II SA/Bk 1727/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 lutego 2026 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia 13 marca 2025 r. nr 406.38/E-1/XIX/25 w przedmiocie zasiłku stałego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z 13 marca 2025 r. nr 406.38/E-1/XIX/25 w przedmiocie zasiłku stałego. Powyższą decyzję SKO doręczono skarżącemu 4 kwietnia 2025 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach postępowania administracyjnego), z kolei skarga na tę decyzję została złożona przez skarżącego osobiście w siedzibie organu 16 maja 2025 r. (k. 3 akt sądowych, data wpływu do organu). Postanowieniem z dnia 26 czerwca 2025 r. (II SA/Bk 1132/25) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z 13 marca 2025 r. nr 406.36/E-1/XIX/25 w przedmiocie zasiłku celowego, z uwagi na uchybienie terminowi do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 7 października 2025 r. (I OZ 602/25) Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie i sprawę skierował do ponownego rozpoznania przez WSA w Białymstoku. NSA wskazał, że zawarte w skardze sformułowania sugerują, że skarżący miał świadomość upływu ustawowego terminu do złożenia skargi i wniósł o przywrócenie terminu do złożenia tego środka odwoławczego. Okoliczności sprawy wymagały rozważenia przez sąd I instancji możliwości wezwania skarżącego do wyjaśnienia czy jego intencją było w istocie złożenie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Odrzucenie skargi bez podjęcia tego typu działań było przedwczesne. Postanowieniem z 14 listopada 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący. Postanowieniem z 22 stycznia 2026 r. (I OZ 2/26) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy sąd obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi i spełnienie przez skarżącego wymagań formalnych przewidzianych dla skargi przepisami prawa. Jednym z warunków skutecznego wniesienia skargi jest jej terminowość. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Stosownie do treści art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Z kolei w myśl art. 54 § 1 skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Z akt sprawy wynika, że zaskarżoną decyzję doręczono skarżącemu 4 kwietnia 2025 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach postępowania administracyjnego), pouczając skarżącego o terminie i trybie jej zaskarżenia do sądu. Skargę natomiast skarżący wniósł osobiście w siedzibie organu 16 maja 2025 r. (k. 3 akt sądowych), czyli już po upływie trzydziestodniowego terminu na jej wniesienie, który upłynął z końcem dnia 5 maja 2025 r. Skarga jest więc spóźniona. Podkreślenia wymaga także, że w przedmiotowej sprawie WSA w Białymstoku postanowieniem z 14 listopada 2025 r. odmówił przywrócenia skarżącemu terminu do wniesienia skargi. Następnie postanowieniem z 22 stycznia 2026 r. NSA oddalił zażalenie na te postanowienie. Wobec powyższego zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 1 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji.