I SA/Bk 711/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Marian Zalewski, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz, sędzia WSA Jacek Pruszyński (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 6 lutego 2019 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Handlowo-Usługowego M. na negatywne rozpatrzenie protestu przez Zarząd Województwa P. z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie dofinansowania realizacji projektu w ramach programu operacyjnego oddala skargę Przedsiębiorstwo Handlowo – Usługowe M. L. w E. (dalej powoływane także jako Wnioskodawca, Skarżąca) złożyła wniosek o dofinansowanie realizacji projektu o numerze: [...], pt.: "Zwiększenie konkurencyjności Przedsiębiorstwa Handlowo - Usługowego M. L. poprzez realizację inwestycji polegającej na zakupie nowoczesnych maszyn budowlanych" złożonego do konkursu zamkniętego nr [...] w ramach Osi Priorytetowej 1 - Wzmocnienie potencjału i konkurencyjności gospodarki regionu, Działanie 1.5 Wspieranie przedsiębiorczości i zatrudnienia w gminach, których rozwój ukierunkowany jest siecią Natura 2000, Wsparcie działalności inwestycyjnej przedsiębiorstw. Pismem z dnia [...] października 2018 r. nr [...] Instytucja Zarządzająca RPOWP poinformowała Wnioskodawcę, że w wyniku przeprowadzonej oceny formalno-merytorycznej, przedmiotowy wniosek o dofinansowanie realizacji projektu został odrzucony z powodu niespełnienia kryterium formalno-merytorycznego – Kwalifikowalność Wnioskodawcy i Projektu – typ projektu oraz lokalizacja projektu oraz, że nie podlega dalszej procedurze wyboru projektów do wsparcia. Z Systemu Oceny Formalno-Merytorycznej (SOFM) wynika, że odrzucony projekt dotyczył zakupu środków trwałych w postaci koparko – ładowarki z osprzętem, koparki gąsienicowej oraz ciągnika, które miały być wykorzystywane w działalności gospodarczej Wnioskodawcy. Mimo, iż Wnioskodawca zadeklarował, że realizacja projektu nastąpi na terenie gminy W., a zatem gminy której rozwój jest uwarunkowany siecią NATURA 2000 i położonej w województwie p., to jednak przedłożone dokumenty nie pozwalają na potwierdzenie tegoż założenia. Organ wskazał, że Wnioskodawca dołączył do wniosku kserokopię umowy najmu lokalu mieszkalnego położonego w W., gdy tymczasem mobilny charakter działalności Wnioskodawcy sugeruje, że działalność nie będzie prowadzona w wynajętym mieszkaniu. Lokal co najwyżej mógłby służyć do prowadzenia działań administracyjnych związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, jednakże przeczy temu planowane przez Wnioskodawcę zatrudnienie i obsadzenie pracowników – zatrudnienie 8 operatorów maszyn i jednego pracownika budowlanego. Wynajęty lokal uniemożliwia również przechowywanie planowanych do zakupu maszyn budowlanych w czasie ewentualnych przestojów. Wnioskodawca nie zgodził się z negatywnym wynikiem oceny złożonego przez siebie wniosku o dofinansowanie projektu i korzystając z przysługującego mu prawa złożył do IZ RPOWP protest, w którym zakwestionował wynik oceny. Pismem z dnia [...] grudnia 2018 r., [...] Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa P. na lata 2014-2020 rozpatrzyła protest negatywnie. Zdaniem organu, ocena kwestionowanego przez Wnioskodawcę kryterium była przeprowadzona w sposób właściwy i rzetelny, w oparciu o treści przedstawione w dokumentacji aplikacyjnej oraz zgodnie z wymogami przypisanymi do poszczególnych obszarów oceny, opisanymi szczegółowo w Przewodniku po kryteriach wyboru projektów w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa P. na lata 2014-2020 (dalej: Przewodnik po kryteriach), stanowiącym załącznik nr 6 a. do Regulaminu konkursu, w ramach