I SA/Bk 1283/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Melezini (spr.), po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na postanowienie Dyrektora P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] września 2015 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie udzielenia jednorazowej bezzwrotnej pomocy o charakterze de minimis p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 8 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę kasacyjną J. M., z uwagi na nie sporządzenie skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika. Powyższe postanowienie zostało doręczone Skarżącej w dniu 10 czerwca 2016 r. Na powyższe postanowienie, Skarżąca w dniu 13 czerwca 2016 r. złożyła odwołanie (potraktowane przez Sąd jako zażalenie), w którym wskazała że nie zgadza się z treścią zapadłego rozstrzygnięcia. Zaznaczyła, ze zgodnie z postanowieniem z dnia 25 maja 2016 r. przyznany został jej pełnomocnik z urzędu, ale nikt się z nią jeszcze w tej sprawie nie kontaktował. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W myśl art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej powoływana jako p.p.s.a.), zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinien sporządzić adwokat lub radca prawny. Powyższego wymogu nie stosuje się, jeżeli takie zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie takie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 w zw. z art. 194 § 4 p.p.s.a.). Ponadto, w sprawach wskazanych w art. 175 § 3 p.p.s.a. zażalenie takie może sporządzić także doradca podatkowy i rzecznik patentowy. Wymóg ten ma na celu zapewnienie zażaleniu odpowiedniego poziomu merytorycznego i formalnego, gdyż temu środkowi odwoławczemu, jak i skardze kasacyjnej stawia się wysokie wymagania formalne, których niezachowanie grozi odrzuceniem pisma bez merytorycznego rozpoznania. Obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną (por. postanowienia NSA: z dnia 25 października 2011 r., II OZ 970/11; z dnia 7 maja 2014 r., II FZ 543/14). Ponadto, niesporządzenie zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przez adwokata, radcę prawnego lub podmioty wskazane w art. 175 § 2 lub § 3 p.p.s.a. jest nieusuwalnym brakiem (por. postanowienie NSA z dnia 8 grudnia 2004 r., OZ 713/04). W rozpoznawanej sprawie jest bezspornym, że Skarżąca wniosła do NSA w Warszawie odwołanie (zażalenie) na postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 8 czerwca 2016 r. odrzucające skargę kasacyjną, które to zażalenie nie było podpisane przez żadnego profesjonalnego pełnomocnika wskazanego w art. 175 p.p.s.a. Oznacza to, że wniesiony środek odwoławczy nie spełniał wymogu uregulowanego w art. 194 § 4 p.p.s.a., a tym samym podlegał odrzuceniu jako niedopuszczalny. Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 197 § 2 w związku z art. 178 oraz art. 194 § 4 i art. 175 § 2 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.