SA/Sz 2162/00

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi "RBMB" Spółki z o.o. w K. na decyzję Izby Skarbowej w Sz. Ośrodka Zamiejscowego w K. z dnia 28 lipca 2000 r. (...) w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 1998 r. - oddala skargę. Decyzją z dnia 19 listopada 1999 r. (...) Inspektor Kontroli Skarbowej z Urzędu Kontroli Skarbowej w Sz., na podstawie art. 10 ust. 2 i art. 27 ust. 6 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./, art. 21 par. 1 pkt 1 i 2, par. 3 oraz art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./, art. 24 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej /Dz.U. 1999 nr 54 poz. 572 ze zm./ określił "RBMB" Spółce z o.o. w K. za miesiąc marzec 1998 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w wysokości 12.110 zł, z tego kwotę 636 zł do zwrotu na rachunek bankowy oraz kwotę 5.750 zł do przeniesienia na następny miesiąc oraz ustalił dodatkowe zobowiązanie w wysokości 700,80 zł. W uzasadnieniu decyzji organ ten wskazał, że w wyniku przeprowadzonej u podatnika kontroli stwierdzono że podatniczka w fakturach VAT i w rachunkach uproszczonych w okresie od lutego do grudnia 1998 r. wykazywała między innymi sprzedaż wyrobów z drewna pod nazwą "Komplet elementów budynków mieszkalnych z drewna" o symbolu SWW 1735-11 naliczając od tej sprzedaży podatek od towarów i usług w wysokości 7 procent, zamiast 22 procent, zgodnie z art. 18 ust. ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Swoje stanowisko Inspektor oparł na opinii Urzędu statystycznego w Sz. z 2 marca 1999 r. oraz treści zamówień kontrahentów Spółki, którzy zamawiali np. tarcicę impregnowaną, elementy konstrukcji domów, elementy tarcicy sosnowej a nie komplety elementów budynków mieszkalnych wolnostojących i szeregowych z drewna i materiałów budowlanych ujętych w załączniku nr 5 do ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym pod poz. 71 objętych 7 procent stawką VAT. Według tego organu Spółka niezasadnie zaliczyła do kosztów poniesione w marcu 1998 r. wydatki w kwocie 1.392,06 zł dotyczące eksploatacji samochodu Isuzu Rodeo nr rejestracyjny (...) i odliczyła podatek VAT naliczony w kwocie 277,38 zł, mimo, że samochód ten nie stanowił składnika majątku spółki. Wydatki te według organu w świetle postanowień art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych nie stanowią kosztu uzyskania przychodu, a zgodnie z art. 25 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług obniżenia kwoty lub zwrot różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, którymi rozporządzono w sposób nie pozwalający na zaliczenie poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. W odwołaniu od tej decyzji, pełnomocnik skarżącej zarzucił błędne przyjęcie, że Spółka zastosowała przy sprzedaży nieprawidłową stawkę podatkową, skoro zdaniem skarżącej faktycznie sprzedawała ona komplety domów drewnianych ujęte w klasyfikacji SWW 1735-11, a jedynie w niektórych przypadkach wyszczególnionych przez nią sprzedaż należało opodatkować według stawki 22 procent. Na potwierdzenie swego stanowiska pełnomocnik skarżącej dołączył oświadczenia odbiorców Spółki, z których wynika, że zakupiony towar jako komplety elementów budynków został odsprzedany inwestorom także jako komplety lub zostały zbudowane z tych wyrobów budynki mieszkalne, powołał się również na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 marca 1996 r. w sprawie SA/Ł 2396/95, oraz na opinie rzeczoznawców W. B. i R. K. Pełnomocnik skarżącej zarzucił także błędne przyjęcie, że brak było podstaw do odliczenia podatku naliczonego z faktur