I SA/Bk 384/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Stachurski, Sędziowie sędzia WSA Jacek Pruszyński (spr.), sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska, Protokolant st. sekretarz sądowy Beata Rusiecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 27 listopada 2013 r. sprawy ze skargi G. H. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2012 rok oddala skargę. Zaskarżoną do Sądu decyzją z [...] czerwca 2013 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta B. z [...] listopada 2012 r. nr [...], w której ustalono Pani G. H. K. (dalej powoływanej również jako Skarżąca) zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości za rok 2012 (styczeń – sierpień) w wysokości 347 zł. Z przedstawionych Sądowi akt sprawy administracyjnej wynika, że Skarżąca jest właścicielką nieruchomości położonej w B. przy ul. B. [...], nr geod. [...]. W dniu [...] lipca 2012 r. Departament Geodezji UM w B. decyzją nr [...] wprowadził zmianę w operacie ewidencji gruntów i budynków Miasta B. polegającą na przekwalifikowaniu tej nieruchomości z użytku gruntowego "Bp" na użytek rolny "RIVa". Decyzja ta stała się ostateczną [...] sierpnia 2012 r. W konsekwencji w dniu [...] sierpnia 2012 r. wprowadzono zmianę danych ewidencji gruntów i budynków, co wynika z treści zawiadomienia o zmianach z dnia [...] września 2012 r. Organ I instancji stwierdził, że w związku z tym zastosowanie znajduje przepis art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jedn. Dz. U. z 2010 r. Nr 95, poz. 613 ze zm., dalej powoływanej jako u.p.o.l.), tj. z końcem sierpnia 2012 r. nastąpiło wygaśnięcie obowiązku w zakresie podatku od nieruchomości. W związku z tym Prezydent B. w decyzji z [...] listopada 2012 r. ustalił Skarżącej podatek od nieruchomości na rok 2012 za miesiące styczeń – sierpień. W odwołaniu od tej decyzji Skarżąca podniosła, że w związku z wniesieniem odwołania do SKO w B. od decyzji wydanej przez Urząd Miejski w B., uchylił on swoją decyzję z [...] marca 2003 r., uznając działkę za działkę rolną RIVa. Od tego czasu aż do roku 2011 działka ta była traktowana jako działka rolna. W roku 2012 Skarżąca dowiedziała się, że w dniu [...] kwietnia 2003 r. Urząd Miejski dokonał samowolnej zmiany poprzez wpisanie w miejsce użytku ozn. RIVa użytek Bp. Skarżąca nie została o tym powiadomiona. Na jej wniosek decyzją z [...] lipca 2012 r. przywrócono zapis RIVa, przyznając, że zapis Bp został dokonany z naruszeniem prawa. Skarżąca stwierdziła, że w związku z powyższym nie zgadza się z naliczeniem jej podatku traktując nieruchomość jako działkę budowlaną, gdyż działka przez cały czas jest działką rolną. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymując w mocy decyzję organu I instancji stwierdziło, że organ I instancji uwzględnił dane wynikające z zawiadomienia o zmianie ewidencji gruntów dokonanej w dniu [...] sierpnia 2012 r. Do podstawy opodatkowania podatkiem od nieruchomości przyjęto bowiem powierzchnię gruntu pozostałego wyłącznie za okres sprzed dokonania zmiany ewidencji gruntów. Zdaniem organu nie ulega wątpliwości, że opodatkowane grunty posiadając symbol "Bp" nie mogły być uznane za użytki rolne ani grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, a więc nie mogły zostać obciążone podatkiem rolnym. Organ przywołał treść przepisów art. 2 ust. 1 i 2 oraz art. 1a ust. 3 u.p.o.l. i na tej podstawie stwierdził, że kryterium rozgraniczającym zakresy przedmiotowe podatku rolnego, leśnego i od nieruchomości jest wyłącznie odpowiednia klasyfikacja gruntu uwidoczniona w ewidencji gruntów. Jeżeli