III OZ 72/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Rafał Stasikowski po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 stycznia 2026 r., sygn. akt III SO/Kr 29/25 o oddaleniu wniosku K. J. o wymierzenie grzywny Komendantowi Powiatowemu Policji w Krakowie za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, postanowieniem z dnia 15 stycznia 2026 r., sygn. akt III SO/Kr 29/25, oddalił wniosek K. J. (skarżący) o wymierzenie Komendantowi Powiatowemu Policji w Krakowie grzywny za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy. W motywach rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że nie budziło żadnych wątpliwości sądu to, że organ w terminie określonym w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2025 r., poz. 769 ze zm., dalej p.p.s.a.) przekazał sądowi skargę oraz odpowiedź na skargę, jak też akta administracyjne. Zarzutu, co do samej terminowości przekazania przez organ sądowi wskazanych wyżej dokumentów, nie formułował też skarżący. Przekazane sądowi w terminie akta administracyjne sprawy w założeniu mają na celu umożliwienie rozstrzygnięcia poddanego pod osąd sporu obejmującego legalność zaskarżonych aktów administracyjnych. W tej sprawie dokumentacja taka (akta postępowania administracyjnego) przedłożona została przez organ i zrealizowała ona wskazany wyżej cel, w jakim te dokumenty miały być przekazane. Świadczy o tym fakt, że WSA w Krakowie wyrokiem z dnia 20 grudnia 2024 r. sygn. akt III SAB/Kr 81/24 odrzucił skargę skarżącego w przedmiocie niezałatwienia jego wniosku z dnia 1 kwietnia 2024 r. Tym samym Sąd rozpoznający sprawę uznał i stwierdził kompletność akt. Bez wątpienia sądowi przysługuje kompetencja do oceny kompletności nadesłanych wraz ze skargą akt administracyjnych oraz do ewentualnego wezwania do uzupełnienia dokumentów. Skoro Sąd orzekał merytorycznie w sprawie to oznacza, że stwierdził kompletność przesłanych przez organ akt sprawy. Z tych też powodów wniosek skarżącego dotyczący braku przekazania skargi wraz z aktami oraz odpowiedzią na skargę oceniony został jako oczywiście niezasadny. Z powyższym postanowieniem nie zgodził się skarżący, wnosząc zażalenie i domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawą do wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. jest uchybienie obowiązkom określonym w art. 54 § 2 p.p.s.a. Należy do nich przekazanie sądowi skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania oraz wniosek o wymierzenie grzywny. Przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. stanowi zaś, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że obowiązkiem sądu orzekającego w sprawie wymierzenia organowi grzywny jest wyłącznie ocena, czy organ w terminie określonym w art. 54 § 2 p.p.s.a. przekazał sądowi skargę, odpowiedź na skargę i kompletne akta sprawy. Takie rozważania zostały przez Sąd pierwszej instancji poczynione i wynika z nich, że nie doszło do żadnych uchybień w ww. zakresie. Ocena ta jest zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego prawidłowa. Dodatkowo należy wskazać, że zarzutów co do samej terminowości przekazania przez organ sądowi wskazanych wyżej dokumentów nie podnosił również skarżący. W jego ocenie pismo z 11 października 2024 r. stanowiące odpowiedź na skargę nie spełniało wymogów dla tegoż pisma. Okoliczność ta, tj. czy odpowiedź na skargę spełnia bądź nie spełnia wymogów pisma procesowego nie ma znaczenia w postępowaniu prowadzonym w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. Sąd administracyjny, rozpoznając wniosek o wymierzenie grzywny, bada jedynie terminowość przekazania skargi oraz czy akta sprawy są kompletne, a także czy organ sporządził odpowiedź na skargę, a nie czy jest ona satysfakcjonująca dla skarżącego. Uchybień w ww. zakresie Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.