którego Wnioskodawca aplikuje o wsparcie. Nie stwierdzono podstaw do pozytywnego rozpatrzenia protestu. Organ wskazał m.in., że zgodnie z Regulaminem konkursu "w ramach niniejszego konkursu wsparciem były objęte projekty dotyczące działalności inwestycyjnej przedsiębiorstw, realizowane na terenie gmin województwa P., których rozwój uwarunkowany jest siecią Natura 2000 - rozumianych jako gminy inne niż miejskie, tj. gminy wiejskie i miejsko-wiejskie, w których udział powierzchni obszarów Natura 2000 w powierzchni całkowitej gminy jest wyższy od średniej dla EU 27 (18,12%)". Celem szczegółowym SZOOP RPOWP na lata 2014-2020 dla działania 1.5. był wzrost poziomu zatrudnienia w gminach, których rozwój jest uwarunkowany siecią Natura 2000. Oceny powyższego założenia dokonano m.in. w oparciu o kryteria wyboru projektów oraz Przewodnik po kryteriach wyboru projektów w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa P. na lata 2014-2020. Zgodnie z Przewodnikiem w przypadku projektów polegających na zakupie mobilnych środków trwałych jako miejsce realizacji projektu uznaje się lokalizację siedziby lub zakładu/oddziału Wnioskodawcy, w której środek został zaewidencjonowany i przekazany do użytkowania. Zdaniem organu, samo wskazanie i posiadanie dodatkowego miejsca wykonywania działalności oraz umowy najmu lokalu mieszkalnego, znajdującego się w gminie W. nie jest wystarczające do potwierdzenia spełnienia warunku lokalizacji projektu w gminie, w której rozwój uwarunkowany jest siecią Natura 2000. Na podstawie dokumentacji aplikacyjnej nie można było uznać, że projekt będzie realizowany na terenie województwa P. i przyniesie korzyści społeczno – ekonomiczne dla regionu. Głównym miejscem prowadzenia działalności gospodarczej przez Skarżącą jest gmina E., powiat e. Pomimo ujawnienia w CEDEiG dodatkowego miejsca prowadzenia działalności na terenie gminy W. oraz przedłożenia umowy najmu z dnia [...] października 2016 r. lokalu mieszkalnego o powierzchni 24 m2 położonego w mieście W. Skarżąca nie potwierdziła że środki trwałe (koparko-ładowarki z osprzętem, koparka gąsienicowa oraz ciągnik), na których zakup planowała przeznaczyć środki z otrzymanej dotacji będą faktycznie zaewidencjonowane i użytkowane na terenie gminy W. Jak ustalił organ na etapie procedury odwoławczej, Skarżąca nie zawarła w dokumentacji aplikacyjnej informacji pozwalających na jednoznaczne przyjęcie, iż projekt będzie faktycznie realizowany na terenie ww. gminy i przyczyni się do jej rozwoju gospodarczego. Skarżąca nie wyjaśniła także, jaką rolę miałby pełnić wynajęty lokal mieszkalny. Argumentacja zawarta we wniosku nie wskazywała zatem na trwałość oraz zależność wskazanej lokalizacji w stosunku do przedsiębiorstwa Skarżącej. Na powyższą informację o negatywnym rozpatrzeniu protestu Skarżąca wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, zaskarżając ją w całości i zarzucając dokonanie błędnej oceny kryterium kwalifikowalności Wnioskodawcy i projektu. W uzasadnieniu skargi, Skarżąca podtrzymała stanowisko, że przedłożone dokumenty w dokumentacji aplikacyjnej w sposób wyraźny podkreślają spełnienie kwestionowanego kryterium, są określone i precyzyjne, przedstawione w sposób wymierny i zostały przedstawione w sposób zgodny z regulaminem konkursu i wystarczająco opisane. Zdaniem Skarżącej, dokonana ocena projektu nie uwzględnia posiadania przez Skarżącą oddziału przedsiębiorstwa w lokalizacji wskazanej we wniosku, co wynika z dołączonych dokumentów. W odpowiedzi na skargę, Instytucja Zarządzająca, podtrzymując stanowisko w sprawie, wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Spór w sprawie dotyczy prawidłowości oceny