II OSK 2202/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łuczaj (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak Sędzia del. WSA Teresa Zyglewska Protokolant asystent Agnieszka Chorab po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2013 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej K. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 28 grudnia 2010 r., sygn. akt II SA/Lu 253/10 w sprawie ze skargi K. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy oddala skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 28 grudnia 2010 r., sygn. akt II SA/Lu 253/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę K. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd podał następujące okoliczności faktyczne i prawne. Decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r. Burmistrz Kazimierza Dolnego odmówił K. P. wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji budowlanej polegającej na budowie 3 kondygnacyjnego budynku mieszkalnego z przyłączem gazowym, elektrycznym, wodnym i kanalizacyjnym na działce [...] położonej w Kazimierzu Dolnym. Organ stwierdził, że objęta wnioskiem działka znajduje się na terenie, dla którego obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy Kazimierz Dolny, zatwierdzony uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w Kazimierzu Dolnym z dnia [...] czerwca 1998 r., (opublikowany w Dz.Urz.Woj. Lubelskiego z dnia [...] sierpnia 1998 r. Nr [...], poz. [...]). W planie tym teren działki oznaczony symbolem RL przeznaczony jest pod lasy i dolesienia. Sposób zagospodarowania i warunki zabudowy tego terenu określa obowiązujący plan zagospodarowania przestrzennego, co wyłącza możliwość uwzględnienia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. W odwołaniu od decyzji organu I instancji K. P. kwestionował by działka nr [...] była objęta ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej w Kazimierzu Dolnym z dnia [...] czerwca 1998 r. Zdaniem odwołującego się, działka nr [...] znajdowała się w granicach, których dotyczył plan zagospodarowania przestrzennego miasta Kazimierza Dolnego zatwierdzony uchwałą z dnia [...] stycznia 1976 r., który z mocy prawa stracił ważność od 2004 r., a zatem organ powinien wydać decyzję o ustaleniu warunków zabudowy dla tej działki. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie decyzją z dnia [...] lutego 2010 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 k.p.a. w zw. z art. 4 ust. 1 i 2 pkt 2 oraz art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) oraz § 3 ust. 1 i 2 i § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. Nr 164, poz. 1588), utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Kazimierza Dolnego z dnia [...] grudnia 2009 r. Według organu II instancji dla działki nr [...] (tak jak i dla działki o numerach [...]) zachował ważność plan miejscowy uchwalony w 1976 r. – przez to, że w uchwalonym w 1998 r. planie dokonano adaptacji planu z 1976 r. w tej części. Taka adaptacja planu z 1976 r. była zmianą planu dokonaną na zasadach określonych w art. 67 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym. Ponadto, na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym, Rada Miejska w Kazimierzu Dolnym uchwaliła w dniu [...] marca 2003 r. miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego miasta Kazimierza Dolnego, w którym znalazł się zapis, że z dniem wejścia w życie uchwały (tj. [...] czerwca 2003 r.) traci ważność miejscowy plan szczegółowy zagospodarowania przestrzennego z 1976 r. oraz miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy Kazimierz Dolny z [...] czerwca 1998 r. – z wyłączeniem terenu działek o numerach ewidencyjnych [...]. Uchwalenie planu miejscowego w dniu [...] marca 2003 r., który wszedł w życie 24 czerwca 2003 r., tj. przed wejściem w życie ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - obowiązującej od dnia 11 lipca 2003 r. – wykluczyło możliwość zastosowania art. 87 ust. 3 tejże ustawy odnoszącego się do planów uchwalonych przed 1 stycznia 1995 r. Zdaniem Kolegium, dla miasta Kazimierz Dolny obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego z 2003 r. – z wyłączeniem m.in. działki [...], dla której aktualne pozostały zapisy zawarte w planie z 1976 r. zachowane przez plan miejscowy z 1998 r. Taka adaptacja planu z 1976 r. dla potrzeb planu z 1998 r. stanowiła zmianę miejscowego planu dokonaną na zasadach określonych w art. 67 ust. 2 i z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym. Według planu uchwalonego w 2003r. utracił ważność plan z 1976 r. i plan z 1998 r. z wyłączeniem działek [...]. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego K. P. wniósł o uchylenie decyzji obu instancji jako wydanych z naruszeniem prawa materialnego – ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym, a także zasad postępowania przez niewyjaśnienie sprawy i błędną ocenę materiału dowodowego. Skarżący zarzucił organom błędną interpretację uchwał Rady Miejskiej w Kazimierzu Dolnym dotyczących planów zagospodarowania przestrzennego i przedstawił własną ich interpretację, według której dla objętej wnioskiem działki nr [...] aktualnie nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego, gdyż plan z 1976 r. utracił moc, a ponadto w części graficznej planu z 2003 r. na terenie obejmującym działkę znajduje się biała plama. Tym samym wniosek o ustalenie warunków zabudowy powinien być uwzględniony. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosiło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę jako niezasadną. Sąd podkreślił, iż podstawę prawną wydania zaskarżonej decyzji stanowią przepisy art. 4 ust.1 i 2 pkt 2 oraz art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym stanowiące o sposobie określenia zagospodarowania i warunków zabudowy terenu w sytuacjach obowiązywania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla danego obszaru oraz w przypadkach braku takiego planu. Sąd stwierdził, że określenie sposobu zagospodarowania i warunków zabudowy terenu w drodze decyzji o warunkach zabudowy – o co wnosił skarżący – nastąpić mogło jedynie w sytuacji braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru, na którym miałaby nastąpić objęta wnioskiem zmiana zagospodarowania terenu. Wówczas organ administracji wydałby decyzję o warunkach zabudowy na podstawie art. 59 powołanej ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Z niewadliwych zaś ustaleń organów obu instancji wynika, że dla objętej wnioskiem działki oznaczonej nr [...] położonej w Kazimierzu Dolnym przy ul. Z. obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy Kazimierz Dolny, zatwierdzony uchwałą Rady Miejskiej w Kazimierzu Dolnym z dnia [...] czerwca 1998 r. Nr [...], która weszła w życie z dniem 28 sierpnia 1998 r., a mocą której zachował ważność miejscowy plan szczegółowy zagospodarowania przestrzennego miasta Kazimierz Dolny z dnia [...] stycznia 1976 r. uchwalony uchwałą Nr [...] – w części określonej na rysunku planu, obejmującej m.in. działkę nr [...] (§ 13 ust. 2 pkt 2). Zapisem tym dokonanym 17 czerwca 1998 r. nastąpiła zmiana planu uchwalonego [...] stycznia 1976 r. tj. przed 1 stycznia 1995 r. Ustalenia planu z dnia [...] czerwca 1998r. dotyczące m.in. działki nr [...] obowiązują nadal, bowiem uchwalony w dniu [...] marca 2003 r. uchwałą nr [...] miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego miasta Kazimierz Dolny orzeka o utracie ważności planu z dnia [...] czerwca 1998 r. z wyłączeniem działek nr [...] przy ul. Z., co wynika z § 1 ust. 1 pkt 3 i § 12 ust. 2 pkt 2 – wskazanej uchwały. Co do przedmiotowych działek (w tym działki nr [...]) obowiązuje plan z 1998 r. zachowujący ważność (w tym zakresie) zapisów zawartych w planie z dnia [...] stycznia 1976 r. Plan uchwalony w 1998 r. jest co do tego obszaru nowym planem w stosunku do planu z 1976 r. W ocenie Sądu organy prawidłowo zatem uznały, że dla terenu objętego wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego - to zapisy tego planu zawierają ustalenia wiążące dla organu orzekającego o pozwoleniu na budowę. Brak jest tym samym podstaw prawnych do wydawania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Dokonana przez organ interpretacja przepisów ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym w zakresie dotyczącym zmiany i zachowania mocy uchwalonych planów zagospodarowania przestrzennego miasta Kazimierz Dolny, a także uchwał, nie narusza prawa. Sąd uznał za chybione zarzuty skargi i pogląd skarżącego dotyczący utraty ważności planu zagospodarowania przestrzennego miasta Kazimierz Dolny w części dotyczącej objętej wnioskiem działki. Sąd nie podzielił także zarzutów skargi dotyczących naruszenia przez organy przepisów prawa procesowego. Zdaniem Sądu organy dokonały wnikliwej oceny zebranego materiału dowodowego - uchwał miasta Kazimierz Dolny dotyczących planów zagospodarowania przestrzennego terenu, na którym znajduje się objęta wnioskiem działka, i szczegółowo uzasadniły swoje stanowisko. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł K. P., reprezentowany przez adwokata M. D., zaskarżając wyrok w całości. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 17 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) art. 18 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym w zakresie dotyczącym zmiany i zachowania mocy uchwalonych planów zagospodarowania przestrzennego miasta Kazimierz Dolny z dnia [...] lipca 1994 r. W oparciu o powyższe zarzuty kasacyjne skarżący K. P. wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, iż zaskarżone orzeczenie wydane zostało z naruszeniem prawa materialnego, a mianowicie art. 18 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym w zakresie dotyczącym zmiany i zachowania mocy uchwalonych planów zagospodarowania przestrzennego miasta Kazimierz Dolny. Powołany artykuł określa tryb dokonywania zmian miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, który jest wymagany dla dokonywania tych zmian (w myśl art. 67 ust. 2 tejże ustawy.) Zdaniem skarżącego w przedmiotowej sprawie naruszone zostały zasady określone w art. 18 pkt 5 - 11 wskazanej ustawy. Przepisy te nie zostały zastosowane w niniejszej sprawie. Zatem interpretacja przepisów powołanych ustaw i uchwał jest wadliwa. Skarżący podniósł, że nadto uchwała Rady Miejskiej w Kazimierzu Dolnym, nr [...] r. z dnia [...] marca 2003 r., na mocy której orzeczono utratę ważności planu z dnia [...] czerwca 1998 r. z wyłączeniem działek [...] przy ul. Z., wydana została z naruszeniem art. 17 ustawy z dnia 27 marca 2003 o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Skarżący zaznaczył, że w podobnej sprawie (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 listopada 2009r. sygn. akt II SA/Lu 402/09) została stwierdzona nieważność uchwały w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla oznaczonego w niej obszaru Nałęczowa. Jednym z powodów stwierdzenia nieważności planu miejscowego było podjęcie przez Radę Miasta uchwały w odniesieniu tylko do części obszaru określonego w uchwale o przystąpieniu do sporządzenia planu i objętego pracami planistycznymi bez uprzedniej zmiany tej uchwały. W ten sposób naruszono art. 17 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W wyroku tym Sąd podkreślił, że na etapie podejmowania uchwały zatwierdzającej projekt zmian miejscowego planu, czyli w toku postępowania w sprawie uchwalenia planu zagospodarowania przestrzennego, nie można wyłączać działek, które były uwzględnione w uchwale rady gminy o przystąpieniu do prac nad planem. Taka praktyka istotnie narusza tryb postępowania określony w art. 17 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 19 marca 2013 r. K. P. złożył pismo procesowe wraz z załącznikami i stwierdził, iż zdaniem skarżącego nieważne są uchwały - plany z 1976 r., jak też z 1998 r. i z 2003 r., a więc nie obowiązuje dla terenu jego działek żaden plan miejscowy i winna zostać wydana decyzja o ustaleniu warunków zabudowy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. z 2012 r. Nr 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności skutkujących nieważnością postępowania, o jakich mowa w art. 183 § 2 p.p.s.a. i nie zachodzi żadna z przesłanek, o których mowa w art. 189 p.p.s.a., które Naczelny Sąd Administracyjny rozważa z urzędu dokonując kontroli zaskarżonego skargą kasacyjną wyroku. Wobec tego Naczelny Sąd Administracyjny przeszedł do zbadania zarzutów kasacyjnych. Skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie. Zauważyć należy, iż w istocie podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty sprowadzają się do kwestionowania planów zagospodarowania przestrzennego miasta Kazimierz Dolny. Skarżący zarzuca bowiem, że uchwała Rady Miejskiej w Kazimierzu Dolnym, nr [...] z dnia [...] marca 2003 r., na mocy której orzeczono utratę ważności planu z dnia [...] czerwca 1998 r. z wyłączeniem działek [...] przy ul. Z., wydana została z naruszeniem art. 17 ustawy z dnia 27 marca 2003 o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Nadto, zdaniem skarżącego, naruszony został tryb zmiany miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego przewidziany w art. 18 pkt 5-11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym. Jak zdaje się wynikać z lakonicznego uzasadnienia skargi kasacyjnej, naruszenie zasad i trybu uchwalania i dokonywania zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego winno, w ocenie skarżącego, skutkować tym, iż Sąd pierwszej instancji nie powinien podzielić stanowiska organów administracji publicznej co zachowania mocy uchwalonych planów zagospodarowania przestrzennego dla terenu objętego wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy. Zdaniem skarżącego, naruszenie przepisów powyższych ustaw dotyczących procedury sporządzania planów miejscowych winno skutkować uznaniem, że dla terenu, którego dotyczy wniosek, brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Z uwagi na powyższe zarzuty kasacyjne podkreślić należy, iż w sprawie której przedmiotem jest skarga na decyzję w przedmiocie warunków zabudowy terenu mogą być oceniane wyłącznie kwestie objęte przepisami normującymi przesłanki wydawania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. W sprawie ze skargi na decyzję o odmowie ustalenia warunków zabudowy nie mogą być skutecznie podnoszone zarzuty dotyczące naruszenia trybu czy zasad uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego czy też zmiany planu miejscowego. W toku postępowania sądowoadministracyjnego na decyzję administracyjną Sąd administracyjny jest władny sprawdzić, czy na danym terenie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, tj. czy zostały podjęte uchwały w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i uchwały w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz czy uchwały te zostały właściwie ogłoszone. W takim postępowaniu Sąd administracyjny nie może jednak badać, czy zachowany został przez organy gminy tryb i zasady podejmowania uchwał w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Takie kwestie można podnosić w skardze wniesionej do Sądu administracyjny w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j.Dz. U z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j.Dz. U z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) – dalej:"u.s.g." - każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Charakter prawny miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ( akt prawa miejscowego ) oraz brzmienie art. 101 ust. 1 u.s.g. określa zakres kontroli legalności zaskarżonej uchwały przez sąd administracyjny. Stosownie do art. 147 § 1 p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 ( akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej) i 6 (akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej ), stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. Jak zaś stanowi przepis art. 147 § 2 p.p.s.a. rozstrzygnięcia w sprawach indywidualnych, wydane na podstawie uchwały lub aktu, o których mowa w § 1, podlegają wzruszeniu w trybie określonym w postępowaniu administracyjnym albo w postępowaniu szczególnym. Sąd administracyjny rozstrzygając skargę na decyzję w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy nie może wkraczać w uprawnienia przysługujące Sądowi administracyjnemu w odrębnym postępowaniu, odrębnej sprawie tj. w sprawie ze skargi wnoszonej w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. W tym stanie rzeczy Sąd pierwszej instancji rozpoznając skargę K. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] - utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Kazimierza Dolnego odmawiającą wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji budowlanej polegającej na budowie 3 kondygnacyjnego budynku mieszkalnego z przyłączem gazowym, elektrycznym, wodnym i kanalizacyjnym na działce [...] położonej w Kazimierzu Dolnym – nie mógł badać zachowania przez organy Gminy zasad sporządzania planu miejscowego i trybu ich sporządzania i w razie ustalenia naruszenia zasad bądź trybu sporządzenia planu miejscowego stwierdzić nieważności uchwał Rady Miejskiej w Kazimierzu Dolnym w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego . Ocena zachowania trybu i zasad sporządzania oraz zmiany planu miejscowego, a więc w tej sprawie ocena ważności uchwały Rady Miejskiej w Kazimierzu Dolnym z dnia [...] marca 2003r. nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Kazimierz Dolny ( Dz. Urz. Woj. Lubelskiego z 2003r., Nr [...], poz. [...]) – także w zakresie § 12 ust. 2 pkt 2 dotyczącego działek o nr ewid. [...] - oraz uchwały Rady Miejskiej w Kazimierzu Dolnym z dnia [...] czerwca 1998 r. Nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy Kazimierz Dolny (Dz. Urz. Woj. Lubelskiego z 1998 r., Nr [...], poz. [...]) - w tym w zakresie dotyczącym § 13 ust. 2 pkt 2 tej uchwały i miejscowego planu szczegółowego zagospodarowania przestrzennego miasta Kazimierz Dolny z dnia [...] stycznia 1976 r. uchwalonego uchwałą Rady Narodowej Miasta i Gminy w Kazimierzu Dolnym Nr [...] – leży poza kognicją Sądu administracyjnego w sprawie ze skargi na decyzję o odmowie ustalenia warunków zabudowy. Kwestie te – jak już wyżej znaczono – podlegają ocenie Sądu administracyjnego w sprawach ze skargi na uchwały dotyczące miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jako akty prawa miejscowego wiążą organy i sąd dopóki pozostają w obrocie prawnym, a taka sytuacja istnieje w niniejszej sprawie. Nadmienić należy, iż powołany w skardze kasacyjnej wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 listopada 2009r., sygn. akt II SA/Lu 402/09, którym Sąd stwierdził nieważność uchwały w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla oznaczonego w niej obszaru Nałęczowa - wbrew stanowisku skarżącego - nie dotyczy sprawy podobnej do niniejszej, albowiem nie został wydany w sprawie ze skargi na decyzję administracyjną w przedmiocie warunków zabudowy, lecz w sprawie ze skargi na uchwałę w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W tym stanie rzeczy zarzuty skargi kasacyjnej nie mogły skutkować uchyleniem zaskarżonego wyroku. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) oddalił skargę kasacyjną.