II SA/Bk 273/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. G. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji 1. Prezydent Miasta B. decyzją z [...] kwietnia 2014 r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił inwestorowi – A. M. pozwolenia na budowę budynku gospodarczo-garażowego na działce nr [...] położonej przy ul. [...] w B. Decyzja stała się ostateczna dnia [...] kwietnia 2014 r. 2. Na wniosek B. G., współwłaściciela sąsiedniej działki nr [...], Prezydent Miasta B. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2014 r., wznowił postępowanie w sprawie zakończonej ww. decyzją ostateczną na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 Kpa. 3. Następnie Prezydent Miasta B., decyzją z [...] grudnia 2014 r. nr [...], uchylił własną decyzję z [...] kwietnia 2014 r. i rozstrzygnął o istocie sprawy ponownie zatwierdzając projekt budowlany i udzielając inwestorowi pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji. 4. Po rozpatrzeniu odwołania złożonego przez B. G., Wojewoda P. decyzją z [...] lutego 2015 r. nr [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. 5. Skargę od tej decyzji do sądu administracyjnego złożył B. G. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Został on uzasadniony następującym zdaniem: "Z uwagi na niebezpieczeństwo powstania skutków trudnych do odwrócenia niosących za sobą duże nakłady finansowe wnoszę o jej wstrzymanie". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Wstrzymanie wykonania decyzji jest wyjątkiem od ogólnej zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zgodnie z którą wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. W myśl art. 61 § 3 ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd ma zatem możliwość, ale nie obowiązek wydania takiego postanowienia. Instytucja wstrzymania wykonania decyzji ma na celu ochronę strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem prawidłowości zaskarżonej decyzji. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji sąd nie analizuje zatem wszelkich skutków jej wykonania, a jedynie rozważa, czy wykonanie decyzji przed zakończeniem postępowania sądowego może spowodować nieodwracalne pogorszenie sytuacji skarżącego po ewentualnym jej uchyleniu. Zgodnie z ustalonym w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem, to wnioskodawca jest zobowiązany wskazać na niebezpieczeństwo wystąpienia szkody i wykazać, że szkoda, która powstanie na skutek wykonania decyzji, będzie znaczna, a skutki jakie wywoła wykonanie decyzji trudne do odwrócenia. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie wskazana szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem decyzji, by sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane i na podstawie akt sprawy, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. (vide: postanowienie NSA z 26 lipca 2006 r., II FZ 452/2006, LexPolonica nr 418133, postanowienie WSA w Łodzi z 17 października 2007 r., I SA/Łd 1132/2007, LexPolonica 1793221). Oceniając argumentację przytoczoną we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, która właściwie stanowi powtórzenie zwrotu ustawowego, stwierdzić należy, że skarżący nie wykazał jego zasadności. W ocenie Sądu strona skarżąca nie uprawdopodobniła, że wykonanie decyzji objętej wnioskiem wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Wprawdzie rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, sąd bierze pod rozwagę również te okoliczności, które nie zostały powołane przez skarżącego, gdyż opiera się na materiale dowodowym pozwalającym zająć stanowisko w sprawie (vide: postanowienie NSA z 31 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 155/05, publ. OSS 2005/3/72), niemniej jednak przyjęcie takiego poglądu nie może prowadzić do całkowitego zwolnienia strony z podania okoliczności mających uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i w konsekwencji do przerzucania w całości ciężaru wskazania tych przesłanek na sąd administracyjny. Zaznaczyć należy, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia, Sąd nie dokonuje oceny zasadności skargi (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 lipca 2004 r., sygn. FZ 163/04, niepubl.). Niezgodność decyzji z prawem, która jest przedmiotem oceny Sądu w toku rozprawy i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 ustawy to dwie różne kwestie. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności decyzji z prawem, a zwłaszcza rozstrzygnięcie Sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności decyzji administracyjnej (vide: postanowienie NSA z 28 kwietnia 2005 r., II OZ 184/05 niepubl.). Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd nie uwzględnił wniosku na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.