I SA/Bk 621/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Pruszyński (spr.), , , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 lutego 2018 r. zażalenia na postanowienie z dnia 10 stycznia 2018 r. w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2017 p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę kasacyjną J. B., z uwagi na nie sporządzenie skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika. Na powyższe postanowienie, Skarżący złożył zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wskazując m.in. na naruszenie art. 30, art. 45 ust. 1, art. 68 ust. 1 i 2 Konstytucji RP oraz art. 178 w zw. z art. 175 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej powoływana jako p.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W myśl art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinien sporządzić adwokat lub radca prawny. Powyższego wymogu nie stosuje się, jeżeli takie zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie takie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 w zw. z art. 194 § 4 p.p.s.a.). Ponadto, w sprawach wskazanych w art. 175 § 3 p.p.s.a. zażalenie takie może sporządzić także doradca podatkowy i rzecznik patentowy. Wymóg ten ma na celu zapewnienie zażaleniu odpowiedniego poziomu merytorycznego i formalnego, gdyż temu środkowi odwoławczemu, jak i skardze kasacyjnej stawia się wysokie wymagania formalne, których niezachowanie grozi odrzuceniem pisma bez merytorycznego rozpoznania. Obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną (por. postanowienia NSA: z dnia 25 października 2011 r., II OZ 970/11; z dnia 7 maja 2014 r., II FZ 543/14). Ponadto, niesporządzenie zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przez adwokata, radcę prawnego lub podmioty wskazane w art. 175 § 2 lub § 3 p.p.s.a. jest nieusuwalnym brakiem (por. postanowienie NSA z dnia 8 grudnia 2004 r., OZ 713/04). W rozpoznawanej sprawie jest bezspornym, że Skarżący wniósł do NSA w Warszawie zażalenie na postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 10 stycznia 2018 r. odrzucające skargę kasacyjną, które to zażalenie nie było podpisane przez żadnego profesjonalnego pełnomocnika wskazanego w art. 175 p.p.s.a. Oznacza to, że wniesiony środek odwoławczy nie spełniał wymogu uregulowanego w art. 194 § 4 p.p.s.a., a tym samym podlegał odrzuceniu jako niedopuszczalny. Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 197 § 2 i art. 178 oraz art. 194 § 4 i art. 175 § 2 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.