II OZ 757/13

Dnia 18 września 2013 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak po rozpoznaniu w dniu 18 września 2013 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 28 maja 2013 r., sygn. akt II SA/Bk 288/13 oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i przekazania do ponownego rozpatrzenia sprawy ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 28 maja 2013 r., sygn. akt II SA/Bk 288/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i przekazania do ponownego rozpatrzenia sprawy ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w K. (dalej powoływana także jako: "Skarżąca"), łącznie ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia [...] stycznia 2013 r. w przedmiocie uchylenia decyzji i przekazania do ponownego rozpatrzenia sprawy ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia, zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca wskazała, iż wykonanie decyzji oznacza potencjalne utrudnienia i ograniczenia w prowadzeniu dotychczasowej działalności gospodarczej i spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, w tym trudne do odwrócenia skutki. Wskazując na powyższe Sąd pierwszej instancji stwierdził, że to Skarżąca Spółka winna wykazać okoliczności uzasadniające powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, czego w niniejszej sprawie, zdaniem tegoż Sądu nie uczyniła. Potencjalne utrudnienia czy ograniczenia w prowadzeniu dotychczasowej działalności gospodarczej, zdaniem Sądu pierwszej instancji, nie mogą być postrzegane jako niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków dla Skarżącej. W zażaleniu na powyższe postanowienie, reprezentowana przez pełnomocnika Skarżąca Spółka, wniosła o zmianę postanowienia, poprzez wydanie postanowienia uwzględniającego wniosek Skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji SKO. Ponadto, zaskarżonemu postanowieniu, Skarżąca Spółka zarzuca naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie: 1) art. 141 § 4 w zw. z art. 166 P.p.s.a., poprzez wadliwe uzasadnienie zaskarżonego postanowienia, nieodpowiadające wymogom art. 141 § 4 P.p.s.a., polegające na całkowitym braku rozpoznania/odniesienia się do podniesionej przez Skarżącą argumentacji w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji SKO, co nie pozwala na dokonanie kontroli kasacyjnej wydanego postanowienia; 2) art. 61 § 3 P.p.s.a., poprzez przyjęcie, że w sprawie nie zachodzą przesłanki uzasadniające zastosowanie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonalności decyzji, podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, jak również twierdzenia Skarżącej, zawarte we wniosku o wstrzymanie wykonalności decyzji, świadczą o tym, że w sprawie zachodzą obie ze wskazanych w tym przepisie przesłanek; 3) art. 106 § 3 i 5 P.p.s.a. w zw. z art. 233 k.p.c., poprzez zaniechanie wszechstronnego rozważenia zebranego w sprawie materiału dowodowego, a więc nie uwzględniając wszystkich dowodów ujawnionych w postępowaniu, jak również towarzyszących okoliczności mających znaczenie dla oceny mocy i wiarygodności twierdzeń Skarżącej, a przez to dokonanie dowolnej, nie zaś swobodnej oceny materiału dowodowego. Ponadto, wniesiono o zasądzenie na rzecz Skarżącej Spółki kosztów postępowania wg norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wykazania, że zachodzą warunki uzasadniające wstrzymanie wykonania określonego aktu ciąży na stronie składającej wniosek w trybie powołanego przepisu. Uzasadnienie wniosku powinno zaś odnosić się do konkretnych okoliczności. Nie jest wystarczające powtórzenie we wniosku treści przepisu. Rzeczą Sądu jest zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają - lub nie - za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Przy takim badaniu wniosku i argumentów strony Sąd może dodatkowo rozważyć z urzędu, czy nie zachodzą inne okoliczności uzasadniające wniosek. Brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia zatem jego merytoryczną ocenę (por. niepubl. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 16 kwietnia 2004 r., sygn. akt OZ 22/04; z dnia 20 lipca 2004 roku, sygn. akt OZ 214/04; z dnia 19 października 2010 r., sygn. akt II OZ 905/12; z dnia 6 czerwca 2013 r., sygn. akt II OZ 408/13). Należy przy tym mieć na uwadze, że skoro ustawa przyznaje stronie prawo do wystąpienia do sądu z takim wnioskiem, uzależniając możliwość udzielenia tej stronie ochrony tymczasowej od wystąpienia choć jednej z dwóch wskazanych w powołanym przepisie przesłanek, to obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek. Decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania, jednakże powinna ona mieć świadomość, że uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2007 r., II FZ 338-339/07). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżone postanowienie analizuje w wystarczający sposób złożony przez Skarżącą wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie Skarżąca Spółka składając wniosek w żaden sposób nie wykazała istnienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji SKO w Białymstoku z dnia [...] stycznia 2013 r. Sąd pierwszej instancji nie miał zatem możliwości oceny czy wykonanie wskazanej decyzji może skutkować niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Wbrew twierdzeniom wnoszącej zażalenie, wobec braku wskazania przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających ziszczenie się przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., Sąd nie miał także obowiązku domyślać się (i poszukiwać w aktach administracyjnych) jakimi względami kierowała się strona składając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, jak również ustalać z urzędu, czy w sprawie zachodzą przesłanki ustawowe uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd pierwszej instancji prawidłowo dokonał oceny sytuacji Skarżącej i trafnie uznał, że nie wykazała ona okoliczności uzasadniających powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zatem z uwagi na brak danych nie sposób było określić, czy ewentualna szkoda, spowodowana wykonaniem decyzji byłaby znaczna oraz czy istniało zagrożenie powstania trudnych do odwrócenia skutków. Naczelny Sąd Administracyjny musi wskazać, że Skarżąca Spółka we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie powołała się na żadne dokumenty, które miałyby się znajdować w aktach rozpoznawanej sprawy. Należy przypomnieć, w tym miejscu, że to na stronie wnioskującej o przyznanie ochrony tymczasowej spoczywa obowiązek wskazania Sądowi dokumentów, z których strona chciałaby wywodzić określone fakty. Nie jest wystarczający sam wywód strony, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków a sąd z urzędu powinien przeprowadzić postępowanie dowodowe w celu oceny zasadności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Twierdzenia strony powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi. W świetle powyższych rozważań pozbawiony podstaw jest zarzut naruszenia art. 106 § 3 i P.p.s.a. w zw. z art. 233 k.p.c. Skarżąca Spółka nie przedstawiła zatem dokumentów ani argumentacji, które Naczelny Sąd Administracyjny mógłby w pełni rozważyć. Naczelny Sąd Administracyjny przypomina, że decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony, a jej podjęcie wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że słusznie Sąd pierwszej instancji ocenił, iż przedmiotowy wniosek został sformułowany w sposób lakoniczny i ogólnikowy, bez przedstawienia konkretnych okoliczności wskazujących, iż spełnione zostały przesłanki wstrzymania wykonania decyzji wynikające z art. 61 § 3 P.p.s.a. Strona skarżąca nie wykazała w wystarczającym stopniu istnienia okoliczności uzasadniających obawę wyrządzenia znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.