III OW 235/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Korzeniowski (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Teresa Zyglewska, Sędzia WSA (del.) Beata Jezielska, po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Starosty S. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Starostą S. a Marszałkiem Województwa M. przez wskazanie organu właściwego do rozpoznania wniosku o wydanie zezwolenia na przetwarzanie odpadów postanawia: wskazać Marszałka Województwa M. jako organ właściwy do rozpoznania sprawy. W piśmie z 15 grudnia 2022 r. Starosta S. (dalej: "Starosta") złożył wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy nim a Marszałkiem Województwa M. (dalej: "Marszałek") przez wskazanie Marszałka jako organu właściwego do rozpoznania wniosku o wydanie zezwolenia na przetwarzanie odpadów w instalacji do produkcji mas bitumicznych na działce nr ew. [...] w S., gmina S., pow. S. W uzasadnieniu wniosku Starosta wskazał, że przedmiotowa instalacja może przyjąć co najmniej 32 Mg/godz. odpadów. Ponadto, P. Sp. z o.o. z siedzibą w W.(dalej: "Wnioskodawca") w treści wniosku wskazał, że odpady będą przetwarzane w ilości 2995,00 Mg/rok, zawarł przy tym informację, że roczna moc przerobowa instalacji wyniesie 2995 Mg/rok przetwarzanych odpadów a zakład będzie pracował 6 dni w tygodniu i w ciągu doby będzie przetwarzanych maksymalnie ok. 9,600 Mg odpadów. Podkreślone przez Starostę zostało, że Wnioskodawca zaznaczył, że przy tak określonej planowanej ilości przetwarzanych odpadów nie będzie wykorzystana cała możliwa wydajność instalacji. Zdaniem Starosty, oznacza to, że potencjalnie instalacja będzie mogła przyjąć odpady w większej ilości na dobę. W decyzji z 05.10.2015 r., nr ŚiB.6233.6.2015 na mocy której udzielono Wnioskodawcy zezwolenia na przetwarzanie odpadów określono roczną moc przerobową instalacji do 10 000 Mg. Oznacza to, że instalacja do przetwarzania mogła przyjmować odpady w ilości co najmniej 27,40 Mg na dobę. Wnioskodawca przy tym nie dołączył nowej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowego przedsięwzięcia w związku z faktem, iż na w/w działce dotychczas była prowadzona działalność polegająca na przetwarzaniu odpadu o tym samym kodzie. W odpowiedzi na wniosek Marszałek wniósł o wskazanie Starosty jako organu właściwego w sprawie. Uzasadniając swoje stanowisko organ wskazał, że zgodnie z informacją uzyskaną od Wnioskodawcy przedmiotowa instalacja będzie przetwarzać odpady w ilości poniżej 10 t. na dobę, co nie kwalifikuje jej do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. Powyższe dane, wskazane przez Stronę we wniosku oraz w wyjaśnieniach, nie uzasadniają właściwości Marszałka. Naczelny Sąd Administracyjny zaważył, co następuje: Zgodnie z art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. Rozstrzyganie sporów polega na wskazaniu organu właściwego do rozpoznania sprawy (art. 15 § 2 p.p.s.a.). Przepis art. 41 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 699 ze zm.; dalej "ustawa o odpadach") reguluje zakres przedmiotowy zezwolenia na zbieranie odpadów i zezwolenia na przetwarzanie odpadów oraz organy właściwe do ich wydania. Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o odpadach, prowadzenie zbierania odpadów i prowadzenie przetwarzania odpadów wymaga uzyskania zezwolenia. Zezwolenie na zbieranie odpadów i zezwolenie na przetwarzanie odpadów wydaje, w drodze decyzji, organ właściwy odpowiednio ze względu na miejsce zbierania lub przetwarzania odpadów (art. 41 ust. 2 ww. ustawy). Z art. 41 ust. 3 ustawy o odpadach wynika, że co do zasady organem właściwym w sprawach zezwoleń na zbieranie odpadów i zezwoleń na przetwarzanie odpadów jest starosta (pkt 2). W konkretnie wymienionych przypadkach, wyliczonych enumeratywnie w ust. 3 pkt 1 art. 41 ustawy o odpadach organem właściwym jest marszałek województwa, a w sytuacji wskazanej w ust. 4 tego przepisu regionalny dyrektor ochrony środowiska. Jak stanowi art. 41 ust 3 pkt 1 tej ustawy marszałek województwa właściwy jest: a) dla przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, b) dla odpadów innych niż niebezpieczne poddawanych odzyskowi w procesie odzysku polegającym na wypełnianiu terenów niekorzystnie przekształconych, jeżeli ilość umieszczanych w wyrobisku lub zapadlisku odpadów jest nie mniejsza niż 10 Mg na dobę lub całkowita pojemność wyrobiska lub zapadliska jest nie mniejsza niż 25 000 Mg, c) dla instalacji komunalnych, d) do wydania zezwolenia na zbieranie odpadów, w przypadku gdy maksymalna łączna masa wszystkich rodzajów odpadów magazynowanych w okresie roku przekracza 3000 Mg; Oś sporu o właściwość w niniejszej sprawie stanowi przede wszystkim kwalifikacja przedsięwzięcia jako mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko bądź przedsięwzięcia zawsze mogącego znacząco oddziaływać na środowisko. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym sprawę podziela pogląd wyrażony w postanowieniach tut. Sądu z 17 maja 2022 r., sygn. akt III OW 112/21 oraz z 19 kwietnia 2022 r., sygn. akt III OW 101/21, zgodnie z którym o kwalifikacji przedsięwzięcia jako mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko nie decyduje ilość magazynowanych odpadów, czy też faktyczna ilość przetwarzanych odpadów lecz okoliczność, że instalacja taka może przyjąć odpady w ilości powyżej 10 t na dobę. Wobec powyższego, z uwagi na wskazane we wniosku o wydanie zezwolenia na przetwarzanie odpadów w instalacji o możliwości ich przetwarzania nie mniejszej niż 10 t na dobę, przedsięwzięcie objęte wnioskiem Spółki należy zakwalifikować zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 47 rozporządzenia RM jako mogąco zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. Kwalifikacja, jakiej domaga się Marszałek byłaby uzasadniona tylko wówczas, gdyby do produkcji w instalacjach mas bitumicznych nie używano odpadów. Z tych względów i na podstawie art. 4 i art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny wskazał Marszałka Województwa M. jako organ właściwy w sprawie.