II OZ 1088/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 16 kwietnia 2025 r. sygn. akt II SA/Lu 740/24 odrzucające skargę kasacyjną T. N. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 19 grudnia 2024 r., sygn. akt II SA/Lu 740/24 w sprawie ze skargi T. N. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia 26 lipca 2024 r, znak: ... w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2025 r. sygn. akt II SA/Lu 740/24 odrzucił skargę kasacyjną T. N. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 19 grudnia 2024 r., sygn. akt II SA/Lu 740/24 w sprawie ze skargi T. N. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia 26 lipca 2024 r, znak: ... w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że wyrokiem z 19 grudnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę T. N. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z 19 grudnia 2024 r., dotyczącą nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. Odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi T. N. (osobie upoważnionej do odbioru pism) 12 lutego 2025 r. W terminie ustawowym pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Zarządzeniem z 11 marca 2025 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej, poprzez złożenie sześciu egzemplarzy pisma procesowego zawierającego wskazanie zakresu zaskarżenia (czy wyrok jest zaskarżony w całości czy w części) oraz zakresu żądanej zmiany lub uchylenia wyroku (art. 176 § 1 pkt 1 i 3 p.p.s.a.), jak również złożenie jednego egzemplarza odpisu skargi kasacyjnej poświadczonej za zgodność z oryginałem, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Pomimo upływu wyznaczonego terminu pełnomocnik skarżącego nie wykonał wezwania. Wojewódzki Sąd Administracyjny powołał się na przepisy art. 176, art. 46, art. 47, art. 49 § 1 i art. 57 § 1 p.p.s.a. wskazując, że wobec tego, iż skarga kasacyjna nie zawierała wymogów wynikających z art. 176 p.p.s.a. oraz nie dołączono do niej wymaganej ilości odpisów wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego kasacyjnie T. N. (osobie upoważnionej do odbioru pism) w dniu 18 marca 2025 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej upłynął bezskutecznie 25 marca 2025 r. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Mając powyższe na uwadze Sąd Wojewódzki orzekł jak w sentencji postanowienia. Zażalenie na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2025 r. wniósł T. N. zarzucając naruszenie przepisu art. 47 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 176 § 2 p.p.s.a. oraz art. 178 p.p.s.a., przez niezasadne przyjęcie, że: - brak złożenia jednego odpisu skargi kasacyjnej dla Sądu (z pięciu złożonych dla stron), jest brakiem uniemożliwiającym nadanie sprawie biegu, determinującym odrzucenie skargi kasacyjnej; - skarżący winien złożyć uwierzytelniony odpis skargi kasacyjnej, podczas gdy nie było to konieczne, bowiem przepis art. 47 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 176 § 2 p.p.s.a. nie obliguje strony do składania uwierzytelnionych (poświadczonych za zgodność z oryginałem) odpisów pism; 2) naruszenie przepisu art. 176 § 1 pkt 1 i 3 p.p.s.a. oraz art. 178 p.p.s.a., przez niezasadne przyjęcie, że skarżący nie wskazał w skardze kasacyjnej zakresu zaskarżenia oraz nie oznaczył w niej zakresu żądanego uchylenia lub zmiany i w konsekwencji niezasadne odrzucenie wniesionego środka zaskarżenia, kiedy to w istocie, w treści skargi kasacyjnej (w petitum) wskazano: "wnoszę o zmianę zaskarżonego wyroku i stwierdzenie nieważności (w całości)" wydawanych w toku postępowania decyzji administracyjnych. Mając na uwadze powyższe, wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i nadanie skardze kasacyjnej dalszego biegu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie. Wprawdzie Sąd Wojewódzki prawidłowo wskazał w zaskarżonym postanowieniu na niewykonanie przez pełnomocnika skarżącego zarządzenia z 11 marca 2025 r., to jednak nie ocenił należycie, czy dostrzeżone braki formalne rzeczywiście uniemożliwiały nadanie prawidłowego biegu skardze kasacyjnej. Po pierwsze należało uwzględnić treść art. 74a § 10 p.p.s.a. i rozważyć czy w okolicznościach niniejszej sprawy wystąpił brak formalny skargi kasacyjnej w postaci braku jednego jego odpisu. Skarżący złożył bowiem ww. skargę kasacyjną w pięciu egzemplarzach. Stronami postępowania sądowoadministracyjnego (art. 32 p.p.s.a.) poza skarżącym są: (1) organ – Lubelski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego; oraz uczestnicy na prawach strony (art. 33 § 1 p.p.s.a.) – (2) B.K., (3) Gmina M., (4) P.K., (5) J.K.i, (6) U.F. Oznacza to, że Sąd I instancji dysponował pięcioma egzemplarzami skargi kasacyjnej dla uczestników postępowania na prawach strony. Dlatego Sąd I instancji w odniesieniu do organu powinien uwzględnić art. 74a § 10 p.p.s.a, zgodnie z którym w przypadku pism doręczanych uczestniczącym w postępowaniu przed sądem prokuratorowi, Rzecznikowi Praw Obywatelskich i Rzecznikowi Praw Dziecka oraz organowi, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, sąd przesyła pismo bezpośrednio do elektronicznej skrzynki podawczej podmiotu publicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, za urzędowym poświadczeniem odbioru. Wzgląd na wynikający z art. 74a § 10 p.p.s.a. obowiązek sądu doręczania organowi pism do jego elektronicznej skrzynki podawczej, powoduje, że pisma wniesione do sądu w formie tradycyjnej (papierowej) podlegają przekształceniu do postaci cyfrowej, przez co nienadesłanie odpisu takiego pisma, celem doręczenia go organowi (lub innemu podmiotowi wymienionego w tym przepisie) nie uniemożliwia nadania temu pismu prawidłowego biegu (por. postanowienia NSA: z 11 maja 2022 r., II OZ 266/22; z 11 marca 2025, II OZ 285/25, z 29 maja 2025 r. II GZ 335/25). W ww. stanie prawnym, Sąd, kierując korespondencję do organu, który komunikował się z sądem w postaci papierowej, może dowolnie wybrać sposób tej komunikacji. Sąd może wysłać korespondencję w postaci papierowej, bądź też – kierując się tym, że organy zostały zobowiązane do przyjmowania korespondencji elektronicznej – wysyłać ją za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej (por. postanowienie NSA z 21 kwietnia 2022 r., II GZ 105/22). Tym samym niezłożenie dodatkowego odpisu skargi kasacyjnej, w takiej sytuacji nie powinno skutkować jej odrzuceniem. Po drugie, słusznie pełnomocnik strony podnosi, że w skardze kasacyjnej wniesiono o "zmianę zaskarżonego wyroku i stwierdzenie nieważności (w całości)" wymienionych decyzji i postanowienia ewentualnie o "uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu pierwszej instancji i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania." W konsekwencji brak było podstaw do stwierdzenia, że skarga kasacyjna nie zawiera w myśl art. 176 § 1 pkt 1 p.p.s.a. oznaczonego zakresu zaskarżenia. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. ----------------------- 4