I SA/Bk 406/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Józef Orzel (spr.), Sędziowie sędzia NSA Włodzimierz Witold Kędzierski, sędzia NSA Janusz Lewkowicz, Protokolant Beata Borkowska, po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi "K. P." Spółka z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] września 2004 r. Nr [...] w przedmiocie klasyfikacji taryfowej towaru oddala skargę Decyzją z dnia [...] lipca 2004 r. ([...]), Naczelnik Urzędu Celnego w S., powołując przepisy art. 207 Ordynacji podatkowej – ustawa z dnia 29.08.1997 r. (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), art. 26 ustawy z dnia 19.03.2004 r.- Przepisy wprowadzające ustawę Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 623), art. 13 § 1, § 4, § 5, art. 23 § 1, art. 65 § 4 pkt 2b, art. 83 § 1, § 3, art. 85 § 1, art. 229 § 1, art.230 § 1, art. 231 § 1 ust. 1, art. 262 ustawy z dnia 9.01.1997 r. – Kodeks celny (Dz. U. z 2001 r. Nr 75, poz. 802 ze zm.), § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17.12.2002 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (dz. U. Nr 226, poz. 1885 ze zm.), art. 13, art. 16 (1b) Protokołu Nr 4 Układu Europejskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Rzeczpospolitą Polską z jednej strony, a Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi z drugiej strony (Dz. U. z 1997 r. Nr 104, poz. 662 ze zm.) oraz art. 38 ustawy "... z dnia 11 marca 2004 r. ..." o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.), § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie wykazu towarów do celów poboru podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego w imporcie (Dz. U. Nr 241, poz. 2082 ze zm.), postanowił wszcząć z urzędu postępowanie wobec K. P. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. dotyczące zgłoszenia celnego towaru objętego procedurą dopuszczenia do obrotu według dokumentu SAD nr [...] z dnia 22.09.2003 r. uznając wyżej wskazane zgłoszenie celne w części dotyczącej klasyfikacji towarowej w poz. 2 dokumentu SAD za nieprawidłowe, utworzyć w poz. 2 w/w dokumentu SAD pozycję 7 w następujący sposób: • poz. 2 – klej do przemysłu drzewnego typu – Kestoflex N 500, • poz. 7 – klej do przemysłu drzewnego typu – "Klestokol" 880, "Klestokol" 460, "Klestokol" D400, "Klestokol"404, określić kwotę wynikającą z długu celnego oraz kwotę należnego podatku od towarów i usług, od towaru sprowadzonego z zagranicy i objętego procedurą dopuszczenia do obrotu w/g dokumentu SAD nr j.w. z dnia 22.09.2004 r. w sposób następujący: dokument SAD: - szczegóły dotyczące wartości (pole 12), - kraj pochodzenia (pole 16) F. - waluta i ogólna wartość faktury (pole 22) -26.120,91 EUR - kurs waluty (pole 23) - 4,4766 pozycja 2 - opakowania i opis towaru (pole 31) – Klej do przemysłu drzewnego na bazie tworzyw sztucznych typu: Kestoflex N 500 w ilości 20l, - kod towaru (pole 33) - 350691000 - wartość pozycji (pole 42) - 32,66 - wartość statystyczna (pole 46) - 146 - obliczenie opłat (pole 47): typ – 111 - podstawa opłaty - 146 - stawka - 0 - kwota - 0 typ – 813 - podstawa opodatkowania - 146 - stawka - 7 - kwota - 10,20 pozycja 7 - opakowania i opis towaru (pole 31) – Klej do przemysłu drzewnego na bazie tworzyw sztucznych typu: "Kestokol"330 w ilości – 66 op. po 15 kg + 3000 kg, "Kestokol" D 400 w ilości 231 op. po 15 kg + 1000 kg, "Kestokol" D 404 w ilości 33 op. po 15 kg + 8000 kg, "Kestokol" 880-30 op. po 15 kg, "Kestokol" 460 w ilości 33 op. po 15 kg, - kod towaru (pole 33) - 390512000 - wartość pozycji (pole 42) - 21 078,73 - wartość statystyczna (pole 46) - 94 361,00 - obliczenie opłat (pole 47): typ – 111 - podstawa opłaty - 94 361 - stawka - 0 - kwota - 0 typ – 813 - podstawa opodatkowania - 94 361 - stawka - 22 - kwota - 20 759,40 razem kwota podatku VAT – 20 769,60 zł Różnica pomiędzy kwotą podatku od towarów i usług określoną niniejszą decyzją (20. 769,60 zł), a pobraną kwotą podatku od towarów i usług (6 615,50 zł) i obliczoną na podstawie zgłoszenia celnego towaru objętego procedurą dopuszczenia do obrotu na podstawie dokumentu SAD nr [...] z dnia 22.09.2003 r., w poz. 2 stanowi kwota 14.154,10 zł. W uzasadnieniu decyzji podano, że w wyniku kontroli zgłoszenia celnego przeprowadzonej w trybie art. 83 Kodeksu celnego stwierdzono, że Strona w poz. 2 dokumentu SAD nieprawidłowo zataryfikowała kleje typu "Kestokol" 330, D 400, D 404, 880, 460 do kodu PCN 350691000 taryfy celnej. Przeprowadzone postępowanie wykazało, że zaistniały rozbieżności pomiędzy analizą uprzednio pobranych próbek sprowadzonego towaru, a danymi wynikającymi z przesłanych certyfikatów towaru. Oceniając wynikający z badań laboratoryjnych i pobranych próbek towaru, skład wyrobu podany w certyfikatach z dnia 4.03.2004 r. oraz wyjaśnieniach importera z dnia 31.03.2004 r. przyjęto skład chemiczny klejów typu – kestokol: 880, 460, 330, D 400, D 404. Importer powyższe kleje zataryfikował do kodu PCN 3506 9L000 obejmującego w Taryfie celnej "środki klejące na bazie polimerów objętych pozycjami od 3901 do 3913 lub na bazie kauczuku". Podano, że zgodnie z wyjaśnieniami do Taryfy celnej stanowiącymi załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24.08.1999 r. (Dz. U. Nr 74, poz. 830) pozycja 3506 obejmuje: A) Produkty odpowiednie do stosowania jako kleje lub spoiwa, nie przekraczające masy 1 kg, B) Kleje gotowe i inne gotowe spoiwa, nie objęte inną, właściwszą pozycją Nomenklatury np: • Kleje glutenowe(kleje wiedeńskie), wytwarzane zazwyczaj z glutenu rozpuszczalnego dzięki częściowej fermentacji. Kleje te mają postać płatków lub proszków o barwie zmieniającej się od żółtawej do brązowej. • Kleje i inne spoiwa otrzymywane przez obróbkę chemiczną naturalnych żywic. • Spoiwa na bazie krzemianów itp. • Preparaty specjalnie opracowane do ich stosowania w charakterze spoiw, składające się z polimerów lub ich mieszanin objętych pozycjami 3901 do 3913, które poza dozwolonymi dodatkami produktów objętych działem 39 (wypełniaczy, plastyfikatorów, rozpuszczalników, barwników itp.) zawierają inne dodane substancje nie objęte tym działem (np. woski). • Spoiwa złożone z mieszaniny kauczuku, rozpuszczalników organicznych, wypełniaczy, środków wulkanizacyjnych i żywic. Zgodnie z powyższym, kleje składające się z polimerów lub ich mieszanin objętych pozycjami 3901 do 3913, klasyfikuje się do pozycji 3506 pod warunkiem, że poza dozwolonymi dodatkami produktów objętych działem 39 (wypełniaczy, plastyfikatorów, rozpuszczalników, barwników itp.) zawierają inne dodane substancje nie objęte działem 39 (np. woski). Kleje "Kestokol" 330, D400, D404, 330, 880, 460 jak wynika to z dokumentów, certyfikatów składu oraz pisma Laboratorium Celnego w B. z dnia 29.04.2004 r. to kleje na bazie polimerów (PVAC polioctanu winylu) zawierające wypełniacze, plastyfikatory, rozpuszczalniki i ewentualnie pigmenty, których obecność w produkcie nie wyklucza ich klasyfikacji do działu 39 Taryfy celnej. Skład powyższych klei wyklucza zatem klasyfikację do pozycji 3506, bowiem nie zawierają one w sobie substancji, które pozwalają na taryfikację do deklarowanego kodu przez eksportera. Ponadto brzmienie pozycji 3506 "Kleje gotowe i pozostałe gotowe środki klejące, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone; produkty odpowiednie do stosowania jako kleje lub środki klejące..." obliguje do podporządkowania towaru do innych pozycji Taryfy celnej stosownie do ich treści i uwag (reguła 1). Preparaty używane jako kleje lub lepiszcza mogą być także klasyfikowane w pozycjach Taryfy celnej od 3901 do 3914, które odnoszą się do tworzyw sztucznych i wyrobów z nich, występujących w formach podstawowych. Uwaga 6 do Działu 39 Taryfy celnej stwierdza, że w pozycji 3901 do 3914, wyrażenie "formy podstawowe" odnosi się do następujących form: a) cieczy i past łącznie z ośrodkiem dyspersyjnym (emulsje i suspensje) oraz roztworów; b) bloków o nieregularnych kształtach, bryłek, proszków (włącznie z tłoczywami), granulek, płatków i podobnych form masowych. Natomiast komentarz do Taryfy celnej zawiera definicję szczegółową "form podstawowych" podaną w uwadze ogólnej do Działu 39 Taryfy celnej, odnoszącą się do cieczy i past, gdzie stwierdza się, że ciecze i pasty mogą występować także jako bazy lakierów i farb oraz jako kleje, środki zagęszczające, flokulanty itp. W treści Uwag ogólnych do Działu 39 "Tworzywa sztuczne i wyroby z nich" zawartych w w/w wyjaśnieniach jest zapis, który wyłącza niektóre kleje i lepiszcza z pozycji 3901 do 3914; są to preparaty specjalnie przygotowane do stosowania jako lepiszcza, składające się z polimerów lub ich mieszanin, objęte pozycjami 3901 do 3913, które oprócz dopuszczalnych dla niniejszego działu dodatków do tych wyrobów (wypełniaczy, plastyfikatorów, rozpuszczalników, pigmentów itp.), zawierają inne substancje nie objęte niniejszym działem (np. woski) oraz wyroby objęte poz. 3901 do 3913, przygotowane do sprzedaży detalicznej jako kleje lub lepiszcza, a nie przekraczające masy netto 1 kg (pozycja 3506). Zebrany materiał w zakresie ustalenia składu chemicznego wskazuje, że kleje typu "Kestokol" 880 i "Kestokol" 460 w swoim składzie zawierają polioctan winylu – jest to polimer z działu 39 taryfy celnej, wodę – rozpuszczalnik, octan dwuglikolu butylu – rozpuszczalnik organiczny, węglan wapnia - wypełniacz. Natomiast kleje typu "Kestokol" 330 i Kestokol D 400 i D 404 oprócz polimeru polioctanu winylu zawierają polimer – polialkohol winylowy. Z dokumentów przedłożonych przez importera określających skład chemiczny towaru wynika, że zaimportowane kleje wyprodukowane zostały z polimerów i ich mieszanin, objętych pozycjami 3901 do 3913 taryfy celnej, które zwierają ponadto wypełniacze i rozpuszczalniki. W skład tych produktów nie wchodzą związki, substancje, które nie są objęte działem 39. Azotan glinu (utwardzacz), który to został wymieniony w certyfikatach wśród składników kleju w chwili dokonania zgłoszenia celnego nie wchodzi w ich skład. Jak to sama Strona wyjaśniła w piśmie z dnia 31.03.2004 r. kleje typu "Kestokol" 330 i Kestokol D 400 i D 404 w dniu odprawy celnej nie zawierały azotanu glinu. Jest on importowany oddzielnie w małych butelkach, który również jest sprzedawany oddzielnie, bowiem wcześniejsze ich wymieszanie spowodować by mogło starzenie kleju. Utwardzacz ten jest dodawany w dniu, gdy klej jest używany. Jak wynika z dokumentów załączonych do zgłoszenia celnego, utwardzacz Kestokol został zgłoszony w poz. 1 dokumentu SAD w ilości 1008 opakowań. Z atestów higienicznych wyrobu również wynika, że klej Kestokol D 400 i typu D 404 powinien być stosowany wraz z utwardzaczem. Powyższe potwierdziła analiza z badań próbki kleju typu Kestokol D 400, w wyniku których ustalono, że próbka jest wodną dyspersją kopolimeru octanu winylu z etylenem, który winien być taryfikowany do działu 39 taryfy celnej. W celu taryfikacji do pozycji 3506 Taryfy celnej powinien być połączony wraz z utwardzaczem. Mając powyższe na uwadze i uwzględniając skład sprowadzonych klei stwierdzono, iż spełniają one wymogi działu 39 Taryfy celnej, gdyż są to kleje składające się z polimerów (polioctanu winylu, polialkohol winylowy) z poz. 3905 Taryfy celnej obejmującej "Polimery octanu winylu lub innych estrów winylowych, w formach podstawowych; inne polimery winylowe w formach podstawowych" oraz zawierają w swoim składzie wypełniacze (węglan wapnia), rozpuszczalniki (woda, octan dwuglikolu butylu), których to obecność nie wyklucza z powyższego działu. W związku z powyższym stwierdzono, że zaimportowane kleje typu: "Kestokol" D 404, "Kestokol" D 400, "Kestokol" 330, "Kestokol"880, "Kestokol" 460 winny być klasyfikowane do pozycji 3905 obejmującej "Polimery octanu winylu lub innych estrów winylowych, w formach podstawowych; inne polimery winylowe w formach podstawowych" i zgodnie z kodem PCN 390512000 obejmującym w taryfie celnej "polioctan winylu w dyspersji wodnej". Powyższa taryfikacja jest zgodna ze stanem faktycznym wyrobów w dacie wykonania odprawy celnej oraz z zasadami klasyfikacji taryfowej (reguła 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej). Na podstawie art. 85 § 1 Kodeksu celnego należności celne przywozowe są wymagalne wg stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i wg stawek w tym dniu obowiązujących. Do wyliczenia kwoty wynikającej z długu celnego zastosowano stawkę celną obniżoną w wysokości 0% przewidzianą w Taryfie celnej będącej załącznikiem do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2002 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. Nr 226, poz. 1885 z 2002 r. z późn. zm.) na podstawie deklaracji upoważnionego eksportera na fakturze. Zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11 poz. 50 z późn. zm.) import towarów podlega opodatkowaniu. Natomiast obowiązek podatkowy w imporcie powstaje z chwilą powstania długu celnego (art. 6 ust. 7 w/w ustawy VAT). Natomiast odpowiednio do treści art. 15 ust. 4 w/w ustawy VAT podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. Zgodnie z art. 85 § 1 Kodeksu celnego należności celne przywozowe są wymagalne wg stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i wg stawek celnych w tym dniu obowiązujących. Kwota należności celnych przywozowych jest obliczana na podstawie elementów kalkulacyjnych właściwych dla towarów w chwili powstania długu celnego (art. 222 § 1). W dniu dokonania zgłoszenia celnego dla klei klasyfikowanych zgodnie z kodem PCN 390512000 Taryfy celnej ustanowiona była stawka podatku VAT w wysokości 22 % co wynika z art. 18 ust. 1 w/w ustawy VAT. Natomiast dla kodu PCN 350691000 obowiązywała stawka podatku VAT w wysokości 7 % na podstawie załącznika nr 3 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie wykazu towarów do celów poboru podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego w imporcie (Dz. U. Nr 241, poz. 2082 z późn. zm.) wydanego w wykonaniu dyspozycji art. 54 ust. 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Zatem kwotę należnego podatku od towarów i usług od zaimportowanego towaru objętego procedurą dopuszczenia do obrotu wg dok. SAD [...] z dnia 22.09.2003 r. w poz. 7 odliczono od podstawy opodatkowania ustalonej zgodnie z art. 15 ust. 4 wyżej wymienionej ustawy. Odwołując się od powyższej decyzji Spółka nie godząc się z rozstrzygnięciem wyjaśniała, że producentem kleju jest K. w F., który poprzez udostępnienie technologii klejów stosowaną w swoich laboratoriach F. Urzędowi Celnemu otrzymał Wiążącą Informację Taryfową na stosowanie kodu 35069100 dla kleju o najprostszej strukturze tj. Kestokol 460 wg towarowej Nomenklatury Scalonej ujętej w Taryfie celnej (WE). Podnosiła, że jeżeli stosowana przed 01.05.2004 r. w Polsce Taryfa celna przyjęła nazewnictwo i pełne zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury Określania i Kodowania Towarów wprowadzonej w życie Międzynarodową Konwencją w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, sporządzoną w Brukseli dnia 14.06.1983 r. stanowiącą załącznik do Dz. U. z 1997 r. Nr 11, poz. 62 i zgodnie z postanowieniem art. 13 ust. 2 weszła ona w życie w stosunku do Polski dnia 01.01.1997 r. na podstawie Oświadczenia rządowego z dnia 30.12.1996 r. w sprawie przystąpienia przez Rzeczpospolitą Polską do Międzynarodowej Konwencji w Sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (Dz. U. z 1997 r. Nr 11, poz. 63), to w celu dokonania prawidłowej klasyfikacji taryfowej towarów należy kierować się brzmieniem wyżej powołanych aktów normatywnych. Decyzją z dnia [...] września 2004 r. Dyrektor Izby Celnej w B. orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji organu celnego pierwszej instancji. Odnosząc się do zarzutów odwołania, organ wyjaśnił, że w dacie przyjęcia zgłoszenia celnego importer nie przedstawił kopii Wiążących Informacji Taryfowych z dnia 01.06.2004 r., 11.08.2004 r. i 27.08.2004 r., czyli w dacie 22.09.2003 roku wiążące informacje nie istniały i nie mogły stanowić podstawy do ustalenia klasyfikacji towarowej w sprawie. Ponadto adresatem decyzji nie jest strona niniejszego postępowania. Ponadto stwierdzono, że brak jest w nich interpretacji na temat składu towarów oraz w jakim stanie zostały one przedstawione f. władzom celnym, a także jakie przedłożono dokumenty. Skarżąc powyższą decyzję Spółka zarzucała, że wydana ona została z obrazą art. 2, art. 87 i art. 91 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, Międzynarodowej Konwencji w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów (Dz. U. z 1997 r. Nr 11, poz. 62) oraz art. 68 i 69 Układu Europejskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Rzeczpospolitą Polską z jednej strony, a Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z drugiej strony (Dz. U. z 1994 r. Nr 11, poz. 38 ze zm.), art. 5, art. 13 ustawy z dnia 9.01.1997 r. Kodeks celny (tj. Dz. U. z 2001 r., Nr 75, poz. 802 ze zm.) oraz rozporządzenia ustanawiającego Taryfę celną, rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie Wyjaśnień do Taryfy celnej z dnia 24.08.1999 r. (Dz. U. Nr 74, poz. 830) i art. 11 c ust. 1 oraz ust. 4 ustawy z dnia 8.01.1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.), a także art. 120, 121, 122, 180, 187, 191 i 210 § 4 Ordynacji podatkowej – ustawa z dnia 29.08.1997 r. (Dz. U. Nr 137 poz. 926 ze zm.). Wnosiła o uchylenie decyzji organów obu instancji oraz o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów sądowych. Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wnosił o jej oddalenie nie podzielając zarzutów obrazy przepisów prawa materialnego i naruszenia norm prawa procesowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarżąca Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością "K. P." sprowadzone z F. kleje do przemysłu drzewnego na bazie tworzyw sztucznych: Kestokol 330, D400, D404, 330, 880, 460 i Kestoflex N 500 zaklasyfikowała do kodu towaru: 350691000. Kleje te objęte zostały procedurą dopuszczenia do obrotu wg dokumentu E 13/060600/00/006796 z dnia 22 września 2003 r. W wyniku kontroli zgłoszenia celnego oraz dołączonych do niego dokumentów organ stwierdził nieprawidłowości w taryfikacji towaru zgłoszonego do procedury dopuszczenia do obrotu w poz. 2 dokumentu SAD, co spowodowało wydanie postanowienia z dnia 30.01.2004 r. o wszczęciu postępowania w sprawie. W wyniku rewizji celnej towaru w dniu 22.09.2003 r. w obecności zgłaszającego do odprawy celnej towaru, pobrana została próbka towaru: ciecz "Kestokol D 400" (k. 15 akt administracyjnych). Przeprowadzona analiza laboratoryjna pobranej próbki towaru, dokonana przez Laboratorium Celne Izby Celnej w B. wykazała, że badana próbka jest wodną depresją kopolimeru octanu winylu. Laboratorium opracowało opinię klasyfikacyjną, z której wynikało, że przedmiotowa próbka jest wodną depresją kopolimeru winylu z etylenem, który powinien być klasyfikowany do pozycji 3905. Klej Kestokol D400 winien być stosowany razem z utwardzaczem Kovete F zawierającym azotan glinu, tak wynikało z dostarczonego atestu higienicznego. Zdaniem laboratorium, aby klej mógł być klasyfikowany do kodu PCN 350691000, tak jak uczynił to importer, to powinien być przedstawiony wraz z utwardzaczem w odpowiednich proporcjach (k. 23 akt administracyjnych). W piśmie uzupełniającym z dnia 29.04.2004 r. Laboratorium stwierdziło, że kleje: Kestokol D 404, 880, 460, K 33 to kleje na bazie polimerów (PVAC Polioctan winylu) zawierające wypełniacze, plastyfikatory, rozpuszczalniki i ewentualnie pigmenty, których to obecność w produkcie nie wyklucza ich klasyfikacji do działu 39 taryfy celnej (k. 61 akt administracyjnych). W oparciu o powyższe ustalenia nie można czynić zarzutu organom celnym, że naruszyły przepisy dotyczące klasyfikacji sprowadzonego towaru. Towar został sprowadzony do Polski w dacie 22 września 2003 r. Zgodnie z art. 13 § 1-2 Kodeksu celnego – ustawa z dnia 9 stycznia 1997 r. (Dz. U. z 2001 r. nr 75, poz. 802 ze zm.) cła, inne środki taryfowe, środki polityki handlowej, stosuje się zgodnie z klasyfikacją nomenklatury towarowej taryfy celnej. Taryfa celna obejmuje, m.in. Polską Scaloną Nomenklaturę Towarową Handlu Zagranicznego PCN (nomenklatura towarowa) – art. 13 § 3 Kodeksu celnego. Klasyfikację towarów w taryfie celnej określa kod taryfy celnej (art. 13 § 5 Kodeksu celnego). Minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłasza w drodze rozporządzenia, wyjaśnienia do taryfy celnej zapewniające jednolitą i właściwą interpretację Zharmonizowanego Systemu Oznaczenia i Kodowania Towarów, Scalonej Nomenklatury oraz Polskiej Scalonej Nomenklatury Towarowej Handlu Zagranicznego (art. 13 § 7 Kodeksu celnego). Organy celne, w rozpoznawanej sprawie, sprowadzony towar: Kestokol 330, D 400, D 404, 330, 380 i 460 zaklasyfikowały do kodu 390512000. W taryfie celnej do kodu tego przyporządkowano: polimery octanu winylu lub innych estrów winylowych, w formach podstawowych; inne polimery winylowe w formach podstawowych; Polioctan winylu (3905); w dyspersji wodnej (390512000). W uzasadnieniu decyzji organ celny I instancji bardzo obszernie omówił zasady, którymi kierował się przy klasyfikowaniu importowanego towaru. Organ odwoławczy stanowisko to podzielił. Sąd nie stwierdził aby orzekające organy administracyjne naruszyły przepisy Kodeksu celnego – ustawa z dnia 09.01.1997 r. – t. j.: Dz. U. z 2001 r. nr 75, poz. 802 ze zm.); Taryfy celnej – załącznik nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2002 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. nr 226, poz. 1885 ze zm.) opartej o nazewnictwo i zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury Określenia i Kodowania Towarów, wprowadzonej w życie Międzynarodową Konwencją w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, sporządzoną w Brukseli 14 czerwca 1983 r. (załącznik do Dz. U. nr 11, poz. 62 z 1997 r.). Sąd nie podziela zarzutu strony skarżącej o naruszeniu przez orzekające organy celne art. 2, art. 87 i art. 91 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, jak też obrazy przepisów prawa międzynarodowego tj. Międzynarodowej Konwencji w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów oraz art. 68 i 69 Układu Europejskiego ustanawiającego Stowarzyszenie między Rzeczpospolitą Polską, z jednej strony, a Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami członkowskim, z drugiej strony. Przepisy art. 5 § 1 Kodeksu celnego – ustawa z dnia 9 stycznia 1997 r., w brzmieniu obowiązującym w dacie zgłoszenia celnego, przewidywały, że minister właściwy do spraw finansów publicznych wydawał w formie decyzji, na pisemny wniosek osoby, wiążącą informację taryfową dotyczącą klasyfikacji towaru według kodu taryfy celnej. W rozpoznawanej sprawie nie była wydana decyzja zawierająca wiążącą informację taryfową. Przedstawione przez importera w dniu 06.09.2004 r. wiążące informacje taryfowe wydane przez fińskie organy celne nie mogły wiązać polskich organów celnych gdyż w dacie dokonania zgłoszenia celnego (22.09.2003 r.) jeszcze nie istniały. Sąd podziela stanowisko organu celnego odwoławczego, prezentowane w odpowiedzi na skargę, że do dnia 1 maja 2004 r. Rzeczpospolita Polska zobowiązana była dostosowywać prawodawstwo krajowe do prawa unijnego, co nie oznaczało obowiązku bezpośredniego stosowania prawa unijnego. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał skargę za nieuzasadnioną i stosując przepisy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) orzekły o jej oddaleniu.