I SA/Bk 383/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Pruszyński, Sędziowie sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz (spr.), sędzia WSA Andrzej Melezini, Protokolant st. sekretarz sądowy Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 26 sierpnia 2015 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności oddala skargę A. S. (dalej powoływany także jako: "Skarżący") złożył w dniu [...] maja 2011 r. w Biurze Powiatowym ARiMR w B. wniosek kontynuacyjny o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2011, w którym zadeklarował pakiet 5 - Ochrona zagrożonych gatunków ptaków i siedlisk przyrodniczych na obszarach Natura 2000, wariant 5.1 - Ochrona siedlisk lęgowych ptaków na powierzchni 17,35 ha oraz pakiet 8 - Ochrona gleb i wód, wariant 8.3.1 - Międzyplon ścierniskowy na powierzchni 4,64 ha. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. w dniu [...].02.2012 r. wydał decyzję nr [...] o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej na rok 2011 w łącznej wysokości 25 625,50 zł. Płatność w powyższej kwocie została przekazana na rachunek bankowy Skarżącego w dniu [...].03.2012 r. W dniu [...].04.2012 r. Skarżący złożył w Biurze Powiatowym ARiMR w B. wniosek kontynuacyjny o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2012 , w którym zadeklarował pakiet 5 - Ochrona zagrożonych gatunków ptaków i siedlisk przyrodniczych na obszarach Natura 2000, wariant 5.1 - Ochrona siedlisk lęgowych ptaków na powierzchni 17,35 ha oraz pakiet 8 - Ochrona gleb i wód, wariant 8.2.1 - Międzyplon ozimy na powierzchni 4,64 ha. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. w dniu [...].03.2013 r. wydał decyzję nr [...] o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości na rok 2012 w łącznej wysokości 25 718,30 zł. Płatność w ustalonej kwocie została przekazana na rachunek bankowy wnioskodawcy w dniu [...].04.2013 r. W dniu [...].04.2013 r. Skarżący złożył w Biurze Powiatowym ARiMR w B. wniosek kontynuacyjny o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2013 , w którym zadeklarował pakiet 5 - Ochrona zagrożonych gatunków ptaków i siedlisk przyrodniczych na obszarach Natura 2000, wariant 5.1 - Ochrona siedlisk lęgowych ptaków na powierzchni 17,30 ha oraz pakiet 8 - Ochrona gleb i wód, wariant 8.3.1 - Międzyplon ścierniskowy na powierzchni 4,64 ha, Na skutek przeprowadzonej w dniach od [...].11.2013 r. do [...].12.2013 r. w gospodarstwie Skarżącego kontroli w zakresie kwalifikowalności powierzchni, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. wydał decyzję nr [...] o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości. Wskutek odwołania Skarżącego od powyższej decyzji Dyrektor P. Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. w dniu [...].04.2014 r. wydał decyzję nr [...] o uchyleniu zaskarżonej decyzji w całości i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. rozpatrując sprawę ponownie w dniu [...].06.2014 r. wydał decyzję nr [...] o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości. Po uchyleniu w/w decyzji rozstrzygnięciem Dyrektora P. Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. z dnia [...].09.2014 r., Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. rozpatrując ponownie sprawę decyzją z [...].10.2014 r. nr [...] orzekł o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości. W dniu [...].12.2014 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. wystosował do Skarżącego zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia nienależnie pobranych środków finansowych przyznanych na mocy decyzji nr [...] z dnia [...].02.2012 r. i decyzji nr [...] z dnia [...].03.2013 r. o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej. Po rozpatrzeniu całego materiału dowodowego, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. decyzją z dnia [...].01.2015 r. nr [...] orzekł o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji Programu rolnośrodowiskowego, na mocy której dokonał ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w wysokości 14 727,50 zł. Od powyższej decyzji odwołanie złożył Skarżący wskazując, że nie zgadza się z wydanym rozstrzygnięciem oraz z ustaleniami stwierdzonymi podczas kontroli w jego gospodarstwie. Dyrektor P. Oddziału Regionalnego ARiMR decyzją z dnia [...].02.2015 