związanych z eksploatacją samochodu osobowego. Izba Skarbowa w Sz. decyzją z dnia 28 lipca 2000 r. (...) utrzymała zaskarżoną decyzję w mocy zlecając wcześniej zgodnie z art. 229 Ordynacji podatkowej Inspektorowi Kontroli Skarbowej uzupełnienie materiału dowodowego o opinię niezależnego rzeczoznawcy z zakresu budownictwa szkieletowego. W opinii tej rzeczoznawca stwierdził, że żadne zlecenie, ani dostawa nie obejmowały kompletu elementów do montaży budynku, a wobec tego nie można sprzedawanych przez Spółkę wyrobów zaklasyfikować do branży SWW 1735-11 i 12. Na zapytanie Izby Skarbowej, do którego dołączono wszystkie znajdujące się w sprawie opinie rzeczoznawców Urząd Statystyczny w Sz. pismem z 16 maja 2000 r. stwierdził, że sprzedawane przez Spółkę wyroby są elementami konstrukcji szkieletowej budynków i obiektów budowlanych z drewna i materiałów drewnopochodnych ujętymi według PKWiU 20.30.13-00.93 "Elementy konstrukcji szkieletowej budynków i obiektów budowlanych z drewna /SWW 1732-6/. Natomiast w grupowaniu: - SWW 1735-11, "Komplety elementów budynków mieszkalnych wolnostojących z drewna i materiałów drewnopochodnych", - SWW 1735-12 Komplety elementów budynków mieszkalnych szeregowych z drewna i materiałów drewnopochodnych" ujęte są: - kompletne budynki, całkowicie zmontowane, gotowe do użytku /budynki prefabrykowane/, - kompletne budynki nie zmontowane, - niekompletne budynki, zmontowane lub nie, mające zasadnicze cechy budynków prefabrykowanych". W ocenie Izby Skarbowej jedynym zasadnym zarzutem zawartym w odwołaniu jest, to, że kontrole przeprowadzone przez Urząd Skarbowy za miesiące grudzień oraz sierpień 1998 r. nie wykazały nieprawidłowości w tym zakresie. Fakt ten jednak nie może mieć wpływu na rozstrzygnięcie w tej sprawie. Błąd Urzędu nie znosi obowiązku uregulowania przez stronę należnego zobowiązania. Izba Skarbowa podzieliła stanowisko Inspektora, co, do tego, że Spółka nie była uprawniona do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur dotyczących eksploatacji samochodu Isuzu Rodeo. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego pełnomocnik skarżącej powtórzył zarzuty zawarte w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Podniósł ponadto, że organ odwoławczy oparł się wyłącznie na materiale teoretycznym nie biorąc pod uwagę faktów przedstawionych przez Spółkę, a przede wszystkim tego, że ze sprzedanych w tym okresie kompletów elementów zostały zbudowane gotowe domy i całe osiedla w określonej technologii drewnianego budownictwa w systemie kanadyjskim tym samym doszło do naruszenia art. 187 Ordynacji podatkowej. Naruszona została zasada jednolitego pod względem przedmiotowym opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży towaru w różnych fazach tego obrotu ze wskazaniem determinującej roli producenta w zakresie właściwego kwalifikowania wyrobu pod względem statystycznym dla celów podatkowych. Za sprzeczne z zasadą demokratycznego państwa prawa według pełnomocnika skarżącej należy uznać przerzucenie na podatnika odpowiedzialności za niejednoznaczne określenie przez ustawodawcę przedmiotu i stawek podatku. Zarzucił także Izbie Skarbowej błędną interpretację co do tego, co jest składnikiem majątku spółki i naruszenie w ten sposób art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W odpowiedzi na skargę, Izba Skarbowa wniosła o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, co następuje: Skarga nie jest zasadna, a zaskarżone decyzję nie naruszają prawa. Zgodnie z przepisem art. 51 ust. 1 pkt 2 lit. "a" ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, podatkowi według 7 procent stawki podlega sprzedaż materiałów budowlanych i usług wymienionych w załączniku nr 5 do tej ustawy. W pozycji 71 wymienionego wyżej załącznika wyszczególniono towary o symbolu SWW 1735-11-12 "komplety elementów budynku mieszkalnych wolnostojących, szeregowych z drewna i materiałów drewnopochodnych". Zgodnie z systematycznym wykazem wyrobów do ww. grupowania należą komplety elementów budynków wolnostojących z drewna i materiałów drewnopochodnych o symbolu SWW 1735-11 i komplety elementów budynków mieszkalnych szeregowych z drewna i materiałów drewnopochodnych o symbolu SWW 1735-12. Oba te rodzaje towarów należą do branży SWW 1735 komplety elementów i obiektów budowlanych z drewna i materiałów drewnopochodnych. Zdaniem Sądu, określenie "komplet elementów budynków" użyte w wykazie wyrobów oznacza zbiór elementów, z których można postawić dom. Potwierdza to znaczenie słowa komplet jako całość, pełny zestaw elementów stanowiących całość. Kompletny to zupełny, całkowity, pełny - patrz "Mały Słownik języka polskiego" PWN 1994 str. 331. Użyte w wykazie wyrobów słowo "komplet" w kontekście "elementów budynków" może oznaczać jedynie zbiór elementów, z których można zbudować domu, a nie poszczególne jego części. To oznacza, że ustawodawca stawkę 7 procent podatku VAT przewidział do sprzedaży "kompletów elementów budynków", a nie do sprzedaży zbiorów większych lub mniejszych elementów, z których można zbudować poszczególne części domu czy jego konstrukcji. W stanie faktycznym sprawy nie budzi wątpliwości, że Spółka sprzedawała elementy do budowy domów, ale z faktur czy rachunków potwierdzających ich sprzedaż nie wynika, by przedmiotem poszczególnej sprzedaży były komplety elementów budynku z drewna. Powyższe potwierdzają w swych opiniach rzeczoznawcy, również ci, których opinie przedłożyła Spółka, skoro stwierdzają, że ze sprzedanych elementów "można było" zbudować dom. Jeśli zatem przedmiotem sprzedaży nie był komplet elementów do budowy domu, to Spółka nie była upoważniona do stosowania stawki 7 procent. Tym samym, ocenę organów podatkowych należy uznać za trafną. Odnośnie obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktu zakupu towarów na eksploatację samochodu osobowego, należy stwierdzić, że przepis art. 25 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku VAT, jednoznacznie stanowi, że takie uprawnienie przysługuje podatnikowi gdy wydatki te stanowią koszt uzyskania przychodu. Z dokumentów Spółki, czemu Spółka nie zaprzecza nie wynika, by przedmiotowy samochód został przyjęty w stan majątku firmy i był ujęty w ewidencji środków trwałych. Sam fakt podjęcia przez wspólników Spółki uchwały o podwyższeniu kapitału zakładowego Spółki, przez wniesienie aportu rzeczowego nie stanowi wprowadzenia samochodu do majątku spółki skoro ten fakt nie znalazł odzwierciedlenia w ewidencji księgowej. A zatem, koszty związane z używaniem przedmiotowego samochodu Spółka mogła rozliczać zgodnie z zasadami określonymi w przepisie art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Spółka nie prowadziła ewidencji przebiegu pojazdu samochodu Isuzu Rodeo w celu ustalenia kwoty, która mogłaby stanowić koszt uzyskania przychodu z tytułu wydatków na eksploatację tego samochodu, co czyni, że wydatki te, nie mogą stanowić kosztu uzyskania przychodu i tym samym, podatek naliczony wynikający z faktur zakupu potwierdzających te wydatki, nie podlega odliczeniu. Mając powyższe na uwadze, uznając że zaskarżone decyzję nie naruszają prawa, Sąd na podstawie przepisu art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ skargę oddalił.