II SA/Bk 21/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, sędzia NSA Mieczysław Markowski (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 1 marca 2016 r. sprawy ze skargi D. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oddala skargę U podstaw podjętego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia faktyczne. Wójt Gminy N. decyzją z dnia [...] marca 2011 r., nr [...], w wyniku rozpatrzenia wniosku Z. A. (zwanego dalej "Inwestorem ") z dnia [...] stycznia 2011 r., orzekł zgodę na realizację przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie z przebudową oraz zmianie sposobu użytkowania istniejącego budynku gospodarczego na budynek warsztatowo - produkcyjny do remontu i produkcji łodzi na działce o nr ewid. [...] położonej w miejscowości N. oraz określił warunki środowiskowe realizacji tego przedsięwzięcia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., po rozpatrzeniu wniosku D. W. (zwanej dalej: "skarżącą"), decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...] stwierdziło nieważność powyższej decyzji. W wyniku rozpatrzenia wniosku Inwestora o ponowne rozpatrzenie sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...] utrzymało w mocy powyższą decyzję. Rozstrzygnięcie to jest ostateczne i prawomocne. W dniu [...] stycznia 2011 r. Inwestor zwrócił się z wnioskiem do Wójta Gminy N. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach na ww. inwestycję. W dniu [...] lutego 2011 r. Wójt Gminy N. wystąpił do Państwowego Powiatowego Inspektoratu Sanitarnego w A. (zwany dalej: "PPIS w A.") oraz do Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w B. (zwany dalej : "RDOŚ w B.") w sprawie wydania opinii co do konieczności sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko dla ww. przedsięwzięcia. Postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] w B. stwierdził, że nie istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. W dniu [...] lutego 2011 r. PPIS w A. wydał opinię nr [...] stwierdzającą obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i określił wykonanie raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Wójt Gminy N. w dniu [...] marca 2011 r., nr [...] wydał postanowienie o odstąpieniu od obowiązku sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia. W dniu [...] marca 2011 r. Wójt Gminy N. wydał decyzję nr [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia. W dniu [...] kwietnia 2011 r. skarżąca złożyła do Wójta Gminy N. pismo o braku zgody na realizację przedsięwzięcia. Powyższe pismo wraz z aktami sprawy zostało przekazane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. celem rozpatrzenia. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. odmówiło skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy N. z dnia [...] marca 2011 r, zaś [...] czerwca 2011 r. postanowieniem stwierdziło, że odwołanie skarżącej od ww. decyzji Wójta Gminy N. wniesione zostało z uchybieniem terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z dniem 20 października 2011 r. sygn. akt II SA/Bk 518/11odrzucił skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., po rozpatrzeniu wniosków skarżącej, decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...] stwierdziło nieważność decyzji Wójta Gminy N. z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia i określającej warunki środowiskowe jego wykonania, zaś postanowieniem nr [...] stwierdziło nieważność postanowienia z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w sprawie odstąpienia od obowiązku sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. W związku z toczącym się w dalszym ciągu postępowaniem, Wójt Gminy N. wezwał Inwestora do usunięcia braków formalnych. W piśmie z dnia [...] września 2014 r. Inwestor określił rodzaj przedsięwzięcia oraz dołączył kartę informacyjną przedsięwzięcia, kopię mapy ewidencyjnej, wypis z ewidencji gruntów. W dniu [...] września 2014 r. organ I instancji wystąpił do PPIS w A. oraz do RDOŚ w B., Wydział Spraw Terenowych w S. w sprawie wydania opinii co do konieczności sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko dla ww. przedsięwzięcia. W dniu [...] września 2014 r. PPIS w A. wydał opinię nr [...] stwierdzającą obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i określił wykonanie raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Powyższe stanowisko organ ten podtrzymał w opinii nr [...] z dnia [...] października 2014 r. oraz w opinii nr [...] z dnia [...] lipca 2015 r. W dniu [...] października 2014 r. Inwestor w nowej karcie informacyjnej zmienił numer geodezyjny działki na aktualny, tj. [...] oraz nazwę przedsięwzięcia na: "zmiana sposobu użytkowania istniejącego budynku gospodarczego na budynek warsztatowo-produkcyjny do remontu i produkcji łodzi". Postanowieniem z dnia [...] października 2014 r., nr [...] RDOŚ w B. wyraził opinię, że dla planowanego przedsięwzięcia nie zachodzi konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Powyższe stanowisko organ ten podtrzymał w postanowieniu z dnia [...] lipca 2015 r. , nr [...]. Wójt Gminy N. postanowieniem z dnia [...] października 2014 r., nr [...] stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia. Decyzją z dnia [...] listopada 2014 r., nr [...] Wójt Gminy N. stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla ww. przedsięwzięcia. Po rozpatrzeniu odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...], [...] uchyliło zaskarżoną decyzje w całości i przekazało sprawę Wójtowi Gminy N. do ponownego rozpatrzenia. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Wójt Gminy N. decyzją z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia dla przedmiotowego przedsięwzięcia oceny oddziaływania na środowisko. Ta decyzja również została wyeliminowana z obrotu prawnego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., w wyniku rozpatrzenia odwołania decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...], [...] uchyliło ją w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Pismem z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...], będącym odpowiedzią na pismo Wójta Gminy N. z dnia [...] kwietnia 2015 r., Zastępca Dyrektora Departamentu Ocen Oddziaływania na Środowisko poinformował, że zakład, w którym ma być planowana produkcja małych statków żeglugi śródlądowej, w tym łodzi do uprawiania sportu, rekreacji lub połowu ryb powinien być kwalifikowany jako przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko na podstawie § 3 ust. 1 pkt 46 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. Nr 213, poz. 1397 ze zm., zwanym dalej: "rozporządzeniem"). W odpowiedzi na wezwanie organu I instancji z dnia [...] maja 2015 r., w dniu [...] czerwca 2015 r. Inwestor przedłożył Kartę informacyjną dla inwestycji: "Zmiana sposobu użytkowania istniejącego budynku gospodarczego na budynek warsztatowo-produkcyjny do remontu i produkcji łodzi na działce o numerze geodezyjnym [...] w miejscowości N. gmina N. w trzech egzemplarzach wraz z ich zapisem w formie elektronicznej . Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Wójt Gminy N. decyzją z dnia [...] września 2015 r., nr [...] stwierdził: (-) brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia polegającego na zmianie sposobu użytkowania istniejącego budynku gospodarczego na budynek warsztatowo -produkcyjny do remontu i produkcji łodzi na działce o nr ewid. [...] w miejscowości N. gmina N.; (-) określił rodzaj przedsięwzięcia mającego charakter lokalny jako zmianę sposobu użytkowania istniejącego budynku gospodarczego na budynek warsztatowo - produkcyjny do remontu i produkcji lodzi oraz stwierdził, że przedsięwzięcie usytuowane będzie na działce o nr ewid. [...] w obrębie geodezyjnym N.; (-) wskazał następujące rozwiązania mające na celu zmniejszenie uciążliwości przedsięwzięcia dla terenów sąsiednich: ·zakład od godz. 16.00 do 8.00 będzie nieczynny; · nasadzenie zadrzewień drzewami ozdobnymi (tuje) stanowiącymi barierę od strony zabudowanej działki sąsiedniej, · używanie sprzętów elektrycznych emitujących dźwięk o natężeniu do 60 dB celem wyeliminowania uciążliwego hałasu, ·zamontowanie 12-metrowego emitora w systemie wentylacji, co spowoduje, że ewentualne zapachy nie będą uciążliwe w strefie przebywania ludzi. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji stwierdził, że ze względu na lokalny charakter, oddziaływań, planowane rozwiązania technicznei technologiczne, sposób wykonywania produkcji i remontów, ich skalę oraz usytuowanie przedsięwzięcia nie będzie ono stanowiło źródła ponadnormatywnych oddziaływań na środowisko gruntowo - wodne i powietrze, nie wpłynie negatywnie na prawidłowe funkcjonowanie zwierząt, roślin oraz ich siedlisk. Po rozpatrzeniu odwołania skarżącej oraz S. R., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji Kolegium w pierwszej kolejności wyjaśniło, że przedmiotowy wniosek podlegał rozpoznaniu w trybie ustawy z dnia z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 1235 ze zm., zwanej dalej: "ustawą"). Przytoczyło treść art. 71 ust. 2, art. art. 60 ustawy. Następnie, mając na względzie art. 63 ust. 1 ustawy oraz § 3 ust. 1 pkt 46 rozporządzenia, stwierdziło, iż organ I instancji prawidłowo uznał, iż przedstawiony przez wnioskodawcę sposób zamierzonego wykorzystywania budynku gospodarczego należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Zdaniem organu odwoławczego Wójt Gminy N., po uwzględnieniu pisma Zastępcy Dyrektora Departamentu Transportu Morskiego i Bezpieczeństwa Żeglugi z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] (2) oraz pisma Zastępcy Dyrektora Departamentu Ocen Oddziaływania na Środowisko z dnia [...] lipca 2015 r., prawidłowo przyjął, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia z zakładem przemysłowym zajmującym się budową i remontem małych statków, a więc została spełniona definicja stoczni. Kolegium wyjaśnił, że skoro przedmiotowe przedsięwzięcie może potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, to jego realizacja (oparta ostatecznie o pozwolenie na budowę) winna być poprzedzona decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach, wydaną po przeprowadzeniu postępowania mogącego przybrać dwie formy przewidziane w powołanej wyżej ustawie: w sposób uproszczony- tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawi, po przeanalizowaniu treści wniosku Inwestora i załączników wskazanych w art. 74 ust. 1 ustawy, zakończone decyzją wydaną na podstawie art. 84 ustawy oraz w sposób rozbudowany, zakończone decyzją na podstawie art. 82 ust. 1 ustawy. Następnie organ odwoławczy stwierdził, że zasadne jest postanowienie organu I instancji z dnia [...] października 2014 r., oparte o art. 63 ust. 2 ustawy, stwierdzające brak potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko. Wójt Gminy N. dysponował opiniami organów współdziałających (opinie PPIS w A. oraz RDOŚ w B.). Kolegium zaznaczyło, że postanowienie uwzględnia jedynie opinie organu ochrony środowiska, szeroko uzasadnioną, nie uwzględnia natomiast opinii organu sanitarno-epidemiologicznego, gdyż opiera się ona na niczym nie opartych przypuszczeniach. Następnie Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że powyższe postanowienie Wójta Gminy N. ukierunkowało dalszy tok postępowania. Po pierwsze nie mogły znaleźć w nim w nim zastosowania ustawowe przepisy regulujące postępowanie w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, a w związku z tym nie zasadny jest zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 59 ust. 1 pkt 2, art. 74 ust. 1 pkt 3 i 3a, art. 77, art. 79, art. 80 ust. 1 i 2, art. 81, art. 82, art. 85 ustawy. Po drugie została otwarta droga do wydania decyzji w trybie art. 84 ustawy. Kolegium podniosło, że w aktach sprawy znajdują się wszystkie wymagane dowody, wystarczające do podjęcia decyzji, tj. karta informacyjna przedsięwzięcia, wypisy, wyrysy z ewidencji gruntów. Organ podniósł, że z wniosku Inwestora, z karty informacyjnej przedsięwzięcia oraz z wypisów (przedłożonych do akt na etapie odwoławczym) i wyrysów z ewidencji gruntów wynika, że: - budynek gospodarczy, w którym planowana jest produkcja i remont łodzi, znajduje się