II SA/Bk 323/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Stachurski, Sędziowie sędzia WSA Sławomir Presnarowicz (spr.), sędzia WSA Jacek Pruszyński, Protokolant Beata Rusiecka, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 lipca 2012 r. sprawy ze skargi P. B. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. Wnioskiem z dnia 3 października 2011 r. Pan M. A. wystąpił do Starosty B. o udzielenie pozwolenia na budowę budynku garażowo -gospodarczego na działkach nr [...], [...], [...], w odległości 1,5 m od granicy z nieruchomością nr [...], położonych w J., gm. W. Starosta B. decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r., Nr [...], znak: [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił Inwestorowi pozwolenia na realizację zamierzonej inwestycji, zgodnie z przedłożonym projektem budowlanym. Od decyzji tej odwołanie do Wojewody P. w B. złożył właściciel działki nr [...] Pan P. B. (dalej powoływany także jako: "Skarżący"). W uzasadnieniu odwołania zarzucił, że decyzja zawiera braki w szczególności w zakresie udzielonego odstępstwa od przepisów technicznych oraz analizy przesłaniania i zacieniania. Stwierdził, że pozwolenie na budowę przedmiotowego obiektu w odległości 1,5 m od granicy z działką nr [...] ogranicza możliwość dysponowania tą nieruchomością oraz radykalnie zmniejsza jej wartość rynkową. Uważa, że organ I instancji nie uzasadnił, dlaczego zgodził się na nową zabudowę przy granicy jego nieruchomości, a także zaniedbał przeprowadzenia analizy zacieniania i przesłaniania, czym naruszył jego słuszny interes prawny. Dodatkowo Skarżący wskazał na obniżenie wartości jego działki, w związku z budową bez mała po granicy hali inwestora oraz uciążliwości związanych z takim jej posadowieniem (tj. np. spływu wód deszczowych i zsyp śniegu na działkę skarżącego, przekraczanie granic nieruchomości na czas budowy, a potem napraw i remontów, wzrost zagrożenia pożarowego ze strony budynku inwestora). Decyzją z dnia [...] lutego 2012 r., Nr [...] Wojewoda P. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazał, iż jest to kolejne postępowanie w sprawie udzielenia Panu M. A. pozwolenia na budowę budynku garażowo - gospodarczego na działkach nr [...], [...], [...] położonych w J. W poprzednim postępowaniu inwestor wystąpił z wnioskiem o pozwolenie na budowę przedmiotowego obiektu po granicy z nieruchomością nr [...]. W postępowaniach odwoławczych Wojewoda P. trzykrotnie uchylał do ponownego rozpatrzenia zaskarżone decyzje organu l instancji o udzieleniu pozwolenia na budowę, zaś Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokami z dnia 6 maja 2010 r., sygn. akt II SA/Bk 162/10 oraz z dnia 28 czerwca 2011 r., sygn. akt II SA/Bk 158/11 oddalił skargi Pana M. A. na decyzje Wojewody. Obecne postępowanie toczy się z nowego wniosku Inwestora, zgodnie z którym przedmiotowa inwestycja, przy zachowaniu takich samych gabarytów zlokalizowana została nie przy granicy nieruchomości [...], jak poprzednio, lecz w odsunięciu od tej granicy na odległość 1,5 m. Wojewoda P., analizując zgromadzony w sprawie materiał dowodowy uznał, że jest on kompletny i zgodny z obowiązującymi przepisami. Jego analiza nie potwierdziła zasadności zarzutów podniesionych w odwołaniu przez Skarżącego. Wskazał, że w aktach znajdują się dokumenty, potwierdzające zasadność udzielenia przez Starostę odstępstwa od przepisów dotyczących warunków technicznych. Wskazana przez inwestora lokalizacja obiektu w odległości 1,5 m wzdłuż zachodniej granicy terenu inwestycji, jest szczególnie uzasadnionym przypadkiem, albowiem realizacja zamierzonego budynku o szerokości ok. 8 m na nieruchomości inwestora o szerokości wynoszącej ok. 21 m w odległości 3 m od granicy działki, uniemożliwi wykorzystanie zgodnie z przeznaczeniem planowanego budynku garażowo-gospodarczego - w szczególności wjazdu do garaży związanych z produkcja rolniczą. Przyjęta natomiast lokalizacja oraz istniejąca wzdłuż granicy z działką Skarżącego zabudowa budynkiem mieszkalnym, jak też usytuowanie istniejącego