II OZ 345/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Masternak – Kubiak po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. C. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą [...] s.c. [...] C. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 17 czerwca 2015 r., sygn. akt II SA/Rz 399/14 o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem w sprawie ze skargi K. C. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą [...] s.c. [...] C. K. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu technologicznego zakładu postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 16 czerwca 2015 r., sygn. akt II SA/Rz 399/14 oddalił skargę K. C. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą [...] s.c. [...] C. K. Kazimierz na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...], znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu technologicznego zakładu. Pismem z dnia 17 czerwca 2015 r. K. C. wniósł o doręczenie ww. wyroku wraz z uzasadnieniem. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie zarządzeniem z dnia 17 czerwca 2015 r. wezwał K. C. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 (sto) złotych za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, sporządzanym na skutek zgłoszonego żądania, w terminie 7 dni pod rygorem jej ściągnięcia. Jako podstawę prawną wezwania wskazano art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie "P.p.s.a.") w zw. z § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192). Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł K. C. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą [...] s.c. [...] C. K. W uzasadnieniu skarżący oświadczył, że nie stać go na uiszczenie opłaty kancelaryjnej i wniósł o zwolnienie z ponoszenia tego kosztu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 141 § 2 P.p.s.a., w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku. Jednocześnie art. 234 § 2 P.p.s.a. stanowi, że opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Stosownie do § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych, odpis orzeczenia z uzasadnieniem podlega opłacie kancelaryjnej w wysokości 100 zł. W związku z powyższym skarżący prawidłowo został wezwany do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł. Wezwanie zawierało właściwą podstawę prawną jej nałożenia, termin wykonania obowiązku i konsekwencję nieuiszczenia opłaty. Okoliczności podnoszone w zażaleniu nie mogły zaś uzasadniać uchylenia zaskarżonego zarządzenia. Należy zaznaczyć, że przedmiotem oceny Sądu była już kwestia przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 14 października 2014 r., sygn. akt II OZ 1076/14 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie K. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 27 sierpnia 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 399/14 odmawiające przyznania stronie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Następnie trzykrotnie odmawiano skarżącemu zmiany postanowienia Sądu z dnia 27 sierpnia 2014 r. (postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 1 grudnia 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 399/14; postanowienie NSA z dnia 15 kwietnia 2015 r., sygn. akt II OZ 260/15; postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 9 września 2015 r., sygn. akt II SA/Rz 399/14). Natomiast postanowieniem WSA w Rzeszowie z dnia 8 stycznia 2016 r. odmówiono przyznania skarżącemu prawa pomocy obejmującego częściowe zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Z przedstawionych wyżej przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.