II OW 20/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Bożena Walentynowicz /spr./ Sędziowie sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz sędzia del. WSA Grzegorz Czerwiński Protokolant Marcin Sikorski po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2009 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy z wniosku Starosty K. o rozstrzygniecie sporu kompetencyjnego pomiędzy Starostą K. a Burmistrzem W. w przedmiocie wskazania organu właściwego w sprawie wydania decyzji zezwalającej na usunięcie drzew postanawia: wskazać Burmistrza W. jako organ właściwy do rozpoznania wniosku Ł. S. o wydanie zezwolenia na usunięcie drzew z rowów melioracyjnych Starosta w K. P. wnioskiem z [...] marca 2009 r., na podstawie art. 4 w związku z art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwrócił się o rozstrzygnięcie negatywnego sporu kompetencyjnego poprzez wskazanie Burmistrza W. jako organu właściwego do rozstrzygnięcia w sprawie oraz o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. W uzasadnieniu wniosku Starosta wskazał, że Ł. S., mieszkaniec gminy W., pismem z [...] lutego 2009 r. złożył wniosek do Burmistrza W. o wydanie zezwolenia na wycinkę drzew rosnących wzdłuż rowów melioracyjnych na gruntach stanowiących jego własność. W piśmie stwierdził ponadto, że wycinka umożliwi mu prawidłową konserwację oraz wyczyszczenie rowów melioracyjnych. Burmistrz W. na podstawie art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), postanowieniem z [...] marca 2009 r. przesłał Staroście K. pismo celem załatwienia, uważając, że organem właściwym do wydania decyzji zezwalającej na usunięcie drzew z rowów melioracyjnych jest Starosta, skoro istnieje kwestia oczyszczenia rowu z rosnących drzew celem umożliwienia prawidłowego funkcjonowania rowu i w grę wchodzi art. 83 ust. 6 pkt 10 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U. z 2004 r. Nr 92, poz. 880). Starosta K. nie zgodził się z powyższym stanowiskiem wskazując, że zgodnie art. 83 ust. 6 pkt 10 ustawy o ochronie przyrody, przepisów ust. 1 i 2 tego artykułu nie stosuje się do drzew i krzewów usuwanych na podstawie decyzji właściwego organu ze względu na potrzeby związane z utrzymaniem urządzeń melioracji wodnych szczegółowych. Zgodnie zaś z art. 77 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (Dz.U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2019), utrzymywanie urządzeń melioracji wodnych szczegółowych należy do zainteresowanych właścicieli gruntów. Jeżeli obowiązek ten nie jest wykonywany, to na podstawie art. 77 ust. 2, organ właściwy do wydania pozwolenia wodnoprawnego ustala, w drodze decyzji, proporcjonalnie do odnoszonych korzyści przez właścicieli gruntu, szczegółowe zakresy jego wykonywania. Wskazując na treść art. 77 ust. 1 i 2 ustawy prawo wodne oraz art. 83 ust. 1 i 4 ustawy o ochronie przyrody Starosta podał organ właściwy do wydania pozwolenia wodnoprawnego (w tym przypadku Starosta K.) nie wydawał, na podst. art. 77 ust. 2 ustawy Prawo wodne, decyzji ustalającej szczegółowy zakres utrzymania rowu melioracyjnego (w tym usunięcia drzew z przedmiotowego rowu melioracyjnego). Ponadto nie toczy się przed Starostą K. postępowanie z art. 77 ust. 2 ustawy Prawo wodne. Dnia [...] marca 2009 r. Starosta K. skierował wniosek do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. o rozstrzygniecie negatywnego sporu o właściwość między Burmistrzem W. a Starostą K. SKO stwierdziło, że nie jest uprawnione do rozstrzygnięcia sporu wobec braku wspólnego organu wyższego stopnia dla pozostających w sporze organów jednostek samorządu terytorialnego, a wniosek należy skierować do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje. Z treści wniosku wynika, iż wobec wystąpienia negatywnego sporu kompetencyjnego między Burmistrzem W. a Starostą K. w przedmiocie wydania zezwolenia na wycinkę drzew rosnących wzdłuż rowów melioracyjnych na gruntach stanowiących własność Ł. S. - należy określić i wskazać organ właściwy. Naczelny Sąd Administracyjny ustalił, iż organem, który zgodnie z przepisami prawnymi, tj. art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody i art. 77 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (Dz.U. z 2005 r. Nr 239, poz. 1019 ze zm.) winien wydać zezwolenie zgodnie z wnioskiem Ł. S. jest Burmistrz W., do którego prawidłowo wniosek złożył zainteresowany. Jak wynika z treści wniosku Ł. S. jest właścicielem gruntów, przez które przechodzą rowy melioracyjne. Przepis art. 77 ust. 1 prawa wodnego stanowi, że "utrzymywanie urządzeń melioracji wodnych szczegółowych (do których zalicza się rowy melioracyjne) należy do zainteresowanych właścicieli gruntów...". Również z treści wniosku Ł. S. wynika, iż do prawidłowego utrzymania rowów melioracyjnych niezbędne jest wycięcie rosnących wzdłuż rowów tych drzew. Zgodnie z treścią art. 83 ust. 1 wskazanej ustawy o ochronie przyrody "usunięcie drzew lub krzewów z terenu nieruchomości może nastąpić, z zastrzeżeniem ust. 2 po uzyskaniu zezwolenia wydanego przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta na wniosek posiadacza nieruchomości. Ust. 6 pkt 10 art. 83 ustawy o ochronie przyrody stanowi zaś, że "przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do drzew lub krzewów usuwanych na podstawie decyzji właściwego organu ze względu na potrzeby związane z utrzymaniem urządzeń melioracji wodnych szczególnych". Jest to bardzo istotna treść ww. art. 83 ustawy o ochronie przyrody, która jednoznacznie wskazuje, że organem właściwym do wydania zezwolenia na wycięcie drzew na nieruchomości Ł. S. jest Burmistrz W. - bowiem w przedmiotowej sprawie nie była wcześniej wydana decyzja przez właściwy organ (czyli Starostę) na usuwanie drzew i krzewów ze względu na potrzeby utrzymania urządzeń melioracji wodnych - przechodzących przez nieruchomość Ł. S. Te uprawnienia organu jakim jest starosta (w myśl art. 140 ust. 1 prawa wodnego) określa przepis art. 77 ust. 2 ustawy Prawo wodne. Należy też podkreślić, że w tym przypadku starosta wykonuje zadania z zakresu administracji rządowej (art. 140 ust. 1 ustawy). W świetle powyższych okoliczności należy stwierdzić, iż to Burmistrz W., do którego złożył wniosek Ł. S. - jest organem właściwym do jego rozpoznania i załatwienia (art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 1453, poz. 1270 ze zm.) Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.