II SA/Bk 136/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), Sędziowie: sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, sędzia WSA Jacek Pruszyński, po rozpoznaniu w dniu 5 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o wyłączenie sędziego NSA Mieczysława Markowskiego od orzekania w sprawie ze skargi J. W. na niewykonanie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w H. wyroku w sprawie II SAB/BK 30/11 ze skargi J. W. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w H. w przedmiocie niezałatwienia wniosku o wszczęcie postępowania administracyjnego p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o wyłączenie sędziego NSA Mieczysława Markowskiego od orzekania w sprawie. Wnioskiem z 24 lipca 2013r. skarżąca J. W. zwróciła się o wyłączenie, na podstawie art. 19 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, od orzekania w sprawie sędziego NSA Mieczysława Markowskiego. W ocenie skarżącej sędzia NSA Mieczysław Markowski pełniąc funkcję wiceprezesa WSA w Białymstoku działał na szkodę jej interesu błędnie stwierdzając, że wniosek w sprawie wyłączenia sędziego został rozpoznany negatywnie (w sprawie II SAB/Bk 8/12). W sprawie II SAB/Bk 56/13 i w sprawie II SA/Bk 432/13 działając jako przewodniczący Wydziału II nieprawidłowo określił przedmiot postępowania. Jako przewodniczący Wydziału I sędzia Mieczysław Markowski w sprawie II SA/Bk 6/13 wydał zarządzenie o wezwaniu do wpłacenia wpisu, pomimo że kwestia ta była już uregulowana w postępowaniu pierwotnym, czym działał na szkodę interesu finansowego skarżącej. Ponadto, zdaniem skarżącej, sędzia, będąc przewodniczącym Wydziału II nie nadał biegu sprawie przez około 6 miesięcy przez to, że nie dołączył złożonych przez nią odpisów pism stronom postępowania. W piśmie z 16 sierpnia 2013r. zatytułowanym "uzupełnienie" skarżąca dodała, że sędzia Mieczysław Markowski również w sprawach II SAB/Bk 53/13, II SAB/Bk 55/13 i II SAB/Bk 57/13 nieprawidłowo określił przedmiot zaskarżenia. Sędzia NSA Mieczysław Markowski w złożonym w dniu 26 sierpnia 2013r. oświadczeniu stwierdził, że nie istnieje okoliczność tego rodzaju, która mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Wniosek podlegał oddaleniu. Stosownie do treści art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a., niezależnie od przyczyn wyłączenia sędziego z mocy ustawy (art. 18), sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Zgodnie z art. 22 § 2 p.p.s.a. postanowienie w przedmiocie wyłączenia jest wydawane po złożeniu wyjaśnienia przez sędziego, którego wniosek o wyłączenie dotyczy. Jednolicie w orzecznictwie wskazuje się, że wyłączenie na podstawie art. 19 p.p.s.a. powinno odwoływać się do zobiektywizowanych przesłanek, tak aby wątpliwość co do bezstronności sędziego mogła zostać uznana za mającą realne podstawy. Nie wystarcza do zastosowania wskazanego przepisu występowanie u strony podejrzenia co do braku bezstronności sędziego, czy subiektywne przekonanie co do negatywnego nastawienia sędziego do strony. Także okoliczność wielokrotnego orzekania przez sędziego w sprawach tej samej osoby, w których zapadały także orzeczenia niekorzystne dla strony, nie mogą być uznane za podstawę do wyłączenia sędziego od rozpoznawania pozostałych spraw, toczących się ze skarg i wniosków tej samej strony, lub których uczestnikiem jest ta sama osoba. Uzasadnioną wątpliwością co do bezstronności nie jest również, co należy podkreślić w kontekście powołanej we wniosku argumentacji, przeświadczenie strony co do tego, że sędzia prowadzi proces wadliwie, zwłaszcza nieobiektywnie czy też stronniczo, gdyż merytoryczne kwestionowanie rozstrzygnięć sądu może odbywać się za pomocą przysługujących stronie środków odwoławczych (por. postanowienie NSA z 6 sierpnia 2009 r., II OZ 648/09). W szczególności wniosku o wyłączenie sędziego nie uzasadnia prowadzenie przez niego sprawy z naruszeniem przepisów postępowania oraz wadliwe prowadzenie innej sprawy. Wyłączenie sędziego na podstawie art. 19 p.p.s.a. ma ponadto zapewnić obiektywizm sądu i nie może być traktowane jako możliwość eliminowania w postępowaniu sędziów, których strona uznaje za nieodpowiadających subiektywnemu pojmowaniu swoich interesów. W konsekwencji, nie może służyć umożliwieniu stronie wybierania składów sędziowskich według jej subiektywnego odczucia (por. postanowienia NSA: z 8 maja 2009 r., II FZ 128/09 oraz z 5 kwietnia 2013r. II OZ 220/13). Brak podstaw do zastosowania art. 19 p.p.s.a. w powyżej opisanych sytuacjach występuje zwłaszcza, gdy sędzia złoży oświadczenie, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w powołanym przepisie, dające podstawę do wyłączenia go i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi wątpliwości (tak NSA w postanowienia z dnia: 11 września 2012 r., II OZ 704/12, z dnia 13 kwietnia 2012 r., II OZ 259/12, z dnia 4 kwietnia 2012 r., I OZ 21/12, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Uwzględniając powyższe rozważania Sąd doszedł do przekonania, że argumentacja wniosku skarżącej nie wskazuje na istnienie po stronie sędziego NSA Mieczysława Markowskiego okoliczności mogącej budzić uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności w tej konkretnej sprawie. Tym bardziej, że sędzia w złożonym w dniu 26 sierpnia 2013r. oświadczeniu wykluczył przesłanki wyłączenia oparte na tej podstawie. Jak wskazał natomiast NSA w postanowieniu z 9 grudnia 2010 r. w sprawie I OZ 934/10 "Autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza jego prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które podważałyby wiarygodność oświadczenia sędziego". W orzecznictwie wskazuje się, że okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być realna, a nie potencjalna. Nie jest zatem wystarczająca wyłącznie utrata przekonania o bezstronności sędziego (tak: NSA w postanowieniu z 15.09.2008 r., II FZ 397/08, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W ocenie Sądu rozpatrującego niniejszy wniosek skoro skarżąca nie wykazała, aby po stronie sędziego Mieczysława Markowskiego istniała realna okoliczność mogąca budzić uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności w tej konkretnej sprawie, to przyjąć należy, że oświadczenie sędziego nie zostało skutecznie podważone. Podnoszone zaś przez skarżącą okoliczności dotyczące błędnego, jej zdaniem, wykonywania przez sędziego Mieczysława Markowskiego obowiązków przewodniczącego wydziału, nie stanowią wystarczającej przesłanki uzasadniającej jego wyłączenie na podstawie art. 19 p.p.s.a.. O istnieniu uzasadnionej wątpliwości co do braku bezstronności sędziego Markowskiego przy rozpoznawaniu przedmiotowej skargi nie mogą w szczególności świadczyć podnoszone we wniosku okoliczności podpisania zarządzeń, w których błędnie określono przedmiot zaskarżenia czy niezasadnego wezwania do uiszczenia wpisu. Reasumując stwierdzić należy, że skarżąca nie wykazała i nie udowodniła żadnych okoliczności mogących budzić uzasadnione wątpliwości co do bezstronności wnioskowanego do wyłączenia sędziego w sprawie o sygn. akt II SA/Bk 136/13. Ze wskazanych powyżej względów Sąd, na mocy art. 22 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.