II OPP 21/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Ryms Sędziowie NSA Jan Kacprzak Marek Stojanowski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi S. P., M. P., A. M. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 311/10 w sprawie ze skargi S. P., M. P., J. P. i A. M. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu scalenia postanawia: 1. odrzucić skargę S. P. i M. P. na przewlekłość postępowania. 2. oddalić skargę A. M. na przewlekłość postępowania. Pismem z dnia 21 kwietnia 2011 r. S. P., M. P. i A. M. wnieśli skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie, w sprawie ze skargi S. P., M. P., J. P. i A. M. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...], w przedmiocie zatwierdzenia projektu scalenia. W uzasadnieniu skarżący wnieśli o stwierdzenie, że w toczącym się postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie doszło do przewlekłości postępowania, wydanie zalecenia temu Sądowi podjęcia w wyznaczonym terminie odpowiednich czynności oraz przyznanie na rzecz skarżących od Skarbu Państwa odpowiedniej sumy pieniężnej. Skarżący podnieśli ponadto, iż do dnia wniesienia skargi na przewlekłość Sąd pierwszej instancji nie rozpoznał ani samej skargi wniesionej do Sądu ani wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji zawartego w treści skargi. Jak wynika z akt sprawy skarga S. P., M. P., J. P. i A. M. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] czerwca 2009 r., wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy, wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dniu 26 lutego 2010 r. (data prezentaty). Zarządzeniem z dnia 4 marca 2010 r. wezwano K. P. jako pełnomocnika skarżącego J. P. do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi. Wobec nie wykonania powyższego zarządzenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, postanowieniem z dnia 31 maja 2010 r. odrzucił skargę J. P. Zarządzeniem z dnia 9 maja 2011 r. połączono sprawę II SA/Kr 311/10 do sprawy II SA/Kr 295/10 w celu ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia oraz prowadzenia dalej pod sygn. akt II SA/Kr 295/10. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga S. P. i M. P. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie, podlega odrzuceniu bowiem nie uiścili oni w ustawowym terminie wpisu od tej skargi, pomimo wezwania do jego uiszczenia, doręczonego skarżącym odpowiednio w dniu 1 lipca 2011 r. i 27 czerwca 2011 r. (z.p.o. k-52,53), o czym orzeczono jak w pkt 1 sentencji postanowienia, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 8 ust 2 i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.). Odnosząc się z kolei do skargi A. M. stwierdzić należy, iż podlega ona oddaleniu. Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeżeli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki; Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.; zwana dalej: "ustawą"). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do przepisu art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach. W rozpoznawanej sprawie nie można zarzucić Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie przewlekłości postępowania, ponieważ poszczególne czynności sądowe podejmowane były przez Sąd bez nieuzasadnionej zwłoki. Okoliczność, iż skarga wniesiona przez S. P., M. P., J. P. i A. M. nie została dotychczas rozpoznana spowodowana była koniecznością usunięcia przeszkód formalnych, które wystąpiły w pozostałych 20 skargach na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...]. Wobec faktu, iż we wszystkich tych skargach tożsamy był przedmiot zaskarżenia celowym było ich połączenie do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Tym samym w pierwszej kolejności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie musiał rozpoznać kwestie wpadkowe w pozostałych sprawach (wnioski o przyznanie prawa pomocy, sprzeciwy, zażalenia), aby następnie móc je połączyć do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod sygn. akt II SA/Kr 295/10, co też miało miejsce, w przypadku sprawy skarżących, w dniu 9 maja 2011 r. Ponadto wskazać należy, iż część skarżących, którzy wnieśli indywidualne skargi na wskazaną decyzję Wojewody Małopolskiego, wnieśli równocześnie wspólnie oddzielną skargę na tą samą decyzję, która w stosunku do tych osób została odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 października 2010 r. oraz 27 października 2010 r. Zauważyć również należy, iż w przedmiotowej sprawie został już wyznaczony termin rozprawy na dzień 25 lipca 2011 r., na której Sąd rozpozna również zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy brak jest podstaw do stwierdzenia, iż nastąpiła przewlekłość postępowania, a wobec tego, na podstawie art. 12 ust. 1 powołanej ustawy skarga na przewlekłość podlega oddaleniu, o czym orzeczono jak w pkt 2 sentencji postanowienia.