projektu pt. "Zwiększenie konkurencyjności Przedsiębiorstwa Handlowo - Usługowego M. L. poprzez realizację inwestycji polegającej na zakupie nowoczesnych maszyn budowlanych" złożonego do konkursu zamkniętego nr [...] w ramach Osi Priorytetowej 1 - Wzmocnienie potencjału i konkurencyjności gospodarki regionu, Działanie 1.5 Wspieranie przedsiębiorczości i zatrudnienia w gminach, których rozwój ukierunkowany jest siecią Natura 2000, Wsparcie działalności inwestycyjnej przedsiębiorstw, który to projekt został odrzucony z dalszej procedury oceny z powodu niespełnienia kryterium formalnego obligatoryjnego: kwalifikowalność Wnioskodawcy i projektu, typ projektu i lokalizacja projektu. Zgodnie z art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 – 2020 (tj. Dz.U. z 2018 r., poz. 1431 ze zm., dalej: ustawa wdrożeniowa), w wyniku rozpoznania skargi sąd może uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1. Zasady postępowania obowiązujące podczas rozpatrywania wniosków o dofinansowanie projektów, określone zostały w ustawie wdrożeniowej, normującej zasady realizacji programów w zakresie polityki spójności, finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020. W związku z tym, że wedle art. 6 ust. 2 ustawy wdrożeniowej podstawę systemu realizacji programu operacyjnego mogą stanowić w szczególności przepisy prawa powszechnie obowiązującego, wytyczne, szczegółowy opis osi priorytetowych programu operacyjnego, opis systemu zarządzania i kontroli oraz instrukcje wykonawcze zawierające procedury działania właściwych instytucji - podstawę przeprowadzanej przez sąd kontroli zgodności z prawem, dokonanej oceny projektu, stanowią odpowiednie przepisy prawa powszechnie obowiązującego oraz akty i dokumenty, należące do tzw. systemu realizacji programu. Pomimo, że te ostatnie nie są źródłami prawa powszechnie obowiązującego, w orzecznictwie zaprezentowano stanowisko, że bez nich nie jest możliwe dokonanie oceny i wyboru projektów, a zatem stanowią one bezpośrednią podstawę praw i obowiązków wnioskodawców oraz beneficjentów. W tym względzie uznano, że dokumenty składające się na system realizacji programu operacyjnego są źródłami prawa administracyjnego w szerokim znaczeniu, bowiem zawierają określone regulacje (normy) obowiązujące zarówno instytucje (na które ustawodawca nałożył określone obowiązki oraz uprawnienia), jak i podmioty decydujące się na wystąpienie ze stosownym wnioskiem (por. wyroki NSA: z dnia 28 października 2010 r. sygn. akt II GSK 1178/10; z dnia 18 listopada 2010 r. sygn. akt II GSK 1252/10, oba dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem www.cbois.nsa.gov.pl/ dalej powoływanej jako "CBOSA"). Rozważając zasadność wniesionej skargi, na względzie mieć zatem należy, czy oceny projektu nie przeprowadzono z naruszeniem prawa - i to w sposób mający wpływ na wynik tej oceny. Istotna jest przy tym treść art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, który to przepis wprowadza zasady przeprowadzania wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Stosownie do art. 37 ust. 2 tej ustawy, projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów. Obowiązek poszanowania wskazanych wyżej zasad dotyczy każdego etapu konkursu - począwszy od momentu przygotowywania regulaminu konkursu i formularza aplikacyjnego aż po zakończenie tego postępowania konkursowego - i zasady te mają charakter normatywny, stanowiąc gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej, i znajdują umocowanie w zasadzie równego dostępu do pomocy wywodzącej się z traktatowej zasady równości, a rzetelność wyboru projektów rozumieć należy jako działanie sumienne, solidne, staranne i zgodne z określonymi zasadami i obowiązkami (por. wyroki NSA z 14 czerwca 2017 r., sygn. akt II GSK 1549/17, z 20 czerwca 2017 r., sygn. akt II GSK 1597/17, z dnia 28 lutego 2018 r. II GSK 4351/17, dostępne w CBOSA). Podkreślenia wymaga przy tym, że sądowa kontrola tego typu spraw sprowadza się do zbadania, czy dokonana – ponowna jak w rozpatrywanym przypadku – ocena formalno-merytoryczna wniosku, nie narusza powyższych reguł. Oznacza to, że sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej wniosku (projektu). Kontrola zaś powinna zmierzać do analizy, czy argumentacja oceniającego oraz Instytucji Zarządzającej, nie jest dowolna i mieści się w granicach logicznego rozumowania, a przy tym czy jest spójna, wyczerpująca (kompletna), odpowiada generalnym standardom prawa, zasadom doświadczenia życiowego, pozostaje w związku z dokumentacją konkursową i ustalonymi kryteriami. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, Sąd stwierdził, że negatywna ponowna ocena projektu złożonego przez Skarżącą nie naruszyła prawa, w tym obowiązujących procedur oceny wniosków o dofinansowanie projektów. Doprowadziła ona do wniosku, że projekt złożony przez Skarżącą nie spełnia kryterium formalnego obligatoryjnego: kwalifikowalność Wnioskodawcy i projektu, typ projektu i lokalizacja projektu. Zgodnie ze Szczegółowym Opisem Osi Priorytetowych RPOWP na lata 2014-2020 (str. 42) Celem szczegółowym Działania 1.5 jest "wzrost poziomu zatrudnienia w gminach, których rozwój uwarunkowany fest siecią Natura 2000. Specyfika regionu wymaga koncentracji uwagi na obszarach objętych ochroną prawną, co znalazło wyraz w Strategii Rozwoju Województwa P. do roku 2020, w której wyodrębniono szczególny obszar strategicznej interwencji (OSI), jakim są gminy, w których rozwój uwarunkowany jest siecią Natura 2000. Gminy oferujące miejsca atrakcyjne dla różnych rodzajów turystyki nie zawsze mogą liczyć na adekwatne dochody z tego tytułu. Ponadto przegrywają konkurencję z ośrodkami, w których realizacja przedsięwzięć inwestycyjnych przebiega w sposób uproszczony w stosunku do obszarów chronionych. Na obszarze tego OSI kluczowe jest wsparcie inwestycji mających na celu zapewnienie alternatywnych źródeł dochodów dla ludności, przy jednoczesnym poszanowaniu wymogów ochrony środowiska oraz utrzymaniu lego dobrego stanu. Interwencja we wskazanym obszarze przyczyni się do zwiększenia liczby nowych miejsc pracy, które będą stanowić źródło dochodu dla miejscowej ludności. Podwyższony reżim inwestycyjny oraz trudniejsze warunki prowadzenia działalności gospodarczej na obszarach Natura 2000 powodują konieczność specjalnego potraktowania podmiotów, które zdecydują się tam podjąć działalność. Na tych obszarach wspierana powinna być każda działalność gospodarcza wpisująca się w koncepcie "zielonej gospodarki", która będzie tworzyć miejsca pracy i powiększać dochód lokalnej społeczności. W ten sposób region ma szansę wykorzystać właściwie swoją "zieloność" i potencjał, m.in. w dziedzinie turystyki kwalifikowanej, rozproszoną energetykę opartą na źródłach odnawialnych oraz business & biodiversity.". Stosownie do Regulaminu konkursu (str. 8) "w ramach niniejszego konkursu wsparciem będą objęte projekty dotyczące działalności inwestycyjnej przedsiębiorstw, realizowane na terenie gmin województwa P., których rozwój uwarunkowany jest siecią Natura 2000 - rozumianych jako gminy inne niż miejskie, tj. gminy wiejskie i miejsko-wiejskie, których udział powierzchni obszarów Natura 2000 w powierzchni całkowitej gminy jest wyższy od średniej dla EU27 (18,12%). Na podstawie Zestawienia udziału powierzchni obszarów Natura 2000 (obszarów specjalnej ochrony ptaków i specjalnych obszarów ochrony siedlisk) w poszczególnych gminach województwa P., stanowiącego Załącznik nr 6b do Regulaminu konkursu udział procentowy powierzchni obszarów Natura 2000 w powierzchni całkowitej gminy wynosi: gmina miejsko-wiejska W. 71,94 %. Dodatkowo należy mieć na względzie, iż zgodnie z zapisami Przewodnika po kryteriach wyboru projektów, w przypadku projektów polegających na zakupie mobilnych środków trwałych jako miejsce realizacji projektu uznaje się lokalizację siedziby lub zakładu/oddziału Wnioskodawcy, w której środek został zaewidencjonowany i przekazany do użytkowania. Oceniający weryfikując projekt Skarżącej stwierdzili, że rodzaj projektu nie jest zgodny z regulaminem konkursu i SZOOP, ponieważ lokalizacja projektu nie jest zgodna z wymogami regulaminu konkursu i SZOOP. W ramach projektu Skarżąca zamierzała zakupić ekoinnowacyjne środki trwałe, tj. koparko-ładowarkę z osprzętem, koparkę gąsiennicową oraz ciągnik. Są to maszyny budowlane "niezbędne do świadczenia usług robót ziemnych usług związanych z budową dróg i autostrad oraz usług wynajmu sprzętu ciężkiego wraz z obsługą operatorską", mające charakter mobilnych środków trwałych. Wprawdzie wnioskodawca deklarował, że projekt zlokalizowany będzie w gminie W., która zgodnie z definicjami określonymi w SZOOP RPOWP na lata 2014-2020 oraz Regulaminie konkursu stanowi gminę, której rozwój uwarunkowany jest siecią Natura 2000, jednakże na podstawie informacji zawartych w dokumentacji aplikacyjnej "nie można uznać, że projekt będzie realizowany na terenie województwa P. i przyniesie korzyści społeczno-ekonomiczne dla regionu.". Siedziba i adres głównego miejsca wykonywania działalności Projektodawcy (zgodnie z dokumentem CEIDG) to Gmina E., powiat e. Adresem dodatkowego miejsca wykonywania działalności od dnia [...] października 2016 r. jest także gmina W., powiat b. Jednak, jak podniósł organ, nie potwierdzają tego dane we wpisie do ewidencji Wnioskodawcy, ani informacje przedstawione we wniosku i załącznikach. Niewątpliwie samo wpisanie oddziału/zakładu do CEIDG, czyli spełnienie warunku czysto formalnego, nie jest jedyną przesłanką, która to automatycznie potwierdza stworzenie takiego oddziału i nie jest wystarczające do potwierdzenia spełnienia warunku lokalizacji projektu w województwie p. Wnioskodawca zupełnie nie potwierdza faktu, że wskazana dodatkowa lokalizacja stanowi odrębny oddział/zakład w rozumieniu przepisów prawnych, gdyż oddział to wyodrębniona i samodzielna organizacyjnie część działalności gospodarczej, wykonywana przez przedsiębiorcę poza siedzibą przedsiębiorcy lub głównym miejscem wykonywania działalności. Brakuje informacji, że zakupiony środek trwały faktycznie będzie prawnie zaewidencjonowany w ramach ewidencji prowadzonej w Gminie W. Wnioskodawca jako lokalizację projektu wskazał nieruchomość położoną w W., którą to dysponuje na podstawie umowy najmu od dnia [...] października 2016 r. jest to lokal mieszkalny o powierzchni 24 m². Przedstawiona w zaskarżonym akcie analiza dokumentacji aplikacyjnej wykazała, że Skarżąca nigdzie więcej nie wspomina i nie opisuje wskazanej lokalizacji projektu. Zupełnie nie odnosi się do faktu, jaką rolę ma pełnić wynajęty lokal mieszkalny w realizacji projektu. Ponadto Skarżąca nie wspomina o tworzeniu, np. biura, nie tworzy miejsc pracy o charakterze biurowym (zatrudnienie 9 pracowników; 8 operatorów maszyn, którzy będą pracowali zmianowo oraz 1 pracownika budowlanego) i jednocześnie lokal mieszkalny nie jest również miejscem, gdzie mogłyby być przechowywane środki trwałe w czasie, gdy nie są użytkowane. Należy zatem zgodzić się, że przedmiotowa lokalizacja została wskazana przez Skarżącą jedynie ze względu na spełnienie warunku konkursu, tj.: "wsparciem będą objęte projekty dotyczące działalności inwestycyjnej przedsiębiorstw, realizowane na terenie gmin województwa P., których rozwój uwarunkowany jest siecią Natura 2000 - rozumianych jako gminy inne niż miejskie, tj. gminy wiejskie i miejsko-wiejskie, których udział powierzchni obszarów Natura 2000 w powierzchni całkowitej gmin jest wyższy od średniej dla EU27 (18.12%)’’. Skarżąca wskazała w Biznes planie (punkt B.5 Wykonalność techniczna projektu), że "Przedsiębiorstwo (...) posiada plac na przechowywanie maszyn - jest właścicielem". Nie wiadomo jednak, czy wspomniany plac, na terenie którego stacjonują maszyny, znajduje się na terenie województwa warmińsko-mazurskiego - siedziba Wnioskodawcy, czy na terenie województwa P.. Nie przedstawiono w tym zakresie żadnych dokumentów. W toku procedury odwoławczej ustalono, iż Skarżąca przedstawiła jedynie zrzut z Geoportalu Załącznik nr 5 dokumentacji aplikacyjnej, z którego wynika, że zakupione środki trwałe będą przechowywane na działce ewidencyjnej nr [...] znajdującej się przy ul. [...] w W. Jednakże z umowy najmu wynika jedynie, że Skarżąca użytkuje wyłącznie lokal mieszkalny o powierzchni 24 m², a nie działkę, na której miałyby być przechowywane maszyny zakupione w ramach projektu. Samo wskazanie i posiadanie dodatkowego miejsca wykonywania działalności oraz umowy najmu lokalu mieszkalnego, znajdującego się w gminie W. nie jest wystarczające do potwierdzenia spełnienia warunku lokalizacji projektu w gminie, w której rozwój uwarunkowany jest siecią Natura 2000. W związku z tym nie było podstaw do uznania, że projekt będzie realizowany na terenie województwa P. i przyniesie korzyści społeczno-ekonomiczne dla regionu. Zdaniem Sądu, całokształt okoliczności sprawy pozwala zatem na przyjęcie, że wniosek Spółki został oceniony bez naruszenia przepisów prawa. Argumentacja zawarta w kartach oceny nie jest dowolna, bowiem skrupulatnie odnosi się do przedłożonej dokumentacji projektowej. Ponadto jest ona wyczerpująca, przekonująca, spójna i logiczna, a przy tym uzasadniona zgodnie z ustalonymi w ramach konkursu kryteriami oceny oraz obiektywnymi regułami wiedzy. Podkreślić należy, że to na wnioskodawcy ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego konkursu, spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego przygotowania wniosku i dokumentacji aplikacyjnej (por. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt II GSK 1500/11, CBOSA). Przystępując do konkursu Spółka powinna znać jego zasady, które zostały opublikowane i były dostępne dla wszystkich potencjalnych wnioskodawców w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i chcąc uzyskać pomoc musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Uczestnikom konkursu znane są zasady oceny poszczególnych kryteriów. Wnioskodawca jest zobowiązany do przedstawienia we wniosku informacji w sposób wyczerpujący, konkretny i czytelny. Ocena wniosku o dofinansowanie polega na analizie jego zapisów. Jeśli wnioskodawca nie zawarł danych, które były istotne dla oceny danej kwestii, oceniający mają prawo uznać, iż informacje w tym zakresie nie zostały przedstawione w sposób wystarczający. Tym samym brak pełnej informacji, bądź też podanie jej w sposób niejednoznaczny niesie dla aplikującego ryzyko negatywnej oceny danego kryterium i odrzucenia wniosku z dalszej procedury naboru, tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie. W związku z tym, że zarzuty skargi okazały się niezasadne, a Sąd z urzędu nie stwierdził innych naruszeń prawa orzeczono o oddaleniu skargi.