II GZ 703/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Zofia Przegalińska po rozpoznaniu w dniu 22 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia N. S.A. w T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lipca 2016 r. sygn. akt VI SA/Wa 982/17 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...] w sprawie ze skargi N. S.A. w T. na postanowienie Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] marca 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji dotyczącej cofnięcia zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 13 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek N. S.A. w T. o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] listopada 2016 r. w sprawie ze skargi Spółki na postanowienie Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] marca 2017 r., odmawiające przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Przedstawiając stan sprawy Sąd wskazał, że Spółka we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji podniosła, że wykonanie decyzji dostosowawczej doprowadzi do szkód finansowych dla Spółki oraz trudnych do odwrócenia skutków społecznych poprzez zmniejszenie dostępności leków dla pacjentów w aptekach. W motywach rozstrzygnięcia Sąd podał (powołując się na ugruntowane orzecznictwo, że nie jest możliwe wstrzymanie wykonania decyzji wydanej w innym postępowaniu w granicach tej samej sprawy, nie jest także możliwe wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji jeżeli z uwagi na brak wniosku skarżącego Sąd nie może wpierw wstrzymać wykonania decyzji organu II instancji. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej: p.p.s.a.) orzekł jak na wstępie. Spółka wniosła zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie i wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] listopada 2016 r., ewentualnie – uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. Postanowieniu zarzucono naruszenie: 1. art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na odmowie wstrzymania wykonania decyzji z [...] listopada 2016 r., podczas gdy sformułowany zgodnie z prawem wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji pozwalał na merytoryczne rozpoznanie wniosku a zawarte w jego uzasadnieniu twierdzenia uzasadniania wstrzymanie wykonania tego aktu; 2. art. 141 § 4 w zw. z art. 197 § 2 i art. 3 § 1 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe wyjaśnienie podstawy prawnej rozstrzygnięcia, tzn.: – przyjęcie przez WSA wewnętrznie sprzecznej oceny w myśl której wniosek był niepełny, bowiem nie obejmował postanowienia GIF z [...] marca 2017 r., przy czym Sąd przyjął jednocześnie, że to postanowienie nie mogło zostać objęte wnioskiem o wstrzymanie wykonania wobec braku cech wykonalności; – w konsekwencji powyższego – uchylenie się przez Sąd od merytorycznego rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji i poprzestanie na wewnętrznie sprzecznej oraz mniemającej podstaw w przepisach prawa ocenie formalnej wniosku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. W tym miejscu zauważyć wypada, że w rozpoznawanej sprawie Spółka wniosła skargę na postanowienie Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] marca 2017 r., odmawiające przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Należy zatem mieć na uwadze, że wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy decyzji administracyjnej, która nie jest przedmiotem postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Tym samym skarżąca ochroną tymczasową próbowała objąć akt administracyjny, który znajduje się poza granicami niniejszej sprawy. Wszczęta skargą do WSA sprawa sądowoadministracyjna w zakresie przedmiotowym dotyczy odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Sprawa zawisła przed wojewódzkim sądem administracyjnym swym przedmiotowym zakresem obejmuje zatem kwestię przywrócenia terminu. Nie ulega wątpliwości, że wskazane sprawy wiążą się ze sobą w związku chronologicznym i podmiotowym, jednakże ze względu na podkreśloną powyżej odrębność zakresów przedmiotowych, nie można uznać, iż tworzą one tę samą sprawę w znaczeniu materialnym. Dla zakresu stosowania ochrony tymczasowej przewidzianej art. 61 § 3 in fine p.p.s.a. istotne jest ustalenie znaczenia pojęcia "sprawy", w granicach której sąd może wstrzymać wykonanie aktów lub czynności. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, chodzi tu o sprawę w ujęciu materialnym, zatem o "postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy" można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będzie sprawa wykazująca tożsamość podmiotową i przedmiotową. Takie rozumienie omawianego pojęcia znajduje potwierdzenie zarówno w orzecznictwie, jak i doktrynie (por. postanowienie NSA z dnia 12 czerwca 2012 r., sygn. akt II FZ 441/12 oraz T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008 r., s. 344). W związku z powyższym należy uznać, że decyzja Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] listopada 2016 r., wykraczając swym przedmiotem poza granice zawisłej aktualnie przed sądem sprawy, nie mieści się wśród orzeczeń wymienionych w art. 61 § 1 w zw. z art. 61 § 3 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że pierwsze z postępowań, prowadzone w zakresie dostosowania prowadzonej działalności gospodarczej hurtowego obrotu produktami leczniczymi do wymogów Prawa farmaceutycznego jest "zamknięte" na skutek niewniesienia w ustawowym terminie środka zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i jej uprawomocnienia się. Dopóki zaś postępowanie to nie zostanie "otwarte" wskutek ewentualnego uwzględnienia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny skargi na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w tamtej sprawie, nie można orzekać w sprawie pierwotnej, tj. w przedmiocie decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w przedstawionych okolicznościach stanu faktycznego brak jest podstaw do uchylenia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego odmawiającego wstrzymania wykonania decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] listopada 2016 r. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.