zjazdu z ulicy W., umożliwi właściwą komunikację na nieruchomości i zachowanie racjonalnego wjazdu do projektowanego obiektu, jak również umożliwi zagospodarowanie działki Skarżącego, zgodnie z obowiązującymi przepisami technicznymi. Organ odwoławczy uznał za bezpodstawne zarzuty odwołania, dotyczące wadliwości decyzji ze względu na brak załączenia analizy zacieniania i przesłaniania oraz zaniedbania przez Starostę przeprowadzenia takiej analizy. W uzasadnieniu skarżonej decyzji, organ l instancji ustosunkował się bowiem do wskazanej kwestii. Natomiast, jak wyżej wskazano w projekcie budowlanym znajduje się wykonana przez projektanta analiza dotycząca wpływu projektowanego budynku garażowo-gospodarczego na realizację zamierzeń inwestycyjnych na działkach nr [...] i [...]. Projektant przeprowadził analizę w odniesieniu do możliwości budowy przez Skarżącego budynku mieszkalnego z oknami balkonowymi na poziomie parteru skierowanymi w stronę planowanego obiektu garażowo-gospodarczego, usytuowanego na wysokości tego budynku i w odległości 4 m od granicy działki inwestora. W analizie powołując wymiary z projektu budowlanego projektant wywiódł oraz w sposób jednoznaczny oświadczył, że spełniony jest warunek naturalnego oświetlenia dla zamierzonego na działce nr 362 budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi. Zdaniem organu odwoławczego w rozpatrywanym przypadku spełnienie wymogu § 13 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych udokumentowane zostało w sposób wystarczający i pełny. Lokalizacja (w odległości 1,5 m od granicy działki Skarżącego) budynku garażowo-gospodarczego inwestora powoduje, że zachowane zostaną wymogi zacieniania i przesłaniania w stosunku do zamierzonych przez Skarżącego budynków mieszkalnych, odsuniętych od granicy terenu inwestycji na odległość 4 m ścianą z otworami okiennymi. Organ odwoławczy za bezpodstawne uznał także pozostałe zarzuty odwołania. Wskazał, że w materiale dowodowym nie znajdują potwierdzenia obawy Skarżącego, dotyczące spływu wód deszczowych i zsypu śniegu na jego działkę. Biorąc pod uwagę charakterystyczne rzędne z projektu zagospodarowania terenu trzeba podkreślić, że ukształtowanie terenu na działce inwestora wskazuje spadek w kierunku południowym. W związku z tym spływ wód opadowych, będzie się odbywał na nieruchomość własną inwestora. Natomiast projekt dachu budynku garażowo-gospodarczego, zapewnia zsuwanie się śniegu na teren nieruchomości inwestora, a nie Skarżącego. Jednocześnie organ zaznaczył, że odsuniecie ściany projektowanego budynku na odległość 1,5 m od granicy działki pozwoli na wykonanie wszelkich prac budowlanych, a w przyszłości też remontowych, z własnej działki inwestora. Natomiast zastosowanie do wykonania obiektu materiałów niepalnych oraz brak otworów okiennych i drzwiowych w ścianie budynku od strony działki nr [...], z pewnością nie spowoduje wzrostu zagrożenia pożarowego ze strony budynku inwestora, czego obawia się Skarżący. Na powyższą decyzję Skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, w którym podtrzymał zarzuty podniesione w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Skarżący zarzucił, że zaskarżona decyzja narusza interes prawny, poprzez ograniczenie możliwości dysponowania własną nieruchomością nr [...] oraz radykalnie zmniejsza wartość rynkową działki. Wskazał, że Wojewoda wydał decyzję na jego niekorzyść, tj. pozwalającą na zabudowę wnioskodawcy z odstępem 1,5 m od granicy z działką Skarżącego, podczas gdy ma do dyspozycji nieruchomość o powierzchni 3.300 m2 - na której dotychczasowa zabudowa to jedynie 120 m2. W ocenie Skarżącego, decyzja zawiera braki w zakresie udzielonego odstępstwa od przepisów technicznych polegających na nie załączeniu do akt sprawy wniosku inwestora o odstępstwo oraz analizy przesłaniania i zacieniania. Wskazał również, że naruszony został słuszny interes prawny Skarżącego w zakresie: "przesłaniania jego działki, zacieniania jego działki, obniżenia jej wartości w związku z budową bez mała po granicy oraz uciążliwości