II SA/Bk 230/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA D. Tryniszewska-Bytys (spr.), po rozpoznaniu w dniu 25 października 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. R. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie II SA/Bk 359/04, zakończonej prawomocnym postanowieniem z dnia 19 października 2004 r. umarzającym postępowanie w sprawie skargi A. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] maja 2004 r. Nr [...] w przedmiocie przekazania według właściwości wniosku o udostępnienie danych ewidencyjnych p o s t a n a w i a - odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie II SA/Bk 359/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem ogłoszonym na rozprawie dnia 19 października 2004 r. w sprawie sygn. akt II SA/Bk 359/05, umorzył postępowanie w sprawie skargi A. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] maja 2004 r. Nr [...] w przedmiocie przekazania według właściwości wniosku o udostępnienie danych ewidencyjnych – wobec cofnięcia skargi. Orzeczenie to stało się prawomocne z dniem 20 listopada 2004 r. Na rozprawie była obecna skarżąca wraz z pełnomocnikiem (protokół z rozprawy z dnia 19 października 2004 r. ). Dnia 08 marca 2005 r. A. R. mimo uczynienia adresatem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zaadresowała do Sądu Rejonowego w B. (data stempla pocztowego k. 37), zarzucając ustanowionemu pełnomocnikowi nienależyte wykonywanie obowiązków procesowych. Sąd Rejonowy w B. przesłał wyżej omówioną skargę do WSA w Białymstoku dnia 14 marca 2005 r. (data stempla pocztowego k.6), która wpłynęła do WSA w dniu 15 marca 2005 r. (data na prezentacie k. 9). Pełnomocnik skarżącej zobowiązany do sprecyzowania podstawy prawnej żądania wznowienia postępowania oraz wykazania zachowania terminu do złożenia przedmiotowej skargi wywiódł, iż A. R. w maju 2004 r. przeszła operację stawu biodrowego i przez długi czas nie mogła się poruszać, przyjmowała również środki psychotropowe, co w konsekwencji spowodowało, iż nie była świadoma faktu, że orzeczenie w sprawie II SA/Bk 359/04 stało się ostateczne – skarżąca dowiedziała się o tym dopiero na początku bieżącego roku. Jako podstawę prawną wznowienia wskazał nienależytą reprezentację skarżącej. Organ administracji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie z powodu niezachowania terminu, bądź ewentualnie, o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 277 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Jako podstawę wznowienia w sprawie niniejszej podano brak należytej reprezentacji strony w sprawie objętej żądaniem wznowienia. Poza sporem pozostaje fakt, iż A. R. dowiedziała się o skarżonym orzeczeniu w dniu rozprawy dnia 19 października 2004 r., termin określony w treści art. 277 u.p.s.a. upłynął więc dnia 19 stycznia 2005 r. i nie został zachowany. Należy zauważyć, iż dnia 08 marca 2005 r. skarżąca skierowała skargę do niewłaściwego sądu (Sądu Rejonowego w B.). Zgodnie z poglądem przyjętym w orzecznictwie i doktrynie mylne oznaczenie sądu powoduje, że o dacie dokonania czynności decyduje data wpłynięcia pisma do sądu właściwego, ewentualnie data nadania pisma przez sąd niewłaściwy do sądu właściwego w urzędzie pocztowym (T. Woś i inni, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2005 r., s. 330; T. Ereciński i inni, Komentarz do Kodeksu postępowania cywilnego, Postępowanie rozpoznawcze, Tom I, Wyd. Prawnicze, Warszawa 1997 r., s. 266-267; uchwała SN z dnia 28 listopada 1987 r., sygn. III CZP 33/87, publ. OSNC 1988/6/73). W rozpatrywanej sprawie Sąd Rejonowy w B. nadał skargę A. R. dnia 14 marca 2005 r., korespondencja wpłynęła do WSA w Białymstoku w dniu 15 marca 2005 r. Z daty skargi o wznowienie wynika, że była sporządzona 12 lutego 2005 r., zatem nawet, gdyby wówczas prawidłowo została wniesiona do WSA w Białymstoku, to także byłaby spóźniona. Okoliczności podniesione przez pełnomocnika skarżącej w piśmie z dnia 14 października 2005 r. nie mogą skutkować zmianą oceny, co do upływu ustawowego terminu, bo sposób liczenia pozostaje taki sam, niezależnie od przyczyn niedokonania czynności przez stronę. Ewentualny fakt choroby i związana z nim niemożność działania mogłyby stanowić jedynie podstawę wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi o wznowienie postępowania, nie świadczą natomiast o zachowaniu terminu określonego w ustawie. Wniosek o przywrócenie terminu w sprawie niniejszej nie został złożony. Z tych względów na podstawie art. 280 § 1 w zw. z art. 277 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.