I SA/Bk 590/14
WyrokWSA w Białymstoku2015-03-18
Skład orzekający: Andrzej Melezini, Paweł Janusz Lewkowicz, Urszula Barbara Rymarska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy posiadacz oleju napędowego, który nie spełnia norm jakościowych i od którego nie zapłacono podatku akcyzowego, jest podatnikiem tego podatku, nawet jeśli nabył go w dobrej wierze, zakładając, że podatek został zapłacony?Ratio decidendi
Posiadacz oleju napędowego, który nie spełnia norm jakościowych i od którego nie zapłacono podatku akcyzowego, staje się podatnikiem tego podatku z mocy prawa, niezależnie od dobrej wiary czy przekonania o zapłaceniu akcyzy. Obowiązek podatkowy powstaje w momencie stwierdzenia posiadania takiego wyrobu poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeśli nie ustalono, że podatek został zapłacony.Stan faktyczny
W sprawie kontroli paliwa w pojeździe skarżącego stwierdzono, że olej napędowy nie spełnia norm jakościowych (zawartość siarki 38,5 mg/kg, obecność barwników). Organ celny określił skarżącemu wysokość zobowiązania w podatku akcyzowym i opłaty paliwowej, uznając go za podatnika z mocy prawa z uwagi na posiadanie wyrobu akcyzowego poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, od którego nie zapłacono należnego podatku. Skarżący kwestionował swoją odpowiedzialność, powołując się na dobrą wiarę i wskazanie źródła pochodzenia paliwa.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Melezini, Sędziowie sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz (spr.), sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska, Protokolant st. sekretarz sądowy Beata Świętochowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 18 marca 2015 r. sprawy ze skargi L. S. [...] w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] września 2014 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego i opłaty paliwowej za miesiąc wrzesień 2013 roku oddala skargę.
Naczelnik Urzędu Celnego w B. decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. określił L. S. prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą P. w B. (dalej powoływany także jako "Skarżący") wysokość zobowiązania w podatku akcyzowym za miesiąc wrzesień 2013 r. w wysokości [...] zł oraz wysokość opłaty paliwowej za miesiąc wrzesień 2013 r. w wysokości [...] zł., z terminem płatności na dzień 25.10.2013 r.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że w dniu [...] września 2013 r. funkcjonariusze Referatu Dozoru I Urzędu Celnego w B. przeprowadzili
na trasie B. – B. kontrolę rodzaju paliwa znajdującego się w zbiorniku pojazdu marki M., nr rej. [...], należącego do Skarżącego. Sporządzone przez Wydział Laboratorium Celne Izby Celnej w B. P., Terminal Samochodowy w K. sprawozdanie z badań nr [...] z dnia [...] listopada 2013r., pobranej w trakcie ww. kontroli próby paliwa (olej napędowy) wykazało, że próbka w zakresie zawartości siarki nie spełnia wymagań jakościowych dla oleju napędowego (zawartość siarki 38,5 mg/kg).
W badanej próbie stwierdzono ponadto obecność barwnika Solvent Red 19 (0,2 mg/l ) i znacznika Solvent Yellow 124 (< 0,4 mg/l). Badanie pobranej próby wykazało,
że przedmiotowy produkt można klasyfikować do grupy olejów napędowych, natomiast z uwagi na zawartość siarki należy rozpatrzyć klasyfikację do kodu
CN 2710 19 47 (olej napędowy przeznaczony do celów opałowych). Próbka
w zakresie zawartości siarki nie spełniała wymagań jakościowych dla oleju napędowego, zawartych w rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 9 grudnia 2008 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw ciekłych (Dz. U. Nr 221,
poz. 1441 ze zm.), z którego wynika, że maksymalna dopuszczalna zawartość siarki w oleju napędowym, stosowanym w pojazdach, ciągnikach rolniczych, a także maszynach nieporuszających się po drogach wynosi 10 mg na kilogram oleju.
Wskazując na obowiązujące przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r.
o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2014 r. poz. 752 ze zm., dalej powoływana
jako u.p.a.), w szczególności art. 2 ust. 1 pkt 1, art. 8 ust. 2 pkt 4, art. 13 ust. 1 pkt 1, art. 86 ust. 2, art. 89 ust. 1 pkt 6, organ wskazał, że względem Skarżącego w dniu
[...] września 2013 r. z mocy prawa powstał obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym z tytułu posiadania poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy wyrobu akcyzowego – 260 litrów oleju napędowego przeznaczonego do celów opałowych
o kodzie CN2710 19 47, od którego nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości.
W odwołaniu od powyższej decyzji, Skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania pierwszej instancji, ewentualnie
o uchylenie decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Zaskarżonej decyzji strona zarzuciła:
- naruszenie przepisów proceduralnych polegające na dowolnej ocenie zebranego materiału dowodowego oraz braku ustaleń zmierzających do dokładnego wyjaśnienia sprawy, w sposób wskazany w uzasadnieniu odwołania,
- niewłaściwe zastosowanie przepisów art. 8, 10 i 13 u.p.a. poprzez przyjęcie, że Skarżący jest podatnikiem podatku akcyzowego zobowiązanym do zapłaty tego podatku w sytuacji, gdy wskazał on źródło pochodzenia wyrobu akcyzowego
oraz gdy nabywając go działał z zachowaniem należytej staranności i w dobrej wierze, że podatek akcyzowy został zapłacony we właściwej wysokości.
Decyzją z dnia [...] września 2014 r. Nr [...] Dyrektor Izby Celnej w B. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że organ I instancji prawidłowo określił Skarżącemu wysokość zobowiązania w podatku akcyzowym. Zgodnie
z art. 89 ust. 1 pkt 14 u.p.a. stawka akcyzy na wyroby energetyczne wynosi
dla pozostałych paliw silnikowych 1822,00 złotych/1000 litrów. W toku postępowania podatkowego bezspornie ustalono, iż badany olej napędowy nie spełnia wymagań jakościowych określonych w cytowanym rozporządzeniu Ministra Gospodarki
z dnia 9 grudnia 2008 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw ciekłych
(Dz.U. Nr 221, poz. 1441 ze zm.).
W ocenie organu odwoławczego, w sprawie nie zostały naruszone przepisy postępowania wskazane w odwołaniu. Organ I instancji podjął wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, zebrał i w sposób wyczerpujący rozpatrzył cały materiał dowodowy i ocenił ten materiał zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów. Analiza materiału dowodowego w tym przedłożone przez firmę P. Sp.j., świadectwa jakości paliwa (olej napędowy) potwierdzają, że sprzedany w dniu [...] września
2013 r. na podstawie faktury VAT nr [...] przez tą firmę olej napędowy firmie Skarżącego spełniał wymogi jakościowe określone w załączniku nr 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 09.12.2008 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw ciekłych (Dz. U. Nr 221, poz. 1441 ze zm.). Jednakże Skarżący nie wyjaśnił z jakiego źródła pochodził znajdujący się w zbiorniku pojazdu M. nr rej. [...] olej napędowy o zawartości siarki 38,5 mg/kg oraz obecność dwóch barwników.
W ocenie Dyrektora Izby Celnej w B. wynikający z art. 122 i art. 187 § 1 o.p. obowiązek organów podatkowych co do gromadzenia materiału dowodowego nie jest nieograniczony i bezwzględny. Obciąża on organy podatkowe tylko do chwili uzyskania pewności, co do zakresu stanu faktycznego sprawy (wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. akt II FSK 886/10, I FSK 1255/10,
I GSK 421/10). Zgromadzony w trakcie przeprowadzonego postępowania kontrolnego i podatkowego przez organy podatkowe materiał dowodowy świadczy, że strona weszła w posiadanie oleju napędowego (260 litrów, które to paliwo zawierało po przeprowadzonym badaniu przez akredytowane laboratorium - Wydział Laboratorium Izby Celnej w B. P. w swym składzie siarkę w ilości
38,5 mg/kg., a więc znacznie powyżej normy określonej w załączniku nr 2 w/w rozporządzenia Ministra Gospodarki) znajdującego się poza procedura zawieszenia poboru akcyzy od którego nie ustalono, że podatek akcyzowy został zapłacony. Strona nie przedłożyła, dowodów wskazujących, iż od oleju napędowego w ilości
260 I, w którego weszła w posiadanie a znajdującego się w kontrolowanym pojeździe marki M. , nr rej [...] podatek akcyzowy został zapłacony.
