II SA/Bk 150/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 maja 2014 r. wniosku pełnomocnika skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. i J. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...]. grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie nakazania sporządzenia projektu budowlanego zamiennego p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2014 r. pełnomocnik skarżących wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] października 2013 r. nr [...] nakazującą skarżącym – D. i J. G. sporządzenie i przedłożenie w terminie do dnia [...] maja 2014 r. czterech egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego, obejmującego budynek gospodarczy na maszyny i narzędzia rolnicze, sześć silosów zbożowych, z zadaszeniem wsypu zboża wrazz suszarnią zbóż, usytuowanych na działkach nr geod. [...], [...] i [...] we wsi R., gm. J. K., uwzględniającego zmiany z dotychczas wykonanych robót budowlanych, celem doprowadzenia ich do stanu zgodnego z prawem, skarżący zawarli wniosek wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podano, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje konieczność poniesienia wysokich nakładów finansowych na sporządzenie projektu zamiennego. Koszty wykonania projektu zamiennego oscylują wokół kwoty 4-5 tys. złotych. Pełnomocnik podniósł, że duże koszty wynikające z konieczności wykonania robót mogą narazić skarżących na niebezpieczeństwo powstania szkody znacznych rozmiarów. Prowadzona inwestycja stanowi główny element ich gospodarstwa rolnego, z którego się utrzymują. Ponadto strona skarżąca podniosła, że obiekty budowlane, które są przedmiotem sporu z organem nadzoru, są duże kubaturowo, zaś zmiana projektu budowlanego w tym zakresie wymaga dodatkowych ustaleń w terenie. Wskazała również, że wyznaczony czas wykonania projektu jest zbyt krótki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej jako P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, że wstrzymanie wykonania decyzji przez sąd następuje na wniosek strony, a co za tym idzie uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej. Powołany przepis zobowiązuje wnioskodawcę do wskazania co najmniej jednej z przesłanek oraz uprawdopodobnienia okoliczności stanowiących o zasadności wniosku (por. postanowienie NSA z 13 grudnia 2004 r., FZ 496/04, Lex nr 799468). Nie jest zatem zasadnym wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, w którym strona nie wskazuje, jakie konkretnie szkody poniesie w razie wykonania decyzji, czy też jakie nieodwracalne skutki wykonanie decyzji spowoduje, oraz w sposób przekonywujący nie uzasadnia swojego stanowiska uprawdopodabniając te okoliczności. Dla uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest odniesienie się do konkretnych okoliczności, tak aby Sąd miał możliwość ich oceny (Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 10 stycznia 2013 r., II OZ 1153/12, Lex nr 1274455). Wywody zawarte we wniosku winny być połączone z niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych oraz skonkretyzowanych wystarczająco danych obrazujących sytuację strony (por. postanowienie NSA z 16 kwietnia 2009 r., II GSK 257/09, Lex nr 575347). Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, a także znajdować potwierdzenie w dokumentach dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. Odnosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należy w pierwszej kolejności wskazać, że przedmiotem wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania jest decyzja nakładająca na nich obowiązek sporządzenia i przedstawienia, w zakreślonym terminie, projektu budowlanego zamiennego. Wnioskodawcy, reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, oświadczyli że wykonanie nałożonego obowiązku spowoduje konieczność poniesienia wysokich nakładów finansowych na sporządzenie projektu zamiennego. Koszty wykonania projektu zamiennego oscylują wokół kwoty 4-5 tys. złotych. Pełnomocnik podniósł, że duże koszty wynikające z konieczności wykonania robót mogą narazić skarżących na niebezpieczeństwo powstania szkody znacznych rozmiarów. Prowadzona inwestycja stanowi bowiem główny element ich gospodarstwa rolnego, z którego się utrzymują. W ocenie Sądu pełnomocnik nie uargumentował dostatecznie swojego wniosku, gdyż nie odwołał się do materiałów źródłowych oraz nie przedstawił danych obrazujących ich sytuację finansową. Samo wskazanie w przybliżeniu kosztów projektu zamiennego, bez okazania jakiegokolwiek dokumentu potwierdzającego, jest niewystarczające do uznania, że Wnioskodawcy uprawdopodobnili, że wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy zaznaczyć, że również w postanowieniu tutejszego Sądu z dnia 11 marca 2014 r. sygn. akt II SA/Bk 150/14 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Sąd stwierdził, że Wnioskodawcy nie uargumentowali dostatecznie swojego wniosku, bowiem nie odwołali się do materiałów źródłowych oraz nie przedstawili danych obrazujących ich sytuację finansową, w tym jaki wpływ miałoby poniesienie tych kosztów na ich ogólną sytuację materialną. Nie jest także wystarczające upatrywanie zasadności takiego wniosku w zarzutach dotyczących zaskarżonej decyzji, w tym m.in. nieracjonalnych zobowiązań nałożonych na skarżących, czy też zbyt krótkiego czasu wykonania projektu zamiennego. Ocena zgodności decyzji z prawem i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 P.p.s.a. to dwie różne instytucje. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności decyzji z prawem, a zwłaszcza rozstrzygnięcie sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności decyzji administracyjnej (por. postanowienie NSA z 28 kwietnia 2005 r., II OZ 184/05, Lex nr 302251). Rozpoznając wniosek w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji, Sąd nie dokonuje bowiem oceny zasadności skargi, lecz bada, czy wystąpiły przesłanki zawarte w art. 61 § 3 u.p.p.s.a., uzasadniające przyznanie przedmiotowej ochrony tymczasowej. Reasumując, stwierdzić należy że powołane we wniosku argumenty nie stanowią o wykazaniu relacji między wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń wynikających z treści art. 61 § 3 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.