na działce nr [...], stanowiącej własność Inwestora, której grunty sklasyfikowane są w ewidencji jako użytki rolne zabudowane (B-RV), pastwiska trwałe (FsVI) i grunty orne (RV). W otoczeniu znajdują się działki mające podobną klasyfikacje gruntów: nr ewid. [...] stanowiąca własność J. A. (użytki rolne zabudowane, pastwiska trwałe, grunty orne), [...] stanowiąca własność R. S. (łąki i pastwiska trwałe), [...] stanowiąca własność małżeństwa Z. i J. A. (pastwiska trwałe), [...] stanowiąca własność S. R. (grunty orne). Nieruchomość, na której znajduje się przedmiotowy budynek graniczy też z drogą powiatową (działka nr [...]) i z nieruchomością stanowiącą własność skarżącej (działka nr [...]), na której poza użytkami rolnymi sklasyfikowano też tereny mieszkaniowe. Grunty powyższe, jak i dalej położone grunty miejscowości N., nie są objęte postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, mają przeznaczenie rolne, na których znajduje się tzw. zabudowa zagrodowa. Leżą one poza granicami obszarów prawem chronionych, w tym obszarów Natura 2000 poza obszarami wodno - błotnymi, wybrzeży, górskimi lub leśnymi, objętymi ochroną, obszarami, na których standardy jakości środowiska zostały przekroczone, obszarami o krajobrazie mającym znaczenie historyczne, kulturowe lub archeologiczne, obszarami przylegającymi dc jezior, obszarami ochrony uzdrowiskowej; - przewidziane w budynku prace produkcyjno- remontowe łodzi wykonywane będą ręcznie, przy drzwiach zamkniętych, a więc hałas wystąpi jedynie w granicach terenu inwestycji; z uwagi na lokalny charakter przedsięwzięcia nie wystąpi powiązanie z innymi przedsięwzięciami; ścieki socjalno- bytowe odprowadzane będą do przydomowej oczyszczalni, a ścieki technologiczne nie wystąpią; emisja pyłów i gazów do powietrza (następująca poprzez system wentylacji mechanicznej w pomieszczeniu produkcyjnym następnie wspólny wyciąg wyposażony w wentylator i emitor o wysokości 12 m i średnicy 0,25 m) nie przekroczy norm dopuszczalnych i zamknie się w obrębie działki nr [...] odpady niebezpieczne oddzielone będą od innych odpadów, a gospodarka nimi odbywać się będzie w zgodzie z przepisami o odpadach (gromadzone będą w odrębnych, metalowych, zamykanych pojemnikach, ustawionych w wydzielonym miejscu, przekazywani uprawnionemu przedsiębiorcy na podstawie podpisanej umowy); z karty informacyjnej przedsięwzięcia (przedłożonej przez wnioskodawcę w dniu [...] czerwca 2015 r. w ramach realizacji zaleceń organu odwoławczego sformułowanych w decyzji z dnia [...] kwietnia 2015 r. wynika, że do remontu i produkcji łodzi używana będzie żywica, żelkot, utwardzacz aceton i wosk, a do powietrza przedostawać się będzie styren, aceton, flatan dimelylu, metyloetyloketon, węglowodory aromatyczne. Następnie organ przeanalizował uwarunkowania wymienione w art. 63 ust. 1 ustawy, wykluczając negatywny wpływ przedsięwzięcia na glebę, wody powierzchniowe i podziemne, na gatunki chronione roślin i zwierząt oraz ich siedliska na obszarach Natura 2000, a także na krajobraz. Stwierdził również, że zmiana sposobu użytkowania budynku gospodarczego na budynek produkcyjno- remontowy nie spowoduje zagrożenia dla środowiska naturalnego, w tym dla życia i zdrowia ludzi. Dodał, że w niniejszej sprawie nie mają zastosowania żadne przepisy szczególne, które uniemożliwiałyby realizację przedmiotowego przedsięwzięcia oraz, że teren inwestycji nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a więc nie zachodzi przesłanka niezgodności lokalizacji przedsięwzięcia z prawem miejscowym. W związku z powyższym, zdaniem organu odwoławczego, Wójt Gminy N. uprawniony i obowiązany był wydać zaskarżoną decyzję środowiskową. Ponadto Kolegium podniosło, że w przedmiotowej sprawie nie doszło do naruszenia przepisów prawa procesowego (art. 7, 8, 10, 11, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a.). Dodał, że dokument graficzny przedstawiający granice zasięgu oddziaływania przedsięwzięcia został dostarczony dopiero na etapie odwołania. Wskazał, że za strony postepowania, podobnie jak organ I instancji, przyjął właścicieli nieruchomości sąsiadujących z działką nr ewid. [...]. Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, wnosząc jednocześnie o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej wydanie decyzji organu I instancji. Zaskarżonej decyzji zarzucono: 1) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji w sytuacji, gdy decyzja ta wydana została z naruszeniem art. 84, art. 85 ust. 2 pkt 2, art. 63 ust. 1 i ust. 2 ustawy poprzez to, że organ nie zajął stanowiska - w formie postanowienia - w przedmiocie stwierdzenia braku obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, a także uzasadnił swoją decyzję z naruszeniem art. 85 ust. 2 pkt 2 ustawy polegającym na nie zawarciu w niej informacji o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1 oraz na ustaleniu w tej decyzji ograniczeń i warunków wynikających z art. 82 ustawy, które są właściwe dla przedsięwzięć wymagających przeprowadzenia takiej oceny, 2) art. 6, 7, 8, 11, 77, 80 i 107 § 3 k.p.a. z uwagi na naruszenie zasady praworządności, zasady prawdy obiektywnej, poprzez zaniechanie przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w niezbędnym zakresie, brak odniesienia się przez organ drugiej instancji do wszystkich zarzutów odwołania, co skutkowało dokonaniem błędnej oceny prawnej i załatwieniem sprawy w sposób nie mający na względzie interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, 3) art. 15 k.p.a., poprzez naruszenie właściwości instancyjnej, tj. brak rozpoznania sprawy pod względem merytorycznym i prawnym, a ograniczenie się jedynie do kontroli decyzji organu pierwszej instancji w ograniczonym zakresie, co doprowadziło do naruszenia zasady dwuinstancyjności. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik podniosła, że we wcześniejszej decyzji Kolegium z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...], [...] organ odwoławczy skrytykował postanowienie Wójta Gminy N. z dnia [...] października 2014 r., wydane w oparciu o art. 63 ust. 2 ustawy, zaś w zaskarżonej decyzji uznał je za prawidłowe. W związku z tym wyciągnęła wniosek, że organ pierwszej instancji nie wydał wymaganego prawem postanowienia poprzedzającego decyzję środowiskową. Ponadto podniosła, że rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji wykracza poza dyspozycję art. 84 ustawy, a jego uzasadnienie nie zawiera wszystkich elementów, tj. brak w nim informacji o uwarunkowaniach wskazanych w art. 63 ust. 1 ustawy. Zdaniem strony skarżącej organy obu instancji nie uzasadniły dlaczego nie jest potrzebna ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w sytuacji, kiedy granica obszaru chronionego znajduje się ok. 200 m od terenu przedsięwzięcia. Dodała, że umiejscowienie zakładu w centrum miejscowości, w sąsiedztwie której dominuje zabudowa mieszkaniowa i zagrodowa, mieści się ośrodek zdrowia, a także obszar Natura 2000 oznacza zakłócenie użytkowych funkcji tego terenu i pogorszenie życia mieszkańców oraz stanowi źródło konfliktów, co wynika również z opinii PPIS w A. z dnia [...] lipca 2015 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje. Skarga nie jest zasadna. W ocenie Sądu, zarzuty przedstawione przez skarżącą nie podważają legalności zaskarżonej decyzji. Należy zaznaczyć, że sąd administracyjny uchyla decyzję, jeśli stwierdzi: naruszenie prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy lub dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, naruszenia przepisów postępowania jeśli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b, c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.). Zaskarżona decyzja, o braku potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko, została wydana w oparciu o przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013 r., poz. 1235 ze zm., zwanej dalej: "ustawą środowiskową"). Zgodnie z art. 59 ust. 1 pkt 1 ustawy środowiskowej, przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko jest wymagane, w przypadku przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. Natomiast w myśl art. 59 ust. 1 pkt 2 ustawy środowiskowej, przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko jest wymagane, w przypadku przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, gdy obowiązek powyższy został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 powyższej ustawy. Artykuł 63 ust. 1 wskazuje, że obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, przy uwzględnieniu warunków wymienionym w powyższym artykule, przy czym ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie obliguje organ w art. 64 ust. 1 do wcześniejszego zasięgnięcia opinii regionalnego dyrektora ochrony środowiska oraz państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego. Organ prowadzący postępowanie jest zatem zobowiązany do ustalenia, czy w sprawie zachodzi konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia przy uwzględnieniu stanowiska organów opiniujących. Stosownie zaś do art. 63 ust. 1 ustawy obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając łącznie następujące uwarunkowania: 1) rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, z uwzględnieniem: a) skali przedsięwzięcia i wielkości zajmowanego terenu oraz ich wzajemnych proporcji, b) powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć znajdujących się na obszarze, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie, c) wykorzystywania zasobów naturalnych, d) emisji i występowania innych uciążliwości, e) ryzyka wystąpienia poważnej awarii, przy uwzględnieniu używanych substancji i stosowanych technologii; 2) usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego - uwzględniające: a) obszary wodno-błotne oraz inne obszary o płytkim zaleganiu wód podziemnych, b) obszary wybrzeży, c) obszary górskie lub leśne, d) obszary objęte ochroną, w tym strefy ochronne ujęć wód i obszary ochronne zbiorników wód śródlądowych, e) obszary wymagające specjalnej ochrony ze względu na występowanie gatunków roślin i zwierząt lub ich siedlisk lub siedlisk przyrodniczych objętych ochroną, w tym obszary Natura 2000 oraz pozostałe formy ochrony przyrody, f) obszary, na których standardy jakości środowiska zostały przekroczone, g) obszary o krajobrazie mającym znaczenie historyczne, kulturowe lub archeologiczne, h) gęstość zaludnienia, i) obszary przylegające do jezior, j) uzdrowiska i obszary ochrony uzdrowiskowej; 3) rodzaj i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do uwarunkowań wymienionych w pkt 1 i 2, wynikające z: a) zasięgu oddziaływania - obszaru geograficznego i liczby ludności, na którą przedsięwzięcie może oddziaływać, b) transgranicznego charakteru oddziaływania przedsięwzięcia na poszczególne elementy przyrodnicze, c) wielkości i złożoności oddziaływania, z uwzględnieniem obciążenia istniejącej infrastruktury technicznej, d) prawdopodobieństwa oddziaływania, e) czasu trwania, częstotliwości i odwracalności oddziaływania. Stosownie do treści ust. 2 powyższego unormowania, postanowienie wydaje się również, jeżeli organ nie stwierdzi potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W przypadku, gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ stwierdza brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przy czym charakterystyka przedsięwzięcia stanowi załącznik do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (art. 84 ust. 1 i 2 ustawy środowiskowej). W przypadku, gdy odstąpiono od konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, uzasadnienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, niezależnie od wymogów przewidzianych w przepisach k.p.a., winno zawierać informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1 powyższej ustawy, uwzględnionych przy stwierdzeniu braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Umożliwia to bowiem dokonanie oceny, co do prawidłowości rozstrzygnięcia w przedmiocie braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia. Jak już wspomniano stosownie do treści art. 63 ust. 1 ustawy środowiskowej przeprowadzana ocena, czy w sprawie niezbędne jest nałożenie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, musi uwzględniać: rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia (pkt. 1); usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego (pkt. 2); rodzaj i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do uwarunkowań wymienionych w pkt 1 i 2 (pkt. 3). Należy też zaznaczyć, że stocznie produkcyjne lub remontowe są zaliczane do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, o czym stanowi § 3 ust. 1 pkt 46 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010 r., nr 2013, poz. 1397) w brzmieniu obowiązującym od 1 sierpnia 2013 r. Organy, po uwzględnieniu pisma Zastępcy Dyrektora Departamentu Transportu Morskiego i Bezpieczeństwa Żeglugi z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] (2) oraz pisma Zastępcy Dyrektora Departamentu Ocen Oddziaływania na Środowisko z dnia [...] lipca 2015 r., prawidłowo przyjęły, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia z zakładem przemysłowym zajmującym się budową i remontem małych statków, a więc została spełniona definicja stoczni. Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności przedmiotowej sprawy w pierwszej kolejności należy wskazać, że Sąd podziela ustalony przez organy stan faktyczny i przyjętą przez orzekające w sprawie organy ocenę o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania ww. przedsięwzięcia na środowisko. W ocenie Sądu, organy obydwu instancji, stwierdzając brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania ww. przedsięwzięcia na środowisko, prawidłowo oceniły przesłanki wynikające z art. 63 ust. 1 ustawy środowiskowej w oparciu o materiał dowodowy a zwłaszcza o załączoną do wniosku inwestora kartę informacyjną przedsięwzięcia oraz opinię organów współdziałających. RDOŚ w B. postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...] wyraził opinię, iż dla planowanego przedsięwzięcia nie zachodzi konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Z kolei PPIS w A. w dniu [...] lipca 2015 r. wydał opinię nr [...] stwierdzającą obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i określił wykonanie raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Dla organów, wydających decyzje o braku potrzeby sporządzania oceny oddziaływania na środowisko dla inwestycji: "Zmiana sposobu użytkowania istniejącego budynku gospodarczego na budynek warsztatowo-produkcyjny do remontu i produkcji łodzi na działce o numerze geodezyjnym [...] w miejscowości N. gmina N.", postanowienie organu ochrony środowiska stanowiło podstawowy dowód w sprawie. Ww. organ odniósł się poważnie do zagadnienia motywując własne stanowisko w sposób fachowy i wyczerpujący po dokonanej analizie dokumentacji, a zwłaszcza karty informacyjnej przedsięwzięcia. Organy nie uwzględniły natomiast opinii organu sanitarno-epidemiologicznego twierdząc, iż opiera się na niczym nie popartych przypuszczeniach. W tym miejscu należy wskazać, że opinie organów współdziałających nie mają charakteru wiążącego i podlegają swobodnej ocenie organu wydającego postanowienie czy decyzję o braku potrzeby sporządzenia raportu dla przedsięwzięcia mogącego potencjalnie oddziaływać na środowisko (vide: wyrok WSA w Kielcach z 5 listopada 2009 r. – II SA/Ke 523/09). Ponadto artykuł 77 ust. 1 ustawy środowiskowej wprowadził wyraźne rozróżnienie pomiędzy uzgodnieniem a opinią, w postaci organu współdziałającego w ich wydaniu. Uzgodnienie, w przeciwieństwie do opinii, jest formą o znaczeniu stanowczym, wiąże bowiem organ administracyjny rozstrzygający w postępowaniu głównym (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 20 października 2011 r., sygn. akt II SA/Łd 810/11, opubl. CBOISA). Jak wskazuje analiza zaskarżonej decyzji wymogi określone w art. 63 ust. 1 ustawy środowiskowej zostały w przedmiotowej sprawie spełnione. Sam fakt niewymienienia wszystkich uwarunkowań wskazanych w art. 63 ust. 1 ustawy nie ma wpływu na wynik sprawy. Organy uwzględniły ww. uwarunkowania dokonując ich analizy w wydanych rozstrzygnięciach. Wykluczono negatywny wpływ przedsięwzięcia na glebę, wody powierzchniowe i podziemne, na gatunki chronione roślin i zwierząt oraz ich siedliska na obszarach Natura 2000, a także na krajobraz. Organy wykazały, że zmiana sposobu użytkowania budynku gospodarczego na budynek produkcyjno- remontowy nie spowoduje zagrożenia dla środowiska naturalnego, w tym dla życia i zdrowia ludzi. Identyfikując zagrożenia dla zdrowia i życia ludzi stwierdzono wprawdzie, że powstawać będzie hałas towarzyszący ręcznym pracom remontowo - produkcyjnym łodzi. Podniesiono jednak, że jego emisja wystąpi właściwie na terenie inwestycji, a poziom hałasu nie przekroczy dopuszczalnych norm wynoszących dla terenów zabudowy zagrodowej 55 dB w porze dziennej i 45 dB w porze nocnej, a dla zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej 50 dB w porze dziennej i 40 dB w porze nocnej według rozporządzenia Ministra Środowi ska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. z 2014 r., poz. 112). Stwierdzono również, że poza hałasem realizacja przedmiotowego przedsięwzięcia spowoduje emisję pyłów i gazów do powietrza, jednakże nie nastąpi przekroczenie dopuszczalnych stężeń zanieczyszczeń. Wskazano, że inwestor posiada pozwolenie emisyjne (decyzję Starosty A. z dnia [...].05.2011 r. nr [...] ważne do [...].05.2021 r.). Ponadto organ odwoławczy zaznaczył, że z przedłożonych przez Inwestora na etapie odwoławczym dwóch protokołów kontroli dokonanych w sposób niezapowiedziany przez Delegaturę WIOŚ w S. w maju i na przełomie sierpnia i września 2014 r. wynika, że wokół zakładu nie odczuwa się uciążliwego zapachu, jak też nie stwierdzono żadnych naruszeń czy nieprawidłowości w zakresie gospodarowania odpadami. Organy uznały zatem, że sąsiedztwo przedmiotowego zakładu nie jest uciążliwe. W zaskarżonych decyzjach wydanych w obu instancjach, wbrew zarzutom skargi, w sposób wyczerpujący wyjaśniono zatem z jakich przyczyn realizacja planowanego przedsięwzięcia nie wymaga uprzedniego przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Ponadto słusznie wskazał organ odwoławczy, że postanowienie organu I instancji z dnia [...] października 2014 r. stwierdzające brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia jest prawidłowe. Wprawdzie organ odwoławczy miał do niego wcześniej zastrzeżenia, podobnie jak do decyzji organu I instancji, ale jedynie z tego powodu, że nie było wyjaśnione czy dla przedmiotowego przedsięwzięcia w ogóle wymagana jest decyzja środowiskowa. Ostatecznie została wydana decyzja, która wbrew twierdzeniu strony skarżącej spełnia wszystkie wymagania prawne zawarte w art. 85 ust. 2 ustawy środowiskowej. Na wynik sprawy nie miało też wpływu wskazanie w decyzji organu I instancji lokalizacji przedsięwzięcia i podstawowych warunków jego funkcjonowania. W ocenie Sadu, wydanie kwestionowanej decyzji poprzedziło dokładne wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności mających znaczenie dla podejmowanego w sprawie rozstrzygnięcia (art. 7 i 77 k.p.a.). Ocena ta nie nosi cech dowolności (art. 80 k.p.a.). Nie doszło też do naruszenia art. 6, 7, 8, 11 k.p.a. Zgodnie zaś z art. 107 § 3 k.p.a. w decyzji zawarto podstawowe jej elementy, wskazano uzasadnienie faktyczne i prawne. W szczególności uzasadniono stanowisko organu, wyjaśniono podstawy prawne rozstrzygnięcia z przytoczeniem przepisów prawa. Sąd nie stwierdził też naruszenia zasady dwuinstancyjności, o której mowa w art. 15 k.p.a. Rozstrzygnięcia organów zostały poprzedzone przeprowadzeniem przez każdy z nich postępowania umożliwiającego osiągnięcie celów, dla których postępowanie to jest prowadzone. Reasumując Sąd stwierdził, że pomimo, iż wynik przeprowadzonego postępowania jest niezgodny z oczekiwaniami strony skarżącej, nie może to oznaczać, że zaskarżona decyzja narusza prawo, w tym art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Sąd administracyjny niezwiązany granicami skargi nie stwierdził innych naruszeń prawa, które mogłyby stanowić podstawę do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji. W związku z powyższym Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.