OSK 957/04

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie : Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Runge-Lissowska (spr.), Sędziowie NSA Alicja Plucińska-Filipowicz, Edward Janeczko, Protokolant Mariola Błaszczyk, po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2004 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Gminy [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 27 lutego 2004 r. sygn. akt II SA/Po 2469/03 w sprawie ze skargi Gminy [...] na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Wielkopolskiego z dnia 2 października 2003 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały organu gminy w sprawie rozbudowy składowiska odpadów komunalnych 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od Gminy [...] na rzecz Wojewody Wielkopolskiego kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. OSK 957/04 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 27.02.2004 r. sygn. akt II SA/Po 2469/03, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę Gminy [...] na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Wielkopolskiego z dnia 2.10.2003 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały tej Rady w sprawie rozbudowy składowiska odpadów komunalnych. W uzasadnieniu wyroku Sąd podał, że Rada Miejska w [...] dnia 16.05.2002 r. podjęła uchwałę Nr [...] o przystąpieniu do sporządzenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, uchwalonego dnia 17.02.1993 r., której przedmiotem miało być przeznaczenie określonych działek na składowisko odpadów komunalnych. Do wyłożonego projektu zmiany planu zagospodarowania wniesiono zarzuty i protesty i wobec tego uchwałą z dnia 27.08.2003 r. nr XIII/179/2003, wydaną na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 3 i art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), Rada Miejska w [...] postanowiła nie wyrażać zgody na rozbudowę składowiska odpadów komunalnych, której nieważność stwierdził Wojewoda. Sąd stwierdził, że w dacie podejmowania uchwały z dnia 27.08.2003 r. zakres oraz sposoby postępowania w sprawach przeznaczenia terenów na określone cele oraz ustalania zasad ich zagospodarowania, określała ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999r. Nr 15, poz. 139 ze zm.), która nie przewidywała, aby rada gminy przed terminem sesji, na której miał być rozpatrywany projekt planu, wypowiadała się dodatkowo nie wyrażając także zgody na zmianę planu, jak również uprawnienia takiego nie daje ustawa o samorządzie gminnym. Zasadne było stwierdzenie nieważności przez Wojewodę Wielkopolskiego uchwały nie wyrażającej zgody na rozbudowę składowiska odpadów, jako podjętej bez podstawy prawnej, zaś niezawiadomienie Gminy o wszczęciu postępowania nadzorczego narusza art. 91 ust. 5 ustawy o samorządzie gminnym w zw. z art. 61 § 1 kpa – taki zarzut postawiony został w skardze na rozstrzygnięcie – ale bez wpływu na wynik rozstrzygnięcia – skonkludował Wojewódzki Sąd Administracyjny. Skargę kasacyjną od tego wyroku wniosła Gmina [...] reprezentowana przez radcę prawnego, domagając się uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, zarzucając: - naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 91 ust. 5 ustawy o samorządzie gminnym w zw. z art. 61 § 1 kpa, poprzez nieuwzględnienie faktu, że niezawiadomienie Gminy przez Wojewodę o wszczęciu postępowania nadzorczego uniemożliwiło przedstawienie argumentów przemawiających za podjęciem uchwały, której nieważność arbitralnie została stwierdzona, ewentualnie zmianę lub uchylenie uchwały bez konieczności wydawania rozstrzygnięcia nadzorczego, - naruszenie prawa materialnego, art. 7 ust. 1 pkt 3 i art. 18 ust.1 ustawy o samorządzie gminnym poprzez ich błędną wykładnię i nieuznanie, że przepisy te stanowiły wystarczającą samoistną podstawę prawną do podjęcia przedmiotowej uchwały, która w rzeczywistości była wyrażeniem woli przez organ stanowiący Gminy, o braku zgody tegoż organu na dalsze rozwiązywanie problemów wspólnoty samorządowej w zakresie gospodarki odpadami komunalnymi, poprzez rozbudowę składowiska odpadów na projektowanym terenie. Wojewoda Wielkopolski wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co nastepuje. Postawiony Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu zarzut naruszenia art. 91 ust. 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) w zw. z art.61 § 1 kpa jest nietrafny. Art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przewiduje jako podstawę skargi kasacyjnej naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jednakże chodzi o naruszenie przepisów tej ustawy, według których Wojewódzki Sąd Administracyjny prowadzi swoje postępowanie ze skargi na orzeczenie organu administracji. Przepisy ustawy o samorządzie gminnym oraz przepisy kpa postępowania przed sądem administracyjnym nie regulują, w ich świetle Sąd jedynie ocenia postępowanie organu. Tak też uczynił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uznając, iż naruszenie przez Wojewodę Wielkopolskiego tych przepisów – tylko temu organowi taki zarzut można postawić – nie miało wpływu na wynik rozstrzygnięcia nadzorczego. Nadto, gdyby nawet uznać ten zarzut skargi kasacyjnej, to i tak jest on nietrafny, gdyż art. 61 §5 kpa, który miał zastosowanie w postępowaniu nadzorczym, zgodnie z art. 91 ust. 5 ustawy o samorządzie gminnym, nie został naruszony. Stanowi on bowiem, iż postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. O niepowiadomieniu strony o postępowaniu - co zarzucono w skardze kasacyjnej – przepis ten nie mówi, kwestię tę reguluje art. 61 § 4 kpa, jednakże nie może być to brane przez Naczelny Sąd Administracyjny pod uwagę, bowiem jest on związany granicami skargi kasacyjnej, co wynika z art. 183 § 1 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie można też uznać za trafny zarzutu naruszenia art. 7 ust. 1 pkt 3 i art. 18 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, gdyż przepisy te nie dają Radzie Gminy podstawy do podjęcia uchwały tej treści, jaka była przedmiotem oceny Wojewody. Art. 7 ust. 1 pkt 3 wymienia jako zadanie własne Gminy sprawę wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizację, usuwanie i oczyszczanie ścieków komunalnych, utrzymanie czystości i porządku oraz urzadzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz, zaś art. 18 ust. 1 pozostawia do właściwości Rady Gminy wszystkie sprawy pozostające w zakresie jej działalności, o ile ustawy szczególne nie stanowią inaczej. Gmina [...] wszczęła i prowadziła postępowanie planistyczne o zmianę uchwalonego planu zagospodarowania na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowania przestrzennym (Dz.U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.), która nie przewidywała, aby Rada Gminy sama ze sobą uzgadniała projekt zmiany planu, natomiast mogła zmianę planu uchwalić bądź nie. Również wskazane wyżej ogólne przepisy o zadaniach Gminy i kompetencja Rady z ustawy o samorządzie gminnym, podstawy do takiej uchwały w trakcie postepowania planistycznego nie dawały – jak zasadnie uznał Wojewódzki Sąd Administracyjny. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 i art. 204 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.