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ w pierwszej kolejności przypomniał, że wypłacone Skarżącemu nienależnie środki publiczne za lata 2011-2012 z tytułu realizacji Programu rolnośrodowiskowego pochodzą z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz ze środków krajowych, przeznaczonych na współfinansowanie tj. z funduszy, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 lit. a ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (t.j. Dz.U. z 2008r., poz.634 ze zm.). Dalej organ wyjaśnił, że w dniach [...].11.2013 r. - [...].12.2013 r. w gospodarstwie Skarżącego została przeprowadzona kontrola na miejscu w zakresie kwalifikowalności powierzchni (nr raportu [...]) oraz kontrola w zakresie Programu rolnośrodowiskowego nr raportu [...]), podczas których na działce rolnej oznaczonej identyfikatorem L zdeklarowanej w wariancie 5.1 - stwierdzono pozostawienie nieskoszonej niewłaściwej części działki rolnej, w szczególności innej niż zaznaczona na materiale graficznym, wobec powyższego zastosowano kod nieprawidłowości N020 (zmniejszenie płatności o 50%). Powodem zaś wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu programu rolnośrodowiskowego za lata 2011 - 2012, było stwierdzone w roku 2013 w wyniku kontroli na miejscu (przeprowadzonej na podstawie art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 173), nieprawidłowości wynikających z niespełnienia wymogów określonych w załączniku nr 3 do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na łata 2007-2013 (Dz. U. Nr 33, poz. 262 ze zm.). Powyższe ustalenia, zdaniem organu II instancji uzasadniały zastosowanie przez organ I instancji art. 18 ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE) Nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzania procedur kontroli oraz do zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE L 25/8 z 28.01.2011 r. ze zm.), zgodnie z którym pomoc objęta wnioskiem ulega zmniejszeniu lub nie jest przyznawana, jeżeli nie spełniono kryteriów kwalifikowalności innych niż kryteria związane z wielkością obszaru lub liczbą zwierząt zadeklarowanych. W przypadku zobowiązań wieloletnich, zmniejszenia pomocy, wykluczenia i odzyskiwanie mają zastosowanie również do kwot wypłaconych już z tytułu tego zobowiązania w latach wcześniejszych. Powyższy przepis, jak podkreślił organ odwoławczy, zgodnie z art. 35 cytowanego rozporządzenia Komisji (UE) Nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. ma zastosowanie do spraw od roku 2011, tj. od dnia wejścia w życie ww. rozporządzenia. W związku zatem z niedotrzymaniem przez Skarżącego podjętego zobowiązania organ I instancji prawidłowo wszczął postępowanie w sprawie ustalenia nienależnie pobranych płatności z tytułu programu rolnośrodowiskowego przyznanych Skarżącemu, a następnie decyzją z [...].01.2015 r. dokonał ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w wysokości 14 727,50 zł, przyznanych na mocy decyzji nr [...] z dnia [...].02.2012 r. i decyzji nr [...] z dnia [...].03.2013 r. o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej. Odnosząc się z kolei do zarzutów odwołania kwestionujących wyniki kontroli gospodarstwa Skarżącego przeprowadzonej w roku 2013, w trakcie której stwierdzono nieprawidłowości mające wpływ na wydanie przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B. decyzji z dnia [...].11.2014r. o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości, organ II instancji uznał je za bezzasadne, wskazując, że nie są one przedmiotem prowadzonego postępowania. Organ odwoławczy zasygnalizował jednocześnie, że skoro Skarżący nie skorzystał z możliwości zaskarżenia w/w decyzji to należy wnioskować, że zgodził się na poczynione tam ustalenia faktyczne i związane z tym konsekwencje. W ocenie organu odwoławczego przy ustalaniu kwoty zwrotu organ I instancji słusznie też uznał, że w rozpatrywanej sprawie nie mają zastosowania przesłanki wykluczające obowiązek zwrotu nienależnie pobranych płatności rolnośrodowiskowych określone w art. 28 ust. 4 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 173) w związku z art. 47 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1974/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. U. UE L 368 z 23.12.2006 r., str. 15). W ocenie Dyrektora Podlaskiego Oddziału Regionalnego ARiMR w przedmiotowej sprawie nie występują też przesłanki określone w art. 5 ust. 3 wyżej cytowanego rozporządzenia Komisji (WE) nr 65/2011. Reasumując organ II instancji zgodził się z zaskarżonym rozstrzygnięciem, że ustalona kwota płatności rolnośrodowiskowej w wysokości 14.727,50 zł, jest płatnością nienależną i jednocześnie nie zachodzą negatywne przesłanki obowiązku zwrotu tej płatności. W konsekwencji organ odwoławczy uznał, że Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. prawidłowo ustalił Skarżącemu kwotę nienależnie pobranych płatności z tytułu programu rolnośrodowiskowego. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wywiódł Skarżący zarzucając jej naruszenie art. 7, 77 i art. 97 § 1 pkt 4 kpa poprzez błędne zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego, polegające na pominięciu wniosków i zarzutu zawartego w odwołaniu od decyzji [...] Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B. z dnia [...] października 2014 r. dotyczących przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od w/w decyzji i oparcie się na wynikach postępowania kontrolnego. W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej jej wydanie decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B. z dnia [...].01.2015 r. W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy podtrzymując w całości stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, zważył co następuje. Sąd administracyjny został wyposażony w funkcje kontrolne działalności administracji publicznej, co oznacza, że w przypadku zaskarżenia decyzji, Sąd bada jej zgodność z przepisami prawa (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm. oraz art. 3 i art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Podstawowym celem i efektem kontroli sądowej jest więc eliminowanie z obrotu aktów i czynności organów administracji publicznych niezgodnych z prawem i przywrócenie stanu zgodnego z prawem poprzez wydanie orzeczenia odpowiedniej treści. Dokonując kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, sąd rozpoznając sprawę bada, czy organy do ustalonego stanu faktycznego zastosowały właściwą normę prawa materialnego oraz czy nie uchybiły przepisom prawa regulującym zasady postępowania, a jeśli dopuściły się takich uchybień, to czy te uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Uchylenie zaskarżonej decyzji następuje bowiem – m.in. wówczas, gdy sąd stwierdzi, że w sprawie doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy bądź gdy dopuszczono się naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Kontrolując zaskarżoną decyzję we wskazanych wyżej granicach Sąd nie znalazł podstaw do jej uchylenia, albowiem odpowiada ona zarówno przepisom prawa materialnego jak też została wydana z zachowaniem przepisów prawa procesowego. Przedmiotem badania Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji programu rolnośrodowiskowego. Biorąc uwagę charakter podniesionych przez Skarżącego zarzutów w tym miejscu należy wyjaśnić, że postępowanie prowadzone na podstawie art. 29 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz.U. Nr 98, poz. 634, dalej także ustawa o ARiMR) jest samodzielnym postępowaniem administracyjnym. Na tym etapie Sąd nie może zatem uczynić przedmiotem swoich rozważań postępowania zakończonego decyzją z dnia [...].10.2014 r. o przyznaniu Skarżącemu płatności rolnośrodowiskowej na rok 2013 w pomniejszonej wysokości. Postępowanie to było bowiem oparte na samodzielnych, odrębnych przesłankach faktycznych i prawnych. W konsekwencji Sąd nie może ustosunkować się do zarzutów skargi kwestionujących wyniki kontroli przeprowadzonej w gospodarstwie skarżącego 2013 roku, albowiem dotyczą one właśnie postępowania poprzedzającego wydanie w/w decyzji z [...].10.2014 r. Jak słusznie zaś podkreślił organ II instancji zarzuty dotyczące wyników kontroli stanowiące podstawę wydania ostatecznej decyzji w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości nie mogą być skutecznie podważane w postępowaniu dotyczącym zwrotu nienależnie pobranych płatności, o ile nie pojawią się nowe dowody. Ostateczna decyzja wiąże organ, jak również strony, co do prawa jak i stwierdzonych w niej faktów. Przechodząc do meritum sprawy należy przypomnieć, że zgodnie art. 29 ust. 1 ustawy o ARiMR właściwy organ ustala, w drodze