związanych z takim posadowieniem hali inwestora (tj. np. spływu wód deszczowych i zsyp śniegu na działkę Skarżącego, przekraczanie granic nieruchomości na czas budowy, a potem napraw i remontów, wzrost zagrożenia pożarowego ze strony budynku inwestora). W odpowiedzi na skargę, Wojewoda P., podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniesiona w niniejszej sprawie skarga, nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd administracyjny został wyposażony w funkcje kontrolne działalności administracji publicznej, co oznacza, że w przypadku zaskarżenia decyzji, sąd bada jej zgodność z przepisami prawa (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm. oraz art. 3 i art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst. jedn. Dz. U. z 2012, poz. 270). Podstawowym celem i efektem kontroli sądowej, jest więc eliminowanie z obrotu aktów i czynności organów administracji publicznych, niezgodnych z prawem i przywrócenie stanu zgodnego z prawem poprzez wydanie orzeczenia odpowiedniej treści. W rozpatrywanej sprawie Sąd nie stwierdza wskazanych naruszeń prawa przez organy, dających podstawę do uchylenia, czy stwierdzenia nieważność w całości lub w części zaskarżonej decyzji. Sąd za nieusprawiedliwiony uznaje, wywiedziony zarzut obrazy przepisów prawa materialnego, a w szczególności naruszenia interesu prawnego Skarżącego, poprzez ograniczenie możliwości dysponowania własną nieruchomością nr [...] oraz radykalne zmniejszenie wartości rynkowej przedmiotowej działki. W tym miejscu Sąd pragnie podkreślić, że stosownie do treści art. 35 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst. jedn. Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.), w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 tejże ustawy, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W niniejsze sprawie w ocenie Sądu nie ma wątpliwości, że inwestor Pan M. A. spełnił wszystkie wymagania przewidziane w stosownych przepisach prawa, do wydania pozwolenia na realizację zamierzonej inwestycji, zgodnie z przedłożonym projektem budowlanym. Początkowo Pan M. A. zamierzał planowany obiekt realizować bezpośrednio przy granicy z działką Skarżącego. Jednak wszczęte z nowego wniosku postępowanie (w którym inwestor planowany budynek garażowo - gospodarczy o takich samych, jak poprzednio gabarytach, t.j. 18 m długości i wysokości 5,55 m od poziomu posadzki), zlokalizował w odległości 1,5 m od granicy nieruchomości Skarżącego (nr [...]). Zdaniem Sądu słusznie zauważa organ odwoławczy, że obecnie przesunięcie budynku o 1,5 m w głąb własnej działki M. A. spowodowało, że zamierzone przez Skarżącego budynki mieszkalne posadowione ścianą z otworami okiennymi w odległości 4 m od granicy działki - nie będą już przesłaniane, ani zacieniane przez obiekt Inwestora. Potwierdzeniem powyższego jest znajdująca się (wbrew twierdzeniu Pana P. B.) w projekcie budowlanym, wykonana przez autora tego projektu, analiza wpływu planowanego budynku garażowo-gospodarczego na realizację zamierzeń inwestycyjnych na działkach nr [...] i [...] w odniesieniu do możliwości budowy przez Skarżącego budynku mieszkalnego z oknami balkonowymi na poziomie parteru skierowanymi w stronę planowanego obiektu garażowo-gospodarczego usytuowanego na wysokości tego budynku i w odległości 4 m od granicy działki Inwestora (zob. załączony do akt adm. Projekt budowlany, Białystok [...] lipca 2011 r., autor K. W.: cześć opisowa i analiza). W analizie powołując wymiary z projektu budowlanego autor wywiódł oraz w sposób jednoznaczny oświadczył, że spełniony jest warunek naturalnego oświetlenia dla zamierzonego na działce nr [...] budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi. Ponadto, jak zasadnie wywodzi organ odwoławczy, zarówno Starosta B. w uzasadnieniu swojej decyzji z dnia [...] grudnia 2011 r., jak też Wojewoda P. w skarżonej do WSA decyzji we własnym zakresie przeprowadził dodatkowo analizę pod kątem spełnienia wymogów warunków technicznych odnośnie zacieniania i przesłaniania (zob. str. 4-5 zaskarżonej decyzji Wojewody P.). Zdaniem Sądu w rozpatrywanym przypadku spełnienie wymogów § 13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2002 r., Nr 75, poz. 690 ze zm.), zostało udokumentowane we właściwy sposób. W świetle powyższego w ocenie Sądu, bezzasadny jest zarzut Skarżącego, że do akt sprawy nie załączono analiz zacieniania i przesłaniania, a Wojewoda nie mógł wydać skarżonej decyzji, ponieważ nie zbadał parametrów nowej zabudowy. Skarżący na poparcie swoich wywodów w tym przedmiocie, nie przedłożył żadnego opracowania (fachowej opinii), podważającego stanowisko projektanta i organów administracji. Zdaniem Sądu za nieusprawiedliwione należy uznać także zarzuty skargi dotyczące udzielenia M. A. przez organy administracji odstępstwa od warunków technicznych. W aktach przedmiotowej sprawy znajduje się pełna dokumentacja dotycząca tejże kwestii, łącznie z wnioskiem Inwestora i postanowieniem Starosty B. z dnia [...] maja 2011 r., znak: [...] o udzieleniu zgody na odstępstwo od przepisu § 12 ust. 1 pkt 2 powołanego wyżej rozporządzenia warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, umożliwiająca wykonanie na działkach budowlanych nr geod. [...],[...] i [...] w projektowanej budowie obiektu gospodarczo-garażowego ściany bez otworów okiennych i drzwiowych w odległości 1,5m od granicy z sąsiednią działką budowlaną nr geod. [...]. Natomiast w ocenie Sądu organy, zarówno l, jak też II instancji, w uzasadnieniu skarżonych decyzji, wbrew zarzutowi Skarżącego, przedstawiły swoje stanowisko w przedmiotowej kwestii. Realizacja zamierzonego budynku należy do sytuacji wyjątkowych i w żadnym stopniu nie wpłynie na ograniczenie zagospodarowania działki sąsiedniej. Należy zauważyć, że inne usytuowanie tego obiektu, o szerokości ok. 8 m, na nieruchomości Inwestora o szerokości wynoszącej ok. 21 m w odległości 3 m od granicy działki uniemożliwi wykorzystanie zgodnie z przeznaczeniem planowanego budynku garażowo-gospodarczego w szczególności wjazdu do garaży związanych z produkcja rolniczą. Przyjęta lokalizacja ( w odległości 1,5 m od granicy) oraz istniejąca wzdłuż granicy z działką Skarżącego zabudowa budynkiem mieszkalnym, jak też usytuowanie istniejącego zjazdu z ulicy W., umożliwi właściwą komunikację na nieruchomości i zachowanie racjonalnego wjazdu do projektowanego obiektu, jak również umożliwi zagospodarowanie działki Skarżącego zgodnie z obowiązującymi przepisami technicznymi. Zdaniem Sądu, w materiale dowodowym nie znajdują też potwierdzenia obaw Skarżącego dotyczące spływu wód deszczowych i zsypu śniegu na jego działkę. Ukształtowanie terenu na części rysunkowej projektu zagospodarowania terenu wskazuje spadek terenu w kierunku południowym (zob. załączony do akt adm. Projekt budowlany, Białystok [...] lipca 2011 r., autor K. W.: str. 7, 13 i 15). W związku z tym spływ wód opadowych, będzie się odbywał na nieruchomość własną Inwestora. Natomiast zaprojektowanie dachu budynku garażowo-gospodarczego ze spadkiem w kierunku działki Pana M. A., zapewni zsuwanie się śniegu na teren jego nieruchomości, a nie nieruchomości Skarżącego. Należy także zauważyć, jak słusznie podkreśla organ odwoławczy, że odsunięcie ściany projektowanego budynku na odległość 1,5 m od granicy działki pozwoli na wykonanie wszelkich prac budowlanych, a w przyszłości też remontowych z własnej działki Inwestora. Zarzut odnoszący się do ewentualnego obniżenie wartości nieruchomości Skarżącego, w związku z zagospodarowaniem działki Inwestora nie może być rozpatrywany w trybie niniejszej sprawy, gdyż ta kwestia w ogóle nie jest regulowana przepisami cytowanej wyżej ustawy prawo budowlane. W tej sytuacji należy stwierdzić, że niezasadny jest także zarzut skargi, że Wojewoda P. nie podjął wszelkich niezbędnych kroków do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz że nie miał na względzie interesu społecznego i słusznego interesu Skarżącego. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 151 powoływanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga podlega oddaleniu.