II SA/Bk 1607/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący asesor sądowy WSA Anna Bartłomiejczuk (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 lutego 2026 r. wniosku Spółdzielni Mieszkaniowej w J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skarg M. sp. z o.o. w likwidacji w B. i Spółdzielni Mieszkaniowej w J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia 21 lipca 2025 r. Nr (...) w przedmiocie utrzymania w mocy decyzji stwierdzającej nieważność decyzji w sprawie rejestracji pojazdu p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia 21 lipca 2025 r. nr (...)Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. (dalej: "SKO") utrzymało w mocy własną decyzję z dnia 17 marca 2025 r. nr (...) stwierdzającą nieważność decyzji Starosty S. z dnia 30 kwietnia 2020 r., którą na wniosek M. sp. z o.o. w S. zarejestrowano pojazd marki (...), wydając dowód rejestracyjny seria i numer (...). Decyzja ta została wydana na skutek rozpoznania wniosku Spółdzielni Mieszkaniowej w J. (dalej: "Spółdzielnia") o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skargę na ww. decyzję SKO wniosła do sądu administracyjnego spółka M. sp. z o.o. w likwidacji w B. oraz Spółdzielnia Mieszkaniowa w J.. Spółdzielnia sformułowała dodatkowo w swojej skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). W uzasadnieniu złożonego wniosku Spółdzielnia wyjaśniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji, niewątpliwie może doprowadzić do wyrządzenia znaczonej szkody i może zrodzić trudne do odwrócenie skutki polegające na wzruszeniu decyzji o rejestracji pojazdu na obecnego właściciela, a w konsekwencji braku możliwości poruszania się pojazdem po drogach publicznych. Skarżąca spółdzielnia wykorzystuje ciągnik marki (...) w swojej codziennej działalności, tj. do utrzymywania nieruchomości będących w jej zarządzie z korzyścią dla jej członków. Pojazd ten stanowi istotną część wyposażenia umożliwiającą Spółdzielni wywiązywanie się z jej ustawowych obowiązków. Wykonanie zatem zaskarżonej decyzji spowoduje szkodę która nie będzie mogła być wynagrodzona w żaden sposób po rozpoznaniu sprawy przez sąd, skoro w chwili obecnej Spółdzielnia mogłaby być pozbawiona możliwości wykorzystywania pojazdu wskutek uruchomienia "machiny" czynności i postępowań związanych z rejestracją. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wedle zaś art. 61 § 3 zd. 1 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania rozstrzygnięcia będącego przedmiotem zaskarżenia oraz aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez wyrządzenie znacznej szkody należy rozumieć szkodę zarówno majątkową, jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. m.in. postanowienie NSA z 13 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 182/10, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej: "CBOSA"). Z kolei trudne do odwrócenia prawne i faktyczne skutki to następstwa, które powodują istotną i trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. m.in. postanowienia NSA z 10 marca 2010 r., I FSK 1841/09 oraz z 19 maja 2011 r., II OZ 415/11; CBOSA). W orzecznictwie zauważa się, że przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności, czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Skutki te mają w ocenie wniosku znaczenie niejako potencjalne. Nie jest wymagane, żeby w jakimś zakresie, mniejszym lub większym, rzeczywiście wystąpiły lub przynajmniej już się ujawniały. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia (por. uchwała NSA z 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07, CBOSA). Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd jest związany zawartym tam, zamkniętym katalogiem przesłanek, których wykazanie jest rzeczą wnioskodawcy. Ten zaś powinien starannie i rzeczowo umotywować swój wniosek, wskazując na konkretne okoliczności uprawdopodabniające, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione i konieczne, aby sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd musi bowiem dysponować wiarygodnie wykazanymi faktami, które pozwolą mu na zastosowanie przedmiotowego wyjątku od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 13 listopada 2014 r., sygn. akt II FZ 1504/14, Lex nr 1538986). Wnioskodawca musi zatem powołać się na konkretne okoliczności, przy czym muszą to być okoliczności zobiektywizowane i potwierdzone sytuacją rzeczywistą. Ponadto zawarte we wniosku wywody powinny zostać połączone z niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych oraz skonkretyzowanych okoliczności obrazujących sytuację faktyczną wnioskodawcy. Jakkolwiek brak jest podstaw, aby od sądu żądać poszukiwania argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu, to w orzecznictwie przyjmuje się, że sąd administracyjny rozpoznając wniosek, powinien dokonać analizy sytuacji strony i ocenić konieczność udzielenia ochrony tymczasowej z uwzględnieniem wszystkich okoliczności sprawy. Z uwagi na ocenny charakter postępowania w przedmiocie wstrzymania wykonania danego aktu, sąd administracyjny może pewne okoliczności, które wynikają z akt sprawy, wziąć pod uwagę z urzędu, co nie oznacza jednak, że jest zobowiązany poszukiwać za stronę argumentów na poparcie zgłoszonego przez nią żądania (por. postanowienia NSA: z 16 czerwca 2024 r., I OZ 164/24; z 6 czerwca 2017 r., II OZ 567/17 oraz z 28 października 2020 r., II OZ 884/20, CBOSA) W ocenie sądu skarżąca Spółdzielnia nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje wobec niej znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Okoliczności takich sąd nie stwierdził również w wyniku analizy akt sprawy. Podkreślić trzeba bowiem, że decyzja SKO stwierdzająca nieważność pierwszej rejestracji pojazdu na terenie Polski (tj. wyeliminowana z obrotu prawnego decyzja Starosty S.) nie ma bezpośredniego przełożenia na sytuację prawną kolejnego nabywcy tego pojazdu, a więc na sytuację skarżącej Spółdzielni. Wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji o pierwszej rejestracji w Polsce pojazdu importowanego z państwa spoza obszaru Unii Europejskiej nie eliminuje bowiem automatycznie kolejnych rejestracji tego pojazdu w Polsce. W celu wyeliminowania z obrotu prawnego każdej kolejnej rejestracji pojazdu (przerejestrowanie) konieczne jest bowiem uruchomienie indywidualnego postępowania administracyjnego zmierzającego do wzruszenia decyzji, na mocy której pojazd przerejestrowano. Jej podważenie, w oparciu o okoliczność stwierdzenia nieważności pierwszej rejestracji pojazdu w Polsce, wymaga wydania decyzji eliminującej z obrotu prawnego kolejną rejestrację (por. postanowienia WSA w Białymstoku: z 26 czerwca 2025 r., sygn. II SA/Bk 933/25, niepubl. oraz z 13 maja 2025 r., sygn. II SA/Bk 644/25, niepubl.). Dodatkowo należy podkreślić, że skoro - wbrew twierdzeniom pełnomocnika Spółdzielni - zaskarżona decyzja stwierdzająca nieważność pierwszej decyzji rejestracyjnej, nie wstrzymuje możliwości dalszego użytkowania pojazdu przez aktualnego jego właściciela, ani też nie skutkuje automatycznym wykreśleniem tego pojazdu z rejestru, tym samym nie istnieje bezpośrednie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków po stronie skarżącej Spółdzielni. Mając powyższe na względzie, na mocy art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.