decyzji administracyjnej, kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków z funduszy Unii Europejskiej oraz krajowych przeznaczonych na współfinansowanie wydatków realizowanych z funduszy Unii Europejskiej lub krajowych przeznaczonych na finansowanie przez Agencję pomocy przyznanej w drodze decyzji administracyjnej. Przedmiotem kontroli postępowania opartego o art. 29 ust. 1 ustawy jest zatem zbadanie, czy w sprawie doszło do nienależnego lub nadmiernego pobrania środków pochodzących z wymienionych w tym przepisie funduszy. Ustalenie, czy przyznane uprzednio kwoty pomocy czy płatności były przyznane nienależnie lub w nadmiernej wysokości może wynikać z ustaleń dokonanych w toku postępowania toczącego się na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, jak i z ostatecznych decyzji wydanych w postępowaniach nadzwyczajnych w przedmiocie przyznania płatności lub pomocy. W tej drugiej sytuacji, zadaniem właściwego organu nie jest kontrolowanie zasadności wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji przyznającej środki, a jedynie ustalenie, czy wyeliminowanie to jest prawnie skuteczne (tak m.in. WSA w Lublinie w wyroku z dnia 24 września 2013 r., sygn. akt III SA/Lu 416/13, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W niniejszej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, gdy stwierdzenie nieprawidłowości w realizacji zobowiązania rolnośrodowiskowego zostało ustalone w toku postępowania zakończonego ostateczną decyzją dotyczącą płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości. Przypomnieć należy, że Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. w dniu [...].10.2014 r. wydał decyzję nr [...], w której orzekł o przyznaniu Skarżącemu płatności rolnośrodowiskowej na 2013 rok w pomniejszonej wysokości. Skarżący złożył wprawdzie skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ale Sąd prawomocnym postanowieniem z dnia 22 grudnia 2014 r. sygn. akt. I SA/Bk 651/14 ją odrzucił. W przedmiotowej sprawie Skarżący zobowiązał się do realizacji programu rolnośrodowiskowego od roku 2011 w zakresie pakietu 5 - Ochrona zagrożonych gatunków ptaków i siedlisk przyrodniczych na obszarach Natura 2000, wariant 5.1 - Ochrona siedlisk lęgowych ptaków na powierzchni 17,35 ha oraz pakiet 8 - Ochrona gleb i wód, wariant 8.2.1 - Międzyplon ozimy na powierzchni 4,64 ha. W dniach [...].11.2013 r. - [...].12.2013 r. w gospodarstwie Skarżącego została przeprowadzona kontrola na miejscu w zakresie kwalifikowalności powierzchni (nr raportu [...]) oraz kontrola w zakresie Programu rolnośrodowiskowego nr raportu [...]), podczas których na działce rolnej oznaczonej identyfikatorem L zdeklarowanej w wariancie 5.1 - stwierdzono pozostawienie nieskoszonej niewłaściwej części działki rolnej, w szczególności innej niż zaznaczona na materiale graficznym, wobec powyższego zastosowano kod nieprawidłowości N020 (zmniejszenie płatności o 50%). Powyższe kontrola została przeprowadzona na podstawie art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 173). W związku z tym, iż wyniki przeprowadzonej w 2013 roku kontroli wykazały nieprawidłowości wynikające z niespełnienia wymogów określonych w załączniku nr 3 do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na łata 2007-2013 (Dz. U. Nr 33, poz. 262 ze zm.) organy zasadnie wszczęły na podstawie postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu programu rolnośrodowiskowego za lata 2011 – 2012. Powyższe ustalenia, zdaniem Sądu uzasadniały też zastosowanie przez organy art. 18 ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE) Nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzania procedur kontroli oraz do zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE L 25/8 z 28.01.2011 r. ze zm.), zgodnie z którym pomoc objęta wnioskiem ulega zmniejszeniu lub nie jest przyznawana, jeżeli nie spełniono kryteriów kwalifikowalności innych niż kryteria związane z wielkością obszaru lub liczbą zwierząt zadeklarowanych. W przypadku zobowiązań wieloletnich, zmniejszenia pomocy, wykluczenia i odzyskiwanie mają zastosowanie również do kwot wypłaconych już z tytułu tego zobowiązania w latach wcześniejszych. Powyższy przepis, jak podkreślił organ odwoławczy, zgodnie z art. 35 cytowanego rozporządzenia Komisji (UE) Nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. ma zastosowanie do spraw od roku 2011, tj. od dnia wejścia w życie ww. rozporządzenia. Dla oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji istotne znaczenie ma również fakt, iż Skarżący składając w Biurze Powiatowym ARiMR w B. wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na 2009 rok złożył własnoręczny podpis w części IX wniosku Oświadczenia i zobowiązania, potwierdzając w ten sposób, że znane mu są zasady oraz tryb realizacji programu rolnośrodowiskowego. Skarżący był zatem świadomy ciążących na nim obowiązków wynikających z podjęcia 5- letniego zobowiązania rolnośrodowiskowego. W związku zatem z niedotrzymaniem przez Skarżącego podjętego zobowiązania organ I instancji prawidłowo wszczął postępowanie w sprawie ustalenia nienależnie pobranych płatności z tytułu programu rolnośrodowiskowego przyznanych Skarżącemu, a następnie decyzją z [...].01.2015 r. dokonał ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w wysokości 14 727,50 zł, przyznanych na mocy decyzji nr [...] z dnia [...].02.2012 r. i decyzji nr [...] z dnia [...].03.2013 r. o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej. Ponadto, na co należy zwrócić uwagę, ustalając kwotę do zwrotu organ rozważył także, czy w sprawie występują przesłanki wykluczające obowiązek zwrotu nienależnie pobranych płatności rolnośrodowiskowych - art. 28 ust. 4 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w związku z art. 47 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1974/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) Rozważając zastosowanie w sprawie przesłanek wykluczających obowiązek zwrotu nienależnie pobranych płatności organy słusznie wskazały, iż nie znajdują one zastosowania. Orzekające w sprawie organy prawidłowo też wskazały, że w analizowanej sprawie nie występują przesłanki określone w art. 5 ust. 3 wyżej cytowanego rozporządzenia Komisji (WE) nr 65/2011. Na podstawie bowiem wyników przeprowadzonej w 2013 roku kontroli na miejscu ustalono jednoznacznie, że na działce rolnej oznaczonej identyfikatorem L zdeklarowanej w wariancie 5.1 – nieskoszona pozostawiona została niewłaściwa część działki rolnej, w szczególności inna niż zaznaczona na materiale graficznym. Odnosząc się z kolei do podnoszonych w skardze zarzutów naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, tj. art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. należy uznać, że są one bezpodstawne. W ocenie Sądu organ nie naruszył powołanych przepisów oraz działał w niniejszej sprawie zgodnie z zasadą praworządności i na podstawie obowiązujących przepisów prawa. Dopełnił powinności tak wyczerpującego zgromadzenia materiału dowodowego, jak i prawidłowej jego oceny, nie naruszając w tym względzie podstawowej zasady postępowania dowodowego, tj. zasady swobodnej oceny dowodów. Z punktu widzenia Sądu na uwzględnienie nie zasługuje również zarzut naruszenia przez organ odwoławczy art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., poprzez nie zawieszenie postępowania odwoławczego do czasu rozstrzygnięcia wniosku Skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...].10. 2014 r. Jak wynika bowiem z akt sprawy Skarżący zaskarżył decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B. nr [...] z dnia [...] października 2014 r. o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości na rok 2013 bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a Sąd prawomocnym postanowieniem z dnia 22 grudnia 2014 r. (sygn. akt I SA/Bk 651/14) ją odrzucił. W związku z tym, iż Skarżący nie skorzystał, pomimo stosownego pouczenia zawartego w decyzji, z możliwości wniesienia odwołania, w/w decyzja w dniu [...].10.2014 r. uzyskała walor ostateczności. Tym samym, jak słusznie podkreślił organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę, nie było przeszkód natury formalno-prawnej do zakończenia postępowania w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na rok 2013 w pomniejszonej wysokości i wydania decyzji nr [...] o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji Programu rolnośrodowiskowego za lata 2011 - 2012. Z powyższych względów, uznając zarzuty skargi za nieuzasadnione i nie stwierdzając naruszenia prawa mającego wpływ na wynik sprawy, Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a.