I instancji naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. Do zażalenia skarżąca dołączyła kserokopie protokołu z oszacowania szkód oraz kserokopie protokołu oględzin lub ostatecznego oszacowania szkody w uprawach i płodach rolnych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Skoro sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest niezbędne. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji prawidłowo ocenił wniosek skarżącej, stwierdzając, że nie zostały wykazane przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji programu rolnośrodowiskowego. Skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powołała się jedynie na to, że jej wykonanie doprowadzi do wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody w jej majątku osobistym. Ponadto skarżąca podniosła, że realizując zobowiązanie rolnośrodowiskowe poniosła określone koszty, które zostały pokryte ze jej środków osobistych, następnie zaś zrekompensowane w ramach przyznanej płatności. Przede wszystkim należy zaznaczyć, że strona powinna podać w uzasadnieniu złożonego wniosku o wstrzymanie wykonania w całości lub w części aktu lub czynności konkretne okoliczności, a także chociażby uprawdopodobnić ich wystąpienie, wykraczając w ten sposób poza gołosłowne i ogólnikowe twierdzenia. (postanowienie NSA z dnia 12 lutego 2013 r., sygn. akt II GZ 60/13). Ponadto wniosek powinien zostać poparty stosownymi dokumentami potwierdzającymi okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (postanowienie NSA z dnia 23 sierpnia 2013 r., sygn. akt I OZ 703/13). Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że poza ogólnymi i lakonicznymi twierdzeniami skarżąca nie przedstawiła żadnych innych argumentów oraz dokumentów potwierdzających okoliczności uzasadniające stwierdzenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Sama konieczność zwrotu przez skarżącą kwoty płatności, ustalonej zaskarżoną decyzją, bez dokładnego określenia sytuacji majątkowej skarżącej nie może uzasadniać stwierdzenia, że zwrot tej kwoty doprowadzi do szkody w majątku osobistym skarżącej. W związku z powyższym, Sąd I instancji słusznie uznał, że wobec braku dokumentów obrazujących stan pozostających do dyspozycji skarżącej zasobów pieniężnych nie sposób określić, czy wykonanie decyzji miałoby taki wpływ na sytuację majątkową i finansową strony, że przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., zostałyby spełnione. Naczelny Sąd Administracyjny dostrzega, że do zażalenia zostały dołączone dokumenty w postaci kserokopii protokołu z oszacowania szkód oraz kserokopii protokołu oględzin lub ostatecznego szacowania szkody w uprawach i płodach rolnych. Okoliczności te nie mają jednak znaczenia dla oceny zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia. NSA na obecnym etapie postępowania nie rozpatruje bowiem ponownie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, ale bada zgodność z prawem działania Sądu I instancji, a więc rozstrzyga na podstawie stanu, jaki istniał w dacie orzekania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Natomiast oddalenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie uniemożliwia ponowienia wniosku w razie zmiany okoliczności, co wynika z treści art. 61 § 4 p.p.s.a. Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak sentencji. PM