II SA/Bk 1150/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Melezini (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi B. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] października 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie świadczeń z zakresu pomocy społecznej p o s t a n a w i a oddalić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. , B. O. w dniu [...] listopada 2013 r. sporządził skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] października 2013 r., Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję wydaną przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. z dnia [...] sierpnia 2013 r., Nr [...], odmawiającą stwierdzenia nieważności [...] ostatecznych decyzji administracyjnych, wydanych z upoważnienia Prezydenta Miasta B. W dniu [...] kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. oddalił skargę B. O. w ww. przedmiocie. W dniu [...] kwietnia do wojewódzkiego sądu administracyjnego wpłynął wniosek B. O. o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku sądu wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku sądu. W uzasadnieniu swego wniosku o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wnioskodawca podniósł, iż przyczyną uchybienia terminowi do złożenia takiego wniosku było, pomimo przygotowania go w dniu [...] kwietnia 2014 r., wystąpienie silnego bólu kręgosłupa i ogólne złe samopoczucie, które spowodowało, że nie mógł się poruszać i dotrzeć w tym dniu do Biura Podawczego Sądu. Jak uzasadnia, po zażyciu środków przeciwbólowych ból ustąpił dopiero w nocy. Wskazuje, że jest osobą niepełnosprawną i jest obciążony szeregiem jednostek chorobowych, w tym chorobą kręgosłupa, zwyrodnieniem wielostanowym i osteoporozą (w aktach sprawy), co zdecydowanie utrudnia, a często uniemożliwia, wypełnianie ról społecznych. Nie miał też możliwości znalezienia zastępstwa – osoby, która by dostarczyła przedmiotowy wniosek do sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: W ocenie Sądu wniosek jest bezzasadny i jako taki podlega oddaleniu. Skarżący, we wniosku o przywrócenie terminu, podniósł, iż przyczyną uchybienia terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku zapadłego w sprawie było wystąpienie bólu kręgosłupa i ogólne złe samopoczucie ostatniego dnia, po którym upływał termin do wniesienia skutecznego wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku sądu. Uchybienie terminu w przedmiotowej sprawie jest bezsporne, wobec czego zasadnym było złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Na podstawie art. 86 i 87 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie się łącznie trzech przesłanek, a mianowicie: wniesienia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła jej dochowania terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano oraz uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Sąd uznaje za spełnione wymogi formalne, konieczne do uwzględniania wniosku. Niemniej jednak, w ocenie Sądu, wnioskodawca nie uprawdopodobnił okoliczności, że niedochowanie terminu było przez niego niezawinione. Strona nie jest obowiązana w postępowaniu o przywrócenie terminu do udowodnienia braku swej winy, lecz wystarczy uprawdopodobnienie powyższej okoliczności. W tej sytuacji konieczne stało się rozważenie, czy argumenty B. O. uprawdopodobniają, że uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia nastąpiło bez jego winy. Chodziło zatem nie o przeprowadzenie dowodu czyniącego brak winy wnioskodawcy, lecz o wskazanie okoliczności wystarczających dla powzięcia przekonania o prawdopodobieństwie braku winy w uchybieniu terminu. Uprawdopodobnienie bowiem jest środkiem zastępczym dowodu o znaczeniu ścisłym, a więc środkiem nie dającym pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie. Tym niemniej, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B., B. O. nie uprawdopodobnił, że niedochowanie terminu było przez niego niezawinione. Nie ulega wątpliwości, że od strony postępowania należy oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw. W tym też kontekście należy oceniać przesłankę braku winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, przywrócenie terminu nie jest bowiem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się, np. nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Powszechnie przyjmuje się, iż przy ocenie braku winy, jako przesłance przywrócenia terminu procesowego, uchybionego przez stronę dotkniętą nawet ciężkim schorzeniem (inwalidztwo) nie można rezygnować z wymagania należytej staranności człowieka przejawiającego dbałość o swe własne życiowo ważne sprawy (vide: postanowienie NSA z 28 marca 2012 r., II OZ 179/12, Lex nr 1138241, postanowienie NSA z 27 marca 2012 r., II OZ 229/12, Lex nr 1138274, postanowienie NSA z 14 marca 2012 r., II GZ 80/12, Lex nr 1145549). W niniejszej sprawie B. O. nie przedstawił też żadnego dowodu, uprawdopodobniającego wystąpienie "bólu kręgosłupa i ogólnego złego samopoczucia" ostatniego dnia terminu przewidzianego na złożenie wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu. Mając na uwadze powyższe, w oparciu o art. 86 i 87 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.