II OZ 1009/06

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 10 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. Ś. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 30 czerwca 2006 r., Sygn. akt III SA/Łd 207/06 w przedmiocie odmówienia przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu w sprawie ze skargi T. Ś. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia 23 lutego 2006 r., Nr [...] w przedmiocie zameldowania W. B. postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 31 maja 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę T. Ś., reprezentowanej przez adwokata J. K., na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia 23 lutego 2006 r., Nr [...] w przedmiocie zameldowania W. B., wskazując na fakt, iż pełnomocnik skarżącej nie uiścił wpisu stałego od skargi. Następnie pełnomocnik skarżącej w dniu 14 czerwca 2006 r. przesłał wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia opłaty od skargi. Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2006 r., sygn. akt III SA/Łd 207/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił skarżącej, reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika, przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu stałego od skargi. W motywach rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że pisma wnoszone przez adwokata, które nie są należycie opłacone odrzuca się bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Natomiast przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w jego uchybieniu. Zdaniem Sądu o braku winy można mówić tylko wtedy, gdy przekroczenie terminu nastąpiło na skutek nie nadającej się do usunięcia przeszkody. W rozpatrywanej sprawie nie można uznać, iż strona nie ponosi winy, ponieważ dopuściła się ewidentnego niedbalstwa. W zażaleniu z dnia 17 lipca 2006 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, podnosząc fakt, iż nie zachowanie wyżej wymienionego terminu nie jest jego zaniedbaniem, ale zbiegiem konkretnych okoliczności, które Sąd powinien dokładnie rozpatrzyć. W uzasadnieniu swojego pisma jako powód niezachowania terminu adwokat Jolanta Kozłowska wskazała na: doświadczenie, które aż do tej pory jej nie zawiodło, trudności z opanowaniem obsługi internetu i komputera, stan zdrowia, warunki jej pracy oraz postanowienie Sądu Najwyższego wskazujące na nieodłączne elementy pojęcia winy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm., zwanej dalej ppsa) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego daną czynność procesową stanowi konieczną a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Jest oceniany z wykorzystaniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (por. postanowienie NSA z 24 marca 2004 r. FZ 13/04, niepubl.). Jeżeli strona jest reprezentowana przez fachowego pełnomocnika, przy ocenie możliwości przywrócenia terminu należy uwzględnić wiedzę i konieczność zachowania należytej staranności przez tego pełnomocnika. Mocodawca ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się profesjonalnego pełnomocnika procesowego. W rozpatrywanej sprawie adwokat skarżącej nie uiścił wpisu stałego od skargi z zakresu ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. – o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 2001 r., Nr 87, poz. 960 ze zm.) w kwocie 100 zł zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. – w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Konsekwencją nie dokonania czynności przez pełnomocnika jest odrzucenie skargi na podstawie art. 221 ppsa, który stanowi, że pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Natomiast przepis § 5 ust. 2 cyt. rozporządzenia Rady Ministrów dający podstawę do wezwania adwokata do uiszczenia wpisu stałego od skargi, został uznany wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r. sygn. akt SK 11/05 za niezgodny z art. 221 ppsa oraz art. 2 Konstytucji RP. Słusznie zatem postanowieniem z dnia 31 maja 2006 r. sygn. akt III SA/Łd 207/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę T. Ś. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia 23 lutego 2006 r., Nr DG/Sk.II.5110/6/05/06 w przedmiocie zameldowania W. B., a następnie odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu stałego od skargi postanowieniem z dnia 30 czerwca 2006 r., sygn. akt III SA/Łd 207/06. Wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, wskazany w zażaleniu, w przedmiotowej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Sądu brak jest podstaw do uznania, iż uchybienie terminu przez pełnomocnika skarżącej nastąpiło bez jego winy. Osoba zajmująca się profesjonalnie obsługą prawną nie może tłumaczyć się nieznajomością przepisów prawa z tego powodu, że ma problemy z obsługą internetu czy komputera albo brakiem informacji prawnych. Adwokat powinien mieć świadomość wagi terminowego dokonywania określonych czynności procesowych, dopilnować i sprawdzić czy wpis został uiszczony. Podniesione przez skarżącą inne fakty uzasadniające brak jej winy w niezachowaniu terminu takie jak: stan zdrowia, doświadczenie, staż pracy w zawodzie, nie stanowią wystarczających przesłanek do przywrócenia terminu. Podeszły wiek i ogólnie zły stan zdrowia nie przesądzają o braku winy w uchybieniu terminowi dokonania czynności procesowej ( por. postanowienie SN z 29 stycznia 2002 r., II UZ 90/01, OSNPUS 2003, nr 24, poz. 602). Z powyższych względów argumenty podniesione przez skarżącą w zażaleniu nie mogą być przez Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnione, dlatego zażalenie należało oddalić na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.).