II OSK 241/05

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Plucińska – Filipowicz, Sędziowie NSA Maria Rzążewska, Eugeniusz Mzyk (spr. ), Protokolant Wiesława Koślińska, po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2005 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej E. i K. W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 28 października 2004 r. sygn. akt II SA/Bd 891/04 w sprawie ze skargi E. i K. W. na decyzję Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wznowienia robót budowlanych postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy do ponownego rozpoznania Postanowieniem z dnia 28 października 2004 r., sygn. akt II SA/Bd 891/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę E. i K. W. na decyzję Kujawsko Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bydgoszczy z dnia [...], w przedmiocie wznowienia robót budowlanych. W motywach postanowienia Sąd Wojewódzki przytoczył, że skargę E. i K. W. sporządził pełnomocnik - adwokat J. M., który nie dołączył do skargi pełnomocnictwa. Po wezwaniu pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych skargi przez przedłożenie pełnomocnictwa, brak ten został uzupełniony w wyznaczonym terminie, tj. w dniu 15 października 2004 r., jednakże pełnomocnictwo nosi datę 12 października 2004 r. Skarga do sądu sporządzona została przez adwokata z datą, 27 sierpnia 2004 r. zaś termin do wniesienia skargi upływał z dniem 1 września 2004 r.. Tym samym, w ocenie Sądu Wojewódzkiego, skargę sporządził pełnomocnik nie będąc do tego umocowany, gdyż późniejsze udzielenie pełnomocnictwa upoważniało go jedynie do reprezentowania strony w dalszym postępowaniu a nie do sporządzenia skargi. Ustalenie to uzasadnia odrzucenie skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Powyższe postanowienie dnia 28 października 2004 r. zostało zaskarżone skargą kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, przez E. i K. W., reprezentowanych przez adwokata J. M. Skargę kasacyjną oparto na zarzucie naruszenia art. 58 § 1 pkt. 3, art. 44 § 2 oraz art. 34 i 37 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Według twierdzeń wnoszących skargę kasacyjną pełnomocnik, wnosząc skargę do sądu, za pośrednictwem organu, nie miał obowiązku dołączenia pisemnego pełnomocnictwa, gdyż zastępował ich w postępowaniu administracyjnym. Natomiast po wezwaniu sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi, brak ten został uzupełniony. Odrzucenie zatem skargi nie jest uzasadnione i narusza powołane przepisy prawa. Na tej podstawie wnoszący skargę kasacyjną domagali się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do merytorycznego rozpoznania oraz zasądzenia kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje : Skarga kasacyjna jest uzasadniona albowiem brak było podstaw prawnych do odrzucenia skargi E. i K. W. na zaskarżoną decyzję z dnia [...]. Pozostaje poza sporem, jak to prawidłowo ustalił Sąd Wojewódzki, że : 1/ termin do wniesienia skargi od decyzji Kujawsko Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bydgoszczy z dnia [...], upływał z dniem 1 września 2004 r., 2/ skarga z dnia 25 sierpnia 2004 r. sporządzona została przez pełnomocnika skarżących adwokata J. M., która wpłynęła do sądu w dniu 30 sierpnia 2004 r., oraz 3/ pełnomocnictwo na piśmie, podpisane przez skarżących w dniu 12 października 2004 r., przedstawione zostało sądowi w dniu 15 października 2004 r., w wykonania zarządzenia sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W świetle tych bezspornych okoliczności należy udzielić odpowiedzi na pytanie czy pełnomocnictwo podpisane w dacie późniejszej niż wniesienie skargi oznacza, że skarga sporządzona została przez pełnomocnika nie mającego do tego umocowania. Odpowiedź, co do zasady, powinna być przecząca, albowiem decydującym kryterium jest ustalenie w jakiej dacie pełnomocnictwo zostało udzielone, jeśli nawet pominąć dalsze kwestie związane z sanacją działania pełnomocnika. W każdym bądź razie datą udzielenia pełnomocnictwa adwokatowi nie jest dzień formalnego podpisania pełnomocnictwa. Należy przypomnieć, że udzielenie pełnomocnictwa jest jednostronną czynnością prawną, polegającą na złożeniu odpowiedniego oświadczenia woli przez mocodawcę i może nastąpić w dowolnej formie a w tym nawet w sposób dorozumiany (por. System Prawa Cywilnego, Cześć ogólna, Wyd. Ossolineum 1974 r str. 622 i 623). Odmienną kwestią jest natomiast pisemne udokumentowanie lub formalne potwierdzenie udzielenia pełnomocnictwa. Odrębną kwestią jest również realizacja obowiązku pełnomocnika dołączenia pisemnego pełnomocnictwa przy pierwszej czynności procesowej, o którym mowa w art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa, który jest wymogiem procesowym. Wymóg ten spełnia pisemne potwierdzenie udzielonego pełnomocnictwa i to także wówczas, gdy dokonane zostanie po sporządzeniu skargi, jak to miało miejsce w sprawie (por. ponadto oświadczenia złożone do protokołu rozprawy z dnia 20 grudnia 2005 r.). W doktrynie przyjęto poza tym, że "z unormowania zawartego w § 1 art. 37 ppsa wynika, że w zasadzie pełnomocnictwo powinno być udzielone w formie pisemnej" (por. B.Dauter B.Gruszczyński, A. Kabat, M.Niezgódka Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wyd. Zakamycze, 2005 r. str. 102). Dodatkowo należy podnieść, że nie dołączenie pełnomocnictwa przy pierwszej czynności procesowej, a więc z naruszeniem art. art. 37 § 1 ppsa, jest usuwalnym brakiem formalnym wniesionej skargi zaś wezwanie do usunięcia tego braku winno być kierowane do pełnomocnika (por. m. in. postanowienie WSA w Opolu z dnia 5 kwietnia 2004 r. II SA/Wr 1225/01 ONSAiWSA 2004 Nr 3 poz. 53). W warunkach sprawy brak ten został usunięty w zakreślonym terminie, po wezwaniu sądu, wobec czego nietrafne jest stanowisko Sądu Wojewódzkiego, który mimo uzupełnienia tego braku uznał, że skarga podlega odrzuceniu. Wszystkie te względy uzasadniają uchylenie zaskarżonego postanowienia a to z kolei prowadzi do nadania dalszego biegu skardze na decyzję z dnia [...]. W tym stanie rzeczy skoro podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty okazały się uzasadnione należało, na podstawie art. 185 § 1 ppsa, orzec jak w sentencji. Wobec uwzględnienia skargi kasacyjnej (od postanowienia o odrzuceniu skargi) i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, nie orzeczono o kosztach postępowania (z braku przesłanek z art. 203 ppsa.).