Na powyższą decyzję Skarżący wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, wnosząc o jej uchylenie oraz poprzedzającej ją wydanie decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzucił:
- naruszenie przepisów proceduralnych polegające na dowolnej ocenie zebranego materiału dowodowego oraz braku ustaleń zmierzających do dokładnego wyjaśnienia sprawy, w sposób wskazany w uzasadnieniu skargi,
- niewłaściwe zastosowanie przepisów art. 8, 10 i 13 u.p.a. poprzez przyjęcie, że Skarżący jest podatnikiem podatku akcyzowego zobowiązanym do zapłaty tego podatku w sytuacji, gdy wskazał on źródło pochodzenia wyrobu akcyzowego
oraz gdy nabywając go działał z zachowaniem należytej staranności i w dobrej wierze, że podatek akcyzowy został zapłacony we właściwej wysokości.
W uzasadnieniu skargi Skarżący wskazał między innymi, że:
- organ nie wyjaśnił dokładnie stanu faktycznego, niewłaściwie ocenił zgromadzone dowody i błędnie zastosował przepisy ustawy o podatku akcyzowym. Zdaniem Skarżącego w sprawie nie ziściły się przesłanki pozwalające na uznanie, że Skarżący stał się podatnikiem w podatku akcyzowym oraz podmiotem zobowiązanym do zapłaty opłaty paliwowej,
- art. 8 ust. 2 pkt 4 u.p.a. powinien być stosowany w sytuacjach wyjątkowych, w których postępowanie podatkowe lub kontrolne nie pozwoliło na ustalenie, na kim pierwotnie ciążył obowiązek podatkowy (tak np. J. Matarewicz [w:] Ustawa o podatku akcyzowym. Komentarz, wydawnictwo LexisNexis, 2014 r., s. 106). Nadto,
na podstawie tego przepisu nie mogą być zobowiązani do zapłaty akcyzy posiadacze wyrobów akcyzowych, którzy nabywając te wyroby działali w dobrej wierze,
że od nabytych wyrobów, uiszczono akcyzę (S. Parulski, Komentarz do art. 8 ustawy o podatku akcyzowym, LEX2010),
- organ nieprawidłowo uznał za bezzasadne wnioski dowodowe Skarżącego zawarte w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji i pominął okoliczności związane z zakupem i posiadaniem spornego paliwa wskazywane
przez Skarżącego,
- organ, nie odnosząc się ani do dowodu z protokołu kontroli, w którym zawarte są wyjaśnienia kierującego pojazdem M. , nr rej. [...], ani wyjaśnień strony, ani do powyższych okoliczności jednym zdaniem uznał, że Skarżący nie wyjaśnił, z jakiego źródła pochodziło skontrolowane paliwo w ilości 260 litrów. Przyjęcie takiego ustalenia nie zostało uzasadnione. Jest ono przy tym w okolicznościach sprawy sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego, na co dobitnie wskazuje fakt, że tylko w jednym kontrolowanym pojeździe natrafiono na paliwo nie spełniające norm,
- organ uznał za bezzasadny wniosek dowodowy Skarżącego zawarty
w odwołaniu, a dotyczący właśnie wykazania, że kontrolowane paliwo pochodzi
z dostawy w dniu [...] września 2013 r. od P. sp. j.,
- pisemne wyjaśnienia P. sp. j. wskazują, że do sprzedaży oleju opałowego są używane pojazdy inne, niż do sprzedaży oleju napędowego. Rozbieżność z zeznaniami świadka K. jest oczywista i nie została wyjaśniona. Organ nie ustosunkował się także do możliwości zmieszania obu rodzajów paliwa w cysternie i nie czynił żadnych ustaleń w tym kierunku. Nie zostali przesłuchani świadkowie - kierowcy, nie zbadano też, czy przedmiotową cysterną przewożono olej opałowy w dniu [...] lub [...] września 2013 r.,
- Skarżący dołożył należytej staranności w czynnościach związanych
z nabywaniem i dokumentowaniem nabycia oleju napędowego, wobec czego
nie może ponosić negatywnych konsekwencji w zakresie opodatkowania podatkiem akcyzowym.
