II SA/Bk 145/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie o dokonanie z urzędu aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B., po rozpatrzeniu wniosku D. i T. A., wznowił postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją PWINGiK w B. z dnia [...] lipca 2016 r. znak [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty Powiatu B. Nr [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. w sprawie o dokonanie z urzędu aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu C., gm. C. w zakresie działek oznaczonych numerami [...]. Następnie decyzją z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] PWIGiK w B. uchylił decyzję z dnia [...] lipca 2016 r., znak: [...] i decyzję Starosty Powiatu B. z dnia [...] czerwca 2016 r., znak: [...] oraz odmówił wprowadzenia z urzędu aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu C., gm. C. w zakresie dotyczącym działek oznaczonych numerami [...]. Ww. postanowienie z dnia [...] kwietnia 2017 r. o wznowieniu postępowania zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku A. M. Skarżąca zaskarżyła też decyzję PWIGiK w B. z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...], a wywiedziona w tym zakresie skarga została zarejestrowana pod sygnaturą II SA/Bk 145/18. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do przepisów art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) - dalej określanej jako p.p.s.a - kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; jak również na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Zaskarżone postanowienie nie należy do żadnej z tych kategorii. Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje możliwości zaskarżenia takiego postanowienia zażaleniem, nie kończy ono postępowania w sprawie, nie rozstrzyga również sprawy administracyjnej co do jej istoty. Zgodnie z art. 149 § 1, § 3 i § 4 k.p.a. zarówno wznowienie, jak i odmowa wznowienia postępowania następują w drodze postanowienia, jednakże zażalenie przysługuje wyłącznie na postanowienie o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego. Oznacza to, że zamiarem ustawodawcy było przyznanie uprawnień procesowych do kwestionowania w drodze instancyjnej jedynie rozstrzygnięcia odmawiającego uwzględnienia wniosku o wznowienie. Te strony postępowania, które są zainteresowane niewzruszaniem pierwotnie wydanej decyzji nie są uprawnione do ochrony swych praw na tym etapie postępowania. Zgodnie z art. 142 k.p.a. prawidłowość podjęcia postanowienia o wznowieniu postępowania może być przez stronę kwestionowana dopiero wraz z odwołaniem od decyzji. Takie też odwołanie zostało w przedmiotowej sprawie złożone, a następnie na wydaną po rozpatrzeniu powyższego odwołania – decyzję Skarżąca złożyła skargę do tutejszego sądu. Jak wynika z powyższego postanowienie o wznowieniu postępowania jest jedynie postanowieniem wszczynającym postępowanie i nie może zawierać innych treści, poza wskazaniem przesłanek uzasadniających wznowienie postępowania. Postanowienie to jest tylko aktem procesowym, nierozstrzygającym sprawy wznowienia postępowania, a jedynie otwierającym postępowanie w sprawie. Za niedopuszczalnością skargi na postanowienie o wznowieniu postępowania administracyjnego opowiedziały się również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w postanowieniu z dnia 28 sierpnia 2009 r., sygn. akt II SA/Kr 1186/09; Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 4 października 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 1227/12 i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 28 października 2005 r., sygn. akt I SA/Wa 1794/05, a także Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w postanowieniu z dnia 26 sierpnia 2004 r., sygn. akt II SA/Bk 368/04 (wszystkie dostępne w Centralnej bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Skoro więc postanowienie o wznowieniu postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną nie mieści się w żadnej z trzech opisanych w art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. kategorii postanowień zaskarżalnych do sądu administracyjnego, skarga taka jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 tejże ustawy, o czym orzeczono w sentencji.