I SA/Bk 212/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska (spr.), Sędziowie asesor WSA Piotr Pietrasz, sędzia WSA Wojciech Stachurski, Protokolant Beata Borkowska, po rozpoznaniu w dniu 3 września 2008 r. na rozprawie ze skargi [...] Ośrodka Wychowawczego [...] w R. w przedmiocie wymierzenia grzywny Zarządowi Powiatu S. za niewykonanie wyroku w sprawie I SA/Bk 101/07 stwierdzającego bezskuteczność czynności dotyczącej obliczenia i przyznania dotacji za okres od stycznia do listopada 2006 r. p o s t a n a w i a odrzucić skargę Wyrokiem z 11 maja 2007 r., sygn. akt I SA/Bk 101/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, po rozpoznaniu sprawy ze skargi [...] Ośrodka Wychowawczego [...] w R. na czynności Zarządu Powiatu S. w przedmiocie obliczenia i przyznania dotacji za okres od stycznia do listopada 2006 r. stwierdził na podstawie art. 146 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm., dalej w skrócie jako: "u.p.p.s.a.") bezskuteczność zaskarżonych czynności oraz zasądził zwrot kosztów postępowania sądowego. Powyższy wyrok stał się prawomocny, albowiem Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Zarządu Powiatu od powyższego rozstrzygnięcia (wyrok z 17 stycznia 2008 r., sygn. akt II GSK 319/07). W dniu 5 maja 2008 r. (data nadania przesyłki listowej), [...] Ośrodek Wychowawczy w R. wywiódł w trybie art. 154 § 1 u.p.p.s.a. do tut. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, skargę wraz z wnioskiem o ukaranie Zarządu Powiatu grzywną, wobec niewykonania prawomocnego wyroku WSA z 11 maja 2007 r. Złożenie skargi poprzedziło zwrócenie się w dniu 3 marca 2008 r. przez Ośrodek do Zarządu Powiatu na podstawie art. 154 § 1 u.p.p.s.a. z wezwaniem do wykonania wyroku i załatwienia sprawy. Skarżący Ośrodek wyznaczył Zarządowi Powiatu 30 dniowy termin od daty doręczenia wezwania do realizacji bezskutecznej czynności. W odpowiedzi na skargę, Zarząd Powiatu S. wnosił o jej oddalenie, względnie odrzucenie. Organ podnosił okoliczności przemawiające za podjęciem czynności, zmierzających do wykonania wyroku. Ponadto wskazał, że rozstrzygnięcie o bezskuteczności czynności nie mieści się w zakresie dyspozycji art. 154 § 1 u.p.p.s.a. Podczas rozprawy w dniu 3 września 2008 r., pełnomocnik Ośrodka wywodził, że w przepisach u.p.p.s.a. brak jest przepisów, na podstawie których Sąd mógłby stwierdzić nieważność czynności, co pozwala na uznanie, że w art. 154 u.p.p.s.a., pod pojęciem nieważności czynności, należy również rozumieć stwierdzenie ich bezskuteczności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Zgodnie z art. 154 § 1 u.p.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W ocenie Sądu cyt. przepis bez wątpienia ma charakter sankcyjny. Dlatego też jego interpretacja musi być ścisła i nie może prowadzić do rozszerzającej wykładni. Trzymając się tego założenia należy więc wskazać, że hipotezą wynikającej z art. 154 u.p.p.s.a. normy prawnej objęte zostały wyłącznie okoliczności polegające na: niewykonaniu wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność, a także bezczynność organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności. W katalogu tym nie mieści się rozstrzygnięcie, w którym sąd administracyjny orzeka o bezskuteczności czynności, o czym orzekł tut. Sąd w wyroku z 11 maja 2007 r., sygn. akt I SA/Bk 101/07. Trzeba przy tym zauważyć, że stanowiący podstawę do wydania tego orzeczenia przepis art. 146 § 1 u.p.p.s.a. nie przewiduje możliwości stwierdzenia nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. Błędne jest zatem stanowisko Ośrodka, że pod pojęciem nieważności czynności, o której mowa w art. 154 u.p.p.s.a., należy również rozumieć stwierdzenie bezskuteczności czynności, o którym mowa w art. 146 §1 u.p.p.s.a. Nie można utożsamiać tych dwóch pojęć. Powyższe oznacza, że ewentualna bezczynność organu w sprawie, w której wcześniejsza jego czynność uznana została przez Sąd za bezskuteczną, nie może stanowić podstawy do wniesienia skargi w trybie art. 154 § 1 u.p.p.s.a. Powyższe nie oznacza braku jakichkolwiek środków kontroli organu administracji. Wskazać bowiem należy, że ustawodawca w przepisie art. 3 § 2 pkt 8 u.p.p.s.a. daje możliwość złożenia oddzielnej skargi na bezczynność organu. Skarga na bezczynność ma doprowadzić do określenia, czy organ jest zobowiązany w danej sytuacji do wydania aktu administracyjnego lub podjęcia czynności, natomiast skarga o ukaranie zmierza do wymierzenia sankcji za niewykonanie wyroku. Mając na uwadze wymienione wyżej powody Sąd uznał, że w tej sprawie skarga o ukaranie organu jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, o czym orzeczono, jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 u.p.p.s.a.