I SA/Bk 155/05

WyrokWSA w Białymstoku2005-07-20

Skład orzekający: Janusz Lewkowicz, Włodzimierz Witold Kędzierski, Wojciech Stachurski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy podatnikowi przysługuje oprocentowanie od kwoty zwróconego podatku VAT, gdy termin zwrotu został przedłużony do czasu zakończenia postępowania wyjaśniającego, a także czy przysługuje oprocentowanie od nadpłaty podatku VAT za inny okres, jeśli nie został złożony wniosek o stwierdzenie nadpłaty wraz z korektą deklaracji?
Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że przedłużenie terminu zwrotu podatku VAT do czasu zakończenia postępowania wyjaśniającego, nawet jeśli dokonane decyzją zamiast postanowieniem, było skuteczne i nie dawało podstaw do traktowania zwróconej kwoty jako nadpłaty podlegającej oprocentowaniu w pełnej wysokości. Ponadto, sąd uznał, że nadpłata za inny okres powstała dopiero z dniem wydania decyzji przez organ podatkowy, a zwrot nastąpił w terminie, co wykluczało prawo do oprocentowania.
Stan faktyczny
Spółka złożyła deklarację VAT-7 wykazując kwotę zwrotu podatku. Urząd Skarbowy przedłużył termin zwrotu do czasu zakończenia postępowania wyjaśniającego. Po wieloletnim postępowaniu i wydaniu szeregu decyzji, Spółka domagała się wypłaty oprocentowania od zwróconych kwot podatku VAT za różne okresy. Organ podatkowy odmówił wypłaty oprocentowania w całości lub części, co Spółka zaskarżyła. Dyrektor Izby Skarbowej uchylił częściowo decyzję organu pierwszej instancji i orzekł o wypłacie części oprocentowania. Spółka wniosła skargę do WSA, kwestionując odmowę wypłaty oprocentowania w pozostałym zakresie.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Janusz Lewkowicz (spr.), Sędziowie sędzia NSA Włodzimierz Witold Kędzierski, asesor WSA Wojciech Stachurski, Protokolant Urszula Zajko, po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2005 r. sprawy ze skargi P. F. K. Spółka z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] kwietnia 2005 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu oprocentowania oddala skargę.- W dniu 9.10.2000 r. P. F. K. Sp. z o.o. złożył do [...] Urzędu Skarbowego w B. deklarację VAT-7 za wrzesień 2000 r., w której wykazał kwotę zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy w wysokości [...] zł. [...] Urząd Skarbowy w B. w oparciu o przepis art. 21 ust. 6 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) decyzją Nr [...] z dnia [...].10.2000 r. przedłużył termin zwrotu podatku w kwocie [...] do czasu zakończenia postępowania wyjaśniającego w sprawie rozliczenia podatku od towarów i usług za wrzesień 2000 r., pozostałą zaś kwotę w wysokości [...] zł przekazał na konto Spółki w dniu 31.12.2000 r. W toku dalszego postępowania dotyczącego sprawy wydane zostały następujące rozstrzygnięcia: 1. decyzja [...] Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...].03.2001 r. Nr I[...] określająca za wrzesień 2000 r. zobowiązanie w podatku VAT w wysokości [...] zł w miejsce wykazanej nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w wysokości [...] zł, zaległość w podatku VAT w wysokości [...] zł oraz odsetki za zwłokę na dzień wydania decyzji w kwocie [...] zł; 2. decyzja Izby Skarbowej w B. z dnia [...].06.2001 r. Nr [...] uchylająca w całości powyższą decyzję organu pierwszej instancji i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia; 3. decyzja [...] Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...].10.2001 r. Nr [...] określająca za wrzesień 2000 r. zobowiązanie w podatku VAT w wysokości [...] zł w miejsce wykazanej nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w wysokości [...] zł, zaległość w podatku VAT w wysokości [...] zł oraz odsetki za zwłokę na dzień wydania decyzji w kwocie [...] zł; 4. decyzja Izby Skarbowej w B. z dnia [...].03.2002 r. Nr [...] utrzymująca w mocy powyższą decyzję organu pierwszej instancji; 5. wyrok NSA Ośrodek Zamiejscowy w Białymstoku z dnia 8.01.2003 r. sygn. akt SA/Bk 512/02 uchylający zaskarżoną decyzję Izby Skarbowej w B.; 6. decyzja Izby Skarbowej w B. z dnia [...].04.2003 r. Nr [...] uchylająca w całości decyzję [...] Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...].10.2001 r. Nr [...] i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia. Po kolejnym rozpoznaniu sprawy Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B. decyzją z dnia [...] maja 2004 r. nr [...] określił kwotę zwrotu różnicy podatku od towarów i usług za wrzesień 2000 r. w wysokości [...] zł w miejsce zadeklarowanej kwoty [...] zł oraz ustalił dodatkowe zobowiązanie podatkowe w kwocie [...] zł. Część kwoty zwrotu podatku wynikającej z w/w decyzji została zaliczona na poczet dodatkowego zobowiązania podatkowego w wysokości [...] zł, a pozostałą część w wysokości [...] zł przekazano na konto Spółki w dniu 08.06.2004 r. W dniu [...] września 2004 r. decyzją nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w B. uchylił decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego nr [...] w części ustalającej dodatkowe zobowiązanie podatkowe i umorzył postępowanie w tym zakresie. Zaliczona więc na poczet dodatkowego zobowiązania podatkowego kwota w wysokości [...] została zwrócona w dniu 28 października 2004 r. wraz z oprocentowaniem w wysokości [...] zł naliczonym od dnia 27.05.2004 r. tj. od następnego dnia po dniu zaliczenia zwrotu na poczet dodatkowego zobowiązania do dnia 28.10.2004 r. tj. do dnia zwrotu nadpłaty. W dniu [...] maja 2004 r. decyzją nr [...] Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B. określił ponadto nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym za kwiecień 2000 r. do przeniesienia na następny miesiąc w kwocie [...] zł w miejsce zadeklarowanej i opłaconej nadwyżki podatku należnego nad naliczonym do zapłaty w kwocie [...] zł W związku z powyższym powstałą nadpłatę w wysokości [...] zł przekazano na konto Spółki w dniu 8 czerwca 2004 r. W odpowiedzi na wniosek Spółki z dnia 6 grudnia 2004 r. zawarty w odwołaniu od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...], o wypłatę oprocentowania od zwróconych na konto Spółki kwot Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B. wydał decyzję z dnia [...] stycznia 2005 r. nr [...], którą odmówił wypłaty oprocentowania: • w wysokości [...] zł naliczonego od części kwoty należnego zwrotu za wrzesień 2000 r. w kwocie [...] zł określonego decyzją nr [...] od dnia 04.11.2000 r. tj. od następnego dnia po upływie terminu zwrotu podatku do dnia 08.06.2004 r. tj. do dnia zwrotu podatku w wysokości [...] zł • w wysokości [...] zł naliczonego od części kwoty należnego zwrotu za wrzesień 2000 r. w wysokości [...] zł określonego decyzją nr [...], od dnia 04.11.2000r. tj. od następnego dnia po upływie terminu zwrotu podatku do dnia 26.05.2004 r. tj. do dnia zaliczenia zwrotu podatku na poczet dodatkowego zobowiązania podatkowego w wysokości [...], • w wysokości [...] zł naliczonego od kwoty nadpłaconego podatku w wysokości [...] zł określonej w decyzji nr [...] od dnia 25.05.2000 r. tj. od dnia zapłaty podatku za kwiecień 2000 r. wg złożonej do urzędu skarbowego deklaracji do dnia 08.06.2004 r. tj. do dnia zwrotu kwoty [...] zł Odmowę wypłaty oprocentowania organ pierwszej instancji uzasadnił brakiem spełnienia przesłanki "zasadności zwrotu" wskazanej w art. 21 ust. 6 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym oraz stwierdzeniem, że "w rozpatrywanej sytuacji przepisy ustawy nie przewidują wypłaty oprocentowania od powstałej w ten sposób nadpłaty". W odniesieniu do kwoty [...] zł wskazał, że była to dobrowolna wpłata dokonana przez Spółkę i od takiej nadpłaty odsetki nie przysługują. Od powyższej decyzji P. F. K. Sp. z o.o. wniósł odwołanie, w którym decyzji zarzucił: 1. naruszenie art. 21 ust. 6 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) poprzez błędne i bezpodstawne przyjęcie, że przewidziane w tym przepisie przedłużenie terminu zwrotu różnicy podatku trwało aż do dnia wydania przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. decyzji nr [...] tj. do 26 maja 2004 r. 2. naruszenie art. 21 ust. 6 i 7 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym przez błędne i bezpodstawne przyjęcie, że wskazanie przez podatnika wyższej kwoty różnicy podatku do zwrotu od określonej w decyzji organu podatkowego oznacza brak spełnienia przesłanki "zasadności zwrotu", co wyklucza zwrot z odsetkami liczonymi jak od nadpłaty podatku, 3. naruszenie art. 72 Ordynacji podatkowej przez błędne i bezpodstawne przyjęcie, że kwota [...] zł, w tym [...] zł, nie stanowiła nadpłaty, od której przysługuje oprocentowanie, 4. naruszenie art. 78 § 1 i § 3 pkt 1 Ordynacji podatkowej przez błędne i bezpodstawne przyjęcie, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki do naliczenia oprocentowania. Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Skarbowej w B. wydał w dniu [...] kwietnia 2005 r. decyzję, którą: • uchylił w części decyzję organu pierwszej instancji i orzekł o wypłacie oprocentowania: - w wysokości [...] zł naliczonego od części kwoty należnego zwrotu za wrzesień 2000 r. w kwocie [...] zł określonego decyzją nr [...] od dnia 04.11.2000 r. tj. od następnego dnia po upływie terminu zwrotu podatku do dnia 08.06.2004 r. tj. dnia zwrotu podatku w wysokości [...] zł - w wysokości [...] zł naliczonego od części kwoty należnego zwrotu za wrzesień 2000 r. w wysokości [...] zł określonego decyzją nr [...] od dnia 04.11.2000 r. tj. od następnego dnia po upływie terminu zwrotu podatku do dnia 26.05.2004 r. tj. dnia zaliczenia zwrotu podatku na poczet dodatkowego zobowiązania podatkowego w wysokości [...] zł, • a w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ odwoławczy uchylenie decyzji w części i wypłatę oprocentowania w łącznej kwocie [...] zł uzasadnił treścią przepisu art. 21 ust. 6 ustawy o VAT zgodnie, z którym "... urząd skarbowy wypłaca podatnikowi należną kwotę wraz z odsetkami", a to znaczy, że kwota zwrotu różnicy podatku nie musi być identyczna z kwotą wynikającą z deklaracji podatkowej. Za poglądem tym przemawiają również założenia podatku od towarów i usług. Natomiast organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji w zakresie odmowy wypłaty oprocentowania od kwoty nadpłaconego podatku w wysokości [...] zł określonego w decyzji z dnia 26.05.2004 r. Zadeklarowana kwota zobowiązania w podatku VAT za kwiecień 2000 r. wynikała ze złożonej przez Spółkę deklaracji VAT-7 za ten miesiąc. Ze stanowiskiem Spółki, że nadpłata za kwiecień powstała z dniem złożenia deklaracji za wrzesień 2000 r. nie można się zgodzić, gdyż podatnik stosownie do art. 75 § 2 Ordynacji podatkowej nie złożył wniosku o stwierdzenie nadpłaty wraz z korektą deklaracji. Nadpłata zaś zwrócona została w terminie 30 dni od dnia wydania decyzji zgodnie z art. 78 § 3 pkt 3 a Ordynacji podatkowej. Pełnomocnik Spółki w skardze na powyższą decyzję zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, a w szczególności: ➢ art. 21 ust. 6 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) przez błędną jego wykładnię skutkującą przyjęciem, że przedłużenie terminu zwrotu podatku do dnia zakończenia postępowania wyjaśniającego zasadność zwrotu jest tożsame z przedłużeniem tego terminu do dnia zakończenia postępowania podatkowego w sprawie określenia kwoty zwrotu różnicy podatku od towarów i usług za wrzesień 2000 r. tj. do dnia wydania stosownej decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] maja 2004 r. (Nr [...]), podczas gdy przedłużenie terminu do zwrotu podatku jest kwestią odrębną w stosunku do prawa do zwrotu i jego wysokości i nie jest elementem sprawy podatkowej w przedmiocie zwrotu podatku naliczonego, a zatem postępowanie wyjaśniające zasadność zwrotu i podatkowe w sprawie zwrotu nie mogą być utożsamiane; ➢ art. 72 i art. 77 § 1 oraz § 2 pkt 2 lit. b) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) poprzez odmowę wypłaty odsetek od nadpłaty w podatku od towarów i usług powstałej za miesiąc kwiecień 2000 r., podczas gdy w miesiącu wrześniu 2000 r. podatnik wyraził wolę odzyskania nadpłaconej kwoty, co należało traktować jako wniosek o stwierdzenie nadpłaty, a organ podatkowy nie wydał stosownej decyzji w terminie 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku, co w świetle obowiązujących w 2000 r. regulacji, skutkowało oprocentowaniem nadpłaty. W oparciu o powyższe zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik Spółki po przedstawieniu stanu faktycznego nadmienił, że na gruncie zawiłego stanu faktycznego sprawy, istotę sporu można sprowadzić do dwóch kwestii: 1. wysokości odsetek od kwoty [...] zł należnego zwrotu podatku za wrzesień 2000 r. 2. zasadności naliczenia (czy raczej odmowy naliczenia przez organ podatkowy) odsetek od kwoty nadpłaty podatku za miesiąc kwiecień 2000 r. w wysokości [...] zł W odniesieniu do pierwszego ze wskazanych problemów, pełnomocnik strony uznał, że z treści art. 21 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że postępowanie wyjaśniające przeprowadzone przez organ podatkowy nie może być utożsamiane z postępowaniem podatkowym. Tymczasem organ podatkowy I instancji bezpodstawnie przyjął, iż postępowania te są tożsame, a tym samym bezpodstawnie naliczone zostały odsetki w wysokości 50 % odsetek od zaległości podatkowych do dnia zakończenia postępowania podatkowego (rok 2004). Zdaniem pełnomocnika strony obniżenie odsetek było zasadne, ale jedynie w okresie do dnia zakończenia postępowania wyjaśniającego. Za moment zakończenia postępowania wyjaśniającego przyjąć należy 12 luty 2001 r. tj. datę wydania w oparciu o art. 200 Ordynacji podatkowej, postanowienia o wyznaczeniu stronie 3-dniowego terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego w zakresie podatku od towarów i usług za wrzesień 2000 r. Skoro bowiem organ podatkowy wyznaczył stronie wskazany termin przyjąć należy, iż zakończył tym samym postępowanie wyjaśniające w sprawie. W związku z tym, mając na uwadze art. 21 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług, w brzmieniu : " Różnicę podatku nie zwróconą przez urząd skarbowy w terminie, o którym mowa w ust. 6 w zdaniu pierwszym, traktuje się jako nadpłatę podatku podlegającą oprocentowaniu w rozumieniu przepisów o zobowiązaniach podatkowych", przyjąć należy, iż obniżone odsetki mogły być naliczone jedynie od następnego dnia po dniu upływu 25-dniowego terminu zwrotu, do upływu przedłużonego przez organ podatkowy terminu, który upłynął z dniem zakończenia postępowania wyjaśniającego, tj. dnia 12.02.2001 r. W pozostałym okresie tj. od dnia 13.02.2001 r. do dnia zwrotu podatku tj. 08.06.2004 r., odsetki powinny być naliczane w pełnej wysokości, jak od nadpłaty podatku (art. 21 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług). Ostatecznie - biorąc pod uwagę nawet wątpliwą tezę utożsamiania postępowania wyjaśniającego i podatkowego – pełnomocnik strony zauważył, że datą zakończenia postępowania podatkowego było wydanie decyzji przez organ I instancji w dniu 05.03.2001 r. Nie znajduje więc uzasadnienia przesunięcie wskazanego terminu aż na 2004 r. tj. do dnia wydania ostatecznej decyzji. Odnosząc się do drugiej kwestii pełnomocnik spółki podał, że postępowanie w zakresie podatku od towarów i usług za kwiecień, maj, czerwiec, lipiec i sierpień 2000 r. zostało wszczęte przez organ podatkowy z urzędu postanowieniem z dnia [...].03.2004 r. (Nr [...]). Organ podatkowy nie wziął pod uwagę, że podatnik składając w dniu 09.10.2000 r. deklarację VAT-7 z wyjaśnieniem wykazał wolę odzyskania kwoty [...] zł obejmującej kwotę podatku wpłaconego za kwiecień w wysokości [...] zł. Co za tym idzie przyjąć trzeba, że w tej dacie złożony został wniosek o stwierdzenie nadpłaty, który skutkować winien wszczęciem stosownego postępowania. Ponieważ organ tego nie uczynił, podatnikowi przysługują odsetki od nadpłaty. W odpowiedzi na skargę Dyrektor izby Skarbowej w B. podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. 1. Odnośnie pierwszej kwestii dotyczącej wysokości wypłaconych stronie odsetek od kwoty [...] zł organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji prawidłowo zastosował przepis art. 21 ust. 6 ustawy z dnia 8.01.1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.). W myśl tego przepisu w sytuacji, gdy podatnik składa deklarację VAT-7, w której wykazuje do zwrotu na rachunek bankowy nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym, Urząd Skarbowy ma 25 dni na dokonanie zwrotu (wg brzmienia tego przepisu obowiązującego od 1.01.1995 r. do 26.03.2002 r.). Przed upływem tego terminu, jeżeli zasadność zwrotu nadwyżki podatku wymaga dodatkowego sprawdzenia, urząd skarbowy może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia postępowania wyjaśniającego. Nie jest sporne, że przed upływem powyższego 25-dniowego terminu, [...] Urząd Skarbowy w B. decyzją z dnia [...].10.2000 r. przedłużył termin zwrotu podatku VAT za wrzesień 2000 r. do czasu zakończenia postępowania w sprawie rozliczenia podatku od towarów i usług za ten miesiąc. Aktualnie w judykaturze ukształtował się jednolity, oparty na uchwałach składu siedmiu sędziów NSA z dnia 22 kwietnia 2002 r., sygn. akt FPS 1/02 i z dnia 22.04.2002 r., sygn. akt FPS 5/02 (publ. ONSA 2002 r., Nr 4, poz. 135 i 137) pogląd, że przedłużenie terminu zwrotu następuje w ramach czynności sprawdzających w formie postanowienia. W omawianych uchwałach Naczelny Sąd Administracyjny zawarł również rozważania istotne dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Otóż Sąd stwierdził, że "postanowienie wydane na podstawie art. 21 ust. 6 zdanie drugie cytowanej ustawy, rozstrzyga o istocie sprawy dotyczącej przedłużenia terminu zwrotu różnicy podatku. Jest to odrębna, mająca samodzielny byt prawny, sprawa w sensie materialnym i procesowym". Rozstrzygnięcie to podlega zaskarżeniu do Sądu administracyjnego. "Jeżeli zwrot różnicy podatku od towarów i usług okaże się zasadny, następstwem jej rozstrzygnięcia jest dokonanie materialno-technicznej czynności zwrotu. Ujawnienie natomiast – w wyniku czynności sprawdzających – bezzasadności zwrotu prowadzi do wszczęcia postępowania w przedmiocie wymiaru podatku od towarów i usług (postępowania podatkowego). Postanowienie wydane na mocy art. 21 ust. 6 zdanie drugie omawianej ustawy, rozstrzygając kwestię przedłużenia terminu zwrotu różnicy podatku, inicjuje proces weryfikacyjny, który albo potwierdzi zasadność zwrotu, albo też doprowadzi do uruchomienia postępowania wymiarowego w stosunku do podatnika". Jak wyżej wspomniano, w niniejszej sprawie, w przepisanym terminie organ przedłużył termin dokonania zwrotu różnicy podatku. Wprawdzie organ uczynił to decyzją zamiast postanowieniem, jednakże to uchybienie nie miało istotnego wpływu na treść rozstrzygnięcia, ani nie naruszyło praw podatnika. Podatnikowi służyło bowiem prawo zaskarżenia tego rozstrzygnięcia, a wszelkie zarzuty pod jego adresem w niniejszej, odrębnej sprawie, są bezskuteczne (por. wyrok NSA z dnia 5.03.2003 r., sygn. akt I SA/Łd 1434/01 publ. ONSA 2004/2/61). Wobec skuteczności przedłużenia terminu brak było podstaw do zastosowania art. 21 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług czyli potraktowania różnicy podatku zwróconej po zakończeniu postępowania podatkowego wszczętego zasadnie wobec stwierdzonych nieprawidłowości w zeznaniu podatnika jako nadpłaty podlegającej oprocentowaniu w wysokości równej wysokości odsetek za zwłokę pobieranych od zaległości podatkowych. Z powyższych względów nie zasługuje na uwzględnienie twierdzenie pełnomocnika strony, że odsetki w wysokości pełnej przysługują stronie po dniu 12.02.2001 r. tj. po wydaniu postanowienia o wyznaczeniu stronie 3-dniowego terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego w zakresie podatku od towarów i usług za wrzesień 2000 r. lub po dniu wydania pierwszej decyzji określającej wysokość zobowiązania w podatku VAT w dniu 05.03.2001 r. Powyższe czynności wydane były przez organ podatkowy I instancji już w ramach prowadzonego postępowania podatkowego, które jak stwierdził NSA w uchwale w sprawie FPS 5/02 – uruchomione zostało czynnościami sprawdzającymi w ramach przedłużenia terminu zwrotu w oparciu o art. 21 ust. 6 cyt. ustawy. Zapadłe w niniejszej sprawie rozstrzygnięcie jest identyczne jak w wyroku z dnia 6 maja 2004 r. sygn. akt I SA/Łd 950/03 (niepublikowane). Odnośnie drugiej kwestii, Sąd również podziela stanowisko organów podatkowych, że nadpłata za kwiecień 2000 r. powstała dopiero z dniem 26 maja 2004 r. tj. z dniem wydania decyzji nr [...]. Decyzją tą Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego określił nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym za kwiecień 2000 r. do przeniesienia na następny miesiąc w kwocie [...] zł w miejsce zadeklarowanej i opłaconej nadwyżki podatku należnego nad naliczonym do zapłaty w kwocie [...] zł. W związku z tym powstałą nadpłatę w wysokości [...] zł przekazano na konto Spółki w dniu 8 czerwca 2004 r. Zadeklarowana kwota zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiąc kwiecień w wysokości [...] zł wynikała ze złożonej przez Spółkę w ramach samoopodatkowania deklaracji VAT-7 za ten miesiąc. Z treści art. 75 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa wynika, że podatnik uprawniony jest do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty, między innymi jeżeli w związku ze złożoną do urzędu deklaracją stwierdzi, że zadeklarowany i wpłacony został podatek nienależny lub w wysokości wyższej od należnej. Gdy nadpłata wiąże się z wpłatą dokonaną na podstawie złożonej deklaracji, wnioskowi o stwierdzenie nadpłaty towarzyszyć musi korekta deklaracji. W niniejszej sprawie P. F. K. nie złożył wniosku o stwierdzenie nadpłaty za kwiecień 2000 r., nie złożył również deklaracji korygującej za ten miesiąc. A więc dopóki w obrocie prawnym nie istniała decyzja określająca zobowiązanie w innej wysokości, kwota zobowiązania wynikająca ze złożonej deklaracji za kwiecień 2000 r. była jedyną wielkością określającą wymiar tego zobowiązania. Dopiero po przeprowadzeniu w grudniu 2003 r. kontroli źródłowej w P. F. K. Sp. z o.o. w zakresie prawidłowości rozliczenia podatku od towarów i usług za miesiące od kwietnia do sierpnia 2000 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego wydał w/w decyzję nr [...] z dnia [...] maja 2004 r., którą rozstrzygnął o nadpłacie za kwiecień 2000 r. Zwrot podatku nastąpił w ramach czynności technicznych. Zgodnie z art. 78 § 3 pkt 3 lit. a) oprocentowanie przysługuje, jeżeli nadpłata nie została zwrócona w terminie 30 dni od dnia wydania decyzji stwierdzającej nadpłatę. Niewątpliwie w niniejszej sprawie sytuacja taka nie zachodzi. Nie został bowiem przekroczony 30-dniowy termin zwrotu nadpłaty – decyzja została wydana [...] maja 2004 r., a nadpłatę w wysokości [...] zł zwrócono 8 czerwca 2004 r. Z powyższych względów skarga podlegała oddaleniu na mocy art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło