II SA/Bk 141/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz, Protokolant st. sekretarz sądowy Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2014 r. wniosku Z. C. o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania w zakresie skargi Rady Miejskiej Ł. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody P. z dnia [...] grudnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie scalenia i podziału nieruchomości p o s t a n a w i a oddalić wniosek Z. C. o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze uczestnika postępowania Skarga została wniesiona przez Radę Miejską w Ł. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody P. z dnia [...].12.2013r. stwierdzające nieważność Uchwały nr [...] Rady Miejskiej Ł. z dnia [...].10.2013r. w przedmiocie scalenia i podziału nieruchomości położonych w Ł. w dzielnicy przemysłowo-składowej w rejonie ulic Ż. i S. Pismem z dnia 4.04.2014r. Z. C. zgłosił swój udział w postępowaniu sądowym twierdząc, że jest osobą poszkodowaną wynikiem scalenia. Na rozprawie sądowej w dniu 17.04.2014r. (k.32) wyjaśnił, że interes prawny w przystąpieniu do postępowania wywodzi ze szkody, jaką poniósł wskutek uchwalenia w/w uchwały. Stwierdził, że popiera rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody P. Kwestię dopuszczenia Z. C. do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania, pełnomocnicy stron pozostawili do uznania Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Wniosek Z. C. dotyczący dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze uczestnika postępowania podlegał oddaleniu. Stosownie do treści art. 33 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270) zwanej dalej p.p.s.a. udział w charakterze uczestnika postepowania może zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. Z powyższej regulacji wynika, że o możliwości przystąpienia do postępowania decyduje m.in. legitymowanie się interesem prawnym. Zgodnie z art. 98 ust. 3 ustawy z dnia 8.03.1990r. o samorządzie gminnym (Dz. 591) , poz. gminnym (Dz.U. 3.1990r. U. z 2000r. nr 142, poz. 1591) do złożenia skargi na rozstrzygnięcie organu nadzorczego uprawniona jest gmina, której interes prawny, uprawnienie lub kompetencje zostały naruszone. Brak jest podstawy prawnej dla działania osób fizycznych i prawnych, które mogłyby przystąpić do postępowania sądowego uruchomionego przez gminę tylko z tego powodu, że dane rozstrzygnięcie nadzorcze jest dla takiej osoby korzystne i jest ona zainteresowana utrzymaniem w mocy rozstrzygnięcia nadzorczego. Nadto, szkoda (na którą powołuje się Z. C.), jaką poniósł (jego zdaniem) w wyniku scalenia, może świadczyć o jego interesie faktycznym, a nie prawnym. Instytucja dochodzenia ochrony praw naruszonych uchwałami rady gminy została przewidziana w art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. Stosownie do regulacji art. 101 ust. 1 w/w ustawy skargę na uchwałę rady gminy podjętą w sprawie z zakresu administracji publicznej, może wnieść do sądu administracyjnego każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą rady, o ile wcześniej wezwie radę do usunięcia zarzucanego naruszenia i wezwanie to okaże się bezskuteczne. Orzecznictwo sądowoadministracyjne prezentuje jednolity pogląd, jeśli chodzi o podmioty, które mają status stron w postępowaniu nadzorczym nad działalnością samorządu terytorialnego, stroną może być jedynie wojewoda oraz organ jednostki samorządu terytorialnego i to zarówno w postępowaniu sądowym toczącym się ze skargi gminy na rozstrzygnięcie nadzorcze wojewody, jak też ze skargi wojewody na uchwałę rady gminy, wniesioną stosownie do przepisu art. 93 ustawy o samorządzie gminnym. Takie stanowisko (które skład orzekający, w sprawie niniejszej, podziela) zostało wyrażone m.in. w postanowieniu NSA z dnia 2.07.2010r. sygn. akt II OZ 623/10, w wyrokach: NSA z dnia 8.03.2005r. sygn. akt OSK 1229/04; z dnia 24.04.2006r. – II OSK 142/06 (dostępne w bazie Lex Omega). Dlatego też, orzeczono jak w sentencji.