W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Celnej w B., podtrzymując stanowisko w sprawie, wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:
Skarga jako nieuzasadniona podlega oddaleniu.
Sąd administracyjny został wyposażony w funkcje kontrolne działalności administracji publicznej, co oznacza, że w przypadku zaskarżenia decyzji, Sąd bada jej zgodność z przepisami prawa (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo
o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm. oraz art. 3
i art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Podstawowym celem
i efektem kontroli sądowej jest więc eliminowanie z obrotu aktów i czynności organów administracji publicznych niezgodnych z prawem i przywrócenie stanu zgodnego
z prawem poprzez wydanie orzeczenia odpowiedniej treści. Dokonując kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, sąd rozpoznając sprawę bada, czy organy do ustalonego stanu faktycznego zastosowały właściwą normę prawa materialnego oraz czy nie uchybiły przepisom prawa regulującym zasady postępowania, a jeśli dopuściły się takich uchybień, to czy te uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Uchylenie zaskarżonej decyzji następuje bowiem – m.in. wówczas, gdy sąd stwierdzi, że w sprawie doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
bądź gdy dopuszczono się naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W sprawie będącej przedmiotem niniejszego postępowania sytuacja taka niewątpliwie nie zachodzi.
Przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym
(t.j. Dz. U. z 2014r., poz. 752 ze zm.) stanowią, iż przedmiotem opodatkowania akcyzą jest również nabycie lub posiadanie wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli od tych wyrobów nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości, a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony - art. 8 ust. 2 pkt 4 ustawy. Wyroby akcyzowe, zgodnie z definicją zawartą w ustawie (art. 2 ust.1 pkt 1) to - wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy, określone w załączniku
nr 1 do ustawy. Olej napędowy został wymieniony w poz. 27 załącznika pod kodem CN 2710 w którym wymieniono oleje ropy naftowej i oleje otrzymywane z minerałów bitumicznych, inne niż surowe; preparaty gdzie indziej niewymienione
ani niewłączone, zawierające 70 % masy lub więcej olejów ropy naftowej lub olejów otrzymywanych z minerałów bitumicznych, których te oleje stanowią składniki zasadnicze preparatów; oleje odpadowe.
W myśl art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia o podatku akcyzowym, obowiązek podatkowy powstaje z dniem wykonania czynności lub zaistnienia stanu faktycznego podlegającego opodatkowaniu akcyzą., chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.
Zgodnie z art. 12 ustawy o podatku akcyzowym, jeżeli nie można określić dnia, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu czynności lub stanu faktycznego podlegających opodatkowaniu akcyzą, za datę jego powstania uznaje się dzień, w którym uprawniony organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej stwierdził dokonanie danej czynności lub istnienie danego stanu faktycznego.
W przedmiotowej sprawie, fakt posiadania przez Skarżącego oleju napędowego poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, od którego nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości stwierdzony został przez Naczelnika Urzędu Celnego
w B. podczas czynności kontrolnych w dniu [...] września 2013 r.
Zgodnie z art. 13 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym, podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą, w tym podmiot nabywający lub posiadający wyroby akcyzowe znajdujące się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy,
jeżeli od wyrobów tych nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości
a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony. W celu stwierdzenia,
iż w podatku akcyzowym zaistniał obowiązek podatkowy, niezbędne jest dokonanie przez osobę posiadającą status podatnika w rozumieniu art. 13 ust. 1 pkt 1 ustawy
o podatku akcyzowym, czynności określonych w art. 8 ust. 2 pkt 4 cytowanej ustawy. Stosownie do tych przepisów akcyzie podlegają wyroby akcyzowe (olej napędowy - poz. 27 załącznika nr 1 do ustawy ) wymienione w załączniku nr 1 do ustawy. Zatem nabycie lub posiadanie przez osobę oleju napędowego znajdującego się
poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli od tych wyrobów nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości, a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony rodzi wobec niej obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym. Obowiązek podatkowy w akcyzie od nabytego lub posiadanego przez podmiot oleju napędowego od którego nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości powstaje z dniem wykonania czynności podlegających opodatkowaniu lub zaistnienia stanu faktycznego podlegających opodatkowaniu akcyzą, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. Podatnik podatku akcyzowego w przypadku każdego nabycia
lub posiadania wyrobów akcyzowych (olej napędowy) znajdujących się
poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy jeżeli od tych wyrobów nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości, a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony zgodnie z art. 21 ust.1 pkt 1 i 2 ustawy o podatku akcyzowym
jest obowiązany, bez wezwania organu podatkowego składać właściwemu naczelnikowi urzędu celnego deklaracje podatkowe według ustalonego wzoru, obliczać i wpłacać akcyzę na rachunek właściwej izby celnej - za miesięczne okresy rozliczeniowe, w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej. Zgodnie zaś z art. 86 ust. 1 pkt 2 ustawy do wyrobów energetycznych, w rozumieniu ustawy, zalicza się wyroby objęte pozycjami CN 2701, 2702 oraz od 2704 do 2715. Olej napędowy został wymieniony w póz. 27 załącznika nr 1 do ustawy o podatku akcyzowym pod kodem CN 2710. W myśl art. 86 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym paliwami silnikowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone
do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do napędu silników spalinowych.
Z kolei paliwami opałowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do celów opałowych, z wyłączeniem wyrobów, o których mowa w ust. 2 (art. 86 ust. 3 ustawy). Przedstawiony podział paliw ma zasadnicze znaczenie z punktu widzenia podatku akcyzowego, gdyż w zależności od przeznaczenia danego paliwa zastosowanie znajdzie inna stawka podatku. Dla oleju napędowego przeznaczonego do celów opałowych ustawodawca w art. 89 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku akcyzowym przewidział stawkę podatku w wysokości 232,00 zł/1.000 litrów. Natomiast, w myśl art. 89 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku akcyzowym, stawki akcyzy na wyroby energetyczne wynoszą dla olejów napędowych o kodzie CN 2710 19 41
oraz wyrobów powstałych ze zmieszania tych olejów z biokomponentami, spełniających wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach -
1196,00 zł/1000 litrów. Wymagania jakościowe paliw ciekłych określa rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 09.12.2008r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw ciekłych (Dz. U. Nr 221, póz. 1441 ze zm.). Zgodnie z powołanym rozporządzeniem załącznik nr 2 od dnia 1 stycznia 2009 r. maksymalna dopuszczalna zawartość siarki w oleju napędowym stosowanym w pojazdach, ciągnikach rolniczych, a także maszynach nieporuszających się po drogach, wyposażonych w silniki z zapłonem samoczynnym wynosi 10 miligramów na kilogram oleju. Zgodnie z art. 89 ust. 1
pkt 14 ustawy o podatku akcyzowym stawka akcyzy na wyroby energetyczne wynosi dla pozostałych paliw silnikowych 1822,00 złotych/1000 litrów. W toku postępowania podatkowego organ ustalił, iż badany olej napędowy nie spełnia wymagań jakościowych określonych w powoływanym rozporządzeniu Ministra Gospodarki
z dnia 9 grudnia 2008 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw ciekłych,
a co za tym idzie słusznie określił Skarżącemu wysokość zobowiązania w podatku akcyzowym. Konsekwencją było także naliczenie opłaty paliwowej w określonej
przez organ wysokości. W myśl art. 37h ust. 1 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz Krajowym Funduszu Drogowym (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 931) wprowadzanie na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu, wykorzystywanych do napędu silników spalinowych, podlega opłacie, zwanej dalej "opłatą paliwową", natomiast ust. 2 tej ustawy stanowi, iż przez wprowadzenie
na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu, o których mowa w ust. 1, rozumie się czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, których przedmiotem są te paliwa silnikowe oraz gaz. Zgodnie natomiast z brzmieniem art. 37j ust. 1 pkt 4 ustawy o autostradach płatnych i Krajowym Funduszu Drogowym obowiązek zapłaty opłaty paliwowej od paliw silnikowych oraz gazu, o których mowa w art. 37h ciąży
na innym podmiocie podlegającym na podstawie przepisów o podatku akcyzowym obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych
lub gazu. Stosownie do art. 37k ust. 1 ustawy o autostradach obowiązek zapłaty opłaty paliwowej powstaje z dniem, w którym podmiot jest obowiązany do zapłaty podatku akcyzowego od paliw silnikowych oraz gazu. W związku z określeniem
w zaskarżonej decyzji, daty 19 września 2013r. (data powstania obowiązku podatkowego w akcyzie) organ słusznie przyjął tą datę za moment powstania obowiązku zapłaty opłaty paliwowej. Reasumując należy stwierdzić,
że nie uzasadnione są zarzuty skargi polegające na naruszeniu przez organy przepisów prawa materialnego polegające na naruszeniu art. 8, art. 10 i art. 13 ustawy o podatku akcyzowym. Nieuzasadnione są także zarzuty naruszenia przepisów postępowania podatkowego. Zgodnie z art. 122 ustawy Ordynacja podatkowa, w toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. Zgodnie z art. 187 § 1 ustawy organ podatkowy
jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Analiza materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy,
w tym przedłożone przez firmę P. Sp.j., Ł. świadectwa jakości paliwa (olej napędowy) potwierdzają, że sprzedany w dniu
[...] września 2013r. na podstawie faktury VAT nr [...] przez tą firmę olej napędowy firmie P. L. S., B., ul. [...] spełniał wymogi jakościowe określone
w załączniku nr 2 (wymagania jakościowe dla oleju napędowego stosowanego
w pojazdach, ciągnikach rolniczych, a także w maszynach nieporuszających się po drogach, wyposażonych w silniki z zapłonem samoczynnym) rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 9 grudnia 2008r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw ciekłych. Zdaniem Sądu, w toku postępowania organy podatkowe podjęły prawidłowe czynności w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym, zebrały i w sposób wyczerpujący rozpatrzyły cały materiał dowodowy i oceniły ten materiał zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów. Zgromadzony w trakcie przeprowadzonego postępowania kontrolnego
i podatkowego przez organy podatkowe materiał dowodowy świadczy, że Skarżący wszedł w posiadanie oleju napędowego (260 litrów, które to paliwo zawierało
po przeprowadzonym badaniu przez akredytowane laboratorium - Wydział Laboratorium Izby Celnej w B. P. w swym składzie siarkę w ilości
38,5 mg/kg., a więc znacznie powyżej normy określonej w załączniku nr 2
w/w rozporządzenia Ministra Gospodarki) znajdującego się poza procedura zawieszenia poboru akcyzy od którego nie ustalono, że podatek akcyzowy został zapłacony. Skarżący nie przedłożył dowodów wskazujących, iż od oleju napędowego znajdującego się w kontrolowanym pojeździe marki M., nr rej. [...] podatek akcyzowy został zapłacony. Zgodnie bowiem z art. 191 Ordynacji podatkowej, stanowiącym zasadę swobodnej oceny dowodów, organ podatkowy uprawniony jest do dokonania oceny na podstawie zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Powyższa zasada uprawnia więc do ustalenia prawdy obiektywnej według wiedzy organu, doświadczenia oraz przekonania o wartości dowodowej poszczególnych środków dowodowych. Zasada swobodnej oceny dowodów nie oznacza nieograniczonej dowolności w wartościowaniu dowodów i ich selekcji. Jednakże organ uprawniony jest do wyboru faktów, które uznał za udowodnione, dokonując jednocześnie oceny znaczenia i wartości całego materiału dowodowego. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów, przepisem art. 191 Ordynacji podatkowej wyrażono funkcjonowanie w ramach postępowania podatkowego zasady swobodnej oceny dowodów. Polega ona na tym, że organ prowadzący takie postępowanie nie jest związany żadnymi regułami dowodowymi, a rozstrzyga sprawę na podstawie przekonania opartego na swobodnym uznaniu niektórych dowodów za wiarygodne, innych natomiast za niewiarygodne. Ocena ta powinna być zgodna z wymogami wiedzy, doświadczenia i logiki. Ustaleniom dokonanym przez organy podatkowe nie można zarzucić dowolności czy sprzeczności, gdyż zostały one oparte o zgromadzony wyczerpująco i należycie oceniony materiał dowodowy. Sposób dowodzenia przedstawiony przez organ l instancji jest spójny i logiczny.
Ze względu na powyższe, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd postanowił
jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło