II SA/Bk 210/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz, asesor sądowy WSA Elżbieta Lemańska (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Anna Makal, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 października 2018 r. sprawy ze skargi A. B. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt II SA/Bk 546/17 ze skargi A. B. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w przedmiocie odmowy nakazania wykonania określonych czynności lub robót p o s t a n a w i a odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego. , Wyrokiem z dnia 7 listopada 2017 r. w sprawie II SA/Bk 546/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę A. B. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B.u (dalej: PWINB) z dnia [...] maja 2017 r. w przedmiocie odmowy nakazania wykonania określonych czynności lub robót budowlanych. Wyrok uprawomocnił się w dniu 27 marca 2018 r., tj. po upływie trzydziestodniowego terminu na złożenie skargi kasacyjnej, biegnącego od doręczenia stronie skarżącej drugiej opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (art. 177 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej: P.p.s.a. A. B. w dniu 9 lutego 2018 r. złożyła skargę o wznowienie postępowania w sprawie II SA/Bk 546/17. Skarga ta została odrzucona postanowieniem z dnia 6 marca 2018 r. wydanym w sprawie II SA/Bk 112/18 jako przedwczesna. W dniu 3 kwietnia 2018 r. A. B. złożyła kolejną skargę o wznowienie postępowania w sprawie II SA/Bk 546/17. W jej uzasadnieniu wywodziła, że: nie zgadza się ze sposobem sporządzenia i wnioskami dołączonej do akt postępowania administracyjnego ekspertyzy biegłego H. S.; w sprawach II SA/Bk 458/16 i II SA/Bk 546/17 orzekał częściowo ten sam skład sędziowski; poruszane przez nią na rozprawie w dniu 7 listopada 2017 r. kwestie zostały zignorowane, a wnioski dowodowe nie zostały przeprowadzone; "sąd nie wykazał się wnikliwą oceną sprawy"; jej pełnomocnik adwokat H. Ł. oraz jego aplikant M. M. nie okazali należytego zainteresowania sprawą II SA/Bk 546/17. Sformułowała również zastrzeżenia odnośnie znajomości sędziego Sądu Administracyjnego (nie wskazała nazwiska) z adw. M. A., która "wygrywa sprawy dzięki sponsorom sądowym". Zwróciła uwagę na to, że w pełnomocnictwie organu do sprawy II SA/Bk 546/17 wymieniono osoby skarżące niebędące stronami w sprawie. Wezwana do sprecyzowania zarzutów skargi o wznowienie postępowania profesjonalny pełnomocnik skarżącej wskazała następujące podstawy wznowienia postępowania: 1. art. 271 pkt 2 P.p.s.a. poprzez brak należytej reprezentacji skarżącej polegający na nienależytym wykonywaniu obowiązków przez ustanowionego z urzędu pełnomocnika, które polegało na niezłożeniu przygotowanych wcześniej wniosków dowodowych na piśmie i ograniczenia się do ich przytoczenia przed sądem, co doprowadziło do negatywnych dla strony skutków procesowych; niezłożeniu wniosku o zaprotokołowanie przez sąd wszystkich wniosków i twierdzeń formułowanych na rozprawie przez A. B., a także pytań kierowanych do strony przeciwnej i niepoinformowaniu jej o możliwości złożenia załącznika do protokołu rozprawy, podczas gdy strona z uwagi na stan zdrowia nie była w stanie podjąć na rozprawie należytej aktywności w obronie swoich interesów; 2. art. 273 § 2 P.p.s.a. poprzez wykrycie takich okoliczności faktycznych, które mogą mieć wpływ na wynik sprawy, a z których skarżąca nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. W tym zakresie pełnomocnik wskazała na jednostronność ekspertyzy technicznej inż. H. S., sporządzonej bez kontaktu z A. B., bez oględzin jej lokalu mieszkalnego. Z innych okoliczności faktycznych wykrytych, zdaniem pełnomocnika skarżącej, po zakończeniu sprawy II SA/Bk 546/17 wskazała ujawnienie powiązań rodzinnych biegłego ze stronami postępowania Państwem P. (pochodzenie z tej samej miejscowości, takie same nazwisko rodowe matki skarżącej). Pełnomocnik wskazała, że wyrok w sprawie II SA/Bk 546/17 uprawomocnił się w dniu 27 marca 2018 r., zaś skarga o wznowienie postępowania została złożona w dniu 3 kwietnia 2018 r. Wywodziła, że termin trzymiesięczny na złożenie skargi o wznowienie postępowania nie mógł się rozpocząć wcześniej niż data uprawomocnienia wyroku w ww. sprawie. Podczas rozprawy w dniu 11 października 2018 r. sąd oddalił wniosek pełnomocnika skarżącej o przeprowadzenie dowodu z płyty CD zawierającej zdjęcia zawilgoconej ściany mieszkania skarżącej jako następstwa robót inwestorów P. Zarówno pełnomocnik skarżącej jak i skarżąca oświadczyli, że nie posiadają dowodów powiązań inż. H. S. z inwestorami, a skarżąca wyraziła przekonanie, że "na 99% istnieje pokrewieństwo". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu. Merytoryczne rozpoznanie skargi o wznowienie postępowania poprzedzone powinno być oceną jej dopuszczalności, na którą to ocenę składa się zbadanie zachowania trzymiesięcznego terminu do wniesienia skargi (art. 277 P.p.s.a.) oraz zbadanie, czy skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia (art. 271-273 P.p.s.a.). W sprawie niniejszej skarga została złożona w terminie trzymiesięcznym liczonym od daty uprawomocnienia się wyroku w sprawie II SA/Bk 546/17, jednakże nie zawiera wskazania ustawowej podstawy wznowienia, co powoduje jej niedopuszczalność. Wezwana do sprecyzowania podstaw skargi o wznowienie profesjonalny pełnomocnik skarżącej wskazała dwa przepisy mające stanowić w sprawie podstawy wznowienia: art. 271 pkt 2 i art. 273 § 2 P.p.s.a. Zgodnie z art. 271 pkt 2 P.p.s.a., można żądać wznowienia postępowania, jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. W ramach tej podstawy wznowienia pełnomocnik powołała się na przebieg rozprawy w sprawie II SA/Bk 546/17 oraz na sposób działania pełnomocnika, który w ocenie skarżącej nie był wypełnieniem obowiązku należytej reprezentacji. Zauważyć jednak należy, że brak należytej reprezentacji nie dotyczy sytuacji, gdy za stronę działa prawidłowo umocowany pełnomocnik i to nawet wówczas, gdy wykonuje on swoje obowiązki w sposób prowadzący do negatywnych dla skarżącego skutków lub w sposób nieakceptowany przez skarżącego. Innymi słowy, nie może stanowić podstawy wznowienia postępowania polegającej na nienależytej reprezentacji niezadowolenie strony ze sposobu jej reprezentacji przez pełnomocnika (vide np. postanowienie z dnia 15 lutego 2012 r., I GSK 155/12, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: CBOSA). Brak należytej reprezentacji występuje, gdy pełnomocnik jest umocowany nieprawidłowo, gdy osoba będąca pełnomocnikiem tej roli pełnić nie może np. z uwagi na brak zdolności procesowej. Brak ten nie występuje, gdy profesjonalny pełnomocnik działa za stronę a jedynie strona nie jest z jego działania zadowolona. Z taką zaś sytuacją mamy do czynienia w sprawie niniejszej. Nadto, jak wynika z treści protokołu rozprawy z dnia 7 listopada 2017 r. w sprawie II SA/Bk 546/17, pełnomocnik był obecny na rozprawie razem ze stroną oraz składał wnioski dowodowe. W ramach podstawy wznowienia z art. 273 § 2 P.p.s.a. sformułowano negatywną ocenę sposobu sporządzenia i wskazania wniosków ekspertyzy technicznej sporządzonej w sprawie II SA/Bk 546/17 na etapie administracyjnym przez inż. H. S. oraz wskazano na prawdopodobne powiązania rodzinne biegłego z inwestorami. Nie ulega jednak wątpliwości w świetle orzecznictwa sądów administracyjnych, że odmienna ocena materiału dowodowego sprawy nie stanowi wypełnienia ww. podstawy wznowienia i nie jest nową okolicznością, później ujawnioną, na którą strona nie miała możliwości powołania się w postępowaniu przed sądem w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem (np. wyrok z dnia 21 lutego 2018 r., II OSK 1086/1, CBOSA). Identyczne wnioski należy wyprowadzić odnośnie wskazywania przez pełnomocnika skarżącej na istnienie powiazań rodzinnych między biegłym a inwestorami. Podczas rozprawy w dniu 11 października 2018 r. ani pełnomocnik skarżącej, ani skarżąca nie potwierdzili posiadania dowodu na okoliczność powiązań będących podstawą do wyłączenia biegłego. Nie stanowią takiej okoliczności podobieństwa czy nawet identyczność nazwiska krewnych skarżącej i biegłego oraz pochodzenie z tej samej miejscowości. Dla wystąpienia podstawy wznowienia postępowania z art. 273 § 2 P.p.s.a należy wskazać taką okoliczność lub środek dowodowy, które mogły wpłynąć na odmienną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego. Tego w sprawie nie dowiedziono, zaś przypuszczenia skarżącej nie stanowią ani okoliczności faktycznej, ani środka dowodowego. Reasumując, choć pełnomocnik skarżącej wezwany przez sąd do sprecyzowania zarzutów skargi o wznowienie sformułował te podstawy w sposób odpowiadający ustawie, to jednak nie wskazał okoliczności, które wypełniałyby te podstawy w sposób mogący realnie stanowić podstawę wznowienia. Stąd też skarga o wznowienie podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna, bo nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia. Sąd nie stwierdził również wskazania okoliczności mogących stanowić podstawę wznowienia postępowania w piśmie skarżącej z dnia [...] lutego 2018 r. zawierającym sporządzone osobiście przez skarżącą uzasadnienie skargi o wznowienie postępowania. Częściowa powtarzalność składu sędziowskiego nie jest okolicznością stanowiącą podstawę wznowienia postępowania, jeśli nie następuje w warunkach art. 18 P.p.s.a. (w sprawach II SA/Bk 546/17 i II SA/Bk 458/16 takie warunki nie zaistniały, bowiem w sprawach tych sąd kontrolował dwa orzeczenia wydane na innym etapie postępowania naprawczego). Nieprecyzyjność pełnomocnictwa udzielonego w sprawie II SA/Bk 546/17 pełnomocnikowi organu (wskazanie innej niż A. B. osoby skarżącej) nie może stanowić podstawy wznowienia w sytuacji, gdy w pełnomocnictwie wskazano prawidłowo numer sprawy i jej przedmiot. Nadto, na nieprawidłową reprezentację strony może powoływać się tylko podmiot, którego ta nieprawidłowa reprezentacja dotyczyła (vide postanowienie z dnia 11 września 2012 r., I OSK 1206/12, CBOSA). Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 281 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.