więc opodatkowany grunt był sklasyfikowany inaczej niż jako użytek rolny, grunt zadrzewiony i zakrzewiony na użytku rolnym lub las, nie można go było obciążyć podatkiem rolnym czy leśnym, lecz należało go obciążyć podatkiem od nieruchomości. Organ II instancji wskazał, że decyzja z [...] lipca 2012 r., którą zmieniono ewidencję gruntów nie wywołuje skutków ex tunc. Jej wykonanie było możliwe z chwilą uzyskania waloru ostateczności i dopiero od tej chwili można było przyjąć, że nastąpiła zmiana ewidencji gruntów działki nr [...]. W myśl art. 6 ust. 4 u.p.o.l. obowiązek podatkowy wygasł z ostatnim dniem sierpnia 2012 r. i tylko do tej daty ustalono zobowiązanie podatkowe. Nie godząc się z tym rozstrzygnięciem, Pani G. H. K., działając przez pełnomocnika, złożyła skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B., żądając uchylenia tej decyzji, a także poprzedzającej ją decyzji organu I instancji w całości oraz zasądzenia kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa prawnego. Decyzji pełnomocnik zarzucił naruszenie następujących przepisów: – art. 7, art. 8, art. 9, art. 11 i art. 77 k.p.a. w zb. z art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm., dalej powoływanej jako o.p.) poprzez ich niezastosowanie, co doprowadziło do błędnego ustalenia stanu faktycznego i wadliwego merytorycznego rozstrzygnięcia co do istoty sprawy; – art. 21 § 1 pkt 2 i § 5 o.p. poprzez ich niezastosowanie; – art. 1a ust. 3, art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 2 i 3, art. 7 ust. 1 pkt 4 lit b u.p.o.l poprzez ich niewłaściwe merytoryczne zastosowanie. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik podniósł, że ani decyzja Prezydenta Miasta z [...] lipca 2012 r., ani też zawiadomienia o zmianach z [...] września 2012 r., ani też urzędnicze wprowadzanie zmian w operacie ewidencji gruntów nie może zmieniać rzeczywistości w ten sposób, że pomija się w sprawie prawomocną decyzję [...] Prezydenta Miasta B. z dnia [...] marca 2003 r., w której grunt Skarżącej został zakwalifikowany jako grunt orny i od tego czasu bezspornie posiada symbol użytku rolnego klasy IV A do dnia dzisiejszego. Decyzja Prezydenta Miasta B. ten stan rzeczy jedynie potwierdza, określając grunt Skarżącej jako użytek rolny. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako nieuzasadnionej. Organ podtrzymał dotychczasową argumentację w sprawie. Dodatkowo zauważył, że orzeczenie z [...] marca 2003 r. nie jest dowodem na charakter gruntu wg stanu na rok 2012. Może ono być co najwyżej dowodem na to, że na dzień jej wydania grunty mogły mieć charakter użytków rolnych. Wyjaśniono, że w związku z wydaniem pozwolenia na budowę dotyczącego działki Skarżącej w kwietniu 2003 r. organ administracji zmienił ewidencję gruntów. Jako że proces budowlany nigdy nie został rozpoczęty organ ewidencyjny stwierdził, że dotychczasowy sposób ewidencjonowania gruntu, wynikający ze zmiany dokonanej w roku 2003, jest niezgodny z prawem. Z tego też powodu ponownie zmieniono ewidencję i sklasyfikowano grunt jako użytek rolny. Organy podatkowe mają zaś obowiązek kierować się przy wymiarze podatków danymi z ewidencji gruntów i nie są uprawnione do oceny zgodności z prawem zapisów zawartych w tejże ewidencji. Na rozprawie w dniu [...] listopada 2013 r. pełnomocnik podał, że do roku 2012 Skarżąca opłacała podatek rolny od spornych gruntów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna. W świetle przepisów art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta - jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie prawidłowości zastosowania przez organy administracji przepisów obowiązującego prawa, zarówno prawa materialnego, jak też przepisów postępowania. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dające podstawę do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej powoływanej jako "p.p.s.a."). Sąd w rozpatrywanej sprawie nie stwierdza ani naruszenia przepisów prawa materialnego, mogących mieć wpływ na wynik danej sprawy, ani też naruszenia przepisów prawa procesowego, mogących mieć istotny wpływ na wynik rozpatrywanej sprawy. Zasadniczy spór dotyczy prawidłowości opodatkowania podatkiem od nieruchomości w roku 2012 gruntu Skarżącej położonego na terenie B., oznaczonego jako działka nr [...] o pow. [...] m2. Zdaniem Skarżącej powinien on podlegać podatkowi rolnemu. W ocenie Sądu stanowisko Skarżącej w powyższym zakresie jest błędne i nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach prawa. Należy wyjaśnić, że zasadą jest opodatkowanie gruntów podatkiem od nieruchomości (art. 2 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l.). Z mocy art. 2 ust. 2 u.p.o.l. nie podlegają opodatkowaniu tym podatkiem między innymi grunty będące użytkami rolnymi, gruntami zadrzewionymi i zakrzewionymi na użytkach rolnych lub lasy, chyba że są zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej. Podstawowe znaczenie dla określenia charakteru gruntu ma ewidencja gruntów i budynków. Przepis art. 1a ust. 3 u.p.o.l. stanowi bowiem, że przez użyte w tej ustawie określenia takie jak np.: użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione, czy też lasy – rozumie się grunty sklasyfikowane w ten sposób w ewidencji gruntów i budynków. Powyższe znajduje wyraźne potwierdzenie w przepisie art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287), z którego wynika, że podstawę wymiaru podatków stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Jak zgodnie wskazuje się w doktrynie i judykaturze, przy opodatkowywaniu gruntu należy brać pod uwagę klasyfikację z ewidencji gruntów, a nie to, co na tym gruncie w rzeczywistości ma miejsce albo w jakim charakterze jest on wykorzystywany (zob. np.: L. Etel [w:] L. Etel, S. Presnarowicz, G. Dudar, Podatki i opłaty lokalne. Podatek rolny. Podatek leśny, Warszawa 2008, komentarz do art. 2 u.p.o.l.; a także wyrok NSA z 25 listopada 2010 r. II FSK 1291/09). W orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, że ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji faktycznych, wykorzystywanych w postępowaniach administracyjnych - w tym podatkowych - i w przypadku, gdy dane zawarte w deklaracji, czy informacji złożonej przez podatnika są niezgodne z danymi wynikającymi z ewidencji, rozstrzygające znaczenie dla opodatkowania gruntów mają zapisy wynikające z tejże ewidencji (zob. np. wyrok WSA w Poznaniu z 22 grudnia 2010 r., sygn. III SA/Po 462/10, opubl. Lex nr 757225, wyrok WSA w Gdańsku z 25 stycznia 2011 r., sygn. I SA/Gd 1166/10, opubl. Lex nr LEX nr 747822). Decydujące znaczenie dla obciążenia podatkiem ma więc klasyfikacja gruntu uwidoczniona w ewidencji gruntów. W niniejszej sprawie grunt Skarżącej w okresie objętym decyzją tj. od stycznia do sierpnia 2012 r. były sklasyfikowany jako "Bp", czyli jako "zurbanizowane tereny niezabudowane". Dopiero decyzją z dnia [...] lipca 2012 r., która stała się ostateczną [...] sierpnia 2012 r. Departament Geodezji UM w B. wprowadził zmianę w operacie ewidencji gruntów i budynków Miasta B. z użytku gruntowego "Bp" na użytek rolny "RIVa". Ustalając stan faktyczny sprawy organy podatkowe, z uwagi na zasadę praworządności (art. 120 o.p.), dokonując wymiaru podatku nie mogły więc przyjąć danych odmiennych, niż wykazane w ewidencji. Brak jest w szczególności podstaw do tego, aby rozstrzygnięcie w sprawie opodatkowania gruntów sklasyfikowanych w ewidencji, jako "Bp" oprzeć na przesłance sposobu wykorzystania gruntu, czy – jak chce tego Skarżąca – założeniu, że organ dokonał błędnie wpisu do ewidencji lub złożonej przez nią informacji. W konsekwencji organy prawidłowo opodatkowały tak sklasyfikowane grunty w sposób przewidziany w regulacjach odnoszących się do podatku od nieruchomości. Podkreślić należy, że bez znaczenia dla prawidłowości opodatkowania pozostaje to, w jaki sposób i czy zgodnie z prawem nastąpiła zmiana klasyfikacji tego gruntu, który wcześniej tj. do końca marca 2003 r. były klasyfikowany jako użytki rolne. Organ podatkowy dokonujący wymiaru podatków nie jest uprawniony do badania prawidłowości przeprowadzonej procedury zmian ewidencji gruntów i budynków, jest natomiast związany treścią ewidencji. Nie można zatem organom skutecznie czynić zarzutu, że dokonały wymiaru podatku na podstawie ewidencji gruntów, której zmiana nastąpiła w sposób sprzeczny z prawem. Należy podkreślić, że w kontekście przedstawionego stanowiska bez znaczenia dla sposobu opodatkowania gruntu w roku 2012 pozostaje dołączona do skargi decyzja Prezydenta Miasta B. z dnia [...] marca 2003 r. dotycząca podatku od nieruchomości, w której wskazano, ze grunt Skarżącej jest gruntem ornym. Z akt sprawy wynika, że w okresie od kwietnia 2003 r. do 31 sierpnia 2012 r., kiedy to wprowadzono zmianę danych ewidencji gruntów i budynków, grunt Skarżącej był klasyfikowany jako użytek "Bp" i jako taki winien podlegać opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Nawet ewentualne błędne wymierzanie przez organ za poprzednie lata podatku rolnego odnośnie tego gruntu, nie może uzasadniać takiego opodatkowania w roku 2012 r. W tej sytuacji organy prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego. Nie doszło przy tym do naruszenia art. 21 § 1 pkt 2 i § 5 o.p. Prawidłowo też przyjęto, że decyzja z [...] lipca 2012 r., którą zmieniono ewidencję gruntów przywracając nieruchomości Skarżącej klasyfikację "RIVa" nie wywołuje skutków ex tunc. Jej wykonanie było zaś możliwe z chwilą uzyskania waloru ostateczności ([...] sierpnia 2012 r.) i dopiero od tej chwili można było przyjąć, że nastąpiła zmiana ewidencji gruntów działki nr [...]. Zgodnie bowiem z treścią art. 6 ust. 4 u.p.o.l. obowiązek podatkowy wygasa z upływem miesiąca, w którym ustały okoliczności uzasadniające ten obowiązek. W tej sprawie okolicznością tą było uprawomocnienie się decyzji z [...] lipca 2012 r., co miało miejsce [...] sierpnia 2012 r., a zatem obowiązek podatkowy wygasł z ostatnim dniem sierpnia 2012 r. Zasadnie więc zobowiązanie podatkowe ustalono do tej daty. Sąd nie stwierdził też naruszenia przepisów postępowania. W tym zakresie nie mają co prawa zastosowania przywołane przez pełnomocnika w skardze przepisy k.p.a., jednak Sąd dokonał oceny zaskarżonej decyzji uwzględniając odpowiednie regulacje ustawy Ordynacja podatkowa. Ocena ta w pełni uzasadnia wniosek, że materiał dowodowy w sprawie został zgromadzony i rozpatrzony w sposób wyczerpujący. W szczególności w uzasadnieniu decyzji organy wyjaśniły Skarżącej, z jakich powodów jej odmienna argumentacja nie może zostać uwzględniona. Postępowanie podatkowe zostało także przeprowadzone w sposób budzący zaufanie do organów. Mając powyższe na uwadze Sąd, w oparciu o przepis art. 151 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.