II SA/Bk 162/15

II SA/Bk 162/15 P O S T A N O W I E N I E Dnia 25 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.) po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2015 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] stycznia 2015 r. znak [...] w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r. Wojewoda P. utrzymał w mocy decyzję Starosty S. z dnia [...] listopada 2014 r., którą orzeczono o zezwoleniu na niezwłoczne zajęcie działek nr [...] i nr [...] położonych w obrębie B., stanowiących własność J. G. Skargę na decyzję Wojewody złożył do sądu administracyjnego J. G. wnioskując jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego ocenie, decyzja o zezwoleniu na niezwłoczne zajęcie nieruchomości jest ściśle związana z decyzją o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości wydaną na podstawie art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami, a taką w stosunku do niego również wydano. Skoro zatem decyzja zezwalająca na ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości podlega wstrzymaniu na podstawie art. 9 ustawy o gospodarce nieruchomościami, to należy również wstrzymać wykonanie decyzji zezwalającej na niezwłoczne zajęcie nieruchomości. Wskazał też na trudne do odwrócenia skutki i znaczne szkody, jakie może wywołać wykonanie decyzji zaskarżonej w przedmiotowej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania podlega uwzględnieniu. Stosownie do treści art. 124 ust. 1a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn.: Dz. U. z 2014 r. poz. 518 ze zm.), dalej u.g.n. w przypadkach określonych w art. 108 Kodeksu postępowania administracyjnego lub uzasadnionych ważnym interesem gospodarczym starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, na wniosek podmiotu, który będzie realizował cel publiczny, udziela, w drodze decyzji, zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości po wydaniu decyzji, o której mowa w ust. 1 tego przepisu tj. decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości. Decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności. Z kolei przepis art. 9 u.g.n. stanowi, że w sprawach, o których mowa w przepisach działu III, z wyłączeniem art. 97 ust. 3 pkt 1, art. 122, art. 124 ust. 1a, art. 124b ust. 1, art. 126 i art. 132 ust. 1a, wykonanie decyzji następuje po upływie 14 dni od dnia, w którym upłynął bezskutecznie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na decyzję do sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tych sprawach organ, który wydał decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie. Z powyższych regulacji z jednej strony wynika, że skarga do sądu administracyjnego na decyzję wydaną na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n. (o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości) powoduje wstrzymanie jej wykonania z urzędu, z drugiej zaś, że pomimo regulacji zawartej w art. 9 u.g.n. nakazującej wstrzymanie wykonania z urzędu decyzji wydanej na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n. (ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości), ustawodawca w określonych przypadkach przewidział możliwość udzielenia, w drodze decyzji, zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości z rygorem natychmiastowej wykonalności. W stosunku do skarżącego zostały wydane obydwie decyzje, tj. zarówno w trybie art. 124 ust. 1 u.g.n jak i w trybie art. 124 ust. 1a u.g.n. Także obydwie zostały zaskarżone przez niego do sądu administracyjnego. Skarga na decyzję w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości poprzez udzielenie zezwolenia na założenie i przeprowadzenie linii elektroenergetycznej została zarejestrowana pod sygnaturą II SA/Bk 161/15. Postanowieniem z dnia 25 marca 2015 r. wstrzymano wykonanie tej decyzji. W sprawie niniejszej przedmiotem skargi jest decyzja w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości. W ocenie sądu, decyzja wydana na podstawie art. 124 ust. 1a u.g.n. (o niezwłocznym zajęciu nieruchomości) jest – jak trafnie wskazuje skarżący - decyzją ściśle związaną z decyzją, o której mowa w art. 124 ust. 1 tej ustawy (decyzją ograniczającą sposób korzystania z nieruchomości). Obie wydane są w granicach tej samej sprawy. Wstrzymanie wykonania tylko decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości (co nastąpiło w sprawie II SA/Bk 161/15) bez wstrzymania wykonania decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości (wydanej w sprawie niniejszej) niweczyłoby sens zastosowania instytucji udzielenia ochrony tymczasowej w sprawie II SA/Bk 161/15 (vide stanowisko sądu w sprawach II SA/Bk 526/14 czy II SA/Bk 790/14, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Stanowisko to podzielił również NSA w sprawie I OZ 1193/14, aczkolwiek odnotować należy, że prezentował również stanowisko odmienne w innych sprawach (np. I OZ 1124/14 czy I OZ 80/15, CBOSA). Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.