II OZ 1071/14

Dnia 10 października 2014 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 10 października 2014 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 30 lipca 2014 r., sygn. akt II SA/Gl 798/14 oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. J. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia projektu budowlanego zamiennego postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 30 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej WSA) w Gliwicach oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej ŚWINB) w Katowicach z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia projektu budowlanego zamiennego. W uzasadnieniu postanowienia sąd I instancji wskazał, że zaskarżoną decyzją ŚWINB w Katowicach uchylił decyzję PINB Powiatu Gliwickiego z dnia [...] marca 2014 r., nr 53/Wiel./2014 nakazującą [...] sporządzenie projektu budowlanego zamiennego stacji transformatorowej 20/0,4 kV z włączeniem do sieci SN i nn na działce nr [...] położonej w S., uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Decyzja ta została zaskarżona do WSA w Gliwicach przez R. J. Pismem z dnia 23 czerwca 2014 r. skarżący ten złożył z kolei wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w związku z zarzutami zawartymi w skardze dotyczącymi rażącego naruszenia prawa materialnego oraz przepisów postępowania. Dodatkowo wskazał, że zaskarżona decyzja nie zawierała pouczenia o możliwości złożenia wniosku o wstrzymanie jej wykonania. Odpis skargi oraz wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji doręczono uczestnikom postępowania wraz z pouczeniem o możliwości ustosunkowania się do przedmiotowego wniosku w terminie 5 dni. W piśmie z dnia 15 lipca 2014 r. uczestniczka postępowania [...] wniosła o oddalenie przedmiotowego wniosku wskazując, że skarżący nie przedstawił żadnych okoliczności, które by uzasadniały wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazując na powyższe sąd I instancji stwierdził, że skarżący nie przedstawił argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji, w szczególności nie wskazał, na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda lub nieodwracalne skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) i tym samym odmówił uwzględnienia wniosku. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył R. J., wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Gliwicach, lub stwierdzenie nieważności tego postępowania oraz o zwrot kosztów postępowania na rzecz skarżącego. Podniósł ponadto szereg zarzutów naruszenia przepisów postępowania, wskazując na brak doręczenia wnioskodawcy odpisu odpowiedzi [...] na wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz stwierdzając, że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wykazania, że zachodzą warunki uzasadniające wstrzymanie wykonania określonego aktu ciąży na stronie składającej wniosek w trybie powołanego przepisu. Uzasadnienie wniosku powinno zaś odnosić się do konkretnych okoliczności. Nie jest wystarczające powtórzenie we wniosku treści przepisu. Rzeczą Sądu jest zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają - lub nie - za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Przy takim badaniu wniosku i argumentów strony Sąd może dodatkowo rozważyć z urzędu, czy nie zachodzą inne okoliczności uzasadniające wniosek. Brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia zatem jego merytoryczną ocenę (por. niepubl. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 16 kwietnia 2004 r., sygn. akt OZ 22/04; z dnia 20 lipca 2004 roku, sygn. akt OZ 214/04; z dnia 19 października 2010 r., sygn. akt II OZ 905/12; z dnia 6 czerwca 2013 r., sygn. akt II OZ 408/13). Należy przy tym mieć na uwadze, że skoro ustawa przyznaje stronie prawo do wystąpienia do sądu z takim wnioskiem, uzależniając możliwość udzielenia tej stronie ochrony tymczasowej od wystąpienia choć jednej z dwóch wskazanych w powołanym przepisie przesłanek, to obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek. Decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania, jednakże powinna ona mieć świadomość, że uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2007 r., sygn. akt II FZ 338-339/07). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżone postanowienie analizuje w wystarczający sposób złożony przez skarżącego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie skarżący składając wniosek nie wskazał żadnych konkretnych argumentów, uzasadniających wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. i tym samym nie wykazał istnienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji ŚWINB w Katowicach z dnia [...] kwietnia 2014 r. Skarżący nie przedstawił w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Na marginesie należy zaznaczyć, że przedmiotem postępowania wpadkowego wywoływanego wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie jest ocena zgodności z prawem decyzji wydanych w toku postępowania administracyjnego, a konstatacja prawidłowości wykazania przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący nie przedstawił zatem dokumentów ani rzeczowej argumentacji, które Naczelny Sąd Administracyjny mógłby w pełni rozważyć. Naczelny Sąd Administracyjny przypomina, że decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony, a jej podjęcie wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek. Tym samym prawidłowo odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ skarżący nie wykazał, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Odnosząc się do podnoszonej przez skarżącego kwestii niedoręczenia przez sąd I instancji odpisu odpowiedzi na wniosek wskazać należy, że niewątpliwie w myśl art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy dla doręczenia ich stronom. Choć więc niedoręczenie stronie odpisu odpowiedzi na wniosek stanowi uchybienie proceduralne, to w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego uchybienie to nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy, gdyż decydującym dla wyniku niniejszej sprawy, było nieprzedstawienie przez skarżącego w przedmiotowym wniosku żadnych okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.