III FZ 313/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu 16 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 maja 2020 r. sygn. akt I SA/Kr 21/18 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi T. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 9 października 2017 r., nr SKO.Pod./4140/779/2017 w przedmiocie umorzenia postępowania podatkowego postanawia oddalić zażalenie. NSA/post.1 - postanowienie "ogólne" 1. Postanowieniem z 11 maja 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę T. L. (dalej: "skarżący", "strona") na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 9 października 2017 r. w przedmiocie umorzenia postępowania podatkowego. Jako podstawę wydanego rozstrzygnięcia wskazano art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej: "p.p.s.a."). 2. Z akt sprawy wynika, że skarga strony została wniesiona za pośrednictwem poczty elektronicznej e-PUAP. Pomimo wezwania z 12 stycznia 2018 r. do podpisania złożonego pisma (odebranego 2 lutego 2018 r.), strona w zakreślonym w wezwaniu terminie tego nie uczyniła. Skarżący przesłał jedynie do sądu wiadomość e-mail, w której wskazał, że wezwanie do podpisania skargi jest chybione. W uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia wskazano, że składanie pism w formie elektronicznej jest możliwe na podstawie ustawy z dnia 10 stycznia 2014 r. o zmianie ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U z 2014 r. poz. 183), która weszła w życie z dniem 31 maja 2019 r. Na podstawie art. 10 ust 2 tej ustawy do postępowań prowadzonych na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 4 (tj. p.p.s.a.), wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tego przepisu, stosuje się przepisy dotychczasowe, czyli stare, które nie przewidują podpisu elektronicznego. Powyższe oznacza, że nie było skuteczne wniesienie do sądu pisma bez własnoręcznego podpisu. Brak podpisu uniemożliwiał nadanie biegu skardze. 3. Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu, złożył zażalenie od zapadłego orzeczenia wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, przeprowadzenie wskazanych w zażaleniu dowodów oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania nie uiszczonych w całości ani w części. W zażaleniu poniesiono zarzut naruszenia przepisów prawa procesowego, tj. art 137 § 4 p.p.s.a wobec faktu umieszczenia pod sentencją orzeczenia znaków graficznych nie dających się zakwalifikować jako podpis w rozumieniu przepisów prawa - zarzut niepodpisania wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. 4. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W świetle art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie pomimo wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, skarżący nie tego nie uczynił co skutkowało koniecznością odrzucenia zażalenia. Odnosząc się natomiast do podniesionego w zażaleniu zarzutu braku podpisania orzeczenia gdyż znaki graficzna znajdujące się pod sentencją nie dadzą się zakwalifikować jako podpis, należy wskazać, że zgodnie z ustalonym orzecznictwem sądowym podpisem jest znak ręczny określonej osoby pozwalający, dzięki indywidualnym cechom tego znaku, na jej identyfikację. Podpis nie musi być czytelny. Nie musi obejmować pełnego nazwiska, gdyż w praktyce stosowany jest najczęściej pewien skrót (podpis nieczytelny) będący "godłem" podpisu (wyroki: SN z 28 kwietnia 1973 r., III CZP 78/72, OSN 1973 nr 12, poz. 207, NSA z 10 listopada 2006 r., II FSK 1144/05, postanowienie NSA z 23 czerwca 2008 r., I OZ 403/08, CBOSA). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego kwestia podpisania zaskarżonego orzeczenia nie budzi żadnych wątpliwości. W rubrum postanowienia zostało wskazane imię i nazwisko sędziego sprawozdawcy a podpisy znajdujące się na sentencji orzeczenia i jego uzasadnieniu oraz na karcie informacyjnej odpowiadają wskazanym wcześniej wymogom. Ze względu na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny nie znajdując podstaw do podważenia stanowiska sądu pierwszej instancji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a. oddalił zażalenie.