II OZ 840/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz /spr./ po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 sierpnia 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 894/24 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi P. J. na decyzję nr 176/2024 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 23 kwietnia 2024 r. znak WOB.7721.319.2023.MULE w przedmiocie legalności samowolnie dokonanej rozbudowy obiektu budowlanego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Uzasadnienie. Postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 894/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę P. J. na decyzję nr 176/2024 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie, z dnia 23 kwietnia 2024 r. znak WOB.7721.319.2023.MULE, w przedmiocie legalności samowolnie dokonanej rozbudowy obiektu budowlanego. Sąd wskazał, że zarządzeniem z dnia 4 lipca 2024 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi m.in. przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym. W odpowiedzi pełnomocnik nie przesłał żądanego pełnomocnictwa, a jedynie kserokopię dokumentu, w którym skarżący oświadcza, że potwierdza udzielenie pełnomocnictwa (k.45). Sąd uznał, że kopia oświadczenia skarżącego o potwierdzeniu pełnomocnictwa nie stanowi skutecznego umocowania do działania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi, co z kolei oznacza, że braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. postanowił o odrzuceniu skargi. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący. Postanowienie zaskarżył w całości, wnosząc o jego uchylenie. Zarzucił rażące naruszenie przepisów dotyczących udzielenia pełnomocnictwa, jak również rozumienia dokumentu elektronicznego. W uzasadnieniu zażalenia wskazał na pogląd powszechnie akceptowany zarówno w orzecznictwie sądów administracyjnych, jak i powszechnych, zgodnie z którym wymóg udokumentowania czynności udzielenia pełnomocnictwa w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest spełniony poprzez pisemne potwierdzenie istniejącego pełnomocnictwa, nawet jeżeli potwierdzenie to zostanie dokonane z datą późniejszą niż czynność procesowa, do dokonania której pełnomocnictwo było wymagane (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2005 r., sygn. akt II OSK 241/05 i postanowienie NSA z dnia 13 czerwca 2007 r., sygn. akt I OZ 420/07). Pełnomocnik skarżącego wskazał, że o udzieleniu pełnomocnictwa decyduje jego treść a nie nagłówki - potwierdzenie udzielenia pełnomocnictwa znaczy tyle samo co udzielenie pełnomocnictwa - jest to oczywista wykładnia oświadczenia woli. Skarżący nie miał na myśli niczego innego niż ucieleśnienia udzielenia pełnomocnictwa zwłaszcza, że dokładnie jest wskazany przedmiot postępowania, a tym bardziej, że art. 37 P.p.s.a. wskazuje na "odpisy innych dokumentów wykazujących umocowanie". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie. W myśl art. 37 § 1 P.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Zgodnie zaś z art. 37 § 1a P.p.s.a. jeżeli odpis pełnomocnictwa lub odpisy innych dokumentów wykazujących umocowanie zostały sporządzone w formie dokumentu elektronicznego, ich uwierzytelnienia, o którym mowa w § 1, dokonuje się z wykorzystaniem kwalifikowanego podpisu elektronicznego, podpisu zaufanego albo podpisu osobistego. Odpisy pełnomocnictwa lub odpisy innych dokumentów wykazujących umocowanie uwierzytelniane elektronicznie sporządzane są w formatach danych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 18 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Z akt niniejszej sprawy wynika, że pełnomocnik skarżącego nie dołączył do skargi dokumentu pełnomocnictwa, z którego wynikałoby umocowanie do działania w imieniu skarżącego oraz wniesienia skargi. Zasadnie zatem został on wezwany do złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym. W odpowiedzi na powyższe pełnomocnik skarżącego złożył drogą elektroniczną "Potwierdzenie pełnomocnictwa" z treści którego wynika, że skarżący potwierdza udzielenie pełnomocnictwa radcy prawnemu P. S. z umocowaniem do działania w sprawie skargi na decyzję nr 175/2024 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie znak WOB.7721.319.2023.MULE z 23 kwietnia 2024 r. przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie, instancjami odwoławczymi. Podkreślić trzeba, że art. 37 § 1 P.p.s.a. obliguje pełnomocnika do dołączenia pełnomocnictwa przy pierwszej czynności procesowej, jednakże w doktrynie i orzecznictwie zgodnie przyjmuje się, że udzielenie pełnomocnictwa może nastąpić w czasie umożliwiającym jego złożenie w terminie wyznaczonym do uzupełnienia braku formalnego pisma procesowego, a złożenie pełnomocnictwa w tym terminie może być uznane za usunięcie tego braku formalnego i w konsekwencji zapobiec skutkom przewidzianym w wypadku nieuzupełnienia tego braku (por. glosa M. Jędrzejewskiej do postanowienia SN z 19 maja 2000 r., IV CKN 1008/2000, OSP 2001, nr 12, poz. 180, s. 626 - 628, postanowienie NSA z 20 grudnia 2005 r., II OSK 241/05, postanowienie SN z 18 września 1992 r., III CZP 112/92, OSNCP 1993, nr 5, poz. 75). Oznacza to, iż brak pełnomocnictwa w chwili dokonywania określonej czynności procesowej może być uzupełniony, poprzez późniejsze potwierdzenie tej czynności przez podmiot, w imieniu którego czynność została dokonana, co może nastąpić przez złożenie przez mocodawcę odpowiedniego oświadczenia lub przez udzielenie pełnomocnictwa osobie, która tej czynności dokonała. Powyższe stanowisko znajduje zastosowanie w tych przypadkach, w których korzystanie z pomocy pełnomocnika zależy wyłącznie od woli mocodawcy, a zatem również w okolicznościach niniejszej sprawy. W związku z powyższym, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, nadesłanie przez pełnomocnika skarżącego potwierdzenia pełnomocnictwa sanowało brak formalny skargi. Podkreślić należy, że nadesłany dokument, stanowiący w istocie pełnomocnictwo, nie stanowił jedynie kopii pełnomocnictwa. Skoro odpis pełnomocnictwa został sporządzony i nadesłany w formie dokumentu elektronicznego, opatrzenie go przez pełnomocnika będącego radcą prawnym podpisem elektronicznym, oznaczało jego uwierzytelnienie, w rozumieniu art. 37 § 1a w związku z art. 37 § zdanie drugie P.p.s.a. Skoro zatem potwierdzenie pełnomocnictwa zostało nadesłane przez pełnomocnika skarżącego w wyznaczonym przez Sąd terminie, Sąd pierwszej instancji niezasadnie odrzucił skargę, naruszając tym samym przepis art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.