II SA/Bk 209/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lutego 2010 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o ustalenie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia odrzucić skargę. Wójt Gminy J. K. decyzją z [...] czerwca 2009 r. nr [...] ustalił Rejonowej Spółdzielni Ogrodniczo-Pszczelarskiej "W" w B. jednorazową opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonych w obrębie K., spowodowanego uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Po rozpatrzeniu odwołania Spółdzielni, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z [...] lipca 2009 r. utrzymało w mocy powyższe rozstrzygnięcie. W związku z tym Spółdzielnia wywiodła do tut. Sądu skargę na decyzję organu odwoławczego. Decyzją z [...] lutego 2010 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm. (dalej w skrócie: "u.p.p.s.a."), w ramach tzw. instytucji autokontroli, po zapoznaniu się z przedmiotową skargą, uwzględniło ją w całości i uchyliło zaskarżoną decyzję z [...] lipca 2009 r. oraz decyzję Wójta Gminy J. K. z [...] czerwca 2009 r., umarzając jednocześnie postępowanie prowadzone przed organem I instancji. Z powyższą decyzją Kolegium nie zgodził się Wójt Gminy J. K. i wywiódł do tut. Sądu skargę, wnosząc o jej uchylenie w całości. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie, wskazując, iż została ona złożona przez organ nie mający uprawnień do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu. Sąd pragnie zwrócić uwagę, że postępowanie przed sądem administracyjnym może zostać wszczęte jedynie na żądanie legitymowanego podmiotu. Zgodnie bowiem z art. 50 § 1 i 2 u.p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Legitymację do wniesienia skargi ustawy mogą również przyznawać innym podmiotom. Na gruncie powyższej regulacji w orzecznictwie ukształtował się pogląd, iż organ, który wydał decyzję w pierwszej instancji nie jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Postępowanie sądowoadministracyjne może być bowiem uruchomione tylko z inicjatywy podmiotu pozostającego poza systemem organów, których działalność ma podlegać kontroli przez sąd administracyjny. Dopuszczenie do złożenia skargi przez organ pierwszej instancji doprowadziłoby do sytuacji, w której stronami postępowania sądowego byłyby dwa organy administracji publicznej orzekające w sprawie, a spór między nimi sprowadzałby się do różnego stanowiska co do prawidłowości poszczególnych decyzji. Powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, niezależnie od tego czy nastąpiło na mocy ustawy, czy też w drodze porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego bądź sądowoadministracyjnego. W takiej sytuacji jednostka samorządu terytorialnego nie ma w takim postępowaniu legitymacji procesowej strony, nie jest również podmiotem uprawnionym do zaskarżania decyzji administracyjnych do sądu administracyjnego (zob. np. postanowienie NSA z 2 marca 2006 r. II GSK 387/05, LEX nr 197511; postanowienie NSA z 24 maja 2006 r., II FSK 818/05, LEX nr 274863; postanowienie NSA z 19 czerwca 2008 r. II OSK 813/08, LEX nr 505430, wyrok NSA z 28 maja 2009 r., I OSK 782/08, Wspólnota 2009 r., nr 24, s. 30). Zauważenia przy tym wymaga, że oceniając zgodność z Konstytucją RP regulacji art. 33 i art. 50 § 1 u.p.p.s.a., Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 29 października 2009 r. K 32/08, OTK-A 2009/9/139 uznał, że przepisy te są zgodne z art. 165 Konstytucji również przy takiej interpretacji, która odmawia jednostkom samorządu terytorialnego prawa do uczestniczenia w postępowaniu sądowoadministracyjnym oraz prawa do wnoszenia skarg do sądów administracyjnych w sytuacji, w której organ danej jednostki rozpatrywał sprawę administracyjną i wydał decyzję administracyjną w pierwszej instancji. Podzielając powyższe poglądy Sąd uznał, że Wójt Gminy J. K., który wydał decyzję w I instancji nie ma legitymacji procesowej do złożenia skargi na rozstrzygnięcie SKO w B. z [...] lutego 2010 r. Dlatego też orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 u.p.p.s.a. oraz przy zastosowaniu art. 50 § 1